:: Σαν Σήμερα
1939:
Ιδρύεται η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής

1959:
Αναχωρεί από τον Πειραιά για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, προκειμένου να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ, που προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη της Ν. Κορέας από τα βορειοκορεατικά και τα κινεζικά στρατεύματα

1993:
Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου.










Pramnos.net: Forums

Pramnos.net :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών    ΚατοικίδιοΚατοικίδιο     ΗμερολογιοΗμερολογιο    Bank  ΑγαπημεναΑγαπημενα
ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Shop   ΣύνδεσηΣύνδεση 

ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 10, 11, 12
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Printer-friendly version    Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/02/2009 10:38
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

.............

Του λέει ο Πρόξενος. Καπετάνιε, μόλις πας στο καράβι δημιούργησε κατάσταση. Πεστου βαρέθηκα να σε πηγαίνω συνέχεια από γιατρό σε γιατρό. Εδώ είναι καράβι. Σε απολύω, για αυτό αντί για τα τρία μηνιάτικα σου δίνω τέσσερα. Άντε στο σπίτι σου να ησυχάσουμε και εμείς με τα δρομολόγια σε κάθε λιμάνι. Πήγαμε στο καράβι. Αλλά ο πλοίαρχος δεν μπορούσε να πει λέξη και το άφησε στον υποπλοίαρχο. Όταν τα άκουσε αυτά ο Σταύρος μουλάρωσε. Εγώ δεν φεύγω και κόψε τον λαιμό σου. Δεν ξαναπάω σε γιατρό. Ήρθα να δουλέψω και θα δουλέψω. Πήγε στο δωμάτιο, ντύθηκε και βγήκε έξω. Γύρισε την επόμενη στο καράβι, μεθυσμένος. Είχε μείνει σε ξενοδοχείο με μια Γιαπωνέζα. Τη δεύτερη ημέρα δεν πήγε στη δουλειά, ήταν πυρ και μανία με τον καπετάνιο που ήθελε να τον ξεφορτωθεί, όπως έλεγε. «Πέντε χρόνια θα κάτσω στο καράβι, θα δει ο κόπανος», φώναζε. Τη νύχτα ακούω στον ύπνο μου τρεχάματα και φασαρία. Ο Σταύρος είχε πάθει κρίση. Ήρθε ασθενοφόρο να τον πάρει. Το πρόσωπό του είχε μελανιάσει. Ο γιατρός στο ασθενοφόρο κούνησε το κεφάλι του και είπε: «Λυπάμαι». Ώσπου να φτάσει στο νοσοκομείο ήταν νεκρός. Τον θάψαμε στην Γιοκοχάμα. Η μεταφορά του στην Ελλάδα θα στοίχιζε 10.000 δολάρια. Μια φτωχή μάνα είχε, που να βρεθούν τόσα χρήματα. Αντί στεφάνια του πήραμε λουλούδια. Μαζέψαμε ότι μπορέσαμε και μέσω Προξενείου τα στείλαμε στη μάνα του. Ήταν τόσο νέος.

...................

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/02/2009 10:39
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

.................

Τα καράβια δεν ξέρεις πότε σε φέρνουν και πότε σε παίρνουν, για πάντα…Ήμουν ξέμπαρκος και με ειδοποίησαν να φέρουμε για επισκευή από την Αγγλία ένα καράβι. Το πλοίο λεγόταν «WORLD LIBERTY», ναυλώθηκε για τον Περσικό κόλπο. Πετρέλαια για τα Μέγαρα, όπου κάθε ταξίδι θα έμενε μία εβδομάδα. Ήταν να πάω και εγώ στον προορισμό αυτό. Η Σοφία χαιρόταν που θα ερχόταν κάθε είκοσι ημέρες στην Ελλάδα, αντί να ταξιδεύω στον Ατλαντικό ή στον Ειρηνικό και να λείπω σχεδόν χρόνο κάθε φορά. Με έπιασε μια άρνηση. Δεν ήθελα να πάω σε αυτό με τίποτα. Προαίσθηση, ίσως. Το είπα στην εταιρεία. Με πέρασαν για τρελό. Μου έδιναν δουλειά μέσα στην Ελλάδα σχεδόν και εγώ έλεγα απλά όχι. Δεν θέλω, δεν θα πάρω. Η γυναίκα μου έκλαιγε. Δεν πίστευε ότι αφήνω ένα καράβι με τέτοια ταξίδια. Καθόμουν στο γραφείο και έγραφα. Το καμαρωτάκι έφερε ένα κύριο που επέμενε να με δει. Ήταν συνάδελφος. «Βρε συνάδελφε, έμαθα από τον λοστρόμο ότι το καράβι αυτό θα πηγαίνει Περσικό και μετά θα έρχεται εδώ, ότι εσύ δεν θέλεις να πας». «Σε παρακαλώ, αφού δεν θέλεις να πας εσύ, δεν γίνεται να πάω εγώ στη θέση σου;».
Δεν θα έλεγα όχι. Χάρηκα που βρέθηκε και αντικαταστάτης. Του είπα αφού θέλει, να έρχεται κάθε μέρα για να του δείξω τα κόλπα, γιατί η εταιρεία αυτή είχε τότε διαφορετικό σύστημα τροφοδοσίας. Ο Πάρης – έτσι τον έλεγαν- ερχόταν κάθε ημέρα και μάθαινε το σύστημα. Από Αγγλικά, άριστος. Χαιρόταν που θα πήγαινε με το καράβι. Όπως μου είπε η γυναίκα του ήταν άρρωστη για αυτό ήθελε να είναι κοντά. Όλοι με κοιτούσαν με περιέργεια γιατί δεν ήθελα να πάω με αυτό το καράβι. Δεν ήξερα τι να απαντήσω και κουνούσαν το κεφάλι τους. Η επισκευή προχωρούσε και μαζί η απόφασή μου να μη πάω ταξίδι με αυτό. Μερικοί νόμιζαν ότι κάποιος λόγος υπήρχε που ήθελε να με κρατήσει μακριά από την Ελλάδα και δεν ήθελα να τον πω.


...........

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/02/2009 10:39
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

..................

Όταν τελειώσαμε με τον Πάρη, είπα στον αρχικαπετάνιο την απόφαση μου. Το καράβι θα έφευγε σε λίγες ημέρες. Τηλεφώνησα στον Πάρη, πήγαμε μαζί στην εταιρεία, τον εξέτασαν, ήταν εντάξει. Απέλυσαν εμένα και ναυτολόγησαν αυτόν. Δεν ήξερε πώς να με ευχαριστήσει. Μέχρι γλυκά μου έφερε. Ο αρχικαπετάνιος από την τσατίλα του μου είπε αφού δεν ήθελα να είμαι στην Ελλάδα, τότε θα με εξορίσει… Και το έκανε. Με έστειλε στο Κεηπτάουν στο « S/T WORLD HOPE», που ταξίδευε Μόντε Βιδέο, στην Ουρουγουάη και Περσικό. Ήμουν γεμάτος χαρά, αν και μάλωσα με τη γυναίκα μου γιατί δεν πήγα στο «WORLD LIBERTY». Είχε δίκιο με τη λογική, αλλά εγώ δεν μετάνιωνα για αυτό. Με πλάκωνε το καράβι αυτό. Ακόμα και τώρα δεν μπορώ να δικαιολογήσω με τη λογική μια τέτοια άστοχη ενέργεια. Την έκανα όμως. Όταν έφθασα στο Μοντε Βιδέο, έμαθα τα τραγικά νέα. Το καράβι που θα πήγαινα και έστειλα τον Πάρη πήγε στο Κουβέιτ, φόρτωσε και στην επιστροφή για την Ελλάδα, στον κόλπο του Ομάν ένα Νορβηγικό έπεσε πάνω του. Του έσκισε το τελευταίο αμπάρι, το πετρέλαιο χύνονταν στη θάλασσα και πήρε φωτιά. Η επιφάνεια είχε γεμίσει με πετρέλαιο που καίγονταν. Αναρωτιέμαι πως έδωσαν εντολή να κατέβει σωσίβια λέμβο της πρύμνης μέσα στη φωτιά αυτή… Ανέβηκαν σε αυτή 14 άτομα, όσοι ήταν εκεί. Όταν κατέβηκε η βάρκα το καράβι δεν είχε σταματήσει τελείως.

..........

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 23/02/2009 10:40
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

..........
Το ρεύμα τους έριξε με τη βάρκα πάνω στη φωτιά που έκαιγε μεγάλο μέρος της επιφάνειας. Αυτά μάθαμε στο λιμάνι από γράμμα της εταιρείας. Όσοι έμειναν στη μέση του πλοίου δεν έπαθαν τίποτα. Όταν σταμάτησε τελείως το καράβι, κατέβασαν τις βάρκες της πλώρης και πήραν μέχρι τα πράγματά τους. Ο Πάρης μέσα στα θύματα. Αν πήγαινα μπορεί να είχα την τύχη του Πάρη. Μάλλον θα ήμουν στα θύματα γιατί όλη μέρα είμαι ή στις αποθήκες ή στην κουζίνα που βρίσκονται στην πρύμνη. Αυτό το νέο με τσάκισε. Ένιωθα τύψεις, νόμιζα ότι εγώ ήμουν η αιτία. Ότι του έδωσα τη θέση μου στον τάφο. Αν και δεν έφταιγα εγώ αλλά οι συγκυρίες, ίσως και μια κακή εντολή. Σκεφτόμουν ότι εκείνος κόντευε να μου φιλήσει τα χέρια που τον βοήθησα να πάει. Πάντα το είχα μέσα μου βάρος. Από την άλλη δεν ήξερα σε ποιον άγιο να ανάψω κερί για τη δική μου σωτηρία…

........................................

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:12
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

...............

Ήταν αρραβωνιασμένος και μόλις ήρθε παντρεύτηκε. Την ίδια ώρα που εγώ έφευγα με το «WORLD GLEN». Μετά έφυγε, από ότι έμαθα, με το «WORLD PEACE». Εμείς πηγαίναμε για το Πορτ Ελίζαμπεθ αυτός για το Ντάρμπαν. Είχε χαλάσει τον κόσμο, να μείνω για λίγες ημέρες και να πάμε πάλι ταξίδι μαζί. Δεν τον άκουσα. Όχι για σημαντικό λόγο, αλλά γιατί μόλις είχα παραλάβει το καράβι και η παράδοση ήταν μεγάλη χαλάστρα εκείνη τη στιγμή. Όσο μεγαλώνουμε βαριόμαστε τις μεγάλες αλλαγές και αγγαρείες. Θα έπρεπε να γράφω ώρες ολόκληρες, εκεί που έλεγα ότι είχα τελειώσει το κομμάτι αυτό. Οι δρόμοι μας αντίθετοι. Εμείς για Ιταλία και Γαλλία αυτός για την Σιγκαπούρη. Όμως η θάλασσα δεν τα βλέπει όλα λάδι και εξαγριώνεται. Στο ταξίδι αυτό δεν έφτασαν ποτέ. Βρήκαν θάλασσα, τέτοια που το καράβι τους κόπηκε στα δύο και άρπαξε φωτιά. Τίποτα δεν σώθηκε πλην ενός ναυτικού. Ενός τυχερού ναυτικού που γλίτωσε κολυμπώντας ανάμεσα σε κύματα και σκυλόψαρα. Τον μάζεψε τελικά ένα Σουηδικό καράβι. Έτσι είναι η ζωή και ο θάνατος, ένα παιχνίδι. Με καλό ή κακό τέλος. Ο Ανδρουτσόπουλος έβλεπε τον κόσμο ένα παράδεισο μετά τον γάμο του. Και ένα ταξίδι τον έπνιξε μαζί με τα όνειρά του για το μέλλον. Αφήνοντας πίσω χήρα και ορφανό, ορφανό που έρχονταν σύντομα στην οικογένεια.

.................

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:13
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

...........

Άλλο χτύπημα στην ψυχική υγεία είναι η απομόνωση. Να βλέπεις μόνο ουρανό και θάλασσα, με άλλους δέκα ή είκοσι ή τριάντα, που πολλές φορές δεν είναι και φίλοι. Μαζεμένοι από κάθε λιμάνι. Και η νοσταλγία. Ναι η νοσταλγία για την οικογένεια, την πατρίδα, το καφενεδάκι, την περιουσία σου που μένει πνιγμένη μέσα στα αγκάθια και την αγριάδα. Από την άλλη έχει καλύτερο μεροκάματο από τη στεριά και δεν ρωτάνε πολλά. Έχει και πειρασμούς… Μικρούς ή μεγάλους. Αυτά τα λιμάνια είναι ζωή και θάνατος μαζί. Αλλά αν έχεις οικογένεια πίσω, πρέπει να βλέπεις μόνο αυτή σε κάθε λιμάνι και όχι τα φώτα που σε μαγεύουν με την πλάνη τους και τον έρωτά τους. Στα καράβια σπάνια είχαμε καυγάδες. Και κόβονταν πριν καλά καλά αρχίσουν. Περισσότερο στις γιορτές. Όλοι σκυθρωποί μέσα τους έβλεπαν την οικογένειά τους να γιορτάζει μακριά. Παίρνανε και κάποιο τηλέφωνο. Αλλά ένα τηλέφωνο δεν φέρνει πάντα κοντά τους ανθρώπους. Ήταν και τα ποτά των ημερών ελεύθερα από περιορισμό. Με το παραμικρό, άναβαν τα αίματα… Συνηθισμένο να βλέπεις έναν άντρα να κλαίει στην καμπίνα του για τη γυναίκα, τα παιδιά, τους γονείς, το σπίτι του.

.............

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:15
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

.............

Ο χειρότερος που γνώρισα εγώ ήταν ο Γιάννης από Μυτιλήνη. Θερμαστής του καραβιού. Έβγαινε πρώτος και γύριζε τελευταίος. Παντρεμένος, με τρία παιδιά. Έλεγε, όλο καμάρι, ότι έχει 5 διαμερίσματα και ότι ταξιδεύει από χόμπι. Ποτέ δεν έστελνε χρήματα σπίτι. Στις μετασκευές καραβιών στην Ιαπωνία είχε την γκόμενα στο ξενοδοχείο μαζί του. Φυσικά η εταιρεία του κάλυπτε τα δικά του έξοδα και αυτός της γκόμενας. Είχε δανεισθεί από το πλήρωμα. Όλα τα έδωσε, ρολόι και ψώνια από λιμάνια. Έτσι μάθαμε για τον «εισοδηματία» του καραβιού όλη την αλήθεια. Ένα γράμμα από την γυναίκα του έφτασε στον καπετάνιο. Τόσα νεύρα ο καπετάνιος είχε καιρό να δείξει. Με κοιτάει και μου λέει: «Φέρε αυτό το κτήνος, τον Γιάννη, τώρα εδώ». Προσπάθησα να τον ηρεμήσω, δεν ήξερα…Μου έδειξε την επιστολή της συζύγου του προς τον καπετάνιο: «Αγαπητέ καπετάνιε, τα τρία παιδιά μου πεινάνε, με βγάζουν από το σπίτι. Ο Γιάννης δεν μου στέλνει ούτε γράμμα, ούτε χρήματα. Πεινάμε. Κάνω τα πάντα, από το να σφουγγαρίζω σκάλες μέχρι να ζητιανεύω έξω από την εκκλησία. Έχω χάσει κάθε εκτίμηση στην τοπική κοινωνία. Στείλε μου όσα χρήματα έχει να λάβει- αν έχει- κάνε κάτι. Προσπαθώ ήδη να βάλω τα παιδιά σε Ίδρυμα, για να μη πεθάνουν από την πείνα και τα χάσω για πάντα. Η γειτονιά μας ταΐζει. Δεν έχω φως, νερό, τίποτα, μας τα έκοψαν όλα». Όταν ο Γιάννης, ενοχλημένος, έφτασε στο γραφείο ο καπετάνιος έπεσε πάνω του και τον χτύπησε. «Πεσμου ρε κερατά πόσα διαμερίσματα έχεις; Να το ακούσω ρε πούστη, πεσμου!». Έβαλα τις φωνές και κάποιοι έπεσαν πάνω του από το πλήρωμα, τον σταμάτησαν. Δεν σταμάτησε να τον βρίζει. «Παλιόφιδο, που σε έχουμε εδώ μέσα κυρία και εσύ τρέχεις για βίζιτες στα λιμάνια. Χαμένε!». Μετά από ώρα ηρέμησε και τον έδιωξε. Αφού του έχωσε στην μούρη την επιστολή της γυναίκας του.

.........

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:17
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

.............................................

Δεν σταμάτησε να τον βρίζει. «Παλιόφιδο, που σε έχουμε εδώ μέσα κυρία και εσύ τρέχεις για βίζιτες στα λιμάνια. Χαμένε!». Μετά από ώρα ηρέμησε και τον έδιωξε. Αφού του έχωσε στην μούρη την επιστολή της γυναίκας του. Βγήκα για χρήματα. Μαζέψαμε 120 λίρες, έβαλε άλλες 60 ο πρώτος μηχανικός με τον καπετάνιο. Τηλεγραφικώς, μέσω του γραφείου, τα στείλαμε στο σπίτι του. Κάναμε άλλες είκοσι ημέρες από την Ιαπωνία για το Long Beach της Καλιφόρνιας. Ο Γιάννης θα λάβαινε χρήματα εκεί. Όταν φτάσαμε τα ζήτησε. Ο καπετάνιος δεν τα έδινε. Έκανε καταγγελία στις αρχές ότι το πλοίο του κρατάει παράνομα τον μισθό του. Ήρθαν οι αρχές στο καράβι να δουν τι γίνεται. Ρώτησαν τον καπετάνιο τι συμβαίνει. Τους έδειξε το γράμμα και το διάβασε δυνατά και καθαρά. Μέχρι και αυτοί έδωσαν από 10 δολάρια ο καθένας να βοηθήσουν. Έβλεπαν το δράμα, ήταν άνθρωποι. Ο Γιάννης, αφού απέτυχε και με τις αρχές να κερδίσει κάτι, έκανε τον άρρωστο για να ξεμπαρκάρει, λόγω ασθενείας.

............

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:18
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

................

Τόσα χρόνια στα καράβια, από παιδί, έβλεπα τον πλούτο και την φτώχια σε κάθε λιμάνι. Λες και στον κόσμο αυτό όλα κατέληγαν στο λιμάνι. Σε κάθε χώρα. Εγκλήματα, γενοκτονίες, ξεριζωμοί, βασανιστήρια, πείνα, ορφανά, αλητεία, ναρκωτικά, τύχη των άτυχων… Ο άνθρωπος κατάφερε να είναι το ποιο αιμοβόρο θηρίο, σκεπάζοντας τη θηριωδία του με χρυσόχαρτο. Ποιο χρυσόχαρτο; Αυτό που κάποιες φορές το βαπτίζει «Ιδανικό», «Φυλετική Καθαρότητα», «Αληθινή Θρησκεία», «Πολιτισμός», «Οικονομία»… Καταστρέψαμε λαούς, καταστρέφουμε και τη φύση. Το «χρυσόχαρτο» του κέρδους έχει πολλές επιστρώσεις: ανάπτυξη, εργοστάσια, νέοι δρόμοι, βελτιώσεις περιοχών, πρόοδος- αλλά σε τι;… Καίμε, καταστρέφουμε, διαλύουμε τη γη, τη θάλασσα, τον ουρανό, τα πάντα για το χρήμα, την κατάχρηση, την ανάπτυξη «άξιων» και όχι αξιών. Αυτά τα λίγα ως συμπέρασμα του ταξιδιού μου στον κόσμο.

...........

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:20
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

...........

Στη Μασσαλία ξεμπάρκαρα. Εκεί τέλειωσε η ναυτική μου σταδιοδρομία. Είχε βγει και η σύνταξή μου, μειωμένη γιατί κάποιοι εφοπλιστές που είχαν ξένη σημαία δεν πλήρωναν εισφορές στο ΝΑΤ. Αλλά πλέον δικαιούμουν να ζήσω και εγώ μια ζωή στεριανού. Που την είχα χάσει από παιδί, τότε στον πόλεμο.
Έπιασα δουλειά πάλι για να συμπληρώνω το εισόδημα, οι εφοπλιστές ακόμα και στην σύνταξη ζημιά μου έκαναν…Να ναι καλά. Έπιασα και μια ποιο τακτική δουλειά σε Super Market, στο «SPAR HELLAS». Για 3 και κάτι χρόνια. Με τη σύνταξη δεν είχα παραδώσει το βιβλιάριο του ΙΚΑ και μου κολλούσαν ένσημα κανονικά. Απολάμβανα και τον κοινωνικό τουρισμό, από τα ποιο χρήσιμα πράγματα, που δυστυχώς κατά διαστήματα «πονηροί» εκμεταλλεύονταν σε βάρος των δικαιούχων… Στην Ελλάδα αυτό ήταν καθημερινότητα, σε πολλά πράγματα.

.............

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:22
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

....................

Στο ξενοδοχείο περνούσα καλά. Όμως είχα μεγαλώσει και θα έπρεπε να παίρνω τα χάπια που μου πρότειναν οι γιατροί, να ακολουθώ μια διατροφή και όχι να τρώω τα πάντα και να πίνω και λίγο παραπάνω, με πίεση χρόνια… Άφηνα στην άκρη τα χάπια της πίεσης, έλεγα από μέσα μου «Θόδωρε, δεν έχεις τίποτα» και έπινα το καλό Γαλλικό κρασάκι της Γαλλικής εταιρείας που είχε το ξενοδοχείο και το πρόσφερε απλόχερα…Ένα μεσημέρι, αφού ξύπνησα από τον πρωινό ύπνο, ένιωσα μουδιασμένο το αριστερό χέρι και πόδι. Δεν έδωσα μεγάλη σημασία. Ξανακοιμήθηκα, έκανα μπάνιο στη θάλασσα και έπιασα βάρδια στις 11 το βράδυ. Το μούδιασμα όμως αντί να φεύγει, χειροτέρευε. Όσο περνούσε η ώρα νέκρωνε το αριστερό χέρι και πόδι. Πάγωσα. Λέω τέλειωσα, ως εδώ ήταν. Τηλεφώνησα στον ανιψιό μου στο νοσοκομείο «ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ». «Θείε, περίμενε, είναι εγκεφαλικό. Μη κάνεις κάτι, έρχομαι τώρα». Ενημέρωσα τηλεφωνικώς τον διευθυντή. Ήρθε με TAXI ο ανιψιός. Τρόμαξε να με περάσει μέσα. Ο μισός Θόδωρος έλειπε εκείνη τη στιγμή, ο άλλος ήταν σύμφωνος. Με το κατέβασμα από το TAXI έπεσα λιπόθυμος. Δεν ήμουν πια εκεί, δεν ήξερα που ήμουν. Άρχισε τις ενέσεις ο ανιψιός και κάποιοι γιατροί, για να επανέλθω. Το στόμα στράβωσε και αυτό λίγο. Αλλά δεν επηρέασε τη σκέψη και τη λογική μου, ευτυχώς. Ήθελα βοήθεια όμως, κάποιον να με εξυπηρετεί. Έβλεπα και τι γίνεται γύρω μου. Σκέτη θλίψη. Πολλοί ήταν φυτά, ζωντανοί νεκροί. Φοβόμουν μη γίνω έτσι. Άλλοι φώναζαν στο διάδρομο για βοήθεια. Τα ράντσα τους δεν τους άφηναν να κοιμηθούν, παρά την χορήγηση παυσίπονων από γιατρούς. Ένας δίπλα μου φώναζε κατά διαστήματα: «Κλείστε την τηλεόραση», ποια τηλεόραση, δεν είχαμε καμιά. Το πρωί, ήρθε η Σοφία να με δει. Της είπα αν θέλει να με σκοτώσει ας το κάνει αφήνοντας με εκεί: «Δεν πρόκειται να ζήσω έτσι. Ή με βοηθάς να γίνω καλά ή αν μείνω έτσι θα φύγω σύντομα, θα πεθάνω». Όλη την ημέρα με την γυναίκα μου γυρίζαμε το δωμάτιο και τον διάδρομο.

.........

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:25
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

..............

Όλη την ημέρα με την γυναίκα μου γυρίζαμε το δωμάτιο και τον διάδρομο. Έπρεπε να γυρίσω πίσω τον Θόδωρο που έχασα πριν. Και αυτό απαιτούσε πίστη και γερά νεύρα. Ευτυχώς στην παρούσα φάση τα είχα και τα δύο. Για ένα διάστημα πονούσα πολύ από τις κινήσεις, αλλά το πάλευα. Έβλεπα και την κατάσταση γύρω μου. Δεν ήθελα να παραιτηθώ. Επανήρθα. Γύρισα και στο ξενοδοχείο. Οι συνάδελφοι δούλευαν δύο βάρδιες για να μη χάσω τη δουλειά. Και ο διευθυντής χάρηκε που με είδε, δίνοντας μου και δύο εβδομάδες άδεια. Πληρώθηκα και τις ημέρες που έλειψα. Ξανάπιασα δουλειά κανονικά. Μόνο το πόδι όταν κουράζονταν πολύ άρχισε να κουτσαίνει λίγο. Εργάστηκα για 2 σαιζόν ακόμα και σταμάτησα οριστικά από κάθε εργασία. Με συγκίνηση θυμάμαι ακόμα και σήμερα δεκαπέντε χρόνια μετά το πρόβλημά μου με το εγκεφαλικό. Εκεί έλεγα έφτασε το τέλος σου Θόδωρε.

................

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:27
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

.............


Έτσι γαλήνια πλέον, με τις μικρές χαρές και αγωνίες της ζωής περιμένω, στο περιθώριο και χωρίς δράση, το λεοφωρείο της γραμμής Καλογρέζα – Άγιος Πέτρος…Έζησα δύσκολα χρόνια. Αλλά έγινα πατέρας, παππούς, θέλω να πιστεύω καλός. Τα παιδιά μου και η Σοφία πάντα ήταν δίπλα μου. Ακόμα και με τις φωτογραφίες τους στα καράβια. Κλείνοντας τις τελευταίες αράδες στο κείμενό μου, πίνοντας τον Γαλλικό καφέ μου- από τα ελαττώματα που μου έμειναν στη Γαλλία- περιμένω. Δεν ξέρω πόσο θα αργήσει. Ούτε αν έχω πλέον να δώσω κάτι παραπάνω από τις αναμνήσεις μου, που καταγράφω τώρα. Δεν περιμένω να μου ξεχρεώσει κανείς το χρέος του. Είμαι χαρούμενος. Ακούω την καρδερίνα που φωνάζει στη ροδιά, όσο η νύχτα πλησιάζει. Είμαι ελεύθερος, περισσότερο από ποτέ.Συνεχίζω, λοιπόν, ζώντας και περιμένοντας…Διαβάζοντας για πρώτη φορά, ολοκληρωμένο, το δικό μου αιρετικό ανάγνωσμα.

ΤΕΛΟΣ
...................

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
kokkinos
Moderator
Moderator


Ηλικία:59
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Sep 10, 2004
Δημοσιεύσεις: 8911
Κατοικίδιο
Τόπος: HΠΕΙΡΟΣ - ΑΤΤΙΚΗ
Euro: 33756
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 28/02/2009 17:55
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Από τον συγγραφέα

Ο Θεόδωρος Καστής κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Θεόδωρο Βονικόπουλο, κάνοντας πολλά κοινά ταξίδια. Ο Θεόδωρος Βονικόπουλος υπήρξε πραγματικό πρόσωπο με την οικογένειά του, που υιοθετεί και ο δικός μου ήρωας Θεόδωρος Καστής. Έζησε και αγάπησε την Καλογρέζα Νέας Ιωνίας Αττικής όσο την δική του Πόλη. Η ζωή του ήταν ένα ταξίδι στη ζωή της Πόλης, της Ελλάδας, του κόσμου. Αλλά και ένα ταξίδι συναισθημάτων για την οικογένεια, τα πρόσωπα, τις καταστάσεις. Δεν διεκδικεί η έκδοση την καταχώρησή της στην κατηγορία ιστορικών αναγνωσμάτων, έστω και αν μέσα της φέρει ψήγματα αλλά και ολόκληρες καταστάσεις αληθινές. Είναι η ιστορία του ανθρώπου που μάχεται με την καθημερινότητα, για να επιβιώσει βιοτικά, ψυχολογικά, ανθρώπινα. Δημιουργώντας όλα αυτά που θα τον αφήσουν μετά να φύγει ελεύθερος. Έστω και αν χρειαστεί να φτάσει στην άκρη του κόσμου για να το πετύχει αυτό.

Γιάννης Βέλλης

_________________
Γιάννης Βέλλης
https://www.facebook.com/john.vellis
https://twitter.com/JohnVellis
http://ipirotiki.wordpress.com
https://perithoriomag.wordpress.com
http://thesprotiapress.wordpress.com
http://www.carnetdevoyage.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα   Printer-friendly version
Σελίδα 12 από 12
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3 ... 10, 11, 12
Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Μετάβαση στη:  

Προσθηκη στα αγαπημενα

Αποστολη θεματος.
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
You cannot attach files in this forum
You can download files in this forum

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Forums ©
© 2002 - 2026, Pramnos Hosting LTD.
Dedicated to Pocahontas...
Top . W3C Valid CSS
Όροι χρήσης . Σχετικά με εμάς . Συντάκτες . RSS Feeds . Sitemap . XML Sitemap