bolivar Big Bang Co-ordinator


Ηλικία:50 Φύλο:
Ένταξη: May 11, 2006 Δημοσιεύσεις: 2705 Κατοικίδιο Τόπος: bolivarato stalingrad Euro: 8807 Items
|
Δημοσιεύθηκε: 07/11/2006 18:05 Θέμα δημοσίευσης: Η τεράστια προσφορά του Σοσιαλισμού |
|
|
Η εμφάνιση του σοσιαλισμού, αρχικά σε μια χώρα και μετά σε ομάδα χωρών, και η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής σήμανε ταυτόχρονα την εγγύηση πρωτοφανών για την εποχή εκείνη πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Την ικανοποίηση σε μαζική κλίμακα στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως της εργασίας, της δωρεάν ιατρικής περίθαλψης και της παιδείας, της παροχής φθηνών υπηρεσιών από το κράτος, της κατοικίας, της πρόσβασης στις πνευματικές και πολιτιστικές αξίες»2. Τον Οκτώβρη του 1917 μπήκαν στη Ρωσία, και ταυτόχρονα στον παγκόσμιο χάρτη και την πανανθρώπινη ιστορία, τα πρώτα θεμέλια για τον εκμηδενισμό της ανεργίας, την εξάλειψη του αναλφαβητισμού, για την κατάργηση της καταπίεσης της γυναίκας.
Η δημιουργία της ΕΣΣΔ και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μια σειρά χώρες της ανατολικής Ευρώπης (και όχι μόνον) επέδρασαν καταλυτικά στη ραγδαία ενίσχυση του εθνικοαπελευθερωτικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, στις τέσσερις γωνιές της υφηλίου, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ασία και την Αφρική. Ενώ όσο δυνάμωνε ο σοσιαλισμός, τόσο μεγαλύτερες ήταν οι πιέσεις που ασκούνταν στην κυρίαρχη αστική τάξη των καπιταλιστικών κρατών, προς όφελος της ντόπιας εργατικής τάξης. «Σημαντική ήταν επίσης η πολύμορφη επίδραση, που ασκούσε ο σοσιαλισμός σε όλες τις πτυχές του καπιταλιστικού συστήματος: στην οικονομία, την πολιτική, τον κοινωνικό τομέα. Τα επιτεύγματα των σοσιαλιστικών χωρών υποχρέωναν το καπιταλιστικό σύστημα σε αναπροσαρμογές, υποχωρήσεις απέναντι στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα των καπιταλιστικών χωρών»3. Η θέσπιση του 8ωρου, η δημιουργία του συστήματος συνταξιοδότησης, η θεμελίωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων ήταν μερικά μόνον από όσα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι στις καπιταλιστικές χώρες, εκείνη την περίοδο.
Ενώ καθοριστική ήταν η συμβολή της Σοβιετικής Ενωσης στη διασφάλιση διεθνούς ειρήνης, στην εξάλειψη εστιών έντασης και πολέμου: π.χ. στήριξε πολύμορφα τον παλαιστινιακό και τον κυπριακό λαό ενάντια στους Βρετανούς και Αμερικανούς ιμπεριαλιστές. Στήριξε τον ισπανικό λαό ενάντια στον δικτάτορα Φράνκο, τον κουβανικό ενάντια στην επιθετικότητα των ΗΠΑ και τον οικονομικό αποκλεισμό κτλ. Αλλωστε, ο πολλαπλασιασμός των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων μετά τα γεγονότα του 1989-1991 δεν είναι τυχαίος.
Ρεαλιστικός και επιτακτικός
Η εκστρατεία σπίλωσης και μηδενισμού, που ακολούθησε την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ενωση και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες στα τέλη της δεκαετίας του 1980, και η οποία σήμερα συνεχίζεται με το νέο κύμα αντικομμουνιστικών επιθέσεων (βλ. «Αντικομμουνιστικό Μνημόνιο», πρόσφατο ψήφισμα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απαγόρευση της Κομμουνιστικής Ενωσης Νεολαίας Τσεχίας κτλ.) δεν μπορεί να σβήσει το ότι, όσο εντείνεται η αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού. Τόσο περισσότερο ο σοσιαλισμός αναδεικνύεται ως η μόνη, ελπιδοφόρα διέξοδος για τους εργαζόμενους λαούς όλου του κόσμου. Και φωτίζεται η ανωτερότητά του: «Ο καπιταλισμός οργανώνει όλη την παραγωγή με στόχο το κέρδος, ενώ ο σοσιαλισμός παράγει χρήσιμες αξίες για τον άνθρωπο, δεν έχει σκοπιμότητα κέρδους. Ο σοσιαλισμός είναι υποχρεωμένος να παράγει ακόμα κι όταν κάτι του στοιχίζει πάρα πολύ ακριβά...»4.
Η επιτακτικότητα του σοσιαλισμού προκύπτει από τις ίδιες τις αντικειμενικές συνθήκες, χωρίς βέβαια να μπορεί να ακυρωθεί η κρίσιμη σημασία που έχει η δράση του υποκειμενικού παράγοντα: της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας, δηλαδή του Κομμουνιστικού Κόμματος. «...Εχει κοινωνικοποιηθεί η παραγωγή, αλλά δεν έχει κοινωνικοποιηθεί η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. `Η να το πούμε αλλιώς έχει κοινωνικοποιηθεί η παραγωγή των προϊόντων, αλλά δεν έχει κοινωνικοποιηθεί η αξιοποίηση του αποτελέσματος αυτής της εργασίας. Ενώ λοιπόν η ανθρωπότητα παράγει, οι ιδιοκτήτες του πλούτου της ανθρωπότητες είναι μια μειοψηφία... Επομένως δημιουργείται τώρα μια αντίφαση, οι πολλοί υποφέρουν, οι λίγοι απολαμβάνουν. Πώς θα λυθεί αυτή η αντίφαση; Με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, με την κοινωνικοποίηση του πλούτου και όταν λέμε μέσα παραγωγής, εννοούμε και τη γη και το νερό και τον αέρα και τα μηχανήματα και τα μέσα που παράγουν τα μέσα παραγωγής προϊόντων...
Ο ίδιος ο καπιταλισμός δημιουργεί και διαμορφώνει την εργατική τάξη που για μας είναι η κύρια επαναστατική δύναμη, είναι η δύναμη που μπορεί να τον ανατρέψει. Επομένως, και από επιστημονική πλευρά και από κοινωνική πλευρά, καπιταλισμός σημαίνει ωρίμανση και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού...
«Ριζοσπάστης» |
|