Τι δίνουν όσοι ακούν τα κάλαντα;

Ο τσιγκούνης: Γεμάτος χαρά, πας να πεις τα κάλαντα, να δώσεις χαρά στους συνανθρώπους σου που θα ακούσουν αυτό το τόσο χαρούμενο τραγούδι που σε γεμίζει ευτυχία, χτυπάς το κουδούνι και τότε ακούς τη μίζερη φωνή του νοικοκύρη: "Δώσαμε - δώσαμε"! Τώρα, το αν έδωσαν πριν λίγα λεπτά, πριν λίγες ώρες ή πρόπερσι, αυτό είναι άλλο καπέλο.

Ο σπαστικός: Η πόρτα ανοίγει και βλέπεις μια καταχαρούμενη μεσήλικη να σε κοιτάζει με ευτυχία στα μάτια. Κομπλάρεις, ξεροβήχεις, ξεκινάς. Έλα όμως που όταν τελειώνεις, αντί να ακούσεις τον υπέροχο ήχο των κερμάτων να κουδουνίζουν στην φούχτα σου, η κυρία σου λέει : Και το Ω έλατο παλικάρι μου". Αυτό μπορεί να συνεχιστεί μέχρις ότου τελειώσεις όλα τα ελληνικά και ξένα άσματα των Χριστουγέννων.

Ο παραδοσιακός: Αφού τελειώσεις την ψαλμωδία, ο καλός κύριος σε προσκαλεί να περάσεις μέσα στο σπίτι του, εσύ κομπλάρεις λίγο, λόγω μερικών συμβουλών της μαμάς που τριγυρίζουν στα αυτιά σου περί εμπιστοσύνης στους ξένους, στο τέλος μπαίνεις, και μια καλή κυρία ξεπροβάλει κρατώντας καρύδια, μήλα, συκαλάκι γλυκό, μήλα και χίλια άλλα δυο καλούδια.

Ο τσαπατσούλης: Και καλά έχεις πει όλο το "Τρίγωνα Κάλαντα" ή οτιδήποτε άλλο, και περιμένεις υπομονετικά τα λεφτά. Βλέπεις τον ακροατή σου όμως να ψάχνεται, να χώνει το χέρι στη μία τσέπη, μετά στην άλλη, να βγάζει 50 ευρώ, "Έχεις να μου χαλάσεις μήπως;" . Αρχίζεις να ψάχνεσαι κι εσύ, ψάχνεται και το φιλαράκι σου που βγήκατε μαζί να τραγουδήσετε. "Ρέστα για πόσα;" και πάει λέγοντας...

Ο γρήγορος: Καθώς ανοίγει η πόρτα, κι εσύ παίρνεις βαθιά ανάσα να αρχίσεις να ψέλνεις, βγαίνει ένα χέρι με κάτι γυαλιστερό στο κέντρο, κοιτάς εσύ, λεφτά, ακούς και τον κάτοχο του χεριού να λέει : "πολύ ωραία, πολύ ωραία…", ώστε δεν σου μένει άλλο να κάνεις παρά να αρπάξεις τα λεφτά και να πάρεις δρόμο... Μήπως αυτός έχει πιάσει πραγματικά το νόημα;