Γράμματα στον Αϊνστάιν

«Αγαπητέ κύριε, σας θαυμάζω εδώ και πολύ καιρό. Είμαι ένα 12χρονο κορίτσι που πηγαίνει στο γυμνάσιο. Οι πιο πολλές συμμαθήτριές μου έχουν τους δικούς τους ήρωες που τους θαυμάζουν και τους στέλνουν γράμματα. Για μένα, εσείς και ο θείος μου που είναι στην Ακτοφυλακή είστε οι ήρωές μου. Ξέρετε, στα μαθηματικά είμαι κάτω από τον μέσο όρο. Πρέπει να διαβάζω περισσότερο απ' ό,τι οι συμμαθητές μου... Είπα στη μαμά μου ότι θα ήθελα να σας γράψω... Ω, κύριε! Θα ήθελα πολύ να μου απαντήσετε. Ειλικρινά δική σας, Μπάρμπαρα».
.
«Αγαπητή Μπάρμπαρα, Με ευχαρίστησε πολύ το ευγενικό σου γράμμα. Μέχρι τώρα δεν είχα ποτέ ονειρευτεί ότι θα μπορούσα να είμαι κάτι σαν ήρωας. Όμως από τη στιγμή που μου δίνεις την ευκαιρία, αισθάνομαι σαν να είμαι ήδη ένας από αυτούς... Και μην ανησυχείς για τις δυσκολίες που έχεις με τα μαθηματικά. Σε διαβεβαιώ ότι οι δικές μου εξακολουθούν να είναι μεγαλύτερες. Ειλικρινά δικός σου, Καθηγητής Άλμπερτ Αϊνστάιν».
.
Η 12χρονη Μπάρμπαρα από την Ουάσιγκτον ήταν ένα από τα εκατοντάδες παιδιά που έγραψαν επιστολές στον φημισμένο καθηγητή Άλμπερτ Αϊνστάιν.
.
Είχαν μάθει για αυτόν από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Τον είχαν ακούσει από τους δασκάλους την ώρα του μαθήματος, από τις κουβέντες των γονιών τους ή έβλεπαν τη φωτογραφία του στα περιοδικά και στις εφημερίδες. Στα μάτια τους φάνταζε σαν μια καλοκάγαθη φυσιογνωμία, ένας σοφός με χαριτωμένο παρουσιαστικό, που τα ήξερε όλα και που είχε την καλή θέληση να τους λύσει κάθε απορία. Έτσι λοιπόν παιδιά που ζούσαν σε κάθε μεριά του κόσμου έπαιρναν μολύβι και χαρτί και ρωτούσαν τον διάσημο επιστήμονα ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. .
.
Του εύχονταν Χρόνια Πολλά για τα γενέθλιά του ή ακόμη τού συνιστούσαν να κόψει τα μαλλιά του κοντύτερα γιατί είχαν ήδη μακρύνει αρκετά! Κάποια μάλιστα από αυτά ήταν ιδιαίτερα τυχερά. Γιατί ύστερα από λίγες μέρες έβρισκαν στην ταχυδρομική τους θυρίδα μια απαντητική επιστολή γραμμένη από τον ίδιο τον Αϊνστάιν. Κάποια άλλα κοιτούσαν με αγωνία το ταχυδρομικό κουτί κάθε μεσημέρι επιστρέφοντας από το σχολείο, αλλά μάταια... «Δεν είχε τον χρόνο να απαντήσει σε όλα», θα πει αργότερα η εγγονή του, η Έβελιν Αϊνστάιν.
.
Τα γράμματα που έφθαναν στο γραφείο του Αϊνστάιν στέλνονταν από κάθε γωνιά του κόσμου. Από την Ιαπωνία, τη Νότια Αφρική, την Ολλανδία, τη Γερμανία και την Αγγλία. Τα περισσότερα όμως προέρχονταν από την Αμερική και γράφτηκαν τα χρόνια που ο διάσημος επιστήμονας ζούσε στο Πρίνστον, στο Νιου Τζέρσεϊ, από το 1935 μέχρι τις 11 Απριλίου του 1955 που πέθανε.
.

Μερικά ακόμη γράμματα
.
10 Ιουλίου, 1946
.
Αγαπητέ κύριε,
.
Επειδή είστε ο σημαντικότερος επιστήμονας που έζησε ποτέ, θα ήθελα να έχω ένα αυτόγραφό σας. Αλλά αν είστε απασχολημένος, δεν πειράζει. Πιθανόν να σας είχα γράψει πολύ νωρίτερα αν ήξερα ότι εξακολουθείτε να βρίσκεστε εν ζωή. Δεν ενδιαφέρομαι για την ιστορία, αλλά νόμιζα ότι είχατε ζήσει τον 18ο αιώνα. Μάλλον θα σας είχα μπερδέψει με τον σερ Ισαάκ Νεύτωνα. Μια μέρα στο μάθημα των Μαθηματικών, η καθηγήτριά μας μάς μιλούσε για τους πιο λαμπρούς επιστήμονες και ανέφερε κι εσάς λέγοντας ότι βρίσκεστε στην Αμερική. Και όταν εγώ ρώτησα γιατί σας έχουν θάψει εκεί και όχι στην Αγγλία, μου απάντησε ότι δεν έχετε πεθάνει ακόμα. Χάρηκα τόσο πολύ όταν το άκουσα..
.
Δική σας, Τίφανι (από Κέιπ Τάουν, Νότιος Αφρική).
.
16 Δεκεμβρίου 1953
.
Αγαπητέ καθηγητά Αϊνστάιν,
.
Είμαι ένα μικρό κορίτσι 10 χρόνων. Ο μπαμπάς μου είναι γιατρός και η μαμά μου νοσοκόμα. Έχω ακούσει ότι σας αρέσουν τα μπισκότα. Άκουσα δηλαδή μια ιστορία για αυτό, αλλά δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, όμως εγώ θα σας την πω. Ήταν λέει ένα μικρό αγόρι που δεν ήξερε καλή αριθμητική. Όμως παρά τις δυσκολίες που είχε, γρήγορα κατάφερε να γίνει καλός μαθητής επειδή τον βοηθούσε ένας φίλος του. Για ανταμοιβή το αγόρι έδινε στον φίλο του μπισκότα τα οποία έφτιαχνε η μαμά του και ήταν πολύ νόστιμα. Όταν ο δάσκαλος ρώτησε το αγόρι ποιος ήταν ο φίλος που τον βοηθούσε στα Μαθηματικά, εκείνο είπε ο καθηγητής Αϊνστάιν. Νομίζω πως η μαμά μου κάνει το ίδιο νόστιμα μπισκότα με εκείνα της μαμάς του αγοριού και της είπα να μου φτιάξει μερικά ειδικά για εσάς... Ξέρω βέβαια ότι είστε μακριά για να με βοηθήσετε, όμως εγώ σας εύχομαι να απολαύσετε έτσι κι αλλιώς αυτά τα χριστουγεννιάτικα μπισκότα.
.
Καλά Χριστούγεννα , από τη Μαίρη Άννα (Άιοβα)
.
3 Ιουνίου 1952
.
Αγαπητέ κύριε Αϊνστάιν,
.
Σας στέλνω αυτό το γράμμα για να διαπιστώσω αν πράγματι υπάρχετε. Ξέρω ότι αυτό μπορεί να σας φανεί παράξενο, αλλά κάποια παιδιά στο σχολείο λέγανε ότι είστε ένας ήρωας των κόμικς. Ο κ. Ρόμπινσον που μας κάνει Αγγλικά, μου πρότεινε να σας γράψω γιατί συζητούσαμε για σας στην τάξη. Μια ερώτηση που θα ήθελα να σας κάνω είναι αν κάνετε ποτέ λάθη. Σας αρέσει η μουσική; Μπορείτε σας παρακαλώ να μου απαντήσετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε.
.
Ειλικρινά δική σας, Τζουν (Από Καναδά)
.
1951
.
Αγαπητέ καθηγητά
.
Είμαστε έξι παιδιά που ενδιαφερόμαστε για την επιστήμη. Στην τάξη μας έχουμε μια διαφωνία και γι' αυτό χωριστήκαμε σε δύο πλευρές. Από τη μια είμαστε εμείς οι έξι και από την άλλη οι υπόλοιποι 21. Ο δάσκαλός μας είναι με την άλλη πλευρά, οπότε αυτοί είναι συνολικά 22. Η διαφωνία μας είναι αν θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πάνω στη Γη ζωντανοί οργανισμοί στην περίπτωση που σβήσει ο ήλιος. Εμείς πιστεύουμε ότι θα υπάρχουν ζωντανοί οργανισμοί αν σβήσει ο ήλιος. Και θα εξακολουθήσουμε να το πιστεύουμε μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Ποια είναι η γνώμη σας; Υπάρχει λέτε περίπτωση να γίνουμε ποτέ επιστήμονες;
.
Με αγάπη και γλειφιτζούρια
.
Λίντα, Μπρέντα, Ουμπέιν, Ρίσαρντ, Ρόζαλι, Γκλεν, 11 χρόνων. (Μόργκαν Σίτυ, Λουιζιάνα)
.
ΥΓ: Η Λίντα έγραψε το γράμμα.
.
Και η απάντηση του Αϊνστάιν:
.
Δεκέμβριος 12, 1951
.
Στους Έξι Μικρούς Επιστήμονες,
.
Αγαπητά μου παιδιά,
.
Η μειοψηφία έχει δίκιο ορισμένες φορές - αλλά όχι στη δική σας περίπτωση. Χωρίς το φως του ήλιου δεν θα υπήρχε σιτάρι, δεν θα υπήρχε ψωμί, δεν θα υπήρχε χορτάρι, ούτε αγελάδες, ούτε κρέας, ούτε γάλα. Όλα θα ήταν παγωμένα και ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΖΩΗ.
.
Α. Αϊνστάιν.
.
«Δυσκολευόταν στα ελληνικά!» .
.
«Ο ίδιος πάντως ως μαθητής δυσκολευόταν στα ελληνικά!», λέει ο Ρόμπερτ Σκάλμαν, πρώην διευθυντής του Προγράμματος για τις Εργασίες του Αϊνστάιν και ο οποίος στο συγκεκριμένο βιβλίο έχει γράψει ένα εκτενές κεφάλαιο για τα μαθητικά χρόνια του κορυφαίου επιστήμονα. «Σε ηλικία εννιάμισι ετών πήγε σε ένα Γυμνάσιο στο Μόναχο. Το πρόγραμμα του σχολείου έδινε βάρος στα Λατινικά και στα Αρχαία Ελληνικά. Ο Αϊνστάιν δεν ένιωθε να σαγηνεύεται από τη μελέτη των δύο αυτών μαθημάτων, όμως μέσα στην τάξη προσπαθούσε και τα πήγαινε μια χαρά. Είχε ακουστεί λοιπόν τότε, ότι ο καθηγητής του στα Αρχαία Ελληνικά είχε δυσαρεστηθεί από μια εργασία που του είχε παρουσιάσει ώστε είχε πει πως αυτό το παιδί δεν πρόκειται ποτέ να κάνει τίποτε καλό στη ζωή του».

Για σας κυριε καθηγητα ειμαι ο μεγαλυτερος σας θαυμαστης απο τα 4 χρονων ειμαι καλος στα μαθηματικα βασικα σε ολα τα μαθηματα και παω πεμπτη ταξη για μενα ειναι ευκολη.Γιατι κανατε την πυρινκη βομβα?Ο Λεωνιδας

ποιο ειναι το προβλημα