Δημοσιεύθηκε: 21/02/2009 18:27 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
επεισ 16
Τότε η πιο μεγάλη φιγούρα αποχωρίστηκε από τις άλλες και τους πλησίασε ΄΄πλέοντας΄΄ πάνω σ ένα λεπτό στρώμα αέρα. ΄΄Έλα να σου συστήσω και τούτο τον απόγονο σου που φέρει το όνομα Περσέας και έχει αναλάβει το ρόλο του δάσκαλου στα μικρά μας εκ σχάσεως είπε ενώνοντας τις παλάμες του σε ένδειξη χαιρετισμού.Το πλάσμα με το όνομα Περσέας ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο ανταποδίδοντας το χαιρετισμό και στη συνέχεια ¨¨πλέοντας΄΄ όλοι μαζί διολίσθησαν προς το σημείο που ήταν συγκεντρωμένα τα μικρότερα πλάσματα.΄΄Εκ σχάσεως ?΄΄ρώτησε ο αναζητητής, μη μπορώντας να χωρέσει ο νους του την πρωτόγονη αυτή διαδικασία εξέλιξης και αναπαραγωγής της ζωής.
΄΄Ακριβώς όπως οι αρχέγονοι μονοκύταροι οργανισμοί ΄΄απάντησε ο οδηγός του και συνέχισε ΄΄ Όταν λοιπόν εξαντλήσουμε και τα τελευταία μοσχεύματα που αποδέχεται το σώμα μας , προχωρούμε στην σχάση του.΄΄Δηλαδή όπως η αμοιβάδα?΄΄ψέλλισε ο αναζητητής μη πιστεύοντας στ αυτιά του. Ακριβώς, όπως η αμοιβάδα! Αυτοδιαιρούμαστε ,αλλά χωρίς πολλαπλασιασμό ,ώστε να μην υπάρξει μελλοντικό πρόβλημα υπερπληθυσμού.΄΄ Ο αναζητητής κοίταζε μ ορθάνοιχτα τα μάτια μια τα μικρά πλασματικά και μια τους συνοδούς του, ενώ ο Αρχίλοχος συνέχιζε .΄΄Κρατάμε λοιπόν το πιο φθαρμένο μέρος μας για λίγο χρονικό διάστημα μετά τη σχάση, ενώ το άλλο το τοποθετούμε σε μια χρονομήτρα ταχείας επώασης, μέχρι να σχηματοποιηθεί σε έμβρυο και στη συνέχεια να ωριμάσει.Κατόπιν ακολουθεί η εκπαίδευση του με τη βοήθεια φιλοσόφων και ψυχοτόνων παιδοτριβών.
Πλησίαζαν ήδη το χώρο που τα μικρά πλασματάκια παρατηρούσαν από ασφαλές σημείο τα ζώα στη βάση του λόφου , ανταλλάσσοντας τις εκτιμήσεις και τις απόψεις τους,αλλά κρατώντας και σημειώσεις με την ενεργοποίηση ενός καταγραφέα ήχου και εικόνων που αιωρείτο πάνω απ το κεφάλι του καθ ενός τους.΄΄κόπιασε λοιπόν ν αντικρίσεις τη συνέχεια μου΄΄είπε ο οδηγός του δείχνοντας στον αναζητητή ένα μικρό πλάσμα ανάμεσα στα άλλα,πιστό αντίγραφο του .
΄΄Είναι το άλλο μου ΕΓΩ,ο άλλος Αρχίλοχος και περιμένω να ωριμάσει για να απορρίψω τούτο το γερασμένο μου μισό και να συνεχίσω να ζώ μέσα απο εκείνο΄΄είπε και έκανε ένα νεύμα στο πλασματάκι να πλησιάσει κοντά τους.
΄΄Δηλαδή νικήσατε το θάνατο!΄΄΄φώναξε μ ενθουσιασμό ο αναζητητής, βλέποντας τη ζωή να συνεχίζεται απρόσκοπτα και χωρίς τέλος μπροστά στα μάτια του.
΄΄Νικήσαμε το ΕΓΩ μας πάνω απ όλα πρόγονε και μαζί μ αυτό και τον αδυσώπητο χρόνο που φθείρει τα πάντα ΄΄ είπε ακουμπώντας την δεξιά παλάμη του στο μέτωπο του μικρού του αντίγραφου ,σε ένδειξη εκτίμησης και αναγνώρισης για τις προσπάθειες του ν ανταποκριθεί στις προσδοκίες του μέσα από την μάθηση.
΄΄Και οι γνώσεις οι δικές σου πηγαίνουν χαμένες μετά το θάνατος του μισού σου μέρους?΄΄ρώτησε ο αναζητητής τον Αρχίλοχο που εξακολουθούσε να στέκεται συνεχώς δίπλα του.
΄΄Τα πάντα ξεκινούν από την αρχή πρόγονε,δηλαδή από το Α,πάνω σε νέες βάσεις,μέσα από ένα καινούργιο νεανικό σώμα που διδάσκεται και απορροφά σύγχρονες και ζωτικές γνώσεις για την περαιτέρω εξέλιξη του΄΄. Ομως εκείνο που του ταλάνιζε το νου του αναζητητή,ήτανε τι θ απογινόταν ο συναισθηματικός κόσμος του μέρους εκείνου που θα χανότανε για πάντα απ τη ζωή.΄΄Μα και το καινούργιο μέρος διατηρεί τα συναισθήματα μου, αφού είναι σαρξ εκ της σαρκός μου ,αλλά όχι όμως την πείρα και τα βιώματα μου, αφού το ζητούμενο είναι η απόκτηση καινούργιων γνώσεων και εμπειριών !΄΄
Marakos
συνεχίζεται
Έχει επεξεργασθεί από τον/την marakos στις 09/06/2009 16:20, 2 φορές συνολικά
Δημοσιεύθηκε: 23/02/2009 22:15 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
επεισ 17
Εντυπωσιασμένος ο υπνωτιστής απ όλα όσα περιέγραφε ο αναζητητής, του ζήτησε να ρωτήσει τον Αρχίλοχο για την σύσταση και τη δομή της κοινωνίας τους. Εκείνος ΄΄διαβάζοντας΄΄ την ερώτηση πολύ πριν την εκστομίσει καθ υπόδειξη του υποβολέα του, τον προκάλεσε να επισκεφθούν ένα κοντινό στη Γή πλανήτη που έσφυζε από ζωή. Έτσι αφού επιβιβάσθηκαν ξανά στο σκάφος, απογειώθηκαν αθόρυβα με προορισμό τον Άρη.
Η άφιξη τους ήταν σχεδόν άμεση, ακόμα και με τη μέση ταχύτητα φωτός που επέλεξε ο Αρχίλοχος ,λόγω της μικρής απόστασης του πλανήτη από τη Γή.
Μεγάλες πυραμίδες διπλάσιες σε μέγεθος απ της Αιγύπτου και γιγάντιες μορφές στραμμένες προς τον ουρανό, έδειχναν πως ο κόκκινος πλανήτης φιλοξενούσε κάποτε στην επιφάνεια κάποιο αρχαίο πολιτισμό, πολλές χιλιάδες χρόνια προτού εμφανιστεί ο άνθρωπος στη Γή. Μετά τον εικοστοτρίτο αιώνα, κάποιοι εθελοντές επιστήμονες απ το αστροσκάφος ΄΄ΟΔΥΣΣΕΙΑ΄΄ μπήκανε στην τροχιά του με το ερευνητικό σκάφος ΄΄ΤΥΑΝΕΥΣ¨¨ και απο κει με συχνές προσεδαφίσεις ,άρχισαν σιγά σιγά ν αποικίζουν τον πλανήτη ,κτίζοντας στην αρχή τις πρώτες πόλεις στο υπέδαφος του.
Στη συνέχεια τροφοδοτούμενοι με υλικά και τεχνολογία απο το ΄΄ΤΥΑΝΕΥΣ΄΄ ξεκίνησαν να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη πρωτόγονων μορφών ζωής στην επιφάνεια του.
Οι πόλοι του Άρη καθώς περιείχαν πάγο ,μιας και δεν τους ΄΄έβλεπε ΄΄ το φώς του ήλιου, έγιναν εφαλτήρια ζωής και ανάπτυξης μικροοργανισμών και βακτηριδίων .
Ετσι με την καλλιέργεια βρύων και λειχήνων στη συνέχεια, μέσα σε διακόσια χρόνια δημιούργησαν την πρώτη ατμόσφαιρα, έστω και αραιή και στη συνέχεια επιφανειακούς οικισμούς για την εγκατάσταση τους.
Η προσγείωση τους έγινε στα χείλη του κρατήρα του πανύψηλου βουνού με τ όνομα ΟΛΥΜΠΟΣ, που έφθανε σε ύψος τα 27 χιλιόμετρα με έξι ηφαιστειακούς κώνους,τον ένα μέσα στον άλλο. Από κει πάνω μπορούσε κανείς να διακρίνει στο βάθος του ορίζοντα,πέντε τεράστιους φωτοστροβίλους που στόχευαν το διάστημα. Ήταν κατασκευασμένοι για την προστασία των επιφανειακών εγκαταστάσεων των αποίκων απ την πτώση μετεωριτών .Στην κυριολεξία τους διέλυαν πολύ πριν μπούν στην ατμόσφαιρα και πλήξουνε τον πλανήτη.
Ξαφνικά ένα μικρό σκάφος σε σχήμα μανιταριού εμφανίστηκε απ το πουθενά και άρχισε να πλησιάζει το σημείο που είχανε προσγειωθεί , στέλνοντας φωτοπαλμούς προς το μέρος τους.
΄΄Μην ανησυχείς πρόγονε, πρόκειται για όχημα περιπόλου και έρευνας και μας καλεί να τους ακολουθήσουμε στη βάση τους΄΄.΄΄μπορώ να σε ρωτήσω κάτι Αρχίλοχε?΄΄ψέλλισε ο αναζητητής ,υπενθυμίζοντας του το όνομα ΄΄ΤΥΑΝΕΥΣ΄΄ με τους αποίκους που άλλαξαν την σύσταση της ατμόσφαιρας και στην συνέχεια αποίκισαν τον κόκκινο πλανήτη.΄΄Απορείς στα σίγουρα για τα Ελληνικά ονόματα που εξακολουθούν να φέρουν τα περισσότερα αστρόπλοια μας ακόμα και σήμερα,έτσι δεν είναι?Ο αναζητητής συμφώνησε κουνώντας καταφατικά το κεφάλι του,αλλά το ερώτημα του παρέμενε΄΄ Μά πως είναι δυνατόν μια χώρα που στην εποχή μου είναι κάτω απο Οθωμανική κατοχή,να παραμένει ζωντανή η γλώσσα της,ακόμα και στο απώτατο μέλλον?΄΄
Εκείνη τη στιγμή το μανιταρόσχημο αντικείμενο που τους καθοδηγούσε, άναψε ένα λευκό προβολέα κάτω απ την κοιλιά του, φωτίζοντας μια τεχνική εξέδρα που αναδύθηκε σιγά σιγά μέσα απο το έδαφος.΄΄κάνε υπομονή,σύντομα θα σου λυθούν όλες οι απορίες ΄΄είπε ,απαντώντας στο ερώτημα του,χωρίς να κινεί τα χείλη του και στην συνέχεια έσπευσε να συμμορφωθεί με τις φωτεινές υποδείξεις της εξέδρας που περιμετρικά της ήδη αναβόσβηναν μικρά φωτάκια ,ώστε να προσγειωθούν με ασφάλεια στην επιφάνεια της.
Δημοσιεύθηκε: 23/02/2009 22:21 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
Δεν φτιάχνεις και μια σειρά σχετικά με τις αποδράσεις από ελληνικές φυλακές; κάτι σε ελληνικό prison break; _________________ [ Ικαρία | mrpc's blog | Babysitters ]
Δημοσιεύθηκε: 28/02/2009 22:41 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
επεισ 18
Στη συνέχεια η εξέδρα εξαφανίστηκε κάτω απ το έδαφος, έχοντας πάνω της το σκάφος και τους επιβάτες του. Όταν τελικά έφθασε στη βάση εκκίνησης της, στον κατώτατο υπόγειο όροφο, ένα ρομπότ-γερανός ανέλαβε το ρόλο του παρκαδόρου , μεταφορτώνοντας απαλά το σκάφος από την εξέδρα ,πάνω σ ένα είδος ανοικτού βαγονέτου ,με κατεύθυνση τον περιορισμένο υπόγειο χώρο που προοριζόταν για την στάθμευση των περαστικών μικρών διαστημικών σκαφών.
Όλο αυτό το διάστημα ο αναζητητής με τον οδηγό του, περίμεναν υπομονετικά στο χώρο πλοήγησης χωρίς να κάνουν το παραμικρό .Κατόπιν ένα παλλόμενο λευκό φως, που φώτισε την κονσόλα τους απ την οροφή του υπόγειου χώρου, ξεμπλοκάρισε τα όργανα της θύρας εξόδου του σκάφους, επιτρέποντας τους ν αποβιβαστούν .
Δυο νανοειδή πλάσματα τους περίμεναν σε μικρή απόσταση απ το σημείο αποβίβασης τους, έχοντας κωνοειδείς αποφύσεις στα τριχωτά κρανία τους.
΄΄ Μην ανησυχείς, εξετάζουν την αύρα μας¨¨ είπε ο Αρχίλοχος ,θεωρώντας αυτό τον έλεγχο διαδικασία ρουτίνας. ΄΄Μα είναι δυνατόν, να εξετάζουν κάτι που δεν φαίνεται με γυμνά μάτια?΄΄,φώναξε ο αναζητητής ξεσπώντας σε τρανταχτά γέλια .Όμως το είδος αυτό της αντίδρασης του, ερμηνεύτηκε απ τους νανοειδείς σαν επιθετική ενέργεια και μ ένα σάλτο με τα γόνατα τους λυγισμένα προς τα πίσω όπως τα καγκουρό, βρέθηκαν ακριβώς μπροστά τους. Η διάθεση τους δεν φάνηκε φιλική, καθώς στη συνέχεια εκτόξευσαν προς το μέρος του μια κολλώδη δύσοσμη ουσία, που στη συνέχεια τυλίχτηκε γύρω απ τον κορμό του, όπως τα πλοκάμια του χταποδιού. Κατόπιν τον έσυραν ξοπίσω τους, χωρίς να δίνουν σημασία στις διαμαρτυρίες του Αρχίλοχου.Οι κραυγές απόγνωσης του αναζητητή δεν άργησαν να συγκεντρώσουν ένα πλήθος απο ανθρωπόμορφα όντα ,που άρχισαν να διαμαρτύρονται έντονα για την συμπεριφορά τους.
Όμως εκείνοι απτόητοι και χωρίς να δίνουν την παραμικρή σημασία , συνέχισαν την πορεία τους μέσα από δαιδαλώδεις δρόμους και στοές .Δεν άργησαν να βρεθούν στο κέντρο ενός αμφιθεατρικού συγκροτήματος από αυγοειδείς διαφανείς κατασκευές, που φιλοξενούσε εκατοντάδες αφυδατωμένες υπάρξεις.΄΄Σας τον παραδίδουμε είπαν ταυτόχρονα και οι δυό τους,σκύβοντας με σεβασμό το κεφάλι μπροστά σε μια ανθρωπόμορφη και αστραποβολούσα οντότητα που έκανε χρέη Δικαστή.
΄΄Ποιό είναι το παράπτωμα του?΄΄τους ρώτησε ,ενώ συγχρόνως περιεργαζόταν από κοντά τον κρατούμενο τους.΄΄Έβγαζε ήχο ,χωρίς να έχει αύρα,πανμέγιστε΄΄απάντησαν εκείνοι ,προβάλλοντας σε μια τρισδιάστατη οθόνη στο στήθος τους,ένα σκοτεινό περίγραμμα με ηχοβολή.
΄΄Μου επιτρέπεις Πλούτωνα?΄΄ακούστηκε τότε απ τα κλειστά χείλη του Αρχίλοχου, που δεν έχασε ούτε στιγμή απ τα μάτια του τον φίλο του και τους δεσμοφύλακες του.
΄΄Ω φίλτατε Αρχίλοχε,έχω αιώνες να σε συναντήσω΄΄είπε εκείνος , ενώνοντας τις παλάμες του σ ένδειξη χαιρετισμού.
΄΄Ας αφήσουμε τα τυπικά υποχθόνιε άρχοντα ΄΄, απάντησε εκείνος θυμωμένα ,χωρίς ν ανταποδώσει τον χαιρετισμό. Η χειρονομία του αυτή ξένισε τον Πλούτωνα, γιατί δεν είχε συνηθίσει μια τέτοια συμπεριφορά από μέρους ενός παλιού του φίλου .Όμως ο Αρχίλοχος δεν του έδωσε την παραμικρή ευκαιρία να εξωτερικεύσει την δυσαρέσκεια του και συνέχισε .΄΄Το ξέρεις πως οι ηλίθιοι οι νάνοι σου, συλλάβανε ένα ΄΄αποφλειωμένο΄΄?Ο Πλούτωνας δεν πίστευε στ αυτιά του.΄΄Δηλαδή σ ένα νεκρό οργανισμό έκαναν έλεγχο αύρας ?΄΄ Είπε, στρέφοντας με οργή τα μάτια του προς το μέρος τους.Η φρικτή τιμωρία τους είχε ήδη αρχίσει ,καθώς γύρω απ τον καθένα τους σχηματίσθηκε ένα διαφανές κέλυφος θανάτου.Ο νόμος που ήτανε υπεράνω συναισθημάτων και ευαισθησιών ήταν σαφέστατος΄΄ Ο αδικών ,υφίσταται την ποινή του αδικημένου΄΄.Ο αναζητητής ένοιωσε τόση φρίκη όταν τους είδε να ζαρώνουν αφυδατωμένοι μες το φρικτό περίβλημα τους, που δεν άντεξε στο θέαμα και ξέσπασε σε λυγμούς
Δημοσιεύθηκε: 02/03/2009 21:40 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
επεισ 19
΄΄Και τι είναι αυτό που αναζητάς πρωτόγονε ταξιδευτή στον τριακοστό αιώνα ?΄΄αναφώνησε ο Πλούτωνας απευθύνοντας το λόγο στον ταραγμένο απ το συμβάν αναζητητή.΄΄Αναζητώ καινούργιες γνώσεις ταξιδεύοντας στο χρόνο,μέσα από ένα πείραμα που γίνεται αυτή τη στιγμή στην εποχή μου΄΄απάντησε εκείνος κοιτάζοντας τον θαρρετά στα μάτια.
΄΄Είναι υποκείμενο υπνωτισμού με τη θέληση του,συμπλήρωσε ο Αρχίλοχος΄΄. Ο Πλούτωνας τότε θαυμάζοντας το θάρρος του αναζητητή, προθυμοποιήθηκε να τον ξεναγήσει ο ίδιος στις πόλεις που βρίσκονταν διάσπαρτες στην επιφάνεια .Με μια κίνηση των χεριών του,ένας ασημόχρωμος πίδακας φωτός τους περιέλουσε διακτινίζοντας και τους τρείς κάτω από ένα θόλο στην επιφάνεια του πλανήτη .΄΄ιδού ο πρώτος οικισμός που κτίσθηκε στην επιφάνεια ,είπε ο Πλούτωνας δείχνοντας τους μια επιγραφή χαραγμένη πάνω σ ένα μονόλιθο στην είσοδο της πόλης.΄΄ΑΡΓΟΣ΄΄ φώναξε χαρούμενα ο αναζητητής μη συγκρατώντας τον ενθουσιασμό του .Οί δρόμοι ήτανε γεμάτοι κόσμο που περπατούσε κεφάτα κάτω από πανέμορφες στοές μεγαλοπρεπών κτιρίων που στις εσοχές τους φιλοξενούνταν μικροί εμπορικοί θύλακες .΄΄Μα πως τα κατάφεραν οι Γραικοί αφού στην εποχή μου είναι ακόμα κάτω απο Οθωμανικό ζυγό?΄΄ψέλλισε μουδιασμένα μη πιστεύοντας στα μάτια του.΄΄Απελευθερώθηκαν λίγα χρόνια αργότερα μετα το Βατερλώ,αλά με τη διχόνοια και την αρχομανία τους ,γίνανε στη συνέχεια υποχείρια του λέοντα,του αετού και της άρκτου.Όμως το προγονικό τους πνεύμα επιβίωσε και έγινε κτήμα όλων των όντων στο διάστημα.Η μαθηματική τους γλώσσα και γραφή έγιναν ο κώδικας επικοινωνίας ανάμεσα σε γήινους και σε εξωγήινες οντότητες μέσα από συστήματα προηγμένων ηλεκτρονικών εγκεφάλων που τις είχανε εγκαταστήσει στ άδυτα του λειτουργικού τους΄΄είπε ο Πλούτων δείχνοντας του τις αναρίθμητες επιγραφές με Ελληνικούς χαρακτήρες στις προσόψεις των εμπορικών καταστημάτων..Ωστε αναδύθηκαν τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ μετα από τόσους αιώνες απαξίωσης και υποβάθμισης τους?΄΄ψέλλισε ο αναζητητής νοιώθοντας δέος για την αναγέννηση ενός λαού που στην εποχή του στέναζε κάτω απ τον Οθωμανικό ζυγό.
΄΄Αυτή η ράτσα μοιάζει με τον μυθικό φοίνικα, αναγεννιέται απ την τέφρα της αλλά και πεθαίνει μέσα στην τέφρα της΄΄ είπε με νόημα ο Πλούτωνας.΄΄Και ποιοι ήτανε εκείνοι που μεταλαμπάδευσαν το πνεύμα εκείνης της ράτσας?΄΄ρώτησε ξανά ο αναζητητής τον οικοδεσπότη τους.΄΄Οι εκτός Ελλαδικού γεωγραφικού χώρου Έλληνες της διασποράς,,καθώς και ξένοι ως προς την συγγένεια και καταγωγή μ αυτούς,δηλαδή οι απανταχού Ισοκρατικοί.΄΄
Κάποια στιγμή μέσα από το πλήθος που ψώνιζε,κάποιος αποσπάστηκε και έσπευσε με γοργό βηματισμό κοντά τους. Το παρουσιαστικό του φαινόταν γερασμένο και η όλη κατατομή του έδειχνε πως δεν ανήκε στην κατηγορία εκείνων που αναζωογονήθηκαν εκ σχάσεως΄΄Χαίρε ω Πλούτωνα και εκλεκτοί επισκέπτες ΄΄ είπε απευθύνοντας χαιρετισμό προς όλους.΄΄Καλώς τον χοντροκέφαλο Υπερίωνα,που ακόμα δεν έβαλε μυαλό΄΄είπε εκείνος χαριτολογώντας ,ενώνοντας τις παλάμες του σε χαιρετισμό.΄΄Και ούτε πρόκειται να βάλω πανμέγιστε υποχθόνιε άρχοντα!Επιθυμώ να κρατήσω τούτο που έχω,ως το θάνατο μου΄΄συνέχισε εκείνος χαμογελώντας καλοσυνάτα. Στο άκουσμα της λέξης ΄΄θάνατος΄΄ο αναζητητής ταράχθηκε,καθως τον είχε πληροφορήσει ο Αρχίλοχος ότι είχε για πάντα νικηθεί και ότι υπήρχε αιώνια ζωή.
Ο Υπερίωνας καταλαβαίνοντας ότι ο αναζητητής είχε πάθει σύγχυση,έσπευσε να του εξηγήσει για την διαφορετικότητα του ,έναντι των άλλων συγγενών όντων.
΄΄Εμείς σε τούτη την πόλη,διαλέξαμε τον έρωτα,,τη γέννηση,τον πόνο αλλά και το θάνατο και όχι τη σχάση και την αιώνια ζωή΄΄.Κατόπιν κρατώντας τον απ το χέρι,άρχισε να τον ξεναγεί στις ομορφιές της πόλης του.Μπροστά απ τα μάτια τους ξεδιπλωνότανε η Κλασσική εποχή ,με τις καλλιτεχνικές της δημιουργίες,τα ημικυκλικά θέατρα,τις παλαίστρες και τους καλλιμάρμαρους ναούς της.Οι άνθρωποι γελούσαν,αστειευόντουσαν,κουτσομπόλευαν ,λοιδωρούσαν,κραυγάζανε.Ενας κόσμος ζωντανός,που ειχε διαλέξει το δικό του μονοπάτι,ενστερνιζόμενος την Επικούρεια Φιλοσοφία και πρακτική,μεσα από την ηδονή και την καλοπέραση.Ο θάνατος, μια φυσική κατάληξη ,που αποδεχόντουσαν όλοι τους χωρίς θρήνους και δάκρυα .΄΄Ολα σβήνουν μ αυτόν ,φίλε μου,ακόμα και η ψυχή μας΄΄είπε κοιτάζοντας στα μάτια τον αναζητητή.
Δημοσιεύθηκε: 27/05/2009 20:23 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (σειρά.επιστημονικής φαντασίας)
επεισ 20
Τα λόγια του Υπερίωνα δεν άφηναν καμία αμφιβολία για το πόσο διαφορετικά σκεπτόντουσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που είχαν απαρνηθεί την αιωνιότητα για χάρη μιας πρόσκαιρης αλλά ανθρώπινης ζωής.
Κάποια στιγμή τους πλησίασε μια λεπτεπίλεπτη ‘ύπαρξη, ντυμένη μ ένα κοντό χιτώνα που δεν έκρυβε το ανάγλυφο ενός υπέροχου κορμιού. ¨¨με λένε Υπατίᨨ αυτοσυστήθηκε χαμογελαστά και έσπευσε ν ακουμπήσει τα χέρια της στο τραχύ στήθος του αναζητητή.
''Και εμένα Αμαντέους,αποκρίθηκε εκείνος καταγοητευμένος.
Τα γαλαζοπράσινα της μάτια συνάντησαν τα δικά του και η ανάσα του βάρυνε στη θέα μιας τόσο όμορφης ύπαρξης.¨ θα ήθελες να σε ξεναγήσω ?¨¨τον ρώτησε εκείνη παιχνιδιάρικα πιάνοντας τον από τους καρπούς των χεριών .Ο Υπερίωνας χαμογέλασε με σημασία, παραδίδοντας της τον φιλοξενούμενο του,κάτω από τα επιφωνήματα και άλλων που είχαν συγκεντρωθεί από περιέργεια γύρω τους.
Του άρεσε τόσο πολύ αυτή η θεία οπτασία, που δεν σταμάτησε στιγμή να την ψηλαφίζει με τα μάτια . Το ¨βάδισμα¨ της αέρινο, σχεδόν χοροπηδητό σαν της γαζέλας, πάνω σ εκείνο το λιθόστρωτο διάδρομο που οδηγούσε σε μέρη μοναχικά και γεμάτα μυρωδιές από λουλούδια εξωτικά.
¨Ρώτησε την για την κοινωνική τους ζωή¨¨ ψιθύρισε ο υπνωτιστής στο αυτί του αναζητητή. Όμως εκείνος μαγεμένος με τα όσα αντίκριζαν τα μάτια του, δεν έδωσε την παραμικρή σημασία στα λόγια του και συνέχιζε ν ακολουθεί από κοντά την συνοδό του, μη χάνοντας την ούτε στιγμή από τα μάτια του. Συνέχισαν τον περίπατο τους δίπλα σε μια τεχνητή λιμνούλα γεμάτη πολύχρωμα νούφαρα ,κάτω από την σκιά μιας αιωνόβιας βελανιδιάς που οι ρίζες της χάνονταν στο καταπράσινο χαλί της γης.
Κάποια στιγμή την πλησίασε τόσο κοντά, που αφουγκράσθηκε την καυτή ανάσα της στο αυτί του.
Τότε εκείνη στράφηκε ξαφνικά προς το μέρος του και ακούμπησε τα χείλη της πάνω στα δικά του, αφήνοντας ένα βαθύ αναστεναγμό.
Την σήκωσε απαλά στα χέρια και προχώρησε μέσα στη μικρή λίμνη.Ηθελε τόσο πολύ να κάνουνε έρωτα, αλλά σκύβοντας στο ακύμαντο νερό ,διαπίστωσε με θλίψη ότι δεν έβλεπε το είδωλο του, παρα μόνο εκείνης.
Είσαι ¨αποφλοιωμένος¨¨ για το δικό μου κόσμο καλέ μου και το μόνο που μπορούμε να χαρούμε μαζί είναι ο ψυχικός έρωτας.¨είπε εκείνη τραβώντας τον έξω από το νερό.
Τί θα μπορούσε να μοιραστεί ένας άντρας με μια γυναίκα χωρίς το ερωτικό σκίρτημα της σάρκας? Ίσως το τίποτα, ίσως όμως και την αιωνιότητα..
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You cannot attach files in this forum You can download files in this forum