Οι κανόνες είναι απλοί, γράφουμε μέχρι 5 λέξεις σε κάθε μήνυμα, ένα μήνυμα κάθε φορά ο καθένας και φτιάνουμε μια ιστορία χωρίς τέλος.
Παραθέτω την ιστορία μέχρι εδώ:
Παράθεση:
Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα κάστρο μακρινό ήταν ένας αποτυχημένος βασιλιάς με πολύ μεγάλα αυτιά και μακριά άσπρα μαλλιά, κάτω από την χρυσή κορώνα, γεμάτη με πολύτιμα πετράδια, που συνήθιζε να φοράει καθημερινά.
Κούρνιαζε στο θρόνο και κάπνιζε έναν αργίλε που του είχε χαρίσει ένας φίλος του, πασάς, επίσης αποτυχημένος, αλλά χρήσιμος σε όλη την κοινότητα των ξεπεσμένων πασάδων της χώρας και όλων των φίλων τους, αντιδραστικών, των φίλων τους αδικοδικαιωμένων γραφιάδων, που νυχθημερόν δουλεύανε σκληρά και ταυτόχρονα τεμπελιάζαν σε μαρμαρένια αλώνια, πίνοντας, καπνίζοντας και σιγοτραγουδωντας το ένα και μοναδικό τραγούδι: “να τανε το εικοσιένα, να τανε το Σούλι κάμπος” και μερακλώναν.
Ώσπου ένα βράδυ ήρθαν μαντάτα από την πρωτεύουσα. Στο παλάτι θα κατέφθανε o Σουλτάνος για να επιθεωρήσει το μεγάλο θησαυροφυλάκιο, όπου μέσα εκτός από τα χρυσά νομίσματα., ήταν και ο μεγάλος θησαυρός του Αλί Μπαμπά και των 40 κλεφτών.
Την στιγμή, που άνοιγαν το ένα και μοναδικό αλλά πραγματικά αμύθητο θησαυρό, ξαφνικά, άκουσαν τη φωνή του φοβερού βεζίρη να φωνάζει και να καλεί:
"Ψηλά τα χέρια άχρηστοι! Δεν καίω εγώ για σας άλλο πια το κορόιδο! Θα σας στείλω ταξίδι μακρινό για να μάθετε να μην υπακούτε!”
"Σειζη", φώναξε, "Πάρε τους και κλείσε τους στο μπουντρούμι μέχρι να λιώσουν και να μην μπορούν να πάρουν τον ένα και μοναδικό κόσμο που θα τους έκανε ακόμη πιο πλούσιους και διάσημους μέσα στην χώρα του ποτέ και πολύ μακριά από τη χώρα του εδώ, που για να φτάσεις έπρεπε να πάρεις το καράβι... Αλλά όχι ένα οποιοδήποτε, παρά μόνο το θρυλικό Δημητρούλα, που αρμένιζε στα 40 κύματα σαράντα ώρες τούρκικες και κόντεψε να βγάλει την ψυχή των επιβατών που πήγαιναν πέρα μακριά ανατολικά, σε χώρες άγνωστες, όμως πλούσιες, γεμάτες μαγεία και αρώματα. μυστήριο και περιπέτεια.
Όμως για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα...
Ποια πραγματικότητα, η Δημητρούλα σάλπαρε γεμάτη με αναμνήσεις από το χτες. Προχωράει ακάθεκτη προς νέα λιμάνια.
Και ο φοβερός Βεζίρης ξαναείπε:
“ρε σεις θα σας κόψω τα δωρεάν κουπόνια που σας δίνω και θα πληρώνετε τα μαλλιοκέφαλα σας, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε την ετοιμασία σας! Έγινα κατανοητός ή πρέπει να το ξαναπώ;”
Και όλοι μαζί, πασάδες, αντιδραστικοί και γραφιάδες, τρέμοντας απάντησαν:
“Ναι αφέντη, ότι πεις αφέντη! Α, όλα κι όλα αφεντικό!”
Δεν ήξεραν τι έλεγαν! Είχαν τρομάξει άλλα πήραν απόφαση να κάνουν καθιστική διαδήλωση, να γράφουν και να διαβάζουν και να μην τρώνε τίποτα εκτός από σούσι και την μακαρονάδα.
Έτσι τότε ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια για να ξαναπάρουν πίσω αυτά που τους είχαν πάρει οι κακοί σουλτάνοι του Alzaizer. Κατέστρωσαν λοιπόν ένα σχέδιο όπου συμφώνησαν να πετάξουν όλοι μαζί από το παράθυρο τον φύλακα του θησαυρού και μετά να δέσουν στο κατάρτι, με το κεφάλι προς τα κάτω για να φάνε τα κοράκια, τον σουλτάνο, που ακούγοντας κρυφά το μυστικό τους σχέδιο σκέφτηκε να τους απολήσει όλους. Αλλά όμως την τελευταία στιγμή σκέφτηκε κάτι πιο πανούργο! Τους ρώτησε λοιπόν αν ήθελαν να πάρουν μαζί του πρωινό, κι εκείνοι συμφώνησαν επιφυλακτικά γιατί δεν τους άρεσε το γεμάτο κρυφή μοχθηρία χαμόγελό του.
Και άρχισαν να υποψιάζονται ότι ίσως κάτι σκαρώνει το πανούργο μυαλό του. Έτσι δεν δέχθηκαν την ύπουλη πρόταση του αλλά σκέφτηκαν να τον ξεγελάσουν παρασέρνοντας τον σε ένα βρόμικο παιχνίδι. Φώναξαν τον Χατζιχαβιατη και του ψιθύρισαν: “αυτός θέλει να μας ρίξει κάτι μέσα στο πρωινό για να τους ζαλίσει και να κρατήσει όλο το θησαυρό για την πάρτη του το κάθαρμα!”.
Και ο κακός βεζίρης ανέβασε. τα ναύλα στα καράβια για να.. μην μπορούν να φύγουν, κι έτσι αναγκάστηκαν να μαζέψουν λεφτά για να πάρουν αεροπλάνο. Όμως η πτήση είχε καθυστέρηση, καθότι Ολυμπιακή είναι αυτή, κι αρχίσανε να βαριούνται. Και να πεινάνε επίσης.
Και αποφάσισαν να παίξουν πόρτες για να μη βαριούνται και να ρίξουν τον κλήρο να δούνε ποιος θα φαγωθεί (όπως λέει κ το παρανοϊκό τραγούδι). Έτσι ο κλήρος έπεσε στον Zirico που ήταν ο πιο αταξίδευτος. Όμως ο Zirico δεν ήταν από αυτούς που θα άφηναν το θέμα έτσι και έριξε κλήρο στον ένα και μοναδικό σάκο που είχε.
Και έπεσε ο κλήρος στον φίλο του τον ένα και μοναδικό mrpc που ήταν ταξιδεμένος και γενικά χαμένος. Αλλά ήταν και πονηρεμένος, αφού δεν μασάει γενικά και είναι και ο πρώτος.
Και έτσι τους έπεισε να κάνουν μία καινούρια κλήρωση, που ο κλήρος έπεσε στην πιο όμορφη, που ήταν η giota, που όμως την άφησαν να φύγει με έναν όρο, να διαλέξει αυτή ποιος θα φαγωθεί. Και διάλεξε αυτόν που ήταν ο πιο μικρός από όλους μέσα στο καράβι. Όμως είπε “όχι, δεν διαλέγω, καλύτερα να σταματήσει αυτό το ηλίθιο πράγμα, η κλήρωση, και να αρχίσουμε το ψάρεμα για να βρούμε λύση τι θα φάμε!”.
Έφαγαν ένα πολύ μεγάλο ψάρι που λέγεται ξιφίας. Τον έκοψαν και τον έφτιαξαν στα κάρβουνα με λεμόνι, λαδορίγανη, κρεμμυδάκι και μαϊντανό και μια σαλάτα μπουκιά και συχώριο. Ύστερα φάγανε και το γλυκό και καλέσανε τον Μαμαλάκη
Και το καράβι μας βούλιαξε ανοιχτά της Ικαρίας και ο κακός βεζίρης έτριβε τα. τα μουστάκια του γιατί τώρα τους είχε στο χέρι. Και θα τους είχε για πολύ αν δεν βρίσκαν ένα σχέδιο για να του ξεφύγουν.
Μετά από αυτό και εφόσον o Mαμαλάκης έφυγε για ταξίδι, προσπάθησαν να βρουν σχέδιο, άλλα ήταν πιο δύσκολο από ότι νόμιζαν στην αρχή, γιατί όσο και αν προσπαθούσαν δεν μπορούσαν να συνδυάσουν την θεωρία και την πράξη.
Έτσι κάλεσαν ένα καλό μάγκα μάγειρα από την Ικαρία που θα έψηνε τα ψάρια, που την λέγαν Pocahontas, και θα βοηθούσε ουσιαστικά τον mrpc για να μην φαγωθεί, με την όλη διαδικασία που είχαν σχεδιάσει. Και θα ακολουθούσαν το σχέδιό τους πιστά.
Και έτσι μετά από ώρες βρήκαν αυτό που ήδη έψαχναν για να ξεφύγουν από τον κακό βεζίρη και τον εξάδελφου του κακού (ήταν οι μανάδες τους αδέλφια και σύζυγοι στο ίδιο χαρέμι). Το σχέδιο τους ήταν να πολεμήσουν με τον τρόπο τους το κακό που παραμόνευε παντού. Κάλεσαν λοιπόν όλους τους κακοσκόπους του κόσμου και τους έβαλαν να σκεφτούν πως θα γίνει να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης, αλλά δεν τα πολυκατάφεραν γιατί έτσι πανούργος που ήταν τους έπιασε και τους τα πήρε όλα τα σχέδια και τους έκλεισε όλους σε ένα νησί που λεγόταν Ικαρία. Όμως αυτό μόνο εξορία δεν ήταν για αυτούς. Ήταν ο παράδεισος επί της γης! Τους υποδέχτηκαν οι ψαράδες στο ομορφότερο λιμάνι του νησιού, το το porto Κανετος. Δεν τους δέχτηκε καθότι ήταν κομμουνιστές. Έτσι κατέληξαν στο Καρκινάγρι, όπου έγιναν γκολ από το πολύ κρασί και κοιμήθηκαν μέχρι να ξυπνήσουν χωρίς πονοκέφαλο, ωραία και καλά.
Μετά σκέφτηκαν ότι ήταν ώρα για μια βουτιά Βούτηξαν λοιπόν όλοι τους στον Αρμενιστή, αλλά τα κύματα τους παρέσυραν και φτάσανε πιο μακρυά. Την ώρα που πάλευαν με τα κύματα, πετάγεται ξαφνικά μια γοργόνα μπροστά τους! Ήταν η γοργόνα, η αδελφή του Μέγα Προδρόμου, του Μέγα Αλέξανδρου και του Mήτσου! Και τους λέει
-“καλά βρε σεις τόσο ''έξυπνοι'' είστε που χαθήκατε εδω;”
-“Και όμως δεν ήταν τυχαίο... Χρόνια ψάχνουμε να βρούμε την Ικαρία, μαζί με τόσους πειρατές και τώρα που την βρήκαμε θα κάτσουμε να την απολαύσουμε και να κυνηγήσουμε γκρούβαλους!”
Με κάθε γκρούβαλο κερδίζεις χίλιους πόντους, ενώ χάνεις 500 με κάθε καλημέρα σε kokkino και άλλο μέλος του Pramnos. Πρέπει όμως αν συναντήσεις τον mprc να σου δώσει το bonus και να κερδίσεις το τυχερό εισιτήριο για να μπεις στο Δημητρούλα (αν ταξιδέψει) και αν βγεις ζωντανός τότε οι δυνάμεις της φύσης θα σε ανταμείψουν, δίνοντας σου για πολλά χρόνια ενα μεγάαααλο δώρο. Να ζήσεις χίλια χρόνια στην Ικαρία και ένα οικόπεδο δωρεάν από την IKARIAESTATE, που δεν θα έχει καρχαρίες, ξαφνικούς ανέμους και ομίχλες και Ατσιδάφτες με αράχνες που πηδάνε και δαγκώνουν τους αλλοδαπούς, σαν και εμάς τους Ικαριώτες που όταν έχουμε τα πανηγύρια έρχονται και μας τσιμπάνε για χορό, κρασί και πάλι χορό, κρασί, και τότε, μέχρι το πρωί. Πρωί Καριώτικο, της επόμενης μέρας, ακόμα και της επόμενης που o πονοκέφαλος έκανε όλους να παραμιλούν και να νομίζουν ότι ζουν σε ξενοδοχείο 5 αστέρων με πισίνα και ελικοδρόμιο, και όταν θελήσουν καράβια σύγχρονα και ωραία που να έρχονται και κάθε μέρα και στην ώρα τους, με ωραίους δρόμους και σύγχρονο νοσοκομείο γεμάτο γιατρούς, και με ηλεκτρικό να φωτίζονται όλα τα χωριά, και με καθαρό νερό, και χωρίς εμπρησμούς κάθε καλοκαίρι... και όλοι να είναι αγαπημένοι, με χαρές και πανηγύρια!!! Σαν αυτά της Ικαρίας!
Ξαφνικά, μέσα στο ωραίο όνειρο με έπιασε κατούρημα και ξύπνησα και σηκώθηκα να πάω στην Καλλιόπη, η οποία ήταν μέσα στη μπίχλα και στην ...αστα να πανε!
Έπρεπε λοιπόν να την χάσουνε την Καλλιόπη και να πάνε σε κανένα χωράφι για τις ανάγκες τους... Και αφού κατουρήσαν είπαν να ανάψουν ένα τσιγαράκι. Το τσιγάρο όμως έπεσε κάτω και πήραν φωτιά τα μπατζάκια τους! Και νερό ούτε στάλα για να τα σβήσουν! Έτσι έπεσαν κάτω και άρχισαν να. χτυπιούνται στο έδαφός μέχρι να σβήσει η φωτιά, και μόλις αυτό έγινε και θα περίμενε ότι θα τελείωναν τα βάσανα, αλλά μια φωνή από μακριά έκανε τα πάντα να αρχίσουν να τρέμουν!
Γιατί η φωνή έλεγε:
"Ο Παλιατζήήήήής, ο παλιατζήήήήήής!"
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You can attach files in this forum You can download files in this forum