Δημοσιεύθηκε: 09/03/2006 01:25 Θέμα δημοσίευσης: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
Από το ημερολόγιο ενός Ορθόδοξου Χριστιανού (λαϊκού μέλους της Ελλαδικής Εκκλησίας), με αναφορές στην επικοινωνία του με Επισκόπους μας (Μητροπολίτες).
Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2006
Σεβασμιώτατε, ευλογείτε!
Σας ευχαριστώ θερμά για την άμεση απάντησή σας στην επιστολή μου. Το ότι η εκδήλωση (με τον κληρικό σας) είχε λάβει χώρα προ διετίας, δεν υποβαθμίζει το γεγονός. Η «ύποπτη» οργάνωση διατηρεί την «Φωτό» με τη συμμετοχή του, στην ιστοσελίδα της. Ακόμα και αν το θέμα του συνεδρίου δεν ήταν θρησκευτικό αλλά «τεχνικό», όπως λέτε, η συμμετοχή ενός Αρχιμανδρίτη, δίνει κάλυψη στην οργάνωση «Μ…» και έτσι μπορεί να ψαρεύει μέλη και ανάμεσα στους χριστιανούς. Το ίδιο δεν κάνουν και οι μασόνοι; Ελάτε όλοι λένε, αφού αφήσετε πίσω τα θρησκευτικά σας πιστεύω! …Όπως και η «Μ…» που μιλάει για «θρησκευτική προκατάληψη» και εννοεί προφανώς τον θρησκευτικό αποχρωματισμό των μελών της!...
Βέβαια, μου απάντησαν και από την ίδια οργάνωση στο ερώτημα μου αν «Μ…» και «Μασονία» έχουν σχέση όχι μόνο ακουστική αλλά και ουσιαστική. Μου απάντησαν ευγενικά (αν και φανερά ενοχλημένοι) ότι δεν έχουν σχέση με μασονικές στοές… Όμως, μήπως είναι προθάλαμοι, όπως οι «Λ…»; Για ερευνήστε την ιστοσελίδα τους, παρακαλώ.
…Και εσείς λέτε (στην χτεσινή επικοινωνία μας), ότι ήταν πρώην «Ζωικός» ο έλληνας εκπρόσωπος των «Μ…», αλλά αυτό δεν λέει τίποτα, ΔΙΟΤΙ:
1. Μην ξεχνάμε ότι και το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου (της «Ελλάδας των ελλήνων χριστιανών» τάχα), ήταν μασονικής έμπνευσης, σχεδιασμένη και σε «στοές» (πέρα από μυστικές υπηρεσίες)… Και η χουντικής κοπής δραχμή είχε «το πουλί» του δικτάτορα Παπαδόπουλου, το έμβλημα της 1ης Στοάς Ιόνιων Νήσων, και τα μικρά γράμματα από κάτω, στο νόμισμα (1ΣΤ.Ι.Ν.), αυτό υποδήλωναν.
2. Μη ξεχνάτε ότι παρόμοιας οργάνωσης [Ζωικοί ή Σωτηρικοί;] ήταν και η οικογένεια του Βαβύλη ο οποίος έλαβε τη «βούλα» έγκρισης του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, για πολλά και διάφορα. Ο διαβόητος Βαβύλης για τις ύποπτες πρακτορικές του ενέργειες στα Ιεροσόλυμα, στο Άγιο Όρος, ακόμα και στους παπα-ροκάδες, ακόμα και… στην Ιταλία έφτασε η «χάρη» του.
3. Τη «βούλα» του κ. Χριστόδουλου φαίνεται πως έχουν και οι [εντεταλμένες για ασυδοσία και αυτές;] οργανώσεις, όπως η «Ο….» [δηλαδή οι «πρώην» Χ.Ο.Ε. (Γιώργος Δ…) και «πρώην» χιλιαστές (Νίκος Μ…) και «πρώην» ξεδιάντροποι ομοφυλόφιλοι όπως ο Μάνος [;] ο εμπνευστής της ιστοσελίδας τους]. Τους «ξεφώνισαν» και οι «Εθνικοί» στο Διαδίκτυο, λέγοντας: «Να ποιοι είναι οι “ορθόδοξοι” οι “ηθικοί” και οι… “άντρες”, οι αυτοαποκαλούμενοι «ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ», που μας πολεμάνε, και βγάλτε συμπέρασμα.»!...
Η «Ο…..» λοιπόν, που κυκλοφορεί και σκίτσο (δια χειρός μέλους της, όπως λέει) του γέροντα Παΐσιου με τον τίτλο… «ο ΟΣΙΟΣ Παΐσιος»!
…Και δεν ξέρω αν τον έκαναν και… τατουάζ τον γέροντα, όπως άλλος είχε κάνει στην ωμοπλάτη του, τον τέως πατριάρχη Ειρηναίο!
…Και η οποία φανατική - γεμάτη μίσος αυτή οργάνωση, «αποφασίζει και διατάζει» ότι είναι ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ (!!!) ο όποιος εχέφρονας (και υποψιασμένος για τις μεθοδεύσεις του διαβόλου), χριστιανός. «ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ»… ο κάθε Ορθόδοξος που αμφισβητεί και λέει ότι δεν μπορεί να είπε ο γέροντας Παΐσιος όλες αυτές τις ανοησίες που μετά μανίας οι ίδιοι κυκλοφορούν (προβοκατόρικα στο Διαδίκτυο, και τις δικές τους προφανώς θέσεις εκφράζοντες) και τις «χρεώνουν» στον αγαθό γέροντα Παΐσιο ο οποίος έλεγε σε ένα πνευματικό του παιδί, διαβάζοντας τι κείμενα κυκλοφορούν διάφοροι «αρρωστημένοι» και που τα αποδίδουν σε αυτόν: «Τι να κάνω βρε παιδιά; Να μην… ξαναμιλήσω;»!..
4. «Συγγενική» δε με την «Ο…», και συνεργαζόμενη («τάλε κουάλε») ως «κρέας με νύχι» με αυτήν είναι και η «Ο.Χ….», που έχει εξασφαλίσει και αυτή Αρχιεπισκοπική επιστολή (για ασύδοτη δράση, προφανώς) και η οποία εκμεταλλεύεται το όνομα «Άγιο Όρος», και επεκτείνεται τώρα (με δυο ιστοσελίδες) στο Ίντερνετ και… ζητάει και οικονομική βοήθεια γι αυτό!..
Δοξάστε τους… όπως θα έλεγε και ο πιο διάσημος σατυρικός της Επιθεώρησης και του θεάτρου μας (και όχι μόνο «του παραλόγου θεάτρου»)…
Σεβασμιώτατε,
Γι αυτό λέω ότι οι κληρικοί μας πρέπει να έχουν ανοιχτά τα μάτια τους και να μην κολακεύονται όταν τους δίνουν βήμα τέτοιες «ύποπτες» οργανώσεις. ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ!
Δεν συμφωνείτε;
Ασπάζομαι με σεβασμό την δεξιά σας,
Υ.Γ. Μετά χαράς, θα σας στείλω ό,τι «τρελό και παλαβό» έχω μαζέψει από κείμενα που αποδίδονται στον γέροντα Παΐσιο, για να ενημερωθείτε περισσότερο. Χαίρομαι δε για το σχετικό ενδιαφέρον σας και για την υποστήριξη σας στο πρόσωπό μου για τον αγώνα μου αυτό (τον αφυπνιστικό) σχετικά με την ανίερη εκμετάλλευση του γέροντα. Διαστροφική εκμετάλλευση, από μασκαρεμένους σε Ορθόδοξους προβοκάτορες μέσα στην Εκκλησία μας, που έχουν υιοθετήσει καραμπινάτες αιρετικές διδασκαλίες και που (για να τις «φάνε» οι Ορθόδοξοι), τις περιτυλίγουν με… ολίγο «Παΐσιο» για να τις πλασάρουν, και το κάνουν αυτό μετά μανίας (βιβλία Νίκου Μ…., Διαδίκτυο κλπ) και με τον κ. Χριστόδουλο να τους επαινεί (γι αυτό!) και να τους σπονσοράρει…
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 09/03/2006 09:23 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
Μια επιστολή μου (της 2/9/2011, αλλά πάντα επίκαιρη) στην οποία ο Αρχιεπίσκοπος Χριστοδουλος… μου απάντησε [το πίστευε άραγε;] ότι: «συμφωνούμε μαζί σας»!..
«ΔΩΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΝΟΗ», είναι ο τίτλος του σημερινού άρθρου – ανοιχτή επιστολή εφημερίδας προς εσάς Μακαριότατε.
Επιτρέψτε μου ένα σχολιασμό.
ΠΡΩΤΟΝ: Πράγματι προκαλούν αγαλλίαση τα ιερά κείμενα στη θ. λειτουργία. Πότε όμως; Όταν διαβάζονται – απαγγέλλονται – ψάλλοντα, με ευσέβεια και επίγνωση. Και όταν φυσικά γίνονται κατανοητά και από εμάς, μετά από σωστή διδαχή. Η θ. Λειτουργία, είναι ένα μεγάλο σχολείο. Είναι η νέα Σκηνή του Μαρτυρίου. Δεν είναι Λυρική Σκηνή, να μας χαϊδεύει τα αυτάκια μας. Την ψυχή μας λοιπόν, δεν την αγγίζουν ούτε οι Ζακυνθινές καντάδες – ψαλμωδίες, ούτε τα «Βυζαντινά» ατέλειωτα… αααα – ουουου – εεεεε – ηηηη… όπου γίνεται κατάχρηση σε «κορώνες». Τι χρειάζονται άλλωστε και τα κουραστικά και ακαταλαβίστικα νανουρίσματα τύπου «τεριρέμ»; Όλα αυτά, φοβάμαι ότι εξυπηρετούν κυρίως στην επίδειξη των φωνητικών ικανοτήτων των «κατ΄ επάγγελμα ψαλτάδων», όπως… τιμητικά τους αποκαλεί το άρθρο, σε διάκριση από τους… «αυτοσχέδιους» και «φάλτσους» όπως αποκαλεί όλους τους άλλους συναδέλφους τους!...
Με την ευκαιρία, να το πούμε και αυτό: Η θ. Λειτουργία που κάποιες φορές (π.χ. σε αρχιερατικά συλλείτουργα) αρχίζει με την ανατολή του ηλίου και φτάνει μέχρι το μεσημέρι, θα έλεγε κάποιος ότι καταντάει το… «όπιο του λαού»! Ο οποίος λαός, δεν θα ξυπνήσει ποτέ αφού δεν ακούει κατά τη διάρκεια της θ. Λειτουργίας και κάποιο ζωντανό κήρυγμα. Γι΄ αυτό, η όλη διαδικασία και των ιερών αυτών ακολουθιών (Όρθρου και Λειτουργίας), δεν πρέπει να ξεπερνά τις δυο ώρες, ώστε να κερδίζεται χρόνος και για το κήρυγμα που τόσο περιφρονείται και περιθωριοποιείται από «επαγγελματίες» (νυσταλέους ή παπατρέχες), αδιάφορους – καταφρονητές κλπ.
Ακόμα: Τα ιερά αναγνώσματα (Αποστολική και Ευαγγελική περικοπή), να διαβάζονται και όχι να τραγουδοποιούνται. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, εκείνα τα «ΟΥΑΙ», δεν τα έλεγε σαν ιταλική καντάδα… Και ο Απ. Παύλος, αν ήξερε ότι θα έκαναν τις επιστολές του τούρκικους αμανέδες, ίσως και να μη τις έγραφε!..
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Για τους υψηλά ιστάμενους εκκλησιαστικούς παράγοντες, δεν δικαιολογούνται οι γλοιώδεις χαριτομενιές, (τα τσαλιμάκια προς τον Αρχιεπισκοπο) του άρθρου. Ούτε τα «Σας», ούτε τα «Κύριον, Κύριον», ούτε τα «Προσκυνώ Δέσποτα»… Διότι τι λέει το Ευαγγέλιο; Κύριον τον Θεόν σου μόνο προσκυνήσεις! Άλλωστε, δεν είμαστε ούτε τουρκοκρατούμενοι («προσκυνώ πασά μου» κλπ), ούτε Βυζάντιο είμαστε πια, σαν Εκκλησία. Τα όποια λοιπόν βαρύγδουπα, όπως τα «Αγιότατε», τα «Παναγιότατε», κλπ, ηχούν (αυτά και μόνον αυτά) «φάλτσα». Τι είμαστε τελικά; Πιστεύω ότι είμαστε ξανά («όσοι πιστοί»), μια Νέα Εκκλησία Κατακομβών, δεδιωγμένοι (ποικιλοτρόπως και διαφοροτρόπως), από σύγχρονους Νέρωνες…
Γι΄ αυτό, μια νέα πνοή θα αναζωογονήσει πραγματικά την εκκλησιαστική μας ζωή, αν δοθεί η πρώτη λάμψη στη συμπεριφορά μας ως Εκκλησία. Σε κάθε εκδήλωση της πίστης μας, και κυρίως στους ναούς μας… Στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας (στη Λειτουργία). Διότι η επίδειξη και η τυπολατρία δεν έχουν θέση εκεί όπου η ψυχή συναντάει το Θεό, απλά και ταπεινά. Διότι σκανδαλίζουν, αποξενώνουν και απομακρύνουν το λαό του Θεού από την αληθινή, την καθαρή, την Ορθόδοξη Πίστη. Τον απομακρύνουν από τη σωτηρία του, για την οποία ο Κύριος Υμών Ιησούς Χριστός, έδωσε το Πανάγιο Αίμα Του.
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 09/03/2006 20:58 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)
Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2004
Μια εικόνα λένε, αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Και η εικόνα που παρουσιάσαμε σήμερα ως τοπική Εκκλησία στην Μητρόπολή μας, στους χαιρετισμούς που μεταδόθηκαν και από την κρατική τηλεόραση, δεν ήταν και η καλλίτερη. Ήταν η εικόνα ενός λαού που ούτε το σημείο του σταυρού δεν κάνει σωστά, ήταν και η εικόνα που εμφάνιζε τον αρχιποιμένα (επίσκοπό) μας, να χρειάζεται κάποιον (διάκο, προφανώς) από πίσω του να τον ακολουθεί για να του κρατάει τα κράσπεδα (την ουρά, σαν της νύφης!) από τα… βράδυνα επισκοπικά άμφιά του!
Είναι λοιπόν τόσο δύσκολη η αλλαγή και των δύο αυτών εικόνων προς το καλύτερο;
Μιας άλλης δε εύγλωττης εικόνας θα ξαναγίνουμε και φέτος μάρτυρες, την ώρα της Ανάστασης, με τον ρουκετοπόλεμο τις κροτίδες και τα βεγγαλικά. Μιας κακής εικόνας (εμποροπανήγυρης και χριστεμπορίου), «μάρτυρες», που θα μπορούσε ίσως να αποφευχθεί αν άλλαζε η ώρα της έναρξης της Αναστάσιμης ακολουθίας. Αντί δηλαδή τα μεσάνυχτα (την «ώρα του σκότους») να γινόταν πρωί – πρωί την Κυριακή του Πάσχα, όπως πρωί – πρωί, χαράματα, γίνεται και η ακολουθία των Χριστουγέννων.
…Και «όσοι πιστοί» στο Φως το Αληθινό, ας προσέλθουν!..
………………………………………….
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 09/03/2006 22:42 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΟΥ: «ΣΗΜΕΡΟΝ, ΚΡΕΜΑΤΑΙ…»
9/4/2004
Μ, Παρασκευή σήμερα, 9 Απριλίου 2004, και τα κανάλια όλα, εκπέμπουν μέσα στο πνεύμα το θρησκευτικό…
Στην ΕΤ3 ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, σήμερα το απομεσήμερο, συζητάει για τα Πάθη του Χριστού. Η κουβέντα ήρθε και στα «πάθη» της Εκκλησίας μας. Έγινε αναφορά στην πρώτη Εκκλησία, στις πρώτες ενορίες στα Ιεροσόλυμα και στο πρόβλημα της καλύψεως των αναγκών των ελληνιζόντων χριστιανών, και στην εκλογή των 7 Διακόνων… Ο π. Γεώργιος τόνισε, ότι τα πρόσωπα αυτά, εξελέγησαν!.. Είπε: « ΕΚΛΟΓΕΣ! ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ = ΕΚΛΟΓΕΣ! ΟΧΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ ΑΝΩΘΕΝ…».
Και συνέχισε ο π. Γεώργιος: «Εκλέγονται οι 7, οι πρώτοι υπουργοί της χριστιανικής κοινωνίας. Υπουργός, σημαίνει υπηρέτης! Διάκονος! Οι άνθρωποι λοιπόν αυτοί, ετοιμάζανε τα τραπέζια όπου πήγαιναν οι πτωχοί και έτρωγαν… έπαιρναν ρούχα… είχαν θα λέγαμε το πρώτο υπουργείο κοινωνικών έργων μέσα στην εκκλησία… Και με την πετσέτα, καθάριζαν το τραπέζι, ασκούσαν δηλαδή έργο δούλου, έργο υπηρέτη! Ε, αυτό σήμερα έχει γίνει… άμφιο! Ο… οφικιούχος παπάς, ο πρεσβύτερος, ο επίσκοπος φοράει το λεγόμενο επιγονάτιο… Ε, αυτό είναι η πετσέτα που χρησιμοποιούσαν τότε για να καθαρίσουν τα τραπέζια… Εμείς όμως σήμερα ξεχάσαμε την πετσέτα, και την μεταβάλαμε σε ωραία κεντημένα άμφια!.. Δεν καταλαβαίνουμε ότι είμαστε διάκονοι και υπηρέτες των άλλων, αλλά θεωρούμε τον εαυτό μας… άρχοντα! Και ηγέτη των άλλων!!! Βλέπετε λοιπόν πώς τα πράγματα ανανοηματοδοτούνται και χάνουν το αρχικό τους νόημα;».
Τα πράγματα με το όνομά τους, τα έλεγε (στις 1/2/2004) και ο επίσκοπος Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος. Έλεγε ότι:
«…Αιώνων εμπειρία δίνει το στίγμα της ανωμαλίας. Το κλίμα της υποτίμησης και εκμεταλλεύσεις του λαού του Θεού από υπεροπτικά και αντιευαγγελικά υψωμένες επισκοπικές καθέδρες και από ιερείς που έχουν ξεζωστεί το «λέντιο» της διακονίας και ασκούν στείρο επαγγελματισμό. Στις συνειδήσεις των εξουσιαστών λειτουργών ο λαός μεταποιείται σε μάζα. Και στα χέρια τους, το πλήθος αναπλάθεται και ανακατασκευάζεται σε ωθούμενο όγκο. Αποδεκτός και χρήσιμος ο λαός, όταν εισφέρει την υποταγή του. Όταν καταθέτει τον υλικό πλούτο του. Και όταν δανείζει τα χέρια του σε ηχηρό χειροκρότημα. Ατελέσφορη και επικίνδυνη η ανάμιξη του στα εκκλησιαστικά δρώμενα, όταν ξυπνούν μέσα του οι ευαισθησίες και ζητάει δικαίωμα λόγου και μερίδα ευθύνης στην πλοήγηση του ιερού σκάφους…»
Συγχαρητήρια λοιπόν στον π. Γεώργιο, στο κανάλι και στην εκπομπή. Όλα σεμνά, όλα ωραία. Όχι τόσο σκληρά και έξαλλα, όπως στις 20/11/2003, όπου άλλο κανάλι είχε θέμα τα άμφια του αρχιεπισκόπου, σε συνδυασμό και αντιπαραβολή με τα… ρούχα και τα στολίδια πλούσιων και διάσημων ελληνίδων! Όπου παρελάσανε κοσμικά γύναια με τα ακριβά αξεσουάρ τους, όπως μια κυρία με μίνι φούστα (2.500 ευρώ), και σκουλαρίκια (7.500 ευρώ), μια άλλη με γούνινο παλτό (60.000 ευρώ), βραδινή τουαλέτα (6.000 ευρώ), ροζ κουστούμι (6.500 ευρώ), και με κόκκινη τουαλέτα (3.500 ευρώ), μετά, μια άλλη με γούνα 130.000 ευρώ και σπίτι 1.000 τετρ. μέτρων!.. και μέσα σε άλλες κυρίες (σε πάρτι ηθοποιού) και σε μπότες 8.000 ευρώ με ασορτί ρολόι 1.300 ευρώ, ανακάτεψαν και τα άμφια του Αρχιεπισκόπου με την ράβδο των 7.000 ευρώ, το εγκόλπιο των 4.500 ευρώ, και τη μίτρα των 6.000 ευρώ, που τα δικαιολόγησαν ότι δεν τα αγοράζει η Αρχιεπισκοπή αλλά είναι προσφορές, χωρίς να διευκρινίζουν αν υπάρχουν ανταλλάγματα, κοινώς συναλλαγή και διαπλοκή. Και αυτό (να αιωρείται ως μομφή), είναι ο χειρότερος διασυρμός!..
Έλεγε επ’ αυτού (στις 1/2/2004) και ο επίσκοπος Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος:
«…Πώς να πιστέψει ο λαός αυτός, πως χρειάσθηκαν 700 εκατομμύρια, για να ανανεωθεί το σπίτι αυτό (που μένει τώρα ο κ. Χριστόδουλος), το σπίτι που πριν δυο δεκαετίες το είχε ανανεώσει ο τότε Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ και το είχε αναδείξει σε παλάτι και φρούριο;
Και σαν να μη φτάνει αυτή η πρόκληση, ο λαός, το λογικό ποίμνιο, που μετράει τη δραχμή και σφίγγει τι ζωνάρι του, όταν τα οικονομικά του φτάνουν σε μηδενική βάση, παρακολουθεί τον ποιμένα του να αλλάζει τη μια μετά την άλλη τις βαρύτιμες και χρυσοστόλιστες αρχιερατικές αμφιέσεις και να φορτώνεται εκατομμύρια, πριν προσεγγίσει το Πανάγιο Θυσιαστήριο, για να προσφέρει Ευχαριστία και Θυσία στον Σταυρωμένο Θεάνθρωπο…»
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ
………………………………………….
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 10/03/2006 12:17 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΒΕΙ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ
Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2004
Μακαριώτατε, ευλογείτε!
Όπως διάβασα: «Θα πρέπει να μάθωμε να διακρινώμεθα, ως Εκκλησία από τον κόσμο. Ο κόσμος είναι η παράταξις, η νοοτροπία και οι προθέσεις εκείνων οπού αρνήθησαν την προσφορά του Θεού, και εχωρίσθησαν για πάντα από Αυτόν. Έτσι, αυτοί δεν κατανοούν την αλήθεια της Εκκλησιάς, γιατί δεν έχουν νουν Χριστού, δεν είναι διδακτοί Θεού. Μόνον όταν η Εκκλησία υιοθετεί κάποιες από τις ανυπόστατες, ουμανιστικές , αντιλήψεις εκείνοι συγκινούνται. Γι’ αυτό και σήμερα, όταν ακουσθή λόγος για τα ενούντα εμάς με τους αιρετικούς, υποστηρίζεται με ενθουσιασμό από ανθρώπους απίστους. Αυτοί οι άνθρωποι οπού δυστυχώς σήμερον έχουν μεγάλη πέρασι, δυσκολεύουν φοβερά το κατηχητικό έργο της Εκκλησίας, φέρουν ανυπέρβλητα προσκόμματα, επειδή παρουσιάζονται ως ελεύθερα πνεύματα, αδογμάτιστοι, αντικειμενικοί, διαλεκτικοί… Η λήθη της πικράς ιστορίας του Σχίσματος είναι ο καλύτερος τρόπος για την απάμβλυνσι της αυτοσυνειδησίας των Ορθοδόξων, και η απάμβλυνσις αυτή είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για την ένωσί μας με τις ποικίλες συναγωγές των πονηρευομένων αιρετικών. Με την πολυθρυλουμένη «ένωσι», ο χριστιανισμός ίσως αποκτήση μεγαλύτερη κοσμική ισχύ, θα χάση όμως όλην την πνευματική του δύναμι… Η Εκκλησία οφείλει να συμπάσχη και να οικονομή τα τέκνα της προς σωτηρίαν. Είναι, όμως, αλλότριο προς την αποστολή της να τα αποπλανήση από την πίστι. Είναι προφανές ότι οι χριστιανοί οπού σήμερον ομιλούν για «παγκόσμιο χριστιανισμό και ένωσι των εκκλησιών», δεν θέλουν τον Χριστόν οπού ηρνήθη εις την έρημο (Ματθ. δ΄ , Λουκ. δ΄). Θέλουν έναν Χριστόν ορεγόμενο τα βασίλεια της γης. Θέλουν ένα Χριστόν οπού να μιλά γι’ αυτήν την ζωή και όχι για την άλλη, θέλουν ένα Χριστόν οπού να προσφέρη τ’ αγαθά αυτής της ζωής και όχι της άλλης.». Αυτά διάβασα από την εισαγωγή «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ» του Αρχιμ. Νικοδήμου Μπαρούση (εκδ. ΤΗΝΟΣ).
Μετά τιμής,
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟΥ Εν Αθήναις τη 29η Νοεμβρίου 2004
Αξιότιμε κύριε,
Ελάβαμε την επιστολή σας και είδαμε τις σκέψεις σας σχετικά με την «ένωση» των Εκκλησιών, το ρόλο και το σκοπό της Εκκλησίας. Ένας και μοναδικός είναι ο σκοπός Της η σωτηρία των πιστών. Όσο για το θέμα της «ένωσης» δεν τίθεται θέμα, διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ξεκαθαρισμένη και δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε στο ελάχιστο στα δόγματα και στις αρχές Της. Εξάλλου υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα αρμόδια μέλη της Ιεράς Συνόδου, τα οποία στα πλαίσια των διαχριστιανικών διαλόγων συζητούν τα διάφορα θέματα.
Ευχόμεθα πάσαν παρά Θεού ευλογίαν εν υγεία και χαρά πνευματική.
Μετ’ ευχών διαπύρων, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
Η ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟ
Εν Αθήναις τη 12η Δεκεμβρίου 2004
1) …Σαν ανέκδοτο!!! Ποιοι «συζητούν», και ζητούν κόκαλα [από τον εξαπατόντα μας «θεατρίνο» (π.χ. Ουνία) Πάπα («Αγιότατο πατέρα» τους!);] κόκαλα – αξιοθέατα για την κ. Παπαρήγα …την οποία (το κόμμα της) χρηματοδοτεί, λέει, ο «οικουμενικός»;!..
2) Στο ίδιο θέατρο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Αθήνα, μπορούμε να «παίζουμε» όλοι… Γιατί να το εκμεταλλεύεται η κυρία Ελένη Ράντου και ο κύριος Παπακωνσταντίνου, μόνο;
Υ.Γ.
(Δείτε Μακαριότατε, το σημερινό ανάγνωσμα: Εφεσ. Ε΄ 8-19)
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 10/03/2006 18:10 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
Προς τον Διευθυντή του περιοδικού της Αρχιεπισκοπής «ΤΟΛΜΗ»,
και ιδιαίτερο του Μακαριότατου,
και ιεροκήρυκα του Μητροπολιτικού ναού Αθηνών,
Αρχιμανδρίτη π. Χρυσόστομο Παπαθανασίου, νομικό και θεολόγο:
Πριν λίγες μέρες, μου δώρισαν (ο εφημερίας της ενορίας), ένα βιβλίο 717 σελίδων (έκδοση από το Άγιον Όρος), που πρόσφατα κυκλοφόρησε, και έχει τίτλο: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ». Άρχισα να το διαβάζω, και πολύ προβληματίστηκα σαν Ορθόδοξος Χριστιανός. Αναρωτήθηκα ποιος κοροϊδεύει τελικά ποιον, και πόσο «βλήματα» τελικά μας θεωρούν κάποιοι… πώς να τους πω; Κατασκευαστές «αγίων» να τους πω; …Δεδομένου ότι στο «τσάκ» τον έχουμε (ως Ορθόδοξοι) για αγιοποίηση τον «Γέροντα» αυτόν, ο οποίος πέθανε πριν από δέκα χρόνια. Καταγράφω λοιπόν από όσες σελίδες (λίγες σχετικά) άντεξα να διαβάσω, μερικά πράγματα που μου έκαναν εντύπωση, με τη σειρά που αυτά είναι γραμμένα στο βιβλίο (μιλάμε για τον Παΐσιο, ή Αρσένιο, ή και.. Αβέρκιο!):
Ο π. «Παΐσιος» μικρός, (όταν ήταν νηστεία) δεν έτρωγε το νηστίσιμο φαΐ της μαμάς του όταν αυτή το είχε μαγειρέψει σε κατσαρόλα που… άλλοτε είχε μαγειρέψει η μαμά του εκεί και κρέας!
Ο π. «Παΐσιος», (μικρός ήταν ακόμα όταν) εξασκείτο λέει, στο να διώξει το φόβο του… μπαίνοντας κρυφά τη νύχτα σε άδειο τάφο και κυκλοφορώντας ανάμεσα στα μνήματα…
Μετά, ο π. «Παΐσιος» ως ξυλουργός δεν έπαιρνε χρήματα λέει, για φέρετρα, από συμπόνια, και αυτό είναι πράγματι διδακτικό για όσους στην εκκλησία παίρνουν χρήματα είτε από μόνοι τους μεταβάλλοντας τους ναούς σε καφενεία μνημοσύνων, είτε από άλλες τέτοιες «ψυχοσωτήριες» δραστηριότητες σε συνεργασία και με τα γραφεία «τελετών»…
Τον π. Παΐσιο λοιπόν, τον σέβονταν λέει, σαν άνθρωπο του Θεού από μικρό και σε τέτοιο βαθμό, που μια Τουρκάλα εκεί στον τόπο του, τον έπαιρνε μαζί της κάθε πρώτη του μηνός, στο σπίτι της, για… να της πάει καλά ο μήνας! Η ιδία μάλιστα Τουρκάλα, μόλις ο «Παΐσιος» έγινε μοναχός, έπαιρνε λένε, σκόνη από τα παπούτσια του για να αλείψει (με… πίστη, όπως λέει το βιβλίο) το παράλυτο χέρι της!
Ο π. «Παΐσιος» μικρός, (μας λέει ακόμα το βιβλίο), ασκείτο με χαρά στον πόνο, τρέχοντας ξυπόλυτος σε χωράφι με κομμένο τριφύλλι το οποίο σαν καρφιά τον τρυπούσε και τον μάτωνε!.. Εδώ, οι άγιοι πατέρες (συγγραφέας και επιμελητές) του βιβλίου, δεν μας εντυπωσίασαν, διότι τι να πουν και οι Φιλιππινέζοι που σταυρώνονται, ή οι Μωαμεθανοί που αυτομαστιγώνονται με αλυσίδες; Ότι είναι πιο «άγιοι»;
Και για να μη σας κουράζω: Ο π. «Παΐσιος», ως στρατιώτης στον «ανταρτοπόλεμο», σώθηκε λέει, χωρίς την παραμικρή γρατσουνιά στο κεφάλι, όταν του πέρασε ξυστά (στο κεφάλι) ένα βλήμα, το οποίο το μόνο που του έκανε ήταν… να του ξυρίσει τα μαλλιά, και να είναι μετά το κεφάλι του λέει, χωρίς μαλλιά σε μια ζώνη με φάρδος έξι πόντους!.. Τόσο ήταν φαίνεται το βλήμα, και… τέτοια «βλήματα» μοιάζει να θεωρούμαστε και εμείς οι αναγνώστες!..
Έχω ήδη φτάσει στην σελίδα 89 του βιβλίου (από τις 717), και λέω να μη συνεχίσω. Εσείς θα αντέχατε πιο πολύ; «Αν είστε χριστιανοί», πείτε μου: θα αντέχατε;
………………………………………..
Υ.Γ.1. «Χίλιες και μια» ανοησίες (ως διδασκαλία τάχα του «αγίου») διαπίστωσα ότι κυκλοφορούν κάποιοι παντού (ιδίως, και μετά μανίας, στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ!..). Σωστή πλύση εγκεφάλου! «Πω, πω, πω!.. Βρε πού πάμε;».
Υ.Γ.2. Ποιοι είναι τελικά όλοι αυτοί οι «ηγούμενοι» αυτής της προσπάθειας αλλοίωσης της ορθόδοξης πίστης με μαγείρεμα και σερβίρισμα τέτοιων «αγίων»; Είναι Δεξιοί; Ακρο – Δεξιοί; Βλαμμένοι; Θρησκόληπτοι; Προβοκάτορες προερχόμενοι από τους Χιλιαστές; Ή από τους ΧΟΕ; Μήπως ομάδες με «κουσούρια» (κατά τον Μακαριότατο);
«ΒΛΗΜΑ»… ΚΛΕΜΜΕΝΟ – ΠΑΡΑΛΛΑΓΜΕΝΟ, ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ;
Ο π. «Παΐσιος», ως στρατιώτης στον «ανταρτοπόλεμο», σώθηκε λέει, χωρίς την παραμικρή γρατσουνιά στο κεφάλι, όταν του πέρασε ξυστά (στο κεφάλι) ένα βλήμα, το οποίο το μόνο που του έκανε ήταν… να του ξυρίσει τα μαλλιά, και να είναι μετά το κεφάλι του λέει, χωρίς μαλλιά σε μια ζώνη με φάρδος έξι πόντους!.. Τόσο ήταν φαίνεται το βλήμα, και… τέτοια «βλήματα» μοιάζει να θεωρούμαστε και εμείς οι αναγνώστες!..
…Νομίζουν ότι δεν έχουμε δει παλιές ελληνικές ταινίες ώστε να υποψιαστούμε την… κλοπή – παραλλαγή στα περί «βλήματος»;
Σε μια παλιά κωμωδία λοιπόν, με τον Στάθη Ψαλτή που παριστάνει τον αρχιψεύτη, σε ένα από τα σκετς της ταινίας ο γνωστός κωμικός είναι στρατιώτης που επιστρέφει από το μέτωπο και πρέπει να αναγγείλει «με τρόπο» το θάνατο ενός συνάδελφου του στους γονείς του. Αφού λοιπόν αρχικά (μεταφέροντας δήθεν νέα του) τους αναφέρει ότι ο γιος τους πολεμάει ηρωικά, και τους διηγείται και μια σκηνή τάχα, ότι σε κάποια φάση το γιο τους τον έχουν περικυκλώσει οι εχθρικές δυνάμεις, και τέλος, ρωτάει τους γονείς που περιμένουν να τους πει για έναν άθλο του γιου τους, τους ρωτάει λοιπόν: «Και ξαφνικά εκεί που όλα φαίνονταν χαμένα, τι νομίζετε ότι πέρασε από το μυαλό του;». Τι; (ρωτούν οι γονείς πιστεύοντας ότι κάποια εξυπνάδα έσωσε το ηρωικό παιδί τους). «Ε, εκείνη τη στιγμή, πέρασε από το μυαλό του… ένα βλήμα τόόόόόσο μεγάλο!», ήταν η απάντηση του στρατιώτη που «με τρόπο» τέτοιο ανακοίνωσε στους γονείς το θάνατο του παιδιού τους… Οι γονείς βέβαια, έπεσαν κάτω ξεροί!..
Φανταστικά και αστεία σενάρια που κάποιοι λέτε, να τα αντιγράφουν δίνοντας τους σοβαροφάνεια και να μας πασάρουν «με τρόπο» έναν νέο «άγιο»;
Αν ναι, μένουμε τότε και εμείς ξεροί, ή δεν μένουμε;
Δημοσιεύθηκε: 11/03/2006 02:59 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΦΗΜΕΡΙΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2004
ΜΕ ΟΛΟΘΕΡΜΕΣ – ΕΓΚΑΡΔΙΕΣ ΕΥΧΕΣ, προς τον σεβαστό μου πάτερ Θεόδωρο, για την κορούλα του Βαρβάρα, που βαπτίζεται μεθαύριο, και γίνεται μέλος του ΣΩΜΑΤΟΣ του Χριστού, δηλαδή της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ! ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ…
…Η Νεοφώτιστη, τώρα με το Βάπτισμα και το Χρίσμα…
…Η Φωτισμένη και στη συνέχεια από την τακτική Θ. Κοινωνία («Είδαμε το Φως το Αληθινό, λάβαμε Πνεύμα επουράνιο…»)…
…Η Φωτισμένη αργότερα, μεγαλώνοντας, για πάντα Φωτισμένη και από τον λόγο του Θεού (την Αγία Γραφή), που είναι το «Λυχνάρι» μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, «το Φως» που οδηγεί τα βήματά μας στο δρόμο της σωτηρίας («…Βρήκαμε Πίστη Αληθινή, αδιαίρετη Τριάδα προσκυνούντες, Αυτή μας έσωσε!»). Έτσι, δεν θα πλανηθεί ποτέ από «φωτισμένους» τάχα, «γέροντες» τάχα (πάσης ηλικίας και παντός σχήματος και φύλου), άσχετους – πλάνους μέσα στην πλάνη τους, ευρισκόμενους. Δεν θα πλανηθεί από τον Κακό, που «μετασχηματίζεται ακόμα και σε άγγελο φωτός», ο παμπόνηρος!..
…Θα είναι η Βαρβάρα, στα αλήθεια, και πάντα, Φωτισμένη! Το εύχομαι ολόψυχα!
Δημοσιεύθηκε: 11/03/2006 14:42 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΠΡΟΣ ΤΗΝ «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ» (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΙΔΙΟ ΒΙΒΛΙΟ)
Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2004
Αγαπητοί αδελφοί και σεβαστοί πατέρες του περιοδικού «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», χαίρετε και ευλογείτε!
Έπεσαν στα χέρια μου κάποια τεύχη του περιοδικού σας και τα διάβασα με πολύ ενδιαφέρον. Πρόσεξα ότι γράφει στο περιοδικό ο Πανοσ. Αρχιμ. Π. Γεώργιος, ένα βιβλίο του οποίου έχω υπ’ όψη μου («Η θέωσις ως σκοπός της ζωής του ανθρώπου»), όπου τα έχει με όλους τους «ηθικολόγους» εργάτες της Εκκλησίας (Κατηχητικά, κηρύγματα κλπ), λες και η ηθική ζωή που κηρύττεται είναι ανεξάρτητη από την ορθή πίστη και την μυστηριακή ζωή, λες και δεν είναι η ηθική του Ευαγγελίου που διδάσκονται, αλλά οι καλές πράξεις του… καλού προσκόπου!..
…Αλλά κάτι πρέπει να τρέχει με τους αγιορείτες πατέρες και με τα κομποσκοίνια τους που μέσω αυτών διατείνονται ότι βγάζουν… ψυχές από την κόλαση και τις βάζουν στον Παράδεισο (π.χ. Παπα-Χαράλαμπος Διονυσιάτης κλπ)!..
Και η «θέωση» πρέπει γι’ αυτούς κάτι σαν να είναι πια κάποιος ΤΟΣΟ θαυματουργός-θαυματοποιός, ΟΣΟ και φωτισμένος – ΚΑΙ οραματιστής, ΑΛΛΑ και… «γέροντας»!
Γιατί σας τα λέω αυτά; Διότι διάβασα στο τεύχος Ιουλίου – Αυγούστου, της «Παρακαταθήκης», στη στήλη «πατερική διδαχή», την αναφορά σας στον π. Παΐσιο. Ωραίο το κομμάτι που διαλέξατε, και συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Έλαβα και εγώ γνώση του βιβλίου που αναφέρετε, δεν έφτασα όμως όπως εσείς στις σελίδες 690-691. Διάβασα λίγο από το βιβλίο, και σας στέλνω τις σκέψεις που κατέγραψα από την μελέτη μου αυτή.
Πριν λίγες μέρες, μου δωρίσαν αυτό το βιβλίο των 717 σελίδων (έκδοση από το Άγιον Όρος), που πρόσφατα κυκλοφόρησε, και έχει τίτλο: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ». Άρχισα να το…………………………………….
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 11/03/2006 14:44 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΟ
Εν Αθήναις τη 12η Νοεμβρίου 2004
Αξιότιμε κύριε,
Έλαβα την επιστολή που γράψατε προς τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Νέας Σμύρνης κ.κ. Συμεών και είχατε την ευγενή καλοσύνη να μου την κοινοποιήσετε και σας ευχαριστώ πολύ.
Διάβασα όσα γράφετε και δεν μένει παρά προσευχή εντατική και επίμονη προς τον Κύριον μας για όλα τα θέματα. Δεν λέμε: «Και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα»;
Ο Πανάγαθος Θεός να σας ευλογεί και να σας ενισχύει με την πανθενή Χάρη Του.
Με τιμούν Μακαριώτατε οι απαντήσεις σας, και σας ευχαριστώ!
…Ως προς την ευχή όμως (για εαυτούς και αλλήλους) έχω να παρατηρήσω ότι στην περίπτωση που εκφωνείται η ευχή αυτή από… υπαλλήλους μιας κατάστασης οίκου εμπορίου & μασονικής, σατανικής – παραθρησκευτικής νοοτροπίας, αυτή εκλαμβάνεται ως «στάχτη στα μάτια μας».
Μετά τιμής,
Υ.Γ.: Προσευχή - προσευχή, αλλά θέλει (θέλουν οι ακάθαρτοι) και… «χέρι» η κάθαρση!..
.................................................
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 11/03/2006 23:33 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ:
Α) ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ…
Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2004
«Τις γιορτές και τα πανηγύρια μας, τα μισεί ο Θεός», λέει η Αγία Γραφή, και σε πανηγύρι για την «Αγία Ζώνη» πήγαινε ο πατριάρχης που σκοτώθηκε, ενώ ο άλλος, ο Οικουμενικός, πανηγυρίζει διότι χορεύοντας αγκαλιά με τους παπικούς, βραβεύτηκε με κάτι (αμφιβόλου γνησιότητας) οστά που θα τα προσκυνάμε και αυτά, μαζί με τα «Δώρα των Μάγων», τις περιφερόμενες εικόνες, και τα κοκάλα κάποιων άλλων, «ονειρικών» (φανταστικών), άγιων, για να αποδείξουμε ότι «είμαστε για τα (Θεομίσητα) πανηγύρια», όταν όπως ακόμα αποδείχτηκε, καλόγριες της Αρχιεπισκοπής, πλασάρουν (αποκλειστικά και παγκοσμίως) ένα αφέψημα τσαγιού ως… θαυματουργό κατά του καρκίνου!..
………………………………………………………………………………………………………….
Β) ΠΡΟΣ κ. Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ
Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2004
Αγαπητέ κ. Γ. Καρατζαφέρη,
Χαίρετε, και ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
Κάνοντας «ζάπινγκ» χτες το απόγευμα, επέτυχα την εκπομπή σας στο σημείο που διαβάζατε ένα σκωπτικό (τραγούδι διασκευή) σημείωμα μιας κυρίας, που έλεγε τον Μ. Αλέξανδρο… «αδελφή, κουκλίτσα αληθινή»!
Άκουσα τις διαμαρτυρίες σας, άκουσα και την εξήγησή σας ότι δεν έχετε τίποτα εναντίον της ομοφυλοφιλίας (αν δεν προκαλεί, λέτε) και το μόνο «κουσούρι» λέτε, είναι ότι… εμποδίζει την τεκνοποίηση!
Η αλήθεια όμως του Ευαγγελίου, της Εκκλησίας, είναι ότι η ομοφυλοφιλία είναι διαστροφή, είναι η αισχρότερη αμαρτία. Θυμάμαι μάλιστα τώρα, ότι και η αποχώρησή σας από την Ν. Δημοκρατία, είχε σαν αιτία και την διαμάχη σας με επιφανές στέλεχός της που το κατηγορούσατε για παρόμοια συμπεριφορά…
Όμως, ενώ δεν ανεχτήκατε να είστε σε ένα κόμμα που αντιπροσωπευόταν όπως λέγατε, από έναν ομοφυλόφιλο, σας είδα στη συνέχεια να ανέχεστε (πρόσφατα – προεκλογικά) την ομοφυλοφιλία στην Εκκλησία (να υπάρχουν δηλαδή ιερείς – αρσενικές πόρνες), και δηλώνατε ακόμα ότι έχετε και έναν «τέτοιο» παπά, υποψήφιο στο κόμμα σας!.. Προφανώς για να μη σας πούνε ρατσιστή και να μαζέψετε ίσως και ψήφους από τον χώρο αυτό… [Όπως κάνετε και τώρα, υπερασπιζόμενος τον Μ. Αλέξανδρο; Για να μαζέψετε πάλι ψήφους από τους λεγόμενους εθνικιστές;]
Όλα αυτά με προβληματίζουν στο αν πρέπει και εγώ ως χριστιανός, να σας ψηφίσω κάποτε (έρχονται εκλογές λένε), δεδομένου ότι δεν μου αρέσει να ψαρεύουν οι πολιτικοί μας στα όποια θολά νερά. Εσείς όμως, διακηρύσσετε ότι εργάζεστε για το Έθνος και την Ορθοδοξία, και εδώ είναι που με μπερδεύετε.
Χτες μάλιστα, ανακοινώσατε και μια εκδρομή του κόμματος σας, τις μέρες αυτές, στα «θαυματουργά αγιάσματα» της Κωνσταντινούπολης. Και ερωτώ: Πόσο θαυματουργά είναι; Πιο πολύ από το δικό μας νερό (το «σούπερ» το εμπλουτισμένο με τσάι και άλλα βότανα… θαυματουργά κατά του καρκίνου!) εδώ στου Παπάγου; Και γιατί δεν σώζει αυτό τον Πατριάρχη αλλά πρέπει να ζητάει το έλεος του Πάπα και την ευλογία αμφιβόλου γνησιότητας οστών που αυτοί (οι αιρετικοί – οι παπικοί) του πασάρουν για να σωθεί όπως λέει από… τους «γκρίζους λύκους»;
Υ.Γ.
Ο εμπαιγμός, και το θρησκεμπόριο, κ. Πρόεδρε, είναι φοβερή αμαρτία. Ο Θεός δεν κοροϊδεύεται. Και για τους προδότες τύπου Ιούδα, υπάρχει και το ανάλογο τέλος.
Αυτά είχα να σας γράψω σχετικά με όσα είπατε στη χτεσινή σας εκπομπή. Και για να δείτε ότι και η ομοφυλοφιλία δεν είναι παρανυχίδα όπως νομίζετε (λέγατε χτες ότι και στο κανάλι σας έχετε «τέτοιους»), έπρεπε να δείτε χτες βράδυ (ξημερώματα) την εκπομπή του κ. Χαρδαβέλα με θέμα την ομοφυλοφιλία, και να ακούσετε την σπαρακτική κραυγή - κατάθεση ψυχής ενός «αμφί» (του κ. Μιχάλη) που περιέγραψε πώς τιμωρήθηκε οικογενειακά όταν έπιασε την επίσης «αμφί» γυναίκα του «στα πράσα» με… την κουμπάρα τους: Αμέσως μετά, σκοτώθηκε σε τροχαίο, και αυτή, και το παιδί τους, και το παιδί που είχε στη κοιλιά της, η δε κουμπάρα έχασε τα πόδια της!..
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 12/03/2006 03:47 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΟΥ;
Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2004
Πιστεύω στο «ευλογείτε και μη καταράσθε», και δεν «εύχομαι» περισσότερο «κατήφορο» (αλά «Ζακύνθου») στους υπευθύνους του «μητροπολιτικού» ναού αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως. Δεν «εύχομαι» περισσότερα από τα τέσσερα (!) μνημόσυνα που μέτρησα σήμερα. Ήταν απαράδεκτο το φαινόμενο αυτό, με τις φωτογραφίες των πεθαμένων να μοιάζει να συναγωνίζονται στο ποια θα είναι πιο κεντρική, πιο μεγάλη, και πιο υψηλά από την άλλη!
Εύχομαι, να εκκλησιάζονται και οι κυρίες «υπηρεσίας», και να μην ετοιμάζουν την ώρα της θ. λειτουργίας τα κεράσματα (στον κάτω ναό) τους καφέδες τα κονιάκ κλπ) για τους καλεσμένους (τους… και καπνίζοντες στον μεταμορφωμένο σε καφενείο ναό!), για τους καλεσμένους στο μνημόσυνο, καλεσμένους και «υπολογισμένους» σε αριθμό, από καλοθελητή του ναού, που από το ψαλτήρι πλησιάζει «μυστικά» τους θρηνούντες συγγενείς για να μάθει τον αριθμό των καλεσμένων τους, και να δώσει έτσι την ανάλογη «παραγγελιά» για τα κεράσματα!.. Και όλα αυτά τα «καλά και άγια» την ώρα των ιερών ακολουθιών!!!..
Πιστεύω, ότι δεν είναι Ορθόδοξο το να θεωρείται η Εκκλησία μας «γωνιακό μαγαζί»!
Ήταν μήπως Ορθόδοξη η ομιλία σήμερα του π. Θεόδωρου; (Αν άκουσα καλά, ο Νο 1 πρεσβύτερος (από του τέσσερις) του ναού, στην προσπάθεια του (όχι να αμπελοφιλοσοφήσει αλλά) να… θεολογήσει, καινοτόμησε λέγοντας ότι ο Χριστός θα γεννιόταν οπωσδήποτε, ακόμα και αν δεν υπήρχε η πτώση των πρωτόπλαστων, έτσι, για να μας φέρει, λέει ο «πάτερ», την… θέωση!).
Μετά από όλα αυτά, ήταν άραγε σύμπτωση και το φαινόμενο που τα ακολούθησε, δηλαδή η πρωτοφανής όπως χαρακτηρίσθηκε χαλαζόπτωση εδώ στην Αθήνα μετά μάλιστα και από ένα λαμπρό ηλιόλουστο πρωινό ξεκίνημα;
Μήπως δηλαδή όσα κάνουμε είναι και λαομίσητα και Θεοκατάρατα;
..............................................
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
Δημοσιεύθηκε: 12/03/2006 04:34 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!!!
ANTREAS έγραψε:
despina έγραψε:
Salonika έγραψε:
Eufronios έγραψε:
... εύχομαι ο Θεός να φωτίζει την σκέψιν σας και πάντοτε να σας ευλογεί.
Καλησπέρα και σε σενα Ευφρόνιε , για πιο θεό απ' όλους λές να μας φωτίζει ? ?
Καλώς ήρθες στο Πράμνος .
Πάω στοίχημα είσαι φίλος και "αδελφός" με τον Ανδρέα .
Καλησπέρα σε όλους.Salonika δεν προλαβαίνω σχεδόν να σκεφτώ κάτι και το έχεις ήδη τυπώσει ως απάντηση.Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται;Ελπίζω όταν κατεβείς ..στο Ικαρία, να βρεθούμε.
Ο mrpc είναι καλά, ετοιμάζεται για βραδινή έξοδο, αύριο θα μπει στην Pramnos να μας συμμαζέψει.
Να και η άλλη καλή νοικοκυρά [και κυρά;] της ιστοσελίδας μας (φίλη και «αδελφή» προφανώς του Σαλόνικα), που βγήκε με τη σκούπα και την απειλή ότι θα μπει ο διαχειριστής στην ιστοσελίδα να μας τακτοποιήσει εμάς τους χριστιανούς!!!
Να το λετε άλλοτε για να ξέρουνε οι επόμενοι (διότι όπως κατάλαβα εμάς θα μας διαγράψετε), ότι η ιστοσελίδα είναι μόνο για να βρίζουμε την εκκλησία όπως «φιλότιμα» ξεκινήσαμε να κάνουμε με το θέμα «εκκλησία και κράτος» μέχρι που ήρθε ο Αντρέας (σ.σ. Παναγιώτης Μιχαλοπουλος λέγομαι δεν ντρέπομαι να το πω) και μας απέδειξε ότι αυτή η κακή εικόνα δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού και ότι ο Χριστός υπάρχει ακόμα μέσα στην Εκκλησία Του και κρατάει φραγγέλιο (φωνές διαμαρτυρίας για κάθαρση) κάτι που μας σοκάρισε διότι μια τέτοια εικόνα δεν μας συμφέρει εμάς που μόνο σαρκολατρες και όσους δηλώνουν πίστη στο Διόνυσο θέλουμε στην παρέα μας και στην ιστοσελίδα μας η οποία παραπέμπει σε φιλικά σάιτ με αισχρότητες και σε πορνο-ιστοσελίδες...
Αυτά να λέτε από «αύριο» (που θα μας διώξετε ή θα μας σβήσετε τα κείμενα) αυτά να λέτε στην ταμπέλα σας για να προειδοποιείται ο επόμενος ανίδεος χριστιανός που θα τολμήσει να μπει στο Πραμνός.
Έτσι, δεν θα κινδυνεύει να… προσηλυτισθεί το καημένο το παιδί ο Σαλόνικα ( κάτι τέτοια υπονοούμενα αφήνει η Δέσποινα σε προσωπικό της μήνυμα σε μένα) και όλα καλά!!!
Πού είσαι Γιώτα, που με επαινούσες και με περνούσες για τον Χαρδαβέλα;
Η καλή μας φίλη η δέσποινα με ανεχόταν όταν έκανα υποχώρηση στην αρχή για το θέμα της ομοφυλοφιλίας στη συζήτηση «εκκλησία και πολιτεία» μέχρι χτες που έκανα πάλι νύξη στην πιο αισχρή αμαρτία, και έβγαλε τη σκούπα και
την απειλή…
Εύγε σας "δημοκράτες και ανεξίθρησκοι" αν καταφέρετε να μας φιμώσετε!
Όχι μόνο ιστοσελίδα Πραμνός, αλλά και… Γαδαρηνών θα «αξίζει» τότε να ονομαστεί ο τόπος αυτός…
Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,
άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,
- είμαστε φρόνιμοι ή τρελοί;
Αν σταματήσουμε κι' αν πούμε
δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε
αλλοί σε μας και τρισαλλοί!
6. Περί ανυπαρξίας θεών και ύπαρξης ανωτέρων δυνάμεων.
Σάββατο, 15 Μαΐου 2004
Δημοσιεύθηκε, στις 28 Μαΐου 2004
7. Οι σοφοί πρόγονοί μας και οι σύγχρονοί τους.
ΑΠΟ ΤΗΝ κ. ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ (ΑΘΗΝΑ)
Μετρόραμα, 1 Ιουνίου 2004
………………………………………………………………………………..
1. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ
Τρίτη, 20 Απριλίου 2004
Αγαπητέ κ. Διευθυντά του «Μετροράματος», Χριστός Ανέστη!
Επιτρέψτε μου παρακαλώ να μπω στη συζήτηση ανάμεσα σε δυο σεβαστούς μου επιστολογράφους σας, όπου ο ένας μεν αποκάλεσε «ανύπαρκτους» τους θεούς του Ολύμπου, ο άλλος δε αντέδρασε (στις 15/4/2004), και δήλωσε ότι τους πιστεύει ως… υπαρκτούς θεούς!
Η δική μου η θέση είναι, ότι η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Ότι δηλαδή οι αρχαίοι αυτοί θεοί, ήταν μεν ανύπαρκτοι ως θεοί, αλλά ήταν υπαρκτοί ως ανώτερες του ανθρώπου δαιμονικές δυνάμεις. Γι’ αυτό και ο Χριστιανισμός στη διάδοσή του συνάντησε ισχυρότατη αντίσταση και διωγμούς ακόμη!..
Χριστός Ανέστη, συνέλληνες αδελφοί!.. Και οι δαίμονες, «όπου φύγει – φύγει», και με την «ουρά» τους κάτω από τα σκέλια τους…
Χριστός ανέστη! Και οι νεοέλληνες, πιστεύουμε πια στον αληθινό Θεό, και όχι όπως οι πλανεμένοι αρχαίοι (αλλά και πολλοί ακόμη, σημερινοί, των θρησκειών της Ανατολής), σε ψεύτικους θεούς και σε ξόανα – είδωλα δαιμονικά…
Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία,
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
…………………………………………………………………………………..
2. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΜΟ
Τρίτη, 11 Μαΐου 2004
Κύριε Διευθυντά,
Στον κ. Νικολόπουλο που υπερασπίζεται τον Δωδεκαθεϊσμό, (Μετρόραμα 10/5/2004), απαντώ τα εξής: Οι αρχαίοι, ήταν ειδωλολάτρες, διότι πίστευαν ότι τα αγάλματα, ήταν κατοικία των διαφόρων «θεοτήτων» που εικονίζανε. Μέσα στον σκοτισμό της πολυθεΐας τους, οι αρχαίοι Έλληνες, ειδωλοποίησαν και όλα τα εγκληματικά, τα ανθρώπινα πάθη της ατιμίας, και γι’ αυτό μεγάλα πνεύματα της εποχής εκείνης όπως ο Σωκράτης, αμφισβήτησαν τους ψεύτικους θεούς, και έγιναν έτσι συνεργοί του αληθινού Θεού στην προετοιμασία του κλίματος για την αποδοχή του κηρύγματος του Αποστόλου Παύλου.
Στις ιερές εικόνες του χριστιανισμού, απονέμουμε, τιμητική προσκύνηση, η οποία δεν αναφέρεται στο υλικό της εικόνας, αλλά στο πρωτότυπο, στον άγιο που εικονίζει η εικόνα, και στο Θεό.
Και τέλος, ο Θεός θαυματουργεί και αγαθοεργεί και μέσα από τις ιερές εικόνες, ενώ τα είδωλά – δαιμόνια, είναι ανίκανα να το κάνουν αυτό, διότι… «δεν χρωστάνε να κάνουν καλό» αλλά μόνο κακό!..
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΠΑΝ. ΙΩΑΝ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟ
(ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ):
3. Το… λάθος των αρχαίων Ελλήνων
Μετρόραμα, 18 Μαΐου 2004
«Για τον φίλο κ. Παπαΐωάννου, που λέει ότι οι «Ολύμπιοι θεοί», είχαν για παρέα τους, και «αποθεωμένους», κάποιους «πρώην θνητούς», έχω να απαντήσω ότι πέρα από αυτήν την πλάνη, οι αρχαίοι Έλληνες, ξέπεσαν τόσο, ώστε απέδιδαν στους πολλούς ψευτοθεούς τους, και όλες τις δικές τους ανηθικότητες! Αυτό, έκανε τους αρχαίους Ίωνες φιλόσοφους να ξυπνήσουν, και να φωνάξουν ότι είναι αδύνατον οι θεοί να είναι και… κακοποιά στοιχεία!!!
Οι αρχαίοι λοιπόν, έκαναν το λάθος να λατρέψουν είδωλα (πέτρινα, ξύλινα, μαρμαρένια), δηλαδή την ύλη, τα κτίσματα, διότι δεν γνώριζαν τον Κτίστη, τον Ένα και αληθινό, τον Δημιουργό, τον «άγνωστο Θεό»!.. Δεν γνώριζαν για την προ του ανθρώπου δημιουργία του άυλου και πνευματικού κόσμου των αγγέλων. Δεν γνώριζαν για την αποστασία του Εωσφόρου και για τους αγγέλους που τον ακολούθησαν. Και έτσι, οι αρχαίοι πρόγονοί μας, έπεσαν στην παγίδα του Διαβόλου (και των δαιμόνων του) με τον Δωδεκαθεϊσμό. Στην ίδια παγίδα που πέφτουν, εντελώς αδικαιολόγητα σήμερα, και οι αρχαιολάτρες, και οι νεοεποχίτες, και οι σατανιστές.»
……………………………………………………………………………….
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ κ. ΠΑΝAΓΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ:
4. Ξόανα και είδωλα: το ίδιο και το αυτό
Μετρόραμα, 19 Μαΐου 2004
«Ο κ. Νικολόπουλος, μας λέει ότι «τα ξόανα είναι από ξύλο, όπως και οι εικόνες» (!). Σαν να λέει: «το δικό μου το όνομα (του ειδωλολάτρη), παρ’ το εσύ κυρ γείτονα»!.. Και η Εγκυκλοπαίδεια του Χάρη Πάτση, λέει για τα «ξόανα», τα οποία δεν τα διαχωρίζει από τα «είδωλα», ότι: Τα ξόανα, είναι αρχαίο είδος αγάλματος (ομοίωμα και όχι εικόνα), καμωμένο από ξύλο. Αυτά τα είδωλα - ξόανα (χοντροκομμένα κατασκευάσματα από κορμό δέντρου), οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι… έπεφταν από τον ουρανό! Γι’ αυτό τα ονόμαζαν «διηπετή», ότι δηλαδή τα πετούσε ο Δίας!!! Και αυτά, είχαν μέσα στους ναούς τους, μέχρι που έφτασαν στην κατασκευή αγαλμάτων από μάρμαρο. Και στα είδωλα (λέει το ίδιο λεξικό), σύμφωνα με την πίστη των αρχαίων, κατοικούσαν οι… θεότητες εκείνες, τα ομοιώματα των οποίων και αποτελούσαν!!!
Τα ξόανα λοιπόν, δεν έχουν καμία σχέση με τους χριστιανούς, αλλά είναι κληροδότημα των… πρωτόγονων ειδωλολατρών, προς στους αρχαιολάτρες των ημερών μας…»
…………………………………………………………………………
Έως τώρα, οι φανατικοί χριστιανοί χυδαιολογούσαν κατά της εθνικής θρησκείας των Ελλήνων, αποκαλώντας τους θεούς μας… «ανύπαρκτους» και… «φανταστικούς». Με την επιστολή όμως κάποιου κυρίου Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, φαίνεται πως η τρέλα τους πέρασε σε άλλο επίπεδο, εμφανώς πιο μεσαιωνικό (βυζαντινό). Οι θεοί μας, καθώς και οι θεοί άλλων εθνών, αρχαίων και συγχρόνων, δεν είναι απλώς… «ανύπαρκτοι», είναι λέει… δαίμονες!
Θλιβερό. Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη κατάντια για ένα ανθρώπινο μυαλό από τον βαυκαλισμό ότι τάχα μόνον τα δικά του είναι τα «σωστά και τα άγια» και τα αντίθετα όλων των άλλων «τα λανθασμένα και δαιμονικά»; Νομίζουμε πως όχι.
Δυστυχώς, από αιώνες μετά τον Διαφωτισμό, υπάρχουν άνθρωποι, υπερβολικά πολλοί μάλιστα, που κουβαλάνε στα μυαλά τους αυτή την προωθημένη από οργανωμένες, βέβηλες αντιλήψεις φρίκη της απολυτότητος. Που με τη σειρά της πάντοτε γεννάει μισαλλοδοξία, θηριωδίες αμέτρητες και απροκάλυπτο φασισμό.
…………………………………………………………………………………………………………..
6. Περί ανυπαρξίας θεών και ύπαρξης ανωτέρων δυνάμεων.
Σάββατο, 15 Μαΐου 2004
Κύριε Διευθυντά,
Στη σχετική με τους «αρχαίους θεούς» συζήτηση, είχα εκφράσει την άποψη, ότι πρόκειται για ανύπαρκτους μεν θεούς, αλλά για υπαρκτές και ανώτερες του ανθρώπου δαιμονικές δυνάμεις. Αυτό, προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του «Ύπατου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών» (Μετρόραμα 14/5/2004).
Όταν όμως μας «κατηγορούν», για το γεγονός και μόνο ότι… είμαστε συνεπείς με την πίστη μας, τότε δεν έχουμε παρά να χαρούμε. Διότι η θέση μας είναι απόλυτη και Αγιογραφική. Είναι τόσον κατά της αθεΐας, σύμφωνα με το «είπε στο βάθος του εσωτερικού του, ο σκοτισμένος από την αμαρτία και σε πώρωση αφροσύνης ξεπεσμένος άνθρωπος, ότι δεν υπάρχει Θεός!», όσον και κατά της πολυθεΐας, σύμφωνα με το «όλοι οι θεοί των εθνικών είναι δαιμόνια, είναι ψεύτικα της φαντασίας και του διαβόλου πλάσματα και επινοήματα».
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος
……………………………………………………………………………………………………………
7. Οι σοφοί πρόγονοί μας και οι σύγχρονοί τους.
ΑΠΟ ΤΗΝ κ. ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ (ΑΘΗΝΑ)
Μετρόραμα, Τρίτη, 1 Ιουνίου 2004
Κατά τη γνώμη μου, κάνει λάθος η κ. Καλού (Μετρόραμα 25/5/2004), όταν θεωρεί την αντιειδωλολατρική τοποθέτηση, ως επίθεση κατά των προγόνων μας! Γενικά, όσοι εκφράζουν την «ευλάβεια» στο Δωδεκάθεο και στις προλήψεις που το συνοδεύουν, ξεχνούν πως οι πρόγονοί μας εγκατέλειψαν την πλάνη της ειδωλολατρίας όταν βεβαιώθηκαν ότι η αλήθεια είναι ο Χριστός, ο «άγνωστος Θεός»! Αυτός, που με τόση λαχτάρα περίμεναν.
Διαβάζω στο εγκυκλοπαιδικό λεξικό: «Η πολυθεΐα, ήταν η θρησκεία των ανατολικών λαών: Ελλήνων, Ρωμαίων, Γερμανών, Σλάβων κ.ά. Πρώτοι όμως οι Έλληνες φιλόσοφοι και ιδιαίτερα ο Ξενοφάνης και ο Ηράκλειτος καυτηρίασαν το φαινόμενο της λατρείας των ειδώλων»!
Η σοφία λοιπόν των προγόνων μας, κορυφώθηκε στη συνάντηση με τον Χριστό. Γι’ αυτό, οι πραγματικοί υβριστές των αρχαίων Ελλήνων είναι οι νέο ειδωλολάτρες: όσοι προσπαθούν απεγνωσμένα να αναβιώσουν παγανιστικές θρησκευτικές δοξασίες. Υβριστές, διότι οι τόσο οι «Αχρίστιανοι» αρχαιολάτρες, όσο και οι «Χριστιανοί» τυπολάτρες των ημερών μας, αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να συμπορευτούν με την προγονική μας σοφία.
………………………………………………………………
Δημοσιεύθηκε: 14/03/2006 09:52 Θέμα δημοσίευσης: Re: Η Ποιμένουσα Εκκλησία, και ένας λαϊκός.
ΠΟΤΕ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙΣ;
Αλέξανδρος-30 Αυγούστου
Αλκιβιάδης-16 Αυγούστου
Απόλλων-5 Ιουνίου
Άρης-19 Δεκεμβρίου
Αριάδνη-18 Σεπτεμβρίου
Αρίσταρχος-14 Απριλίου
Αριστείδης-13 Σεπτεμβρίου
Αριστόβουλος-31 Οκτωβρίου
Αρτέμιος-20 Οκτωβρίου
Αχιλλεύς-20 Αυγούστου
Αχίλλιος-15 Μα'ί'ου
Διογένης-5 Δεκεμβρίου
Διομήδης-16 Αυγούστου
Ελλάδιος- 27 Μα'ί'ου
Ερμής-8 Μαρτίου
Ερμιόνη-4 Σεπτεμβρίου
Ηρακλείδης-17 Σεπτεμβρίου
Ηράκλειος-9 Μαρτίου
Θεμιστοκλής-21 Δεκεμβρίου
Θεογόνιος-12 Ιουνίου
Θεσσαλονίκη-7 Νοεμβρίου
Ιάσων-29 Απριλίου
Ιουλιανός-21 Ιουνίου
Καλλιόπη-8 Ιουνίου
Κέρκυρα-29 Απριλίου
Λουκιανός-15 Οκτωβ