Δημοσιεύθηκε: 10/01/2009 15:49 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Σελ. 68 [όπως βλέπετε προχωράω γρήγορα... ]
............
Δεν μπορούσα να την ηρεμήσω. Σαν να είχαμε την ανάσταση του Λαζάρου στο σπίτι. Και μετά, τηλέφωνα στον πατέρα, στο θείο, στους συγγενείς, τους γνωστούς… η ανάκριση με μικρά διαλείμματα ερχόταν πάλι και πάλι και πάλι…Που ήσουνα, τι έκανες, πως, τι, γιατί και όλοι μαζί μου έκαναν τότε ένα κεφάλι καζάνι! Για να αποφύγω τη συνέχεια ανέφερα ότι ζαλίζομαι και ξέφυγα για ύπνο. Τους άφησα να τάζουνε λαμπάδες σε όλους τους Άγιους και τις Εκκλησιές.
Δημοσιεύθηκε: 18/01/2009 10:53 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Στο τρένο για τη Συρία [εθελοντής στον πόλεμο της Ελλάδας κατά των Γερμανών κατακτητών]
.............
Μπέρδεψα τα ρακιά με το κονιάκ και τον χορό με τον ύπνο…Σε λίγο έπεσα ξερός με πονοκέφαλο σε ένα ξύλινο καναπέ. Μετά από ώρες ξύπνησα και ακίνητος στο τζάμι έβλεπα πεδιάδες, εγκατελλειμένα χωριά, παράγκες τενεκεδένιες. Πολύ φτώχεια. Χωριάτες με μπαλωμένα ρούχα, παιδιά γυμνά και Τουρκάλες με φερετζέδες. Κάθε χωριό και ένα τζαμί να παρηγοράει τους πεινασμένους και να γεμίζει τις τσέπες των Τούρκων Κοτζαμπάσηδων. Με πείραζε να βλέπω τα παιδιά έτσι. Και παντού. Λες και οι γονείς απλά τα γεννούσαν και τα άφηναν στην πλάση. Και το κράτος από την άλλη να τα περιμένει για στρατιώτες. Ίσως τα παιδιά χρειάζονται να γεμίζουν τους δρόμους, αφού είναι οι πλούσιοι λίγοι και θα έμεναν έρημοι... Τι να πω, τέτοιες εικόνες μου έφερναν κατάθλιψη. Α ναι χρειάζονταν ακόμα για εργάτες, με ανύπαρκτο μεροκάματο.
Δημοσιεύθηκε: 18/01/2009 11:19 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
................................................
Χαιρέτησα όλους τους φίλους μου. Θυμήθηκα τον γέρο Τούρκο γαλατά, τον Αλί Νταή, τον τόσο καλό άνθρωπο. Πήγα τον βρήκα, έκανε σαν τρελός που με είδε. Του είπα πως φεύγω. Ότι πάω να πολεμήσω εθελοντής αυτούς που κατέλαβαν την πατρίδα μου, την Ελλάδα. Ο γέρος με αποστόμωσε λέγοντας μου ότι πατρίδα είναι η γη. Όταν μας έστειλε ο Θεός στη γη, δεν μας έδωσε ούτε σημαίες, ούτε υπηκοότητες, ούτε σύνορα. Γινόμαστε Τούρκοι ή Κινέζοι επειδή μας κάνουν οι κυβερνήσεις. Εγώ είμαι υπήκοος του Θεού. Με ρώτησε τι θα γίνει η μάνα μου, μόνη και άρρωστη. Του είπα ότι πήγε στην Άγκυρα σε μια ξαδέλφη της, μια που φεύγω εγώ. Είχε πάρει ένα νεαρό να τον βοηθάει στο μαγαζί. Πήγαμε και στο σπίτι. Μου έκανε το τραπέζι. Καθίσαμε όλη την ημέρα μαζί. Όταν έφυγα σταμάτησα για λίγο στο δρόμο. Ήθελα να του κάνω ένα δώρο. Χρήματα είχα αρκετά από το Προξενείο. Του πήρα ένα μπιμπελό. Είχε το τζαμί που ήταν στην Μέκκα με την ιερή πέτρα, την Kasba. Λίγο ακριβό αλλά του άξιζε με το παραπάνω.
Δημοσιεύθηκε: 18/01/2009 15:09 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
.......................
Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στην Πόλη, την Τουρκία. Για όλα τα στραβά εκεί φταίει ακόμα και σήμερα ο Θεός. Αφού και με το κυνήγι των ξένων τα προβλήματα παρέμειναν. Γιατί ποτέ δεν λύθηκαν πραγματικά. Είναι δυνατόν ο αγάς στην ύπαιθρο να έχει πενήντα χιλιάδες στρέμματα και ο χωριάτης ούτε μισό; Ένα είναι το σίγουρο. Θεός δεν έκανε ποτέ τη μοιρασιά. Ούτε ο δικός μας, ούτε ο δικός τους, ούτε κανένας. Για αυτό μίλησα για εκπαίδευση σωστή και παιδεία. Αν δεν ξυπνήσουν κάποτε θα μένουν πάντα με τους εφιάλτες να τους πνίγουν την καθημερινότητα. Μεγαλώνουν από παιδιά με παραμύθια άγρια. Ιστορίες κατά των Ελλήνων, των Αρμενίων, των ξένων. Ρίχνουν –ακόμα και σήμερα πολλοί- τα αίτια της δυστυχίας τους σε αυτούς. Και εμείς στα σπίτια μας παιδιά ακούσαμε αντίστοιχα παραμύθια. Έχουμε και εμείς παρόμοια. Έπρεπε να μισούμε μέσα από αυτά τους Άγγλους και Γάλλους που δεν έκαναν τίποτα στη σφαγή των Ελλήνων στη Σμύρνη. Που μας έκαναν να σιχαινόμαστε τους Τούρκους, τους Γερμανούς αργότερα, τους Ιταλούς, τους εθνικιστές ή τους κομμουνιστές, τους καθολικούς ή τους διαμαρτυρόμενους ή όσους δεν ήταν ή έγιναν ορθόδοξοι χριστιανοί. Μέσα στα μεγάλα αμαρτήματα της Πόλης ήταν ο γάμος με αλλόθρησκη και μάλιστα Τουρκάλα. Το ίδιο πίστευαν και οι Τούρκοι για εμάς. Οι δε παπάδες διακήρυτταν: «Αγαπάτε αλλήλους». Αλήθεια ποιους. Αφού είχαν κλείσει όλα τα στεγανά με τον ορισμό του μεγάλου αμαρτήματος…
Αναγκαίο το διάλλειμα αυτό, για να φέρω σιγά σιγά στο μυαλό μου -καθότι τα χρόνια πολλά και το ταξίδι στο χρόνο επώδυνο- τα γεγονότα στο τρένο.
Δημοσιεύθηκε: 18/01/2009 17:10 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
.......................................
Ήταν μεσάνυκτα. Στο έξω μέρος του λιμανιού. Με το σήμα του κυβερνήτη ότι ήμασταν το V4 μας υποδέχτηκαν με κανονιές. Νόμιζαν ότι έχουν να κάνουν με εχθρικό σκάφος… Ότι εμείς χαθήκαμε. Επί ώρες τα αεροπλάνα που ήταν μαζί μας στην άσκηση έψαχναν να μας βρουν, αλλά εμείς μέναμε κολλημένοι στο βυθό. Έδωσαν σήμα ότι το «Παπανικολής» βούλιαξε. Και έτσι τώρα που μας είδαν φοβήθηκαν ότι είναι παγίδα του εχθρού. Σε λίγο μας έζωσαν τορπιλάκατοι με τους άνδρες έτοιμους στα κανόνια. Ανέβασαν άγημα, έριξαν μια αλυσίδα στην φράκτη, για να μην καταδυθούμε και το σκάσουμε. Με τα χέρια ψηλά μας είχαν όλους ώσπου να ελέγξουν τα χαρτιά και να βεβαιωθούν ότι είναι πράγματι το «Παπανικολής» και όχι ο εχθρός.
Δημοσιεύθηκε: 22/01/2009 14:57 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
..........
Από την άλλη επέβαλαν και σε μένα να κατεβαίνω στο μαγαζί, για να μάθω το εμπόριο σωστά. Από τις 2 το μεσημέρι ήμουν πάντα αλλού. Το μυαλό ταξίδευε και το σώμα βαριόταν… «Μπαμπά να φύγω;» επαναλάμβανα σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι να τον πιάσουν τα νεύρα του και να μου πει: «Φύγε μ’ έσκασες, φύγε!». Πριν το μετανιώσει ή προκύψει καμία δουλειά έφευγα τρέχοντας για να προλάβω να κάνω ένα μπάνιο στη θάλασσα.
Δημοσιεύθηκε: 22/01/2009 15:01 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
................................
Ξαφνικά, περιμένοντας το τέλος, ήρθαν τα φώτα. Ο κυβερνήτης ψύχραιμος πια μας είπε ότι δεν είναι τίποτα και ότι θα ανεβούμε πάλι πάνω με τη δύναμη του Θεού. Δεν τον πιστέψαμε. Καταλάβαμε την απελπιστική κατάσταση και τον ρόλο του βλέποντας τον κατακίτρινο σαν φλουρί να τρέμει όπως από ελονοσία. Η παρουσία του μας έστειλε στον Άδη αντί να μας γυρίσει στον ήλιο. Έσβησε και το φως πάλι. Έκλεισα τα μάτια μου. Ένας τορπιλητής 18 ετών έπαθε νευρικό κλονισμό. Χτυπιόταν και ξεφώνιζε, βγάλτε με από εδώ, θέλω να φύγω. Τρέξανε όλοι με τους φακούς. Για να μη κάνει καμία τρέλα. Τον έδεσαν σε ένα κρεβάτι και ο Ύπαρχος του έκανε μια ένεση. Σε δύο λεπτά κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου…
Δημοσιεύθηκε: 23/01/2009 14:45 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
.................
Πέρασαν δέκα ημέρες χωρίς να είμαστε στην κατάσταση των προσφύγων. Για αυτό δεν μας έδιναν τίποτα, ούτε τσιγάρα, ούτε σαπούνι, ούτε χρήματα. Μετά το δεκαήμερο και αφού η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο εξεγερθήκαμε. Πήγαμε στον διοικητή, έναν Άγγλο ταγματάρχη. Πετάξαμε τις καραβάνες του φαγητού, τα πιρούνια, τα κουτάλια, όλα ότι μας έδωσαν. Και ξαπλώσαμε στο διάδρομο κάνοντας απεργία πείνας. Το αίτημά μας ξεκάθαρο. Να πάμε στον στρατό. Δεν ήμασταν πρόσφυγες. Από τριάντα που αρχίσαμε την απεργία την επόμενη γίναμε σαράντα οκτώ. Ο ταγματάρχης τρελάθηκε. Τόσοι τρελοί μαζεμένοι σε ένα στρατόπεδο! Οι πρόσφυγες, γέροι και παιδιά, άρχισαν να κάνουν φασαρίες. Μέσα σε δύο ημέρες ήρθε ένας λοχαγός, ένας ταγματάρχης και ένας αξιωματικός της Αεροπορίας των Ελληνικών δυνάμεων. Μας έβαλαν άρον άρον στο τρένο, όλους τους απεργούς και μας πήγαν στην Αλεξάνδρεια.
Δημοσιεύθηκε: 23/01/2009 14:46 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
................
Κατά τις 12 το βράδυ φτάσαμε στα σύνορα της Συρίας. Οι Τούρκοι χωροφύλακες και τελωνειακοί γύρισαν ανάποδα όλες τις βαλίτσες μας. Έψαχναν τα πάντα, μας έκαναν και σωματική έρευνα. Ένας Τούρκος λοχίας κοιτάζοντας έναν από εμάς είπε: «Ξέρουμε ότι πάτε στον Ελληνικό στρατό γκιαούρηδες. Και εσείς και άλλοι. Μακάρι να σκοτωθείτε όλοι».
Η τελευταία επαφή με την Τουρκία μας έκανε ποιο δυνατούς. Μας έδειξε ότι κάποιοι μας μισούσαν και έτσι ήταν ποιο εύκολη η φυγή. Έστω και αν ακολουθούσαν τα χειρότερα μετά. Μπήκαμε στη Συρία. Παντού πορτοκαλιές, φέσια, κελεμπίες.
Δημοσιεύθηκε: 23/01/2009 14:46 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
..................................
Μετά τα καλωσορίσματα, ιατρική εξέταση, λουτρό, τα ρούχα στον κλίβανο και αποθήκη για να πάρουμε στρατιωτικό ρουχισμό. Μας έδωσαν στολή πεζικάριου, χακί, δίκοχο, χλαίνη, κλπ. Όταν έβαλα τη στολή αυτή ένιωσα περισσότερο Έλληνας από ποτέ. Και ας μην είχα προσφέρει ακόμα τίποτα στο σκοπό αυτό. Το ίδιο και τα άλλα παιδιά. Όλους τους καθρέπτες πέρασα εκείνη την ημέρα για να με βλέπω. Μετά δύο μέρες αναγκαία ξεκούραση μας έβαλαν ως Έλληνες στρατιώτες πλέον στο τρένο για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί θα περνάγαμε στρατιωτική επιτροπή, έτσι μας είπαν.
Στο τρένο ήταν μαζί με το στρατό και εβδομήντα πρόσφυγες από τα Δωδεκάνησα, Χίο και Σάμο, που ξέφυγαν με βάρκες από τα Τουρκικά παράλια. Αυτοί πήγαιναν στα στρατόπεδα προσφύγων στην Γάζα της Παλαιστίνης, όπου θα περνάγαμε πηγαίνοντας για της Αίγυπτο.
Δημοσιεύθηκε: 24/01/2009 09:22 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
............
Ποτέ δεν χώνεψε η μάνα το φωταέριο και κάποια στιγμή την ακολούθησε στην επιμονή της ο πατέρας και το κατάργησε. Δεν ξέρω αν είχε δίκιο ή ήταν μία από τις πολλές φοβίες που έκρυβαν οι κάτοικοι αυτής της πόλης, της Πόλης μας.
Μετά από αυτό επέλεξε να μαγειρεύει στα κάρβουνα στο τζάκι της κουζίνας. Ποιο κουραστικό θα έλεγα αλλά τα φαγητά πρώτα. Τι σκέφτομαι τώρα…Πάντα το στομάχι παίζει ρόλο και στην σκέψη μας.
Δημοσιεύθηκε: 24/01/2009 09:24 Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
............................
Αυτή ήταν η θεία μου, δυστυχώς. Όταν χτενιζόταν έβαζε πανί στην πλάτη της για τις τρίχες, ύστερα καρτερικά γονάτιζε στο πάτωμα και έψαχνε μήπως έπεσε καμία. Συνήθιζε να λέει όταν μια τρίχα πέσει στο πάτωμα θα την πάρει ο αέρας θα την στείλει στο τραπέζι και ύστερα θα τρυπώσει στο ψωμί, στην σαλάτα, ή όπου αλλού και θα τη φάμε!!! Υπερβολές, αλλά έτσι η Κωνσταντινούπολη της εποχής μου. Στην υπερβολή, στη λεπτομέρεια, στην τυπολατρία, στην καθαριότητα. Δεν ξέρω αν αυτό μου άρεσε, μάλλον όχι. Ίσως γιατί ήμουν παιδί και δεν είχα κουραστεί από την πραγματικότητα.
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You cannot attach files in this forum You can download files in this forum