:: Σαν Σήμερα
1939:
Ιδρύεται η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής

1959:
Αναχωρεί από τον Πειραιά για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, προκειμένου να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ, που προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη της Ν. Κορέας από τα βορειοκορεατικά και τα κινεζικά στρατεύματα

1993:
Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου.










Pramnos.net: Forums

Pramnos.net :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Πάγκαλος… ο καταραμένος Σίσυφος της ελληνικής πολι
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών    ΚατοικίδιοΚατοικίδιο     ΗμερολογιοΗμερολογιο    Bank  ΑγαπημεναΑγαπημενα
ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Shop   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Πάγκαλος… ο καταραμένος Σίσυφος της ελληνικής πολι

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Printer-friendly version    Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Πολιτικές συζητήσεις
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
dimig
None




Ένταξη: Oct 20, 2008
Δημοσιεύσεις: 182
Κατοικίδιο

Euro: 923
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 20/01/2011 02:52
    Θέμα δημοσίευσης: Πάγκαλος… ο καταραμένος Σίσυφος της ελληνικής πολι
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

«Μαζί τα φάγαμε» και ... «Μαζί θα ζήσουμε».

«Μας αποκάλυψε» και... θα τον «αποκαλύψουμε».




Μελετώντας κάποιος την κατΆ εξακολούθηση προκλητική συμπεριφορά του Πάγκαλου, αν μη τι άλλο θα απορέσει με τα "ευρήματα" της μελέτης του. Για τον νεοταξίτη μπιλντεμπεργκιανό Πάγκαλο είναι τουλάχιστον παράλογο νΆ αποκαλεί φοιτητές του "κώλου" τους φοιτητές του LSE. Για έναν πολιτικό, ο οποίος εκλέγεται από τις ψήφους των πολιτών, είναι τουλάχιστον παράλογο να τους αποκαλεί δημοσίως "ζώα". Για έναν "σοσιαλιστή", ο οποίος έφαγε γλυκό ψωμάκι, διορίζοντας οπαδούς του στο δημόσιο, είναι τουλάχιστον παράλογο να τους αποκαλεί άχρηστους. Για έναν γιο και εγγονό στρατιωτικών –ο οποίος δηλώνει μάλιστα περήφανος γιΆ αυτούς— είναι τουλάχιστον παράλογο να χαρακτηρίζει τους στρατιωτικούς "αντιπαραγωγικούς". Για έναν πατέρα μιας δημοσίου υπαλλήλου είναι τουλάχιστον παράλογο να ισχυρίζεται ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοπρίτες. Τέλος, για έναν άνθρωπο, ο οποίος ψήφισε υπέρ του ΔΝΤ και θα έπρεπε να "γλύφει" έναν εξοργισμένο λαό, είναι τουλάχιστον παράλογο να βγαίνει και να τον προκαλεί, λέγοντας το περίφημο …"μαζί τα φάγαμε".

Όλα αυτά δεν είναι απλά περίεργα και παράλογα, αλλά αυτοκτονικά. Τι συμβαίνει λοιπόν με τον Πάγκαλο; Γιατί έχει αυτές τις τάσεις αυτοχειρίας; Θεωρητικά, για κάποιον "ψυλλιασμένο", αυτό θα μπορούσε να είναι ο ρόλος που έχει αναλάβει ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των δωσίλογων του ΔΝΤ. Τραβάει πάνω του το μίσος, αλλά και την προσοχή της κοινωνίας, για να προστατεύσει τον προδότη, ο οποίος παριστάνει τον Πρωθυπουργό. Αποπροσανατολίζει την κοινωνία εκείνος ο ισχυρός παράγοντας της προδοτικής κυβέρνησης, ο οποίος δεν έχει μεγάλο κόστος αν φορτωθεί το μίσος της. Αυτό έχει τη λογική του. Ένας εγγονός δωσίλογου, όπως είναι για παράδειγμα ο Πάγκαλος, δεν έχει πρόβλημα να φορτωθεί ένα τέτοιο μίσος. ¶λλωστε, με το μίσος των Ελλήνων ζει ο Πάγκαλος από τότε που υπάρχει και άρα δεν του κοστίζει ιδιαίτερα μια έξαρση του μίσους αυτού. Όμως, ακόμα κι αυτό δεν είναι αρκετό, για να εξηγήσει τα συμβαίνοντα. Ναι μεν τα δικαιολογεί, αλλά δεν τα εξηγεί.

Η συμπεριφορά του Πάγκαλου έχει προ πολλού ξεφύγει από τα όρια των πολιτικών "ελιγμών". Η εξήγηση για τη συμπεριφορά του χρίζει ψυχιατρικής ερμηνείας, η οποία ξεφεύγει από τα πλαίσια της πολιτικής. Ξεφεύγει από τα πλαίσια που ορίζουν οι πολιτικοί χειρισμοί. Κάτι παράξενο συμβαίνει με τον ίδιο τον Πάγκαλο ως άνθρωπο και απλά αυτό το παράξενο "προβάλλεται" στην πολιτική του λειτουργία. Αυτά, τα οποία λέει, ναι μεν δικαιολογούνται από έναν κρυφό "κασκαντερικό" πολιτικό ρόλο, αλλά δεν εξηγούνται για την "ποιότητά" τους.

Το συμπέρασμα από αυτά, τα οποία βλέπουμε, είναι πολύ περίεργο. Ο Πάγκαλος δεν λέει απλά τα όσα λέει …Ο Πάγκαλος δείχνει πως τα πιστεύει αυτά τα οποία λέει. Όχι μόνον τα πιστεύει, αλλά και χαίρεται όταν τα λέει. Είναι προφανές ότι αντλεί ηδονή, όταν για τον οποιονδήποτε λόγο καταφέρνει και στεναχωρεί τους Έλληνες. Θολώνει το βλέμμα του από την ηδονή, όταν βρίζει απροκάλυπτα τον κόσμο. Μισεί ακόμα και τους δικούς του οπαδούς. Αυτό το φαινόμενο δεν εξηγείται με όρους πολιτικού παιχνιδιού …Υπαρξιακό είναι το ζήτημα του Πάγκαλου και όχι πολιτικό.

Το τι κρύβει ένας άνθρωπος μέσα του μπορεί να το καταλάβεις, βλέποντας μόνον από τα μικρά "παραθυράκια", τα οποία στιγμιαία και βέβαια άθελά του αφήνει "ανοικτά". Τι έχουμε διαπιστώσει εμείς, παρακολουθώντας τον Πάγκαλο; Ο Πάγκαλος αυτήν τη στιγμή ζει με τα κόμπλεξ ενός ανάπηρου, ο οποίος δεν έχει συμφιλιωθεί με την κατάστασή του κι αναζητά υπεύθυνους να τη "χρεώσει". Έχει αναπτύξει την αρνητική ψυχολογία ενός βαριά ανάπηρου ανθρώπου, ο οποίος προσπαθεί μονίμως να πληγώσει αυτόν, που θεωρεί υπεύθυνο για την αναπηρία του.

Στην περίπτωση του Πάγκαλου —για λόγους που θα δούμε παρακάτω— αυτός ο "υπεύθυνος" είναι ο κόσμος. Θέλοντας να αποποιηθεί τις δικές του ευθύνες για το δικό του πρόβλημα, τις "μετακινεί" στον μοναδικό παράγοντα που δεν μπορεί νΆ αρνηθεί το αυθαίρετο "φορτίο" και άρα στον κόσμο. Για τον Πάγκαλο ο κόσμος είναι ο κύριος υπεύθυνος για το δικό του χάλι …Ο κόσμος, ο οποίος τον "παρέσυρε" στο σημείο αυτό …Ο κόσμος, ο οποίος δεν τον "άφησε" να κάνει πραγματικότητα τα "οράματά" του …Ο κόσμος, ο οποίος δεν τον "ξύπνησε" όταν αυτός "κοιμόταν" …Ο κόσμος, ο οποίος δεν πήρε από μπροστά του το "πιάτο" όταν καταβρόχθιζε …Ο κόσμος, ο οποίος δεν τον "στήριξε" όταν αυτός διεκδικούσε …Ο κόσμος, ο οποίος δεν ήταν αρκετά έξυπνος, για να τον "αποθεώσει".

Το αποτέλεσμα αυτών των "λαθών" του κόσμου είναι να φτάσει ο Πάγκαλος στη δύση της ζωής του, χωρίς να έχει κάνει αυτά τα οποία θα ήθελε να κάνει και χωρίς να υπάρχει προοπτική να τα κάνει. ΓιΆ αυτόν τον λόγο μισεί τον υγιή κόσμο, τη στιγμή που ο ίδιος μπαίνει στην τελική φάση της ζωής του παντελώς ανέτοιμος ψυχολογικά και υπό καθεστώς απόλυτης σωματικής αδυναμίας. Μπαίνει σε μια δύσκολη φάση της ζωής του με κακή φυσική κατάσταση, η οποία εκτός όλων των άλλων τον φέρνει αντιμέτωπο με την αγωνία του θανάτου. Μια αγωνία, την οποία την καθιστά ανυπόφορη μια υγεία —η οποία βρίσκεται σε άθλια κατάσταση— …μια προσφερόμενη εύκολη επιβίωση —λόγω διαθέσιμου προσωπικού πλούτου και μέσων— ...και μια νεαρή σύζυγος.

Με λίγα λόγια… για τον Πάγκαλο όλα είναι ευνοϊκά για μια μακροχρόνια, πλούσια και ποιοτική ζωή, αλλά —δυστυχώς γιΆ αυτόν— δεν υπάρχει περιθώριο ζωής. Είναι σαν να βρίσκεσαι στο μέσον της ερήμου με το καλύτερο αυτοκίνητο στον κόσμο, αλλά δυστυχώς χωρίς καθόλου βενζίνη. Αυτή η αντίθεση μεταξύ δεδομένων και προοπτικών είναι, που επηρεάζει τη συμπεριφορά του. Δεν μπορεί να κατηγορήσει τον υπερεκτιμημένο εαυτό του ή το πανάκριβο αυτοκίνητό του και κατηγορεί την έρημο. Μισεί τον κόσμο, ο οποίος χωρίς πλούτο και μέσα ζει και θα ζει καλύτερα από τον ίδιο, ο οποίος με κόπο απέκτησε αυτά τα δεδομένα.

Από πού καταλήξαμε στο συμπέρασμα αυτό; Από ένα άσχετο γεγονός, το οποίο αφορούσε ένα άσχετο πρόσωπο. Από την αντίδρασή του σε μια απάντηση, που έδωσε πρόσφατα η ΝΔ στον Μητσοτάκη. Εκείνη η απάντηση στον μεταξύ τους "διάλογο" τελείωνε με τη φράση …"Καληνύχτα κύριε Μητσοτάκη". Για κάποιον λόγο εκείνη η φράση ερέθισε απίστευτα και αφύσικα τον Πάγκαλο. Αυτό το "Καληνύχτα" το εξέλαβε ο Πάγκαλος σχεδόν ως προσωπική πρόκληση. Ως πρόκληση νεαρών ανθρώπων απέναντι σε ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται κοντά στο τέλος των ζωών τους. Τότε είδαμε το Έρεβος μέσα στα μάτια του. Είδαμε το μίσος του για τους ανθρώπους …Τους νέους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν μπροστά τους άφθονη ζωή να ζήσουν. Προφανώς μπήκε στη θέση του Μητσοτάκη και πιθανότατα να φαντάστηκε νεαρούς πασόκους πολιτικούς να του λένε "καληνύχτα". Φαντάστηκε νεαρούς "μνηστήρες" της γυναίκας του να του λένε "καληνύχτα". Ως εκ τούτου και παρόλο που αντιπαθεί τον Μητσοτάκη, ταυτίστηκε μΆ αυτόν …και αυτό είναι ενδεικτικό του τι αισθάνεται.

Εκείνο το βλέμμα για εμάς φτάνει, για να εξηγηθεί η σημερινή συμπεριφορά του. Στην πραγματικότητα εξηγεί το σημερινό του πρόβλημα. Το πρόβλημα λοιπόν του Πάγκαλου είναι ότι μέσα στο σχετικά "φρέσκο" μυαλό του δεν ταιριάζει αυτό, το οποίο νομίζει ο ίδιος για τον εαυτό του, με αυτό που βλέπει στον καθρέπτη. Ο Πάγκαλος είναι ένας αρκετά έξυπνος άνθρωπος, ο οποίος όχι απλά έχει τη θέληση και τη δίψα για να ζήσει, αλλά εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να θρέφει φιλοδοξίες. Αυτός όμως ο πνευματικά αειθαλής "Πάγκαλος" είναι εγκλωβισμένος σε ένα γερασμένο σωματικό "σκάφος", το οποίο είναι ένα πραγματικό "ναυάγιο". Ένα σωματικό "σκάφος", το οποίο δεν του επιτρέπει να επιτελέσει κανένα από τα καθήκοντα, που έχει αναλάβει στην πραγματική του ζωή.

Τώρα καλείται να πληρώσει τα σφάλματα της νιότης των καταχρήσεων …και κυρίως τη βουλιμία του. Να πληρώσει το ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα που είδαμε στο Seven. Στην πραγματικότητα ο Πάγκαλος με αυτήν του την κατάχρηση έχει καταστήσει τον εαυτό του "ανάπηρο". Με την κατάχρησή του έχει μετατρέψει τον εαυτό του από άνθρωπο σε ομιλούσα ανθρώπινη κεφαλή. Όσο ήταν νέος, το πάχος του τον καθιστούσε χοντρό. Τώρα, που γέρασε, το ίδιο αυτό πάχος τον καθιστά πρακτικά ανάπηρο. Το πάχος του είναι μια βαριάς μορφής αναπηρία. Μια μη αναστρέψιμη —λόγω ηλικίας— αναπηρία, η οποία δεν του επιτρέπει να ζήσει ως άνθρωπος, δεν του επιτρέπει να εκτελέσει τα συζυγικά του καθήκοντα, δεν του επιτρέπει να εκτελέσει τα πατρικά του καθήκοντα.

ΣΆ ό,τι αφορά το πρώτο, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ο Πάγκαλος έχει μια πολύ βασανιστική καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα τόσο δύσκολη, η οποία συγκρίνεται μόνον με αυτήν ενός πραγματικά ανάπηρου ανθρώπου. Ό,τι για έναν υγιή άνθρωπο είναι "παιχνιδάκι", για τον Πάγκαλο είναι μια εξοντωτική διαδικασία. Μισή ώρα μανούβρες πρέπει να κάνει, για να ξαπλώσει στο κρεβάτι του και μία ώρα χρειάζεται, για να σηκωθεί απΆ αυτό. Για να ντυθεί μόνος του, θέλει ένα ολόκληρο πρωινό. Μυστήριο αποτελεί το πώς φοράει τις κάλτσες του. Παπούτσια, για να φορέσει, θα πρέπει να ψηλαφίζει τον χώρο με τα πόδια, εφόσον σε μια ακτίνα δύο μέτρων γύρω από το σώμα του δεν μπορεί να δει τι συμβαίνει. Στα τυφλά περπατάει …Με όρους στατικής και τεχνικής μηχανικής. Με μικρά βήματα, για να ελέγχει το κέντρο βάρους του. Με τεντωμένα τα πόδια, για να μεταφέρει το τεράστιο βάρος του στα άκαμπτα οστά και όχι στους καχεκτικούς του μύες …Ο γίγαντας της LEGO. Αν πέσει, τελείωσε. Θα πρέπει να τον σηκώσουν άλλοι. Ένα αβοήθητο μαλάκιο, το οποίο θα κοιτάει το ταβάνι, μέχρι να το σηκώσουν.

Τα ανάλογα τραγικά αφορούν και τους ρόλους, τους οποίους καλείται να παίξει. Ο φιλόδοξος Πάγκαλος έχει μια εξαιρετικά —σε σχέση με τον ίδιο— νεαρή σύζυγο. Με την ευφυΐα του και με την ευφράδεια λόγου, που τον διακρίνει, μπορεί να της εξηγήσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τη χαρά του έρωτα, αλλά δεν μπορεί να της τη δώσει. Σκληρές κουβέντες μπορεί να λέει, αλλά τίποτε άλλο δεν είναι σκληρό επάνω του. Ταυτόχρονα είναι και πατέρας μικρών παιδιών. Παιδιών, τα οποία φυσιολογικά θα έπρεπε να παίζουν με τον πατέρα τους. Τι παιχνίδια μπορεί να παίξει ο Πάγκαλος με τα παιδιά του; …Μόνον το …"πέρδομαι, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια" μπορεί να παίξει …κι αυτό χωρίς υπερβολές, για να μην τρέχει κατόπιν —τρόπος του λέγειν "τρέχει"— …γιΆ άλλαγμα.

Ο Πάγκαλος όλα αυτά τα γνωρίζει από πρώτο χέρι και ταυτόχρονα είναι ένας έξυπνος άνθρωπος. Όμως, αυτός ο συνδυασμός δεν είναι και τόσο καλός στην περίπτωση αυτήν. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλύτερα είναι να είσαι βλάκας και να μην καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Γιατί; Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση ζεις μέσα στον τρόμο. Μέσα στον τρόμο ζει ο Πάγκαλος. Τον τρόμο μήπως χάσει τα αξιώματά του ή μήπως ξαφνικά εγκαταλείψει τον "μάταιο" αυτό κόσμο, χωρίς να έχει προλάβει να "τακτοποιήσει" επιμελώς την τελευταία εικόνα που θΆ αφήσει σΆ αυτόν. Γιατί; Γιατί καί στις δύο περιπτώσεις θΆ αποκαλυφθούν πράγματα, τα οποία σήμερα εύκολα ή δύσκολα καταφέρνει και τα κρύβει επιτυχώς.........

συνέχεια στο http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2011/01/blog-post_19.html
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος
Salonika
Big Bang Co-ordinator
Big Bang Co-ordinator




Ένταξη: Jan 08, 2005
Δημοσιεύσεις: 2934
Κατοικίδιο
Τόπος: Θεσσαλονίκη/Ακαμάτρα/Ράχες
Euro: 6351
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 30/01/2011 12:02
    Θέμα δημοσίευσης: Re: Πάγκαλος… ο καταραμένος Σίσυφος της ελληνικής
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Ζήτω το εαμ ελας το κανονικό με τον ¶ρη αρχηγό

Ζήτω και το δεύτερο αντάρτικο του Δημοκρατικού Στρατού.

_________________
-





Έστησε ο έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη.


Η αναρχική καρδιά μου ...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα   Printer-friendly version
Σελίδα 1 από 1

Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Πολιτικές συζητήσεις
Μετάβαση στη:  

Προσθηκη στα αγαπημενα

Αποστολη θεματος.
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
You can attach files in this forum
You can download files in this forum

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Forums ©
© 2002 - 2026, Pramnos Hosting LTD.
Dedicated to Pocahontas...
Top . W3C Valid CSS
Όροι χρήσης . Σχετικά με εμάς . Συντάκτες . RSS Feeds . Sitemap . XML Sitemap