Δημοσιεύθηκε: 20/03/2009 18:59 Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
κι οι άντρες κλαίνε
Αεροναυτίλε η σειρά σου, ακούστηκε η τραχεία φωνή του κυβερνήτη δείχνοντας με από την καμπίνα πλοήγησης. Είχε έλθει η σειρά μου να προσγειώσω το μεγάλο μεταγωγικό, δηλαδή να κάνω πράξη αυτά που μας έμαθαν σε περίπτωση που οι χειριστές ήτανε ανήμποροι να το κάνουν. Κοίταξε να μας προσγειώσεις με ασφάλεια μου είπε παραχωρώντας την θέση του.
Φαντάσου ότι έχεις Λοκατζήδες πίσω σου, ότι έχουμε σκοτωθεί οι δύο μας και πρέπει να κατεβάσεις αυτό τον διάολο στο πρώτο αεροδρόμιο που θα βρεις μπροστά σου. Είναι ένα από τα καθήκοντα σας εκτός από το να μας δίνετε τα στοιχεία πορείας και τα καιρικά, κατάλαβες? Πρέπει οπωσδήποτε να σώσεις τις ζωές αυτών πίσω σου οπωσδήποτε.
Το ίδιο τροπάρι είχε πει και στους άλλους δυο που προηγήθηκαν και δεν τα κατάφεραν.
Πρόσεξε τούτο το θεριό δεν είναι μαχητικό, δεν θέλει απότομες κινήσεις, θέλει τρυφερότητα σαν γυναίκα και ήρεμες κινήσεις. Άντε λοιπόν, το πηδάλιο στα χέρια σου, αν τύχει τίποτα, ο συγκυβερνήτης θα το πάρει εκείνος πάνω του. Άντε λοιπόν κάθισε ζαγάρι. Κοίταξα με ανακούφιση τον υπομηναγό και συγκυβερνήτη να μου χαμογελάει στην διπλανή θέση αφήνοντας το πηδάλιο του στα χέρια μου. Κοίτα πιτσιρίκο το απομπλοκάρισα ,δούλεψε τη μανέτα και τα ποδοστήρια μόνος σου.
Δες μπροστά σου τον τεχνητό ορίζοντα, πήραμε κλίση.. Εχουμε κλυδωνισμούς ισορρόπησε το στραβάδι., κάντο τώραααααα!!!.
Πίσω γινότανε σαματάς, άλλοι γελούσανε ,άλλοι ήτανε σιωπηλοί σαν τάφοι. Ήταν 11 άτομα, από την σειρά μου .Για να δούμε εσείς που γελάτε ,θα τα καταφέρετε η θα τα σκατώσετε όπως οι άλλοι δύο, είπε ο κυβερνήτης που μου είχε παραχωρήσει το πηδάλιο. Έλα λοιπόν ισορρόπησε το, θα πέσουμε σε περιδίνηση. Τρέμοντας στην κυριολεξία τράβηξα το πηδάλιο προς το μέρος μου κάνωντας το θεριό να πεταχτεί προς τα πάνω.Το φτερό το δεξί σήκωσετοοοοο.. θαχουμε απώλεια στήριξης. θα μας ρίξει τούτο το στραβάδι, φωναξε ουρλιάζονταςς .Όχι φώναξα κάνοντας την σωστή κίνηση ,δίνω στροφές στο δεξί κινητήρα, όχι αφήστε με ….ισορροπώ. Στο παρά 5 δεν κόπηκα εκείνη τη στιγμή, το θεριό είχε καθίσει μαλακά στους σωρείτες.
Λοιπόν, «μας χτυπάνε αντιαεροπορικά ,έχουμε" νεκρούς και τραυματίες" πίσω, χάνεις τον αριστερό (κινητήρα) χάνουμε ύψος» ακούς ρεεεεεεεε ?
Λειτούργησα σχεδόν μηχανικά, κρατώντας τα μάτια μου στον τεχνητό ορίζοντα "κόβωντας" τον αριστερό και ισορροπώντας με τον δεξί την «απώλεια» του κινητήρα. Επανέφερε τον αριστερό στο φούλ τωρα,καλά τα κατάφερες! Και τώρα στα δύσκολα, πάρε τους χάρτες σου και πήγαινε μας στο πιο κοντινό αεροδρόμιο.
Έβαλα μπροστά μου το γνώριμο μου χάρτη και έψαξα χωρίς ν αφήνω το πηδάλιο ούτε στιγμή για να βρω την θέση του αεροδρομίου.
Μη κοιτάς έξω μωρέ ζαγάρι, τα μάτια σου στα όργανα ,πες πως είναι νύχτα, δούλεψε πυξίδα και χάρτες. Τα μάτια κάτω αλλιώς κόβεσαι .
Βρήκα Τανάγρα ,βρήκα Τανάγρα ..φώναξα ανακουφισμένος. Μη κάνεις καμιά βλακεία, δεν είναι ενημερωμένοι για εμάς.. θα μας ζητήσουνε παρασύνθημα πρόσβασης.
Πάρε την Ελευσίνα και ενημέρωσε τους που βρισκόμαστε ..να ειδοποιήσουν την Τανάγρα μη σηκώσει τα μαχητικά.. κάνε το τώρα, μας έπιασε το ραντάρ στην Πάρνηθα. Νάτοι κιόλας….έχουμε παρέα, δες έξω.. Πράγματι δυο F-104 μας έχανε πλαισιώσει κουνώντας τα μικρά φτερά τους πάνω κάτω, δείγμα ότι μας υποχρέωναν να προσγειωθούμε στην Τανάγρα. Ήταν μέσα στην εκπαίδευση αλλά εγώ δεν το ήξερα. Ακολούθησε τους μικρέ δεν ξέρουμε το παρασύνθημα. Αν δεν το κάνεις ξέρεις τι θα γίνει……
” ΝΟΡΝΤ-ΑΤΛΑΣ δεν έδωσες πορεία πτήσεως και δεν απάντησες στο σύνθημα…ακολούθησε μας αμέσως» .Έκανε μια σχεδόν κάθετη βύθιση και βρέθηκε χίλια πόδια μπροστά και κάτω από το ρύγχος μου σαν προπομπός,ενώ ο άλλος από τα αριστερά βρέθηκε στις ουρές μας πίσω σε κλάσματα δευτερόλεπτου.
Μη κάνεις καμιά κουταμάρα και κάνεις απότομη βύθιση γιατί θα διαλυθούμε, αυτό είναι μαχητικό και ευέλικτο, εμείς δεν είμαστε για τέτοια έτσι?.
Ήμουνα ο τρίτος που είχα φθάσει σ αυτό το σημείο και δεν είχα κοπεί ακόμα.
Ο πατέρας σου είναι παλικάρι για να δούμε πήρες τίποτα από κείνο ή είσαι λαπάς.
Αισθάνθηκα πολύ άσχημα, λες και η τιμή του πατέρα κρεμότανε από το πηδάλιο και τα ποδοστηριά μου..... μα εγώ δεν πήγαινα για χειριστής, αλλά η προσγείωση ήτανε μέσα στα μαθήματα που μας έκαναν, για έκτακτες περιπτώσεις. Κατέβασα του τροχούς και με τα μάτια συνεχώς στην πυξίδα και στον τεχνητό ορίζοντα, έγειρα το θεριό μαλακά προς τα αριστερά. Έκανα πλήρη στροφή, χάνοντας σιγά σιγά ύψος. Είσαι έξω από την ευθεία του διαδρόμου,θα πέσεις στους πυλώνες υψηλής τάσης, διόρθωσε την πορεία ανάθεμα σε, γιατί θα πρέπει να ξανανέβεις και να ξανακατέβεις με κύκλους, είπε αναψοκοκκινισμένος ο συγκυβερνήτης από το διπλανό κάθισμα.
Δεν θα ήθελα να κρέμονται ζωές από τα χέρια μου.. δεν ήμουνα φτιαγμένος για ήρωας. Ήθελα να τέλειωνε το μαρτύριό μου, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, δεν την ήθελα την πουλάδα ούτε το σπαθί του πατέρα. Ήμουνα άνθρωπος της τέχνης , που ροβόλιζε στις τσάρκες του έρωτα και όχι ένας ατσαλένιος σητός. Δεν έκανα γιαυτή την δουλειά με τίποτα!!!.
Όμως είχα πεισματώσει ..θα το κατέβαζα ανάθεμα το, δεν ήθελα να δω εκείνον που με γέννησε κατσουφιασμένο.. Εξ άλλου και η βάφτιση μου στον «αέρα» έγινε. Από παιδί πέταγα μαζί με τον πατέρα. Στην Λάρισα το 56 φόρτωσε μαζί με ένα φίλο του κάμποσα πιτσιρίκια της Μονάδας που είχανε κοκίτη και αφού μας ανέβασαν ψηλά με τη ντακότα, κάνανε δύο λουπινγκ και πάει ο κοκίτης. Αλλά εμείς βγήκαμε από κει μέσα σαν μεθυσμένα και σχεδόν κουφά από τον θόρυβο των κινητήρων. Ε φίλε.εεε.ε πλησιάζουμε τον διάδρομο,…διέκοψε ο Συγκυβερνήτης, τι έπαθες και κοιτάς στο κενό? Πέσε στο διάδρομο σήκωσε μύτη, δώσε στροφές στους κινητήρες, ετσι μπράβο..αυτό είναι..έλα.. πιάσαμε διαδρομο..…αναστροφήήήή. Τα είχα χάσει τελείως πίσω μου γινότανε ο χαμός, χειροκρότημα σύννεφο. Είχα πετύχει το ακατόρθωτο να ακουμπήσει σχεδόν μαλακά το πουλί και να μην αναπηδήσει ψηλά. στον διάδρομο.
Τα κατάφερες μπαγάσα, τα κατάφερες άσε το πηδάλιο σε μένα, είπε ο κυβερνήτης.
Με έπιασαν τα κλάματα. ”δεν κλαίνε οι άντρες ρε”είπε κλείνοντας μου το μάτι καθώς του παραχωρούσα την θέση μου.,δεν κλαίνε, με τίποτα.!!.
Εγώ όμως δεν συγκρατιόμουνα ,κι όμως και οι άντρες.. κλαίνε και μάλιστα γοερά
Δημοσιεύθηκε: 25/03/2009 20:48 Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
Χάντε
Ήχοι τρομαχτικοί που σάλευαν το νού σ εκείνη την προκυμαία καθώς χιλιάδες ζωές πάσχιζαν να βρούν μια θέση σε κάποια βάρκα ,για να τους πάει μέχρι τα καράβια που περιμένανε στη ράδα . Κάρα φορτωμένα με πραμάτειες,παιδιά μοναχά και βρώμικα,κυρίες με κρινολίνα,αξιωματικοί αξύριστοι με ξηλωμένες τις επωμίδες,παπάδες,αγρότες,όλοι σ ενα συνονθύλευμα ,σπρώχνανε προς το πουθενά,σαν το κύμα της θάλασσας που ξεσπά με ορμή στα βράχια και στο κατόπιν γυρίζει πίσω παραδομένο και χωρίς ορμή .Πτώματα στη θάλασσα από εκείνους που αυτοκτόνησαν ή που αναποδογύρισε η βάρκα τους,Και πίσω τους η φωτιά να μαίνεται καίγοντας ανεμπόδιστη ότι απόμενε από κείνη την ζωντανή και ακμάζουσα πόλη του Ελληνισμού,τη Σμύρνη.Στάθηκε κι εκείνος στη προκυμαία χωρίς ελπίδα,αφήνωντας την φαντασία του να ταξιδέψει προς τα πίσω,εκεί που ο νούς γαληνεύει από τους χτύπους μια γυναικείας καρδιάς.Την είχε ερωτευθεί στον Μπουρνόβα,.. ήτανε Τουρκοπούλα.Την πρωτόδε στο παζάρι μαζί με τους γονιούς της ένα χρόνο πρίν,καθώς περιπολούσε καμαρωτός πάνω στο μαύρο άτι του.Ητανε Ιλλαρχος και μάλιστα παρασημοφορημένος για ανδραγαθεία στις μάχες των προηγούμενων ημερών.Παιδί αγροτών από την Ρούμελη,μεγαλωμένος στη φτώχεια και στην ανέχεια,αλλά και απόφοιτος του οχταταξίου Γυμνασίου στη Λαμία,εκπαιδεύθηκε σαν έφεδρος αξιωματικός του Ιππικού.Σε όλες τις μάχες διακρίθηκε σπέρνωντας τον πανικό στους Τούρκους,αλλά σεβόμενος τους αμάχους πολλές φορές υπερασπίζοντας τους.Αυτό έκανε και στον Μπουρνόβα,όταν κάποιος δικός μας επιχείρησε να βιάσει την πανέμορφη Χάντε ,μπροστά στους δικούς της,στο παζάρι.Ορμησε κατά πάνω του σαν τον χάροντα και με την κυρτή του σπάθα του απόκοψε το δεξί χέρι.Δεν μπορούσε να δεχθεί το βιασμό μιας γυναίκας,τον βιασμό της ίδιας της ζωής.Αυτή η ενέργεια του ,του στοίχισε ένα αστέρι.Τον υποβιβάσανε σε υπίλαρχο,με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς να δώσουνε βάση στους λόγους που τον οδήγησαν σε μια τέτοια πράξη,Στην φυλακή παρέμεινε ένα μήνα,με μόνο επισκέπτη την πανέμορφη Χάντε,που του έφερνε ότι καλούδια μαγείρευε η μάνα της.Βλεπόντουσαν πίσω απ τα κάγκελα και για πολύ λίγο,όμως αρκετός χρόνος για ν αναπτυχθεί ο έρωτας ανάμεσα τους,έστω και με νοήματα,έστω και με τα μάτια.¨Μ αρέσει το ονομά σου¨¨της είπε κάποια μέρα.Εκείνη τότε λές και τα βλέμματα αγάπης μπορούνε να ερμηνεύσουνε την κάθε λέξη,έτρεξε προς ένα κοντινό χωράφι και γύρισε κρατώντας ένα λουλούδι.Του το πρόσφερε τρυφερά,λεγοντάς του ¨¨χάντε..λουλούδ騨΄΄Εμένα με λένε Ομηρο της είπε εκείνος χαμογελώντας.Στο άκουσμα του ονόματος αστράψανε τα κατάμαυρα μάτια της¨¨Ομηρος..Ομέρ¨¨ψέλλισε τιτιβίζοντας σαν πουλάκι,ενώνοντας τα χέρια της με τα δικά του...Τι δύναμη που έχει η αγάπη,πόσα μπορεί να ξεπεράσει,πόσα μπορεί να κατασιγάσει,πόσα ονειρα πλέκει,,πόσα μπουντρούμια φωτίζει.Η επικοινωνια του με την αγαπημένη του Χάντε,το ¨¨λουλούδ騨 του ,δεν συνεχίστηκε καθώς τα πράγματα πήγαιναν πολύ άσχημα στο νέο μέτωπο πού άνοιξαν κάποιοι άφρονες δικοί μας,οραματιζόμενοι την ανασύσταση της; Βυζαντινής αυτοκρατορίας.Μηνες που το αίμα κι απ τις δύο πλευρές γέννησε μίσος άσβεστο και εκδικητικότητα .Στην οπισθοχώρηση έμαθε τα μαύρα μαντάτα.Κάποιοι λιποτάκτες κατέσφαξαν τους γονείς του ¨¨λουλουδιού¨¨ του ενώ εκείνη αφου την βίασαν την πέταξαν σ ένα λάκο με κοπριές,με το κορμί της κατατεμαχισμένο.Ευτυχώς που κάποιοι συγχωριανοί τους,σπευσανε και τους θάψανε πρόχειρα σε κοινό τάφο ,πριν προλάβει ο ίδιος ν αντικρύσει εκείνη την φριχτή εικόνα.Κατέβηκε από το άτι του κραδαίνωντας σαν τρελός την σπάθη του αποδιώχνοντας μακριά κάθε ανθρώπινο πλάσμα.Κατόπιν γονάτισε και πέφτοντας πάνω στη σωρό από το φρέσκο χώμα που σκέπαζε την αγαπημένη του μαζί με τους δικούς της,άρχισε να την φωνάζει ¨¨Χάντε,λουλούδι μου,σήκω γύρισα να σε πάρω μαζί μου¨¨Ο θρήνος μιας αντρίκιας ψυχής που δεν κιότεψε σε καμία μάχη,αλλά που μπροστά στο χαμό της αγαπημένης γρύλιζε σαν πληγωμένο θεριό.Σηκώθηκε ορθός και κόβωντας ένα λουλούδι το ακούμπησε πάνω στον τάφο των χαμένων ονείρων.Μετά σε στάση προσοχής και με το κυρτό ξίφος στην θέση απονομής τιμών μπροστά απ το μουσκεμένο απ τα δάκρυα πρόσωπο,άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί προς τα σύγνεφα που λάκιζαν στον νοτιά.Μια φωνή απ τη μεριά της θάλασσας διέκοψε το ταξίδι του νού του.Μια βάρκα σχεδόν φισκαρισμένη είχε αράξει ακριβώς μπροστά του.¨¨Ελα ήρωα,έχουμε μια θέση και για σένᨨακούστηκε.Ητανε κάποιο δικοί του συνάδελφοι αλλά και πολίτες της άρχουσας τάξης στοιβαγμένοι εκεί μέσα.Ειχανε καταφέρει με τις χρυσές τους λίρες να εξαγοράσουν την σωτηρία τους.Αλλί στους άλλους,τους πολλούς που δεν είχανε τον παρά για κάτι τέτοιο.Δίπλα του μια νέα γυναίκα με απλανές βλέμμα και μ ένα κοριτσάκι στην αγκαλιά,τον κοίταξε για μια στιγμή βαθιά στα μάτια.Εσκυψε το κεφάλι μπροστά σ εκείνο το βλέμμα της απόγνωσης.Το βλέμμα μιας μάνας που ανήμπορη και με σφιγμένο στην αγκαλιά της το βλαστάρι της τον προκαλούσε να δώσει την πιο μεγάλη μάχη στη ζωή του,την μάχη με τον εαυτό του.Χωρίς δεύτερη σκέψη και σχεδόν σπρώχνοντας την,την βοήθησε να δρασκελίσει το κενό και να μπεί στη βάρκα ,κρατώντας εκείνος το κοριτσάκι της στην αγκαλιά του.Τί ζεστασία που δίνει το σωματάκι ενός παιδιού έστω και κατουρημένου,μονολόγησε,σπεύδοντας να το παραδώσει στον λεμβούχο κι εκείνος με την σειρά του στη νεαρή μητέρα..Εκείνη μουσκεμένη στο κλάμα του έστειλε ένα φιλί,,το μεγαλύτερο παράσημο που δεν καρφιτσώνεται στο στήθος,μα στην ψυχή του άντρα. ¨¨Οι Τσέτες,οι τσέτες¨¨ακούστηκε από φωνές σε απόγνωση κοντά του. Καβαλαραίοι και πεζοί ξεχύθηκαν μανιασμένοι στο ανήμπορο πλήθος που πανικόβλητο έπεφτε στην θάλασσα.
Ανέβηκε γοργά στο άτι του και χώνοντας τα σπιρούνια βαθιά στη σάρκα του,όρμησε σαν τον άνεμο με σηκωμένη την σπάθα προς εκείνο το μπουλούκι που απερίσπαστο είχε αρχίσει να θερίζει ψυχές και σώματα.
Λένε πως σ εκείνα τα μέρη τις νυχτιές τα Αυγούστου ,ακούγονται οπλές αλόγου και μια απόκοσμη φωνή να καλεί την αγαπημένη του ,΄Χάντεεεεεε¨..
marakos
Δημοσιεύθηκε: 14/05/2009 20:13 Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
οι αναμάρτητοι
Τα βήματα του βιαστικά σ εκεινο το σκονισμενο δρομάκι.Ξοπίσω του πολύς κοσμος,που αδημονουσε να απολαυσει το θέαμα.Εφθασε σε μια μικρή πλατεία ,που στο κεντρο της υψωνότανε μια πετρινη στήλη.Εκει πισθάγκωνα δεμένη μια νεα γυναίκα περίμενε το μοιραίο.Πλησίασε και της έδωσε με τις χουφτες του δροσερό νερό που έτρεχε απο μια βρυσούλα εκει κοντα.Εκεινη γυρισε το κεφάλι και τον κοίταξε στα μάτια ψελλιζοντας.¨¨σας ευχαριστώ κύριε,για την καλοσύνη σας¨¨.
Γυρω απο εκεινη τη στήλη ειχε συγκεντρωθεί αρκετός κοσμος κρατωντας στα χέρια μεγάλες πέτρες.Ητανε περίπου γύρω στα τριακοσια άτομα,άνδρες και γυναίκες.Τα μάτια τους βγάζανε φλόγες αδημονώντας για τη στιγμή που θα άρχιζαν να την λιθοβολούν.
¨μα τί αμάρτημα διέπραξε αυτή η γυναίκα¨γύρισε και ειπε πρός την αφιονισμένη ομήγηρι.¨¨εμοιχευσε με την σκέψ稨ακουστηκε απο τους πολλούς..¨¨Δηλαδή εσεις εισαστε οι δικαστές της¨¨?¨¨ο Νόμος προστάζει να τιμωρηθεί με λιθοβολισμό¨¨,έκραξε καποιος ευσωμος που φάνταζε επικεφαλής μιας μερίδας απο τους παριστάμενους.¨¨Ωστε λοιπόν ακομα και μόνο με τη σκεψη θανατώνετε τους συμπολίτες σας¨?¨κραύγασε θυμωμένα ο συμπαραστάτης της, κανοντας ασπίδα το σωμα του για να την καλύψει.
Τοτε ξεπρόλαβε απο το πλήθος καποιος ξερακιανός,κραδαινοντας ενα μεγάλο λιθάρι.¨¨αποτόλμησε να σκεφθεί ότι θα έπρεπε να κρινόμαστε και εμεις όπως οι απλοί πολίτες¨¨Μαζί του μια μεγάλη ομαδα, τον συνεπικουρούσε με αισχρά συνθηματα και λέξεις ρυπαρές και ψυχοκτόνες..¨¨Δηλαδή εσεις εισαστε οι αναμάρτητοι,αν κατάλαβα καλά¨¨?επανέλαβε γυρίζοντας το κεφαλι του προς όλες τις πλευρές και συνέχισε¨εντάξει λοιπόν,αλλα τί ακριβως εκπροσωπείτε,ωστε να εισαστε υπεράνω των Νόμων?¨¨Σιγή έπεσε στο πλήθος,μεχρι που ακουστηκε μια δυνατή φωνή που όλους τους ξεσήκωσε ¨΄ειμαστε οι εκλεγμενοι του λαού και ως εκ τουτου ,αναμάρτητο騨.
Ο άνθρωπος τότε απομακρύνθηκε απο την γυναικα ,κανοντας στην άκρη.Κατόπιν στρεφόμενος προς τους δύο που πρωτοστατουσαν,τους προκάλεσε δείχνοντας τους ενα σωρό απο αιχμηρές πέτρες.¨΄εμπρός τότε,ο αναμαρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω¨¨.Αυτα τα λόγια προβλημάτισαν κάποιους ,που γυρίζωντας τα νώτα αποχώρησαν.
Οι πολλοι ομως με επι κεφαλής τους δυο ηγέτες τους,άρχισαν να λιθοβολούν με μανία την ατυχη γυναικα.Σε λίγα λεπτα ένας σωρός σκέπαζε το ματωμένο σώμα.
Τοτε πλησίασε κοντά του κάποιος απο τους λίγους ακολουθούς του.¨¨Δάσκαλε,μπορείς να την αναστήσεις αν το επιθυμείς¨¨Εκεινος τότε γυρίζοντας προς το μέρος του με τα ματια δακρυσμένα του ψυθίρισε.
¨Θα ήτανε δώρον,αδωρον αδελφέ μου Ιωάννη,ακομα και αν το εκανα θα την λιθοβολουσανε ξανά¨¨
Εκείνος απορώντας καθως ο Δάσκαλος για πρωτη φορά αρνιότανε να επαναφέρει στη ζωή εναν ανθρωπο,τον ρώτησε με πίκρα στην καρδιά
¨και γατί είσαστετόσο βέβαιος Κύριε ότι θα την λιθοβολούσανε ξανά¨¨?
¨μα γιατι το ονομα της αδελφέ μου και μόνο, θα ξαναγινότανε η αιτία του θανάτου της.Βλέπεις την λέγανε..Ισονομίᨨ
Δημοσιεύθηκε: 24/05/2009 22:03 Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
το λυχνάρι (παραμύθι για μεγάλους)
Μια φορά και ένα καιρό στη μακρινή Ανατολή ζούσε ενας φτωχός παληατζής με τη γυναίκα του και τα πέντε τους παιδιά.Γύριζε απο μέρος σε μέρος και αγόραζε ότι άχρηστο δεν χρειαζότανε κάποιος και μετά αφού το καθάριζε, το μεταπουλούσε στο παζάρι.Μια μέρα εκεί που περπατούσε με τον γαιδαρό του, τον φώναξε στό σαράι της μιά τυφλή χανούμισα για να του πουλήσει κάτι που δεν το χρειαζότανε πιά."πάρε τούτο το λυχνάρι" του είπε ψηλαφίζοντας το με τα χέρια της."δεν το χρειάζομαι άλλωστε πιά,αφου δεν βλέπω".Εκείνος,αφού τα συμφωνήσανε,της έδωσε λίγους παράδες ,μιάς κι εκείνη και δεν ήθελε παρά μόνο ένα συμβολικό ποσό και έφυγε γεμάτος χαρά."μου το έδωσε σχεδόν μπήτ παρά τούτο το λυχνάρι που θα πιάσει πολλά στο παζάρι!",είπε και ξεκίνησε χαρούμενος για το φτωχικό του.Η γυναίκα και τα παιδιά του ξέρανε πως όταν είχε δουλειά δέν θα έπρεπε να τον ενοχλήσουνε και έτσι κάνανε και εκείνη την ημέρα.
Κάθισε που λέτε όλο το βράδυ και το γυάλιζε,το γυάλιζε μέχρι που ο ήλιος μεσημέριασε την άλλη μέρα για τα καλά.Σηκώθηκε κατα το απόγευμα κατακουρασμένος αλλά πολύ χαρούμενος για να συνεχίσει τη δουλειά του.Πηρε λοιπόν ένα καθαρό πανί και άρχισε να το τρίβει,να το τρίβει,να το τρίβει.Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή να τού λέει."άφησε με αφέντη λεύτερο και θα σου κάνω τρείς επιθυμίες σου που θα μου ζητήσεις".Εκείνος κοίταξε γύρω του για να δεί ποιός του μίλησε,αλλα δεν είδε κανένα."εδω είμαι αφέντη,στο λυχνάρι" επανέλαβε πιο δυνατά η φωνή."δεν είναι δυνατόν,έχει και τζίνι μέσα στο λυχνάρι,ε αυτό παει να πεί μεγάλη τύχη" μονολόγησε,σηκωνοντάς στο στα χέρια του."ωστε τρείς επιθυμίες μου ειπες,άκουσα καλά?"
"ναί,ναί" επανέλαβε το τζίνι."δεν γίνεται δύο μωρέ τζίνι,να φυλάξω την τρίτη για ρεζέρβα καλού κακού ,έτσι?" Το τζίνι τελικά δέχτηκε την συμφωνία και κράτησε στο τεφτέρι του την τρίτη επιθυμία που θα του την χρωστούσε,όποτε θα του την ζητούσε ο παληατζής.Λοιπόν άκουσε προσεχτικά "πρώτη επιθυμία μου είναι,να με κάνεις αθάνατο".Το τζίνι ανταποκρίθηκε αφού τον ενημμέρωσε πως καμία επιθυμία του δεν θα μπορούσε να την ακύρώσει με την τρίτη που του χρωστούσε,αν ποτέ το μετάνοιωνε ."τρελλός είμαι να την ακύρώσω,θέλω να ζώ αιώνια".Ετσι λοιπόν ο χρόνος σταμάτησε για τον φτωχό βιοπαλαιστή στην ηλικία που ήτανε,δηλαδή στα τριαντα οχτώ.Η δευτερη επιθυμία σου αφέντη?"να γίνω πλούσιος,με δικό μου σαράι"."Εγινε κιόλας" είπε το τζίνι και αμέσως η καλύβα του έγινε ένα μεγάλο παλάτι με όλα τα καλούδια του κόσμου."τωρα φεύγω αφέντη,αν ποτέ με χρειασθείς,σου χρωστώ μιά επιθυμία σου".Ο παληατζής αποχαιρέτισε το τζίνι και έτρεξε χαρούμενος στη γυναίκα και στα παιδιά του."γίναμε πλούσιοι,γυναίκα,θα έχετε ότι επιθυμείτε πιά,τέρμα η φτώχεια απο δώ και πέρα".Τα χρόνια πέρασαν και άσπρα μαλλιά φάνηκαν στο κεφάλι της γυναίκας του,τα παιδιά μεγάλωσαν,αλλα εκείνος παρέμενε νέος."κοίτα καλέ μου γέρασα και σύ έμεινες νέος" του είπε μια μέρα με δάκρυα στα μάτια."μα και έτσι σε αγαπάω" της είπε εκείνος δίνοντάς της ένα φιλί στο ρυτιδιασμένο της πρόσωπο.
Μετά απο κάποια χρόνια η γυναίκα του πέθανε.Τότε ένοιωσε την μοναξιά και αποφάσισε μετα απο καιρό να παντρευτεί ξανά.Αγόρασε λοιπόν απο το παζάρι μια πανέμορφη σκλάβα και την παντρευτηκε.Εκανε μαζί της και άλλα παιδιά.Με τον καιρό τα παιδιά που είχε απο τον πρώτο γάμο πεθάνανε και αργότερα και τα εγγόνια του.Πέρασαν χρόνια και ούτε η δευτερη γυναίκα του δεν ζούσε πιά αλλά και τα παιδιά που έκανε μαζί της είχανε γεράσει.Μετα απο αιώνες οι οικογένειες που είχε κάνει ,είχανε σβύσει εντελώς,καθώς και όλοι οι φίλοι και γνωστοί του.
Κάποια στιγμή ένοιωσε τόση μοναξιά σ ένα κόσμο που άλλαζε με τον χρόνο,που δεν άντεξε.Κατέβηκε στο υπόγειο του παλατιού του και άρχισε να ψάχνει μεσα στα σεντούκια του που ήτανε γεμάτα απο χρυσάφι και διαμάντια.Τότε κάποια στιγμή είδε στό πάτο ενός μικρού ξύλινου κουτιού εκείνο που αναζητούσε,το λυχνάρι.Αλλάχ,είπε με δάκρυα στα μάτια,"κάνε το τζίνι να τηρήσει τη συμφωνία μας,δεν αντέχω άλλο τη ζωή τούτη,ολοι όσοι αγάπησα δεν ζούνε πιά,είμαι μόνος".Αρχισε να τρίβει και να τρίβει το λυχνάρι με την ελπίδα ότι το τζίνι θα φανεί και πάλι.Κάποια στιγμή ακούστηκε η γνώριμη φωνή δίπλα του."έλα,ήλθα γιατί σου χρωστούσα την τρίτη επιθυμία σου,σ ακούω λοιπόν" Εκείνος καταχάρηκε και χωρίς δισταγμό του ζήτησε με κουρασμένη τη φωνή"θέλω να πεθάνω"."Μα δεν μπορείς να ακυρώσεις καμία απο τις επιθυμίες που μου ζήτησες το ξέχασες"?Κατόπιν του ζήτησε να ανέβει στην πλάτη του για μια βόλτα,ήθελε να του δείξει κάτι.Αφου πετάξανε για λίγο ψηλά,προσγειώθηκαν δίπλα σ ένα πανέμορφο παλάτι που έμοιαζε με το δικό του."α το ξέρω αυτό το σαράι,ζούσε εκεί μια τυφλή,σίγουρα θα έχει γίνει σκόνη μετα απο τόσους αιώνες,έτσι?"Χτύπησε την πόρτα,με την βεβαιότητα πως δεν θα απαντήσει κανένας.Ομως κάποια στιγμή ακούστηκε μια νεανική φωνή,"ποιός είναι παρακαλώ?" .Η μεγάλη πόρτα άνοιξε και φάνηκε πίσω της εκείνη.Ητανε η χανούμισα που του είχε πουλήσει το λυχνάρι πρίν απο πολλόυς αιώνες.Κάθισαν στο τεράστιο άδειο σαλόνι οι δυό τους,ενώ το τζίνι περίμενε ανυπόμονα ν ακούσει την τρίτη και τελευταία του επιθυμία.
"Πως και ζείς εσύ τόσους αιώνες αρχόντισα",ψέλλισε ο παληατζής."Μα είχα εγώ πρώτη το λυχνάρι το ξέχασες?Ζήτησα και εγώ δύο μόνο επιθυμίες,την τρίτη την φύλαξα,για καιρούς δύσκολους".Τότε το τζίνι πήρε το λόγο εξηγώντας πως η τρίτη επιθυμία της,ήτανε να τυφλωθεί,για να μη βλέπει τον κόσμο να πεθαινει γύρω της,αφού έτσι και αλιώς δεν μπορούσε να ακυρώσει καμία απο τις άλλες δύο επιθυμίες που είχε ζητήσει."άντε πές μου και σύ παληατζή την τρίτη και τελευταία σου επιθυμία να φεύγω,είπε το τζίνι σχεδόν επιτακτικά.Ο παληατζής τότε κοιταξε την τυφλή κοπέλα και χαμογέλασε."Η τρίτη επιθυμία μου,αφού έτσι κι αλιώς δεν μπορώ ν ακυρώσω καμία απο τίς προηγούμενες δύο ,είναι να μου δώσεις πολύ αγάπη γιαυτήν, ώστε να την φροντίζω στους αιώνες" Ετσι είπε και έτσι έγινε.
Σε κάποια γωνιά της Aνατολής ίσως συναντήσετε μια τυφλή κοπέλα να την κρατά απ το χέρι τρυφερά ένα παλικάρι.Χαμογελάστε τους,ίσως να είναι εκείνοι.
Και ζήσαμε εμείς καλά κι εκείνοι αιώνια ερωτευμενοι
Δημοσιεύθηκε: 29/05/2009 19:47 Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
το κατα Μαράκο ευαγγελιο
1)θέσπιση της απλης αναλογικής
2)μειωση των βολευτών απο 300 στους 100
3)απαγορευση υποψηφιότητας για τη βουλη περαν του ενός μέλους της ιδιας οικογενειας
4)αυξηση μισθων μόνο στους χαμηλομισθους και ανα τριετια στους υψηλόμισθους
5)πολιτικοι και δικαστες θα παιρνουνε αυξηση μονο οταν παιρνουνε οι υψηλόμισθοι αλλά το ποσον της κατωτατης αυξησης των χαμηλόμισθων
6)παγωμα των εξοπλισμων για 5 χρονια
7) υποχρεωτικη τριμηνη εκπαιδευση στο στρατο για ανδρες και γυναικες (εξαιρεση μονο για τις μητερες και τις εγκυμονουσες)
8 )υποχρεωση ν ασφαλιζονται και ν αμοιβονται οι ξένοι μεταναστες οπως και οι Ελληνες
9)μειωση του ΦΠΑ
10)αξιοποιηση των Ελληνων ερευνητων και ενισχυση των ερευνητικών κέντρων
11)καταργηση των φροντιστηριων και επεκταση χρονικα της μαθησης αλλα και σιτηση των μαθητωνστο σχολειο
12)παροχη κινητρων για επενδυσεις στη χώρα
13)απαγορευση υποψηφιότητας για τη Βουλη,αποδεδειγμενα αποτυχημενων ,που διετελεσαν υπουργοι η υφyπουργοι,Γενικοι γραμματεις,Δ/ντες ΔΕΚΟ κλπ
14)εξουσιοδοτηση προς την Ελληνικη πολιτεία,απο καθε υποψηφιο για οποιοδήποτε πολιτικό πόστο,οπως ερευνησει στο εξωτερικο για υπαρξη καταθεσεων του,αλλα και αιτιολογηση τους
15)καταργηση προσωπικων δεδομενων,ασυλων,και Νομου ευθυνης Υπουργων καθως και παραγραφής αδικηματων
16)παροχη πτυχιων εκμαθησης ξενων γλωσσων εντος του σχολειου
17)διαδηλωσεις και πορείες μονο απ το πεζοδρομιο και πληρωμη των ζημιων απο καταλήψεις,απο τους καταληψιες και μονο
21) ανεξιθρησκεια και ανεγερση τζαμιων σε μεγαλες πολεις
22) στα θρησκευτικα θα διδασκονται ΟΛΕΣ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ
23) όρκος μονο στην πατρίδα
24) παραγωγή ηλεκτρικου ρευματος με φωτοβολταικα ανα πολυκατοικια, οικια αλλα και Δήμους
25) καθιερωση της Ελλαδας σαν παγκοσμιο πνευματικο κεντρο και ουδετεροτητα της απο στρατιωτικες συμμαχιες και συνασπισμούς
26)τουριστικη παιδεία απο το Δημοτικο σχολείο,αλλα και αξιοποίηση και αναπτυξη καθε περιοχής ,με υψηλου επιπεδου παροχες για τον τουρίστα
27)επιστροφη της ναυτιλιας στις ριζες της ,με απαλαγη καθε φορου στους εφοπλιστες μας, με την προυποθεση να συντηρουν και να επισκευαζουνε τα πλοια τους στον τοπο μας ,αλλά και να τα επανδρώνουν με πληρωματα επι το πλείστον Ελληνικα
2 μειωση των φορων στις επιχειρησεις και απλλαγη απο αυτους σε οσους εχουνε πανω απο 3 παιδια
29)καθιερωση λαικων δικαστηριων
30) κατάργηση της προεδρευομενης και καθιερωση της προεδρικης Δημοκρατιας,οπως στη Γαλλια
πρόσχωμεεεεεν
ΥΓ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΘΡΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΩΝ,ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΕΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΟΚ...ΑΣ ΧΟΡΗΓΗΣΟΥΝΕ ΤΟΤΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ
marakos
Έχει επεξεργασθεί από τον/την marakos στις 20/08/2009 09:16, 8 φορές συνολικά
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You cannot attach files in this forum You can download files in this forum