Δημοσιεύθηκε: 28/03/2005 03:08 Θέμα δημοσίευσης: Για τη Μακεδονία ...
Το μακεδονικό ζήτημα και η στάση του ΚΚΕ.
Οι μεγαλύτερες εθνολογικές ανακατατάξεις στον ευρύτερο χώρο της
Μακεδονίας συντελέστηκαν μεταξύ του 1430, κατάληψη της Θεσσαλονίκης
από Τούρκους, έως 1922. Μέσα σε αυτό το ενιαίο πολυεθνικό οθωμανικό κράτος
μετακινήθηκαν για περισσότερο από 500 χρόνια σλαβικά βουλγαρικά τουρκικά
και αλβανικά φύλλα. Αυτές οι μετακινήσεις θα προκαλούσαν δυσμενείς
επιπλοκές αιώνες αργότερα.
Αμέσως μετά την ίδρυση νου νεοελληνικού κρατιδίου (1830) ,
του Σερβικού (1829) και Βουλγαρικού (1878) αναπτύχθηκε έντονος
ανταγωνισμός γύρω από την απελευθέρωση των μακεδονικών εδαφών.
- Η Οθωμανική αυτοκρατορία ες το 1913 έδειχνε συμπτώματα παρακμής.
- Οι διάφοροι Βαλκανικοί λαοί επιδίωκαν την εθνική τους ολοκλήρωση
αναπτύσσοντας επιχειρήματα , άλλες φορές βάσιμα άλλες όχι, διεκδικώντας
τη Μακεδονία πληθυσμιακά ,ιστορικά και γεωγραφικά .
- Οι μεγάλες δυνάμεις ενεπλάκησαν στο Μακεδονικό ζήτημα έχοντας
γενικότερες επιδιώξεις στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής και Μέσης Ανατολής.
- Όταν το Μακεδονικό ζήτημα φαινόταν να προσεγγίζει στη λύση του μετά
το 12-13 νέες επιπλοκές προκλήθηκαν το 1944.
Εδώ θα αναφερθώ κυρίως στο στάδιο εκείνο όπου Γιουγκοσλάβοι επιδιώκουν να
θέσουν υπό τον έλεγχο τους ολόκληρο το μακεδονικό χώρο. Παιδί αυτής της
προσπάθειας του Τίτο είναι το σημερινό κράτος FYROM.
Κατά την γερμανική κατοχή 1941-1944, το ΚΚ Γιουγκοσλαβίας με ηγέτη
τον Ιωσήφ Μπροζ Τίτο οργάνωσε ένα πολύ δραστήριο αντιστασιακό κίνημα.
Ένα από τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει ήταν η κατοχή
ενός μεγάλου τμήματος της χώρας του από Βούλγαρους. Ο Χίτλερ είχε παραχωρήσει
στους Βούλγαρους σύμμαχους του, το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής ΠΓΔΜ όπου οι
κάτοικοι του ήταν γνωστοί για τα φιλοβουλγαρικά τους συναισθήματα.
Οι Γιουγκοσλάβοι παρτιζάνοι οργάνωσαν δολιοφθορές και οι Βούλγαροι αντιδρούσαν
βίαια εναντίον του πληθυσμού . Το αποτέλεσμα ήταν να προκληθούν ρήγματα
στα φιλοβουλγαρικά συναισθήματα αφού οι Βούλγαροι "αδελφοί τους" έδειχναν αγριότητα
χωρίς διακρίσεις.
Σε αυτή την περίοδο ο Τίτο διακηρύσσει την αναδιαμόρφωση της Γιουγκοσλαβίας
σε ομοσπονδιακό κράτος και ανάμεσα του η "Μακεδονία" και οι κάτοικοι
Μακεντόνσκι. Ο Τίτο ζήτησε και την θετική στάση του Στάλιν ο οποίος
δεν δυσκολεύτηκε να εγκρίνει τα νέα σχέδια.
Το επόμενο βήμα του Τρίτο ήταν να φέρει κάτω από την επιρροή του τα γειτονικά
κομμουνιστικά κόμματα. Πρότεινε τη δημιουργία "Κοινού Στρατηγείου Ανταρτών Βαλκανικής" (1943).
το ΚΚ Αλβανίας και ΚΚ Βουλγαρίας συντάχθηκαν εύκολα. Το δύσκολο ήταν το ΚΚΕ.
Ο Βουκμάνοβιτς ,συνεργάτης του Τίτο, φτάνει στην Ελλάδα το '43 και προτείνει
στην ηγεσία του ΚΚΕ το Κοινό Βαλκανικό Στρατηγείο (ΚΒΣ).
Ήταν προφανής η προσπάθεια του Τίτο για προγεφύρωμα στον χώρο της
Μακεδονίας ώστε να του δώσει αργότερα γερές βάσεις για διεκδικήσεις και
ενσωμάτωση της Μακεδονίας στην Γιουγκοσλαβία.Αυτή η προσπάθεια δεν καρποφόρησε
αφού οι Έλληνες κομμουνιστές την απέρριψαν παρ' όλα αυτά έκανε κάποιες παραχωρήσεις
στους Γιουγκοσλάβους.
Στα τέλη του 43 ιδρύθηκε η ΣΝΟΦ "Σλαβομακεδονικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο"
και κύριο μέλημα της ο προσηλυτισμός σλαβόφωνων του ελληνικού χώρου
στην Τιτοική <<μακεδονική>> ιδεολογία.
Επί πλέον η ηγεσία του ΚΚΕ επέτρεψε την είσοδο στο ελληνικό έδαφος
"γιουγκοσλαβομακεδονικών" παρτιζάνικων ομάδων καθώς και προπαγανδιστών
για να διαφωτίσουν σλαβόφωνους χωρικούς.
Στην πραγματικότητα στράφηκαν κατά του ελληνικού στοιχείου
(ελληνόφωνο-σλαβόφωνο)με προοπτική να τεθούν σε εφαρμογή τα σχέδια του Τίτο
για ενοποίηση της Μακεδονίας.
Το ΚΚΕ απέδιδε μεγάλη σημασία στη διαμόρφωση άριστων σχέσεων με το ΚΚΓ εν όψη
μελλοντικών εξελίξεων. Μέσα στο ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ- υπήρξαν και ισχυρές αντιδράσεις
από άτομα με βαθιά γνώση του Μακεδονικού προβλήματος οι οποίοι καταλαβαίνουν
ότι οι παραχωρήσεις στο ΚΚΓ αργά η γρήγορα θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για
την Ελλάδα. Η γενικότερη στάση του ΚΚΕ ήταν αλλοπρόσαλλη.
Τον Μάιο του 1944 λόγω προκλητικών ενεργειών των οπαδών του ΣΝΟΦ
διαλύει την οργάνωση αυτή και τα στελέχη της κατέφυγαν στην Γιουγκοσλαβία,
τον Αύγουστο δέχθηκε την επιστροφή τους και επέτρεψε σχηματισμό
σλαβομακεδονικών ταγμάτων σε μεγάλες μονάδες του ΕΛΑΣ.
Στις αρχές Οκτωβρίου τα τμήματα αυτά φάνηκαν ότι ήταν έτοιμα να
στασιάσουν ζητώντας αυτονόμηση περιοχών της Δ. Μακεδονίας. Μονάδες
του ΕΛΑΣ κινήθηκαν εναντίον τους και τους απώθησαν εκτός Ελληνικών συνόρων.
Οι "Σλαβομακεδόνες" αυτοί καταφεύγοντας στη νότια Γιουγκοσλαβία
ιδρύουν επαναστατική οργάνωση με τίτλο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο
(Ν.Ο.Φ.)και υιοθετούν στόχους καθαρά ανθελληνικούς και προπαγανδίζουν
υπέρ ενιαίας Μακεδονίας στα πλαίσια Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας.
Αυτές οι ενέργειες του ΝΟΦ καταγγέλθηκαν ως προβοκατόρικες ακόμα και
από το ΚΚΕ όμως....
Αργότερα η υπό τον Νίκο Ζαχαριάδη ηγεσία του ΚΚΕ παίρνει την απόφαση
για ένοπλη εξέγερση που οδηγεί στον εμφύλιο πόλεμο , η στάση του ΚΚΕ αλλάζει .
Τα στελέχη της ΝΟΦ και πολλοί φυγάδες Σλαβομακεδόνες του '44 ,
επέστρεψαν στο ελληνικό έδαφος και εντάχθηκαν εκ νέου στις αντάρτικες
κομμουνιστικές μονάδες που είχαν αρχίσει να σχηματίζονται στην ορεινή
βόρεια Ελλάδα.
Αυτοί οι "Σλαβομακεδόνες" αποχώρησαν οριστικά από Ελλάδα το 1949.
Στα τρία χρόνια που διήρκησε ο εμφύλιος πόλεμος , ο κύριος βοηθός και
προμηθευτής πρώτων υλών στον αγώνα του ΚΚΕ ήταν η Γιουγκοσλαβία του Τίτο.
Προκύπτει μια σαφέστατη σχέση Βελιγραδίου Σκοπίων και ηγεσία ΚΚΕ ως τα
τέλη του 1948.
Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τη Μακεδονία , είναι ένα ερώτημα.....
Ως ποιο βαθμό είχε δεσμευθεί ο Ζαχαριάδης και η ηγεσία του ΚΚΕ απέναντι
στον Τίτο για την τύχη των περιοχών της ελληνικής Μακεδονίας σε
περίπτωση που ήταν αίσια η έκβαση του αγώνα.
Σ' αυτό το ερώτημα έχουμε απάντηση μόνο από την Γιουγκοσλαβική πλευρά.
Με τις ενέργειες του ο Τίτο μας έχει πείσει κατ' επανάληψη για τις
προθέσεις του οι οποίες ήταν η ενοποίηση της ολόκληρης της Μακεδονίας
υπό γιουγκοσλαβικό έλεγχο.
Τι ακολούθησε.
Ο Στάλιν εξεδίωξε τον Τίτο από την Κομινφορμ.
Οι γιουγκοσλάβοι απομονώνονται και τα σχέδιά τους για την Μακεδονία
δυσκολεύουν. Ο Ζαχαριάδης παίρνει πρωτοβουλία στο Μακεδονικό.
Με απόφαση της Κ.Ε. (Ολομέλεια 31/1/49) το ΚΚΕ υιοθετεί στην ουσία
την προπολεμική γραμμή της Κομιντερν στο Μακεδονικό υπέρ της
δημιουργίας ενός ανεξαρτήτου και ενιαίου μακεδονικού κράτους
στα πλαίσια μίας μελλοντικής βαλκανικής κομμουνιστικής ομοσπονδίας.
Ο ίδιος ο Νίκος Ζαχαριάδης εξήγησε ότι η απόφαση αυτή είχε σκοπό
να δελεάσει τους Σλαβομακεδόνες για να στηρίξουν τον αγώνα του ΚΚΕ
αντί να καταφύγουν στη Γιουγκοσλαβία.
Μετά από αυτό ,το μήνυμα που βγαίνει είναι ότι τυχόν επικράτηση του
ΚΚΕ θα σήμαινε απώλεια της Ελληνικής Μακεδονίας.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία
Μετά την ρήξη Τίτο - Στάλιν, ο Τίτο τροποποιεί την εξωτερική του
πολιτική (1948). Η Γιουγκοσλαβία κάνει μόνο λόγο για σλαβομακεδονική
μειονότητα σε Ελλάδα-Βουλγαρία. Ο εθνικός στρατός τον Αύγουστο του
1949 καταφέρνει τα τελευταία πλήγματα στο Δημοκρατικό Στρατό
στο Γράμμο -Βίτσι και οι έλληνες αντάρτες μαζί με τους Σλαβομακεδόνες
εγκαταλείπουν την χώρα. Το μακεδονικό έχει γίνει εσωτερικό πρόβλημα
για τη Γιουγκοσλαβία όπου οι ιθύνοντες επιδόθηκαν συστηματικά σε μια
πολιτική πειθούς στους "μακεντοσκι" ότι αποτελούν αυθύπαρκτο έθνος ,
ιδιαίτερη αυτοτελή γλώσσα, ανεξάρτητη εκκλησία ,εθνικό όνομα και μια Μεγάλη Ιδέα.
Κλείνοντας αυτήν την πρόχειρη εργασία θα ήθελα να αναφέρω και το αστείο
της υπόθεσης με τους Βούλγαρους. Στην διάρκεια του Β' ΠΠ η επίσημη Βουλγαρία
συμμάχησε με τον Χίτλερ με αντάλλαγμα την κατοχή Θράκης, ανατολικής Μακεδονίας και
νότιας Γιουγκοσλαβίας. Οι Βούλγαροι ξαναμπήκαν στα ελληνικά εδάφη και επανέλαβαν την παλιά
τακτική που είχαν μάθει από την περίοδο της Ιλιντέν, δηλαδή πυρπόληση
πόλεων, εξόντωση πληθυσμού κλπ. Με την λήξη του πολέμου βρέθηκαν πάλι
με τους ηττημένους. Άλλαξαν κυβέρνηση και ηγεσία, έγιναν κομμουνιστές και
σύντροφοι τηλεφωνικώς και προσχώρησαν τις τελευταίες μέρες με τους νικητές
θέτοντας τον στρατό τους στην διάθεση του Ρώσου στρατάρχη Τολμπούχιν και
επεδίωξαν να παραμείνουν στα Ελληνικά εδάφη ως στρατός <<απελευθέρωσης>> αυτή τη φορά....
Κατόπιν διαβήματος της Ελληνικής κυβέρνησης υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν
τελεσίδικα τον Οκτώβρη του 1944 μετά από σύμφωνη γνώμη Βρετανίας ΗΠΑ και ΣΕ. _________________ -
Έστησε ο έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη.
Η αναρχική καρδιά μου ...
Έχει επεξεργασθεί από τον/την Salonika στις 13/04/2005 18:22, 1 φορά
Κατι που δεν θα αρνηθεις ειναι πως την περιοδο πριν το 20κατι στην ευρητερη περιοχη της Μακεδονιας υπηρχαν ξενοι πληθυσμοι στην ελληνικη επικρατεια. Η μακεδονια ηταν παντα αλλωστε το μηλον της εριδος για πολλα κρατη απο το πολυ μακρινο παρελθον μεχρι το προσφατο μελλον. Οποιος ελεγχει την Μακεδονια ελεγχει ενα στρατηγικο κομματι της γης.
π.χ. Ο Κεμαλ Αττατουρκ ηταν γεννημενος στην Θεσσαλονικη η οποια ειχε τεραστια τουρκικη παρουσια. Το ιδιο συνεβαινε κ στην Ηπειρο με τους Αλβανους, στην Θρακη με Βουλγαρους κ Τουρκους κοκ. Τα ξερεις καλυτερα απο μενα αυτα.
Το ΚΚΕ απο την φυση του κ τον χαρακτηρα του ειναι υπερ της αυτοδιαθεσης των λαων. Απο την στιγμη που εχεις εντονο ξενη παρουσια απο παντα σε μια περιοχη δεν μπορεις να την χαρακτηρισεις ελληνικη. Δεν μπορεις να την διεκδικησεις γιατι τοτε γινεσαι επεκτατιστης. Κ ελληνικη ειναι μια περιοχη οταν εκει κατοικουν Ελληνες. Αυτο δεν θα το αρνηθει κανεις.
Το ελληνικο στοιχειο στην Μακεδονια επικρατησε οταν εφυγαν πολλου Τουρκοι κατα τις ανταλαγες πληθυσμων που ακολουθησαν την Μικρασιατικη καταστροφη.
Το ΚΚΕ που πριν τις ανταλαγες αναγνωριζε την ξενη παρουσια στην Μακεδονια κ γι αυτο ελεγε οτι ελεγε (συμφωνα κ με τις αποφασεις τις ΚΟΜΙΝΦΟΡΜ -συντονιστικο οργανο Κομμουνιστικων Κομματων) μετα τις ανταλαγες πληθυσμων κ την ξεκαθαριση του ελληνικου στοιχειου δεν ειχε λογο να εξακολουθησει τους ισχυρισμους του.
Αλλαξε γραμμη κ αφου πλεον επικρατουσε το ελληνικο στοιχειο πηρε γραμμη υπερ της ενοποιησης με την Ελλαδα.
Κατα την διαρκεια της Ελληνικης Αντιστασης ο ΕΛΑΣ βοηθηθηκε σε καποιες περιπτωσεις απο τους ανταρτες του ΤΙΤΟ. Υπηρχε τμημα σλάβων παρτιζανων οι οποιοι ομως υπαγονταν στο Γενικο Στρατηγειο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Ο ΕΛΑΣ στην Βουλγαρια πολεμησε εναντιον των Βουλγαρων φασιστων κ μονο οταν επικρατησε ο Δημητρωφ (Βουλγαρος κομμουνιστης) κ σταματησε κι ο Βουλγαρικος επεκτατισμος σταματησε τον αγωνα. Αν κ συνεχιστηκε μεσα απο μικρες ανταρτικες φασιστοομαδες τυπου Τσαους Αντων (στην Θρακη) κ Σουρλα στην Θεσσαλια. Αυτες οι παρακρατικες ομαδες ειχαν στοχο να χτυπουν τον Δημοκρατικο στρατο κ να τρεφουν τα μιση κ τον εθνικισμο. Γι αυτο τον λογο χρηματοδοτουνταν κ στηριζονταν ανοιχτα απο τις "ελληνικες" μοναρχοφασιστικες κυβερνησεις της εποχης (1945-1949).
Οταν ο ΤΙΤΟ εφυγε απο την Κομινφορμ επειτα απο τα γεγονοτα που συνεβησαν κ τα οποια οδηγησαν τον Σταλιν να ζητησει την αποπομπη του κρατησε τελειως οπορτουνιστικη γραμμη κ εφτασε μεχρι κ να συνεργαστει με τους Αμερικανους για να εξασφαλισει λιγα χρυσα αργυρια.
Αυτο οδηγησε τον Νικο Ζαχαριαδη να αποκυρυξει τον Τιτο με τι γνωστες συνεπειες για τον αγωνα του Δημοκρατικου Στρατου (Δ.Σ)ο οποιος εχασε τις οποιες διευκολινσεις του παρειχε το καθεσωτς του Τιτο. Ο Τιτο απο δω κ περα κραταει εχθρικη σταση στον Δ.Σ. κ σε πολλες περιπτωσεις οπως στο Γραμμο-Βιτσι οι ανταρτες του Δ.Σ. βρεθηκαν κυκλωμενοι επιτιθεμενοι απο 2 πλευρες, απο την μια οι δικοι μας με τους Αμερικανους φιλους μας κι απο την αλλη ο στρατος του Τιτο. Κατι παρομοιο συνεβη κ στην Αλβανια, η οποια ηταν κοντα στην γραμμη Τιτο. (χωρις να την υιοθετει απολυτα)
Ξηρέ ανοιξες μια τεραστια κουβεντα. Με τον καιρο ισως οδηγηθουμε σε συμπερασματα.
Εγω παραδεχομαι πως οι γνωσεις μου για το θεμα ειναι περιορισμενες ομως υποσχομαι να το ψαξω περαιτερω κ να απαντησω πιο συγκεκριμενα. _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
file sorix tha perimena h anafora sou gia to makedoniko zhthma na antikroue ton isxyrismo mou oti h diamaxh gia thn perioxh tis makedonia einai anamesa se files pou elaxisth sxesh exoun me tous ellines.
antitheta mou prosferes kai istorika stoixeia pou enisxeioun thn apopsh mou.
p.x. h prospatheia tou tito na parei me to meros tis yougoslavias to plithismo mou katoikei sthn makedonia pou eite exei boulgarikh katagwgh h exei filoboulgarika aisthimata ti sxesh exei me tous ellines?
tha mou peis auta ginontan pera apo ta synora tis shmerinhs Elladas(to pws xaraktikan einai ena allo thema)
alla kai sti dikh mas pleura ypirxe mia albanoroumanoslavoboulgarikh synthesh tou plithismou ( oi pontiakoi kai mikrasiatikoi plithismoi eirthan ws p rosfyges sthn makedonikh gh kai isws htan epilogh tou ellinikou kratos h egkatasta sh aytwn sa aytes tis periwxes gia thn ellinapoihshs t periwxwn)
analytika tha anaferw oti to ellinko kratos apagoreue th xrhsh tis glwsas pou xrhsimopoiousan oi ntopioi plithysmoi eite htan entopika (slavomakedonika gia kapoious) eite albanogenhs glwsa h roumanogenhs glwsa.
to oti ellinopoieithikan autoi oi plithismoi (merikes fores kai biaia) kai sthn synsxronh epoxh exou ellinikh synidhsh den leei tipota gia to th isxie sth epoxh pou anaferese es pros thn ellinikotita ths makedonias.
antstixo paradhgma einai oi pontiakoi plithismoi pou zoune ston ponto kai milane tourkika kai einai mousoulmanoi me tourkikh synidhsh alla milane sthn oikogeneia pontiaka(dialektos tis arxaias ellinikhs) to idio pou symvenei me tou ntopious sthn makedonia mono pou exoun to idio thryskeyma s ayth thn periptwsh (parepiptwntas ta ntopika einai peripou h idia glwsa me ti glwsa twn "skopianwn")
opote tha prepei stis kriseis sou sxetika me tin istoria tis makedonias tha prepei na lamvaneis ypopsh tis ekastote istorikes synthikes kai oxi tis shmerines
tha ithela na sou kanw kai ena ypothetiko erwthma: pws tha htan h allada shmera an anti twn ellinikwn epikratousan ta arbanitika(dialektos twn albanikwn) ws epishmh glwsa tou ellinikou kratos sthn psifoforia pou egine sto koinoboulio meta thn epanastash? (mporei na eimastan mia antistoxh periptwsh me ta "skopia" kai oi kyprioi tha legan oti kakos xrhshmopoioume to onoma Ellas) _________________ Ας είμαστε τεμπέληδες σε όλα εκτός απο τον έρωτα , το πιοτό και την τεμπελιά.
ALLWSTE EGW PROSWPIKA THA PROTIMOUSA MIA SOSIALISTIKI VALKANIKI OMOSPONDIA KI AS EIXE TIN MAKEDONIA PARA TIN MAKEDONIA SE MIA KAPITALISTIKI ELLADA, IPODOULI MIAS KAPITALISTIKIS ENOPOIIMENIS EURWPIS.
OPWS ELEGE KI O LENIN, EURWPAIKI ENWSI DEN NOEITAI IPO KAPITALISTIKI ENOPOIISI. TO IDIO ISXUEI GIA KATHE KRATOS TOU KOSMOU _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
1.
Ποτέ δεν κατηγόρησα τον Τιτο για τις κινήσεις του.
Ισα ισα , οτι έκανε και οτι επεδίωξε πολύ καλά το έκανε.
Γιουγκοσλάβος ήταν ο άνθρωπος και έπαιζε το ρόλο του όπως έπρεπε.
Μακάρι να είχαμε και μείς οι Έλληνες, πολιτικούς ηγέτες με τέτοιο μπόι.
2.
Ποτέ δεν υπερασπίστηκα το Νεοελληνικό κρατίδιο που με τις
επανειλημμένες θωλές, στείρες και δημοσιουπαλληλικές προσεγγίσεις
κινήσεις και πρακτικές του έδειξε οτι η πολύ μεγάλη κληρονομιά
που του αναλογεί δυστηχώς ουτε να διαχειριστεί μπορει,
ουτε έχει αντιληφθεί το μέγεθος,την αξία και την βαρύτητά της.
Ενδεχομένος να είναι θέμα ανοριμότητας για να μην πω τίποτα άλλο πιο βαρύ.
3.
Απλά έκανα δύο διαπιστώσεις.
Πως μπορεί ένα ελληνικό κόμμα να βάζει σε δεύτερη μοίρα μια συγκεκριμένη
ιστορική περίοδο την εδαφική ακαιρεότητα της Ελλάδας αλλά να τα δίνει όλα
για εθνική της ανεξαρτησία. ??
Μήπως παρουσιασθούν και στο μέλλον παρόμοια διλήματα ??
και μήπως πάλι δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνετε ??
Η δεύτερη διαπίστωση ειναι για το πόσο εύκολα οι Βούλγαροι
φασίστες μεταπίδησαν μέσα σε λίγες ώρες απο το χιτλερικό άρμα,
στο στρατόπεδο του κομμουνισμού και ποσο εύκολα το ΚΚΕ τους
αποδέχθηκε σαν συντρόφους.
Οι παλαιότεροι θα θυμούνται οτι για πολα χρόνια το ΚΚΒ και η Λ.Δ.Βουλγαρίας
ήταν χώρα μοντέλο για το ΚΚ και ο Ριζοσπάστης αφιέρωνε πάμπολα άρθρα.
(όπως άλωστε και η Ρουμανία, εχω χάσει δυστηχώς και το μνημειώδες άρθρο
του ρίζου για την ΛΔ Ρουμανίας λίγες βδομάδες πριν ξεσπάσουν εκεί
οι αναταραχές που ανέτρεψαν τελικά το καθεστώς Τσαουσέσκου)
Φίλε IRA ,το βουλγάρικο αντάρτικο του Δημητρώφ στην ουσία του ήταν ανύπαρκτο.
Απλά περίμενε υπομονετικά σε μιά γωνία τον διορισμό του.
Αν μπορείς να με διαφωτίσεις με βιβλιογραφία επι αυτου του θέματος
θα σου είμαι ευγνώμων.
Πιστεύω πως οι αγνοί αριστεροί καθημερινοί λαικοί αγωνιστές
του ΚΚΕ και άλλων μικρότερων αριστερών κομμάτων ,προσέφεραν πάρα πολλά
στην Ελλάδα μας, πολλά περισσότερο απο την εκλογική τους δύναμη,
όποιος δεν το αναγνωρίζει αυτό είναι επιεικός ανιστόριτος, όμως πρέπει
να ξεκαθαρίσουν δύο έννοιες. Αυτήν του Εθνισμού και αυτήν του Διεθνισμού.
Είναι αντίθετες ή η μία συμπληρώνει την άλλη ??
Και αν αλληλοσυμπληρώνονται τότε πιά καθορίζει την πολιτική μας ??
4.
Λιγο περισσότερα σχόλια επι του Μακεδονικού.
Καταρχάς , ενας βασικός λόγος που εξασθένησε το ελληνικό στοιχειο
στη Μακεδονια ηταν η Ελληνική επανάσταση του 1821, ως γνωστο
συμμετειχαν και πρωτοστατησαν πολλοι Μακεδώνες οπλαρχηγοί
(Εμμ.Παππάς,Τάσος Καρατάσος, Γάτσος Ζαδειράκης Κασομούλης)
Αυτο ειχε ως συνέπεια σφαγές, αποκεφαλισμό της ελληνικης ηγεσίας
φυγή ενός μέρους του πληθυσμού προς την νότια ελλάδα και
προώθηση σλαβικών πληθυσμών στο κενό που έμενε μετά απο κάθε εκκένωση.
Ο επαναστατικός αναβρασμός συνεχιζόταν με κάθε ευκαιρία.
Εχουμε τα εξης γεγονότα,
-1840-41 Τουρκοαιγυπτιακός πολεμος
-1854 Κριμαικός πόλεμος
-1866 Κρητική επανάσταση
-1876 Ρωσοτουρκικός πόλεμος
Όλα αυτα τα γεγονότα στοιχίζουν στον ελληνισμο της Μακεδονίας
τρομερές απώλειες , ολικές η μερικές καταστροφές χωριών ,
σφαγές και αγριότητες σε βάρος ελληνικου πληθυσμου που επαναστατησε.
(Ιστορια ελληνικου εθνους ,τομος ΙΓ σελιδα 159-165)
Μακεδονίτικες εγκαταστασεις εχουμε στην Νοτια Ελλαδα
Σκιάθο,Λαμία,β.Ευβοια,Αταλάντη, συνοικισμός Νεα Πελλα.
5.
'Οσον αφορά τα απογραφικά πληθυσμιακά στοιχεία της περιόδου 1830-1900
με δυο λόγια θα πω τα εξής. Κάθε προσπάθεια διατύπωσης στατιστικων
συμπερασμάτων ειναι διαβλητή. Δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτίρια
που θα μας βοηθήσουν να εντάξουμε το σύνολο των κατοίκων της Μακεδονίας
της περιόδου 1800-1900 σε εθνότητες. Εδώ που τα λέμε ΔΕΝ υπήρχαν εθνότητες
με τα στενά όρια όπως τα έχουμε συνηθίσει να τα ξεχωρίζουμε σήμερα.
Βασικος διαχωρισμός ήταν και είναι η θρησκεία, η γλώσσα, η μόρφωση και πάνω
απο όλα η συνείδηση. Υπάρχουν Μουσουλμάνοι που έχουν εγκατασταθει
απο την εποχή της καταλήσεως της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ,
μουσουλμάνοι που εξισλαμίσθησαν, μουσουλμάνοι που εγκατασταθησαν
το 1860 οταν εκδιώχθησαν απο την Ρωσία, Τουρκαλβανοι κλπ και
όλοι αυτοί δεν αισθάνονταν μελοι της ίδιας φυλής παρότι ιδιας θρησκείας.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους χριστιανικούς πληθυσμούς.
Πέρα απο τους ελληνικους ,βουλγαρικους και σλαβικούς πλυθησμούς
υπάρχουν βουλγαρόφωνοι ή σλαβόφωνοι με ελληνική συνείδηση.
υπάρχουν πληθυσμοί που μιλούν ένα γλωσσικό αχταρμά που
αντλεί λέξεις απο σλαβικά βουλγαρικά τουρκικά & ελληνικά ιδιώματα αλλά
σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να χαραχτηρισθούν Βούλγαροι,Σλάβοι κλπ
Τέλος δεν λοίπουν και τα ακραία φαινόμενα όπου μια οικογένεια
έχει 3 παιδία το ενα μπορούσε κάλιστα να γίνει Τουρκος, το αλλο Έλληνας
και το τρίτο Βουλγαρος. Ανάλογα με το επάγγελμα που θα ακολουθουσε
και την μόρφωση που θα αποκτούσε το καθένα.
Για περισσότερη βιβλιογραφια: Ιστορία Ελληνικού έθνους (εκδ.Αθηνων)
τομος ΙΓ σελ 378-387. , Αποστ Βακαλόπουλος: Ιστορία Μακεδονίας,
Ι.Κ.Βασδαρέλης :Οι Μακεδόνες στην επανασταση του 1821.
6
Μέσα σε όλο αυτό το περιβάλον οι Βούλγαροι αποσχίζονται
απο την εκκλησία της Κωνσταντινουπολης και ιδρυουν την Εξαρχια.
Εινα ο πιο γρήγορος δρόμος για να μεταδόσουν βουλγαρική εθνική συνειδηση
σε χριστιανικούς πλυθησμούς με ως τότε αδιευκρίνιστη εθνική ταυτότητα.
Το γεγονός οτι σχεδόν κάθε φορά χρησιμοποίησαν ακρότητες και βία ώστε
να πετύχουν την μεταστροφή των πλυθησμων αυτών τουλάχιστον δείχνει
οτι οι απλοί αυτοι βοσκοί ,αγρότες ,χωρικοί αντιστάθησαν στην Εξαρχία
η οποία δεν τους "κάθησε" και τοσο ευκολοχώνευτη.
Το Ελληνικό στοιχείο , και το Νεοελληνικό κράτος αντέδρασαν
και ακολούθησε ο μακεδονικός αγωνας, οι Βαλκανικοί πόλεμοι Α΄ΠΠ κλπ.
Θελω να πώ , ότι είναι άλλο πράγμα να μιλάμε για βίαιο εξελληνισμο
σλαβων ή βούλγαρων κατοικων της Μακεδονίας και άλλο πράγμα να επιδιώκεις
την διατήρηση της κληρονομιάς σου σε ένα περιβάλον που όλα παίζονται
και σαν έθνος το έχεις ποτίσει με μπόλικο αίμα.
Φιλε IRA, επισης για το μοντελο της Σοσιαλιστικής
Βαλκανικής Ομοσπονδιας, αυτο το έργο το είδαμε.
Στη Σερβία στη Κράινα στη Κροατία στο Μπούκοβαρ
ακομα μανάδες ψάχνουν να αναγνωρίσουν τα παιδιά τους. Και θα ψάχνουν για πολυ ακόμα. _________________ -
απαντω πολυ προχειρα στην τελευταια σου παραγραφο.
ο υπαρκτος σοσιαλισμος, γιατι γι αυτον μιλας φανταζομαι, ηταν μια φαση της ανθρωποτητας που ξενικησε με πολλες προοπτικες, δοκιμαστηκε, υποχωρησε κ κατερευσε χωρις αυτο να σημαινει πως χαθηκε τιποτα.
ΔΟΚΙΜΑΣΤΗΚΕ, ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ...
Ειδικα μετα το 1956 (20ο συνεδριο ΚΚΣΕ = αποσταλινοποιηση) εγινα πολλα λαθη στις χωρες του υπαρκτου... Σε πολλες περιπτωσεις (Γιουγκοσλαβια, Ρουμανια) εγω προσωπικα θα μπορουσα να πω πως δεν ηταν αξια να χαρακτηριζοντια σοσιαλιστικα καθεστωτα πια με την γραμμη που ειχαν παρει... Η παλινορθωση του καπιταλισμου ουσιαστικα ξεκινησε το 1956 κ ολοκληρωθηκε το 1991 με την επισημη καταρευση του Σοβιετικου μπλοκ.
Εννοειται πως οτι λεω αντανακλα τις προσωπικες μου αποψεις. Μιλαω για τον εαυτο μου κ αντιπροσωπω τον εαυτο μου! Προς αποφυγη παρεξηγησεων τα λεω αυτα...
Θα επανελθω συντομα με πιο εμπεριστατωμενη απαντηση επι του θεματος... _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
Δηλδή φίλε IRA , το να ισχυριστεί κάποιος ότι
η ήτα του Δημοκρατικού στρατού ηταν κατα κάποιο
τρόπο ευτύχημα ,διότι η Ελλάδα δεν μπήκε σε
όλη αυτή τη διαδικασία της
Σταλλινοποίησης->Αποσταλλινοποίησης->
ημιΣοσιαλιστικά καθεστωτα-> περεστρόικες κλπ κλπ ,
δεν ειναι δα και κανένα μέγα ατόπημα ....
Έχει κάποια βάση και αυτός ο ισχυρισμός.
Και τέλος πάντων μας έμεινε και η Μακεδονία. _________________ -
ξαναδημοσιεύω την απάντηση μου... Ευτιχώς που την είχα σώσει...
Φίλε Sorix,
τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξες είναι πολυ πρόχειρα κ δεν είναι αποτέλεσμα της διαλεκτικής μεθόδου. Η λογική που χρησιμοποιήσες είναι αποτέλεσμα μιας εις άτοπον απαγωγής,που όμως κοιτάς πρώτα την λύση πριν κ μετά βγάζεις συμπέρασμα. Δεν πρέπει να είμαστε καθιστοί στον καναπέ κ να κρίνουμε τις εξελίξεις του 1950. Είναι αν όχι οπορτουνισμός (εξ αιτίας του βολέματος που έχεις όντας στο 2005 κ ατενίζοντας με άνεση το ιστορικό παρελθόν που γράφτηκε με αίμα)τεράστιο λάθος απέναντι στην ιστορική αλήθεια.
Τι πιο εύκολο απο το να ανοίξω ένα βιβλίο κ να κάθομαι να βγάζω αυθαίρετες κρίσεις, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής μου η οποίες έχουν δημιουργηθεί μέσα απο την ιστορική εμπειρία, ξεχνόντας τις συνθήκες τις εποχής και τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν σε συγεκριμένες πράξεις??
Θές να πείς δηλαδή πως ο Νίκος Ζαχαριάδης το 1946, όταν (η 2η ολομέλεια του ΚΚΕ) έβγαλε την ανακοίνωση:" (Η 2η ολεμέλεια)... αφου στάθμισε εσωτερικούς παράγοντες (σημείωση δικιά μου: μεταΔεκεμβριανή καθεστωτική τρομοκρατία εναντίον της της γενιάς της Αντίστασης), βαλκανική κ διεθνή κατάσταση αποφάσισε να προχωρήσει στην οργάνωση της νέας ένοπλης λαικής πάλης ενάντια στον μοναρχοφασιστικό αφηνιασμό.." ξεκίνησε την ένοπλη δράση και όξυνε την ταξική πάλη ήξερε το τελικό αποτέλεσμα? Ήξερε πως με τον θάνατο του Στάλιν θα επικρατούσε ο ρεβιζιονισμός και θα άρχιζε η πτώση για τα σοσιαλιστικά καθεστώτα τα οποία σιγά σιγά μετατράπηκαν σε ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις σε ένα μεγάλο ποσοστό και συνεπώς χάσαν την ιδεολογική τους ταυτότητα κ μην έχοντας πιά λόγο ύπαρξης κατέρευσαν??
Όλα αυτά είναι συμπεράσματα του 2005, όχι του 1946.
Ο Δημοκρατικός Στρατός καλώς υπήρξε, ήταν η μεγαλύτερη ταξική πάλη που γνώρισε η χώρα μας που δυστυχώς χάθηκε. Το αποτέλεσμα όμως κρίθηκε στο τέλος (το 1949) όχι το 1945. Μία μάχη χάθηκε, όχι όμως ο αγώνας. Ο αγώνας θα συνεχίσει να είναι απαραίτητος όσο υπάρχουν άνθρωποι που διεκδικούν, αμφισβητούν κ κρίνουν.
Δεν θα έλεγα λοιπόν πως η ήττα του Δημοκρατικού Στρατού είναι ευτύχημα, ήταν μάλλον ένα ακόμα αποτέλεσμα της ωμότητας του ιμπεριαλισμού που με πλήρη επέμβαση στην χώρα μας καθόρισαν το αποτέλεσμα της μάχης και οδήγησε στην νίκη τον δοσιλογισμό και την αντίδραση στέλνοντας τους Δημοκρατικούς στις εξορίες (Μακρόνησο, Νικαριά, Άη Στράτη, κοκ), Στις φυλακές (Μυτιλήνη,Σάμος,Αβέρωφ, Χατζηκώστα) καθώς και στα έκτακτα στρατοδικεία που οδήγησαν χιλιάδες συμπατριώτες μας, τα πιο άξια παιδιά του Ελληνικού λαού, στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Είναι ντροπή λοιπόν να λέμε πως καλώς έγινε οτι έγινε και σκοτώθηκαν τόσες χιλιάδες, που καταστράφηκαν τόσες ζωές και πως καλώς επικράτησε η ντόπια αντίδραση και η ξένη παρέμβαση (Αγγλική - Αμερικάνικη). Καλώς πάλεψε ο Δ.Σ για τα παναθρώπινα ιδανικά, κακώς έχασε (τα αίτια της ήττας είναι πάρα πολλά κ χρειάζονται πολυ μελέτη για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα) αλλά κάτι μένει μέσα μας. Πως χρειαζόμαστε ένα, δύο, πολλά βιετνάμ που θα γίνουν η ταφόπλακα της κτηνωδίας του ιμπεριαλισμού, όπως σημείωσε εύστοχα ο che guevara σε κάποια ομιλία του.
Επιπλέον , μην κατηγορείς το ΕΑΜ για ανθεληνική δράση, (ούτε το ΚΚΕ ή το ΚΚΣΕ). Ίσως ξεχνάς με ποιανού πρόταση απέκτησε η Ελλάδα τα δωδεκάνησα... Να σου θυμίσω? Με πρόταση του Μολότωφ, υπουργού εξωτερικής πολιτικής του ΚΚΣΕ, στις 25 Απρίλη 1946 στο Παρίσι σε συμβούλιο των τεσσάρων υπουργών εξωτερικών των Μεγάλων Δυνάμεων... (Σοβιετική ένωση, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Αγγλία, Γαλλία)
Το θέμα της Μακεδονίας είναι ένα παιχνίδι που έπαιξαν (και παίζουν οι Σκοπιανοί)για ίδιον ώφελος και που οι"δικοί" μας το έπαιξαν για διαφορετικούς λόγους (για να κατηγορήσουν το ΕΑΜ). Ο ρόλος του Τίτο στα βαλκάνια ήταν άλλωστε σκοτεινός και αυτό τον οδήγησε στην ρίξη με τον Στάλιν και το Σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Οι πραγματικές προθέσεις του Τίτο αποκαλυφθηκαν λίγα χρόνια αργότερα όταν συμμάχησε άνευ όρων με τον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, παραδίδοντας την Γιουγκοσλαβία χειροπόδαρα δεμένη στις άγριες ορέξεις του Μεγάλου κεφαλαίου...
Φιλικά, IRA _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
Οι προς βορράν βλέψεις της ελληνικής αστικής τάξης παίρνουν και αρχήν "αμυντικό" χαρακτήρα. Υποτίθεται ότι όλος αυτός ο συρφετός των αστών πολιτικών, πανεπιστημιακών, λογοτεχνών και άλλων διανοούμενών κλπ. υπερασπίζεται την "ιστορική αλήθεια" και την "ιστορική κληρονομιά".
Στόχος των νέων "μακεδονομάχων" είναι να αποδείξουν ότι δεν υπήρξε ποτέ Σλαβομακεδονικό έθνος, κατά συνέπεια ούτε Σλαβομακεδόνες στην Ελλάδα, ότι είναι κατασκεύασμα του Τίτο, για να προωθήσει τα επεκτατικά του σχέδια σε βάρος της ελληνικής Μακεδονίας, ότι τέλος μόνο οι Ελληνες έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον όρο Μακεδονία, σαν οι μοναδικοί και γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και του Μ. Αλεξάνδρου.
Για για να πετύχουν το σκοπό τους αρχίζουν τις ιστορικές αλχημείες, που οδηγούν βαρύγδουπους "επιστήμονες" στο επίπεδο της γελοιότητας. Ανακάλυψαν ότι πρόγονοι των Σλαβομακεδόνων ή των - κατά την αστική προπαγάνδα - Σκοπιανών είναι οι Δάρδανοι, αντίπαλοι και εχθροί των αρχαίων Μακεδόνων, που ζούσαν στα εδάφη της πρώην γιουγκοσλάβικης Μακεδονίας! Ετσι δικαιολογούν το γιατί οι Σλαβομακεδόνες δεν έχουν καμιά σχέση με τους αρχαίους Μακεδόνες και κανένα δικαίωμα στην κληρονομιά που άφησαν.
Ακριβώς το αντίθετο υποστηρίζουν οι αστοί εθνικιστές της πρώην γιουγκοσλάβικης Μακεδονίας, χρησιμοποιώντας στο κράτος τους σύμβολα των αρχαίων Μακεδόνων βασιλιάδων, για να θεμελιώσουν ιστορικά τις επεκτατικές βλέψεις τους. Οι μεγαλόσχημοι "επιστήμονες μας" παραβλέπουν σκόπιμα αυτό που ξέρει κάθε μαθητής Λυκείου ότι τα σύγχρονα έθνη και η εθνική συνείδηση άρχισαν να διαμορφώνονται παράλληλα με την ανάπτυξη της αστικής τάξης και ίων καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Αυτή είναι η μόνη επιστημονική βάση από την οποία πρέπει να ξεκινά η προσέγγιση του εθνικού ζητήματος.
Οτι το εθνικό ζήτημα είναι αντικείμενο της ιστορίας και της κοινωνιολογίας, ενώ η φυλετική καταγωγή, η συνέχεια από αρχαίους λαούς σε σύγχρονους είναι αντικείμενο άλλων επιστημών, όπως η εθνολογία, η λαογραφία κλπ., που πάντως δεν μπορούν να ερμηνεύσουν το σχηματισμό των σύγχρονων εθνών, που σχεδόν στο σύνολο τους προέρχονται από διαφορετικούς λαούς, από διαφορετικές εθνικές ομάδες και φυλές. Είναι λοιπόν ευνόητο, ότι τα σλαβικά φύλα που άρχισαν να εγκαθίστανται στη Βαλκανική στην περίοδο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, από τον 6ο αιώνα μ.χ., και τα έθνη που προήλθαν απ' αυτά μερικούς αιώνες αργότερα δεν έχουν σχέση με τα φύλα που έζησαν στην ίδια περιοχή 2.000 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για το σύγχρονο ελληνικό έθνος.
Το ζήτημα της φυλετικής συνέχειας από τους αρχαίους Ιωνες, Δωριείς, Μακεδόνες και άλλα ελληνικά φύλα, που ζούσαν πριν από περίπου 2.500 χρόνια στον ελλαδικό χώρο, απετέλεσε αντικείμενο μελέτης από εθνολόγους, λαογράφους και άλλους επιστήμονες, πολλοί από τους οποίους έκφρασαν και αντιτιθέμενες απόψεις. Κανένας σοβαρός επιστήμονας όμως (ακόμη και εκπρόσωποι του μεγάλο ιδεατισμου) δεν αμφισβήτησε, ότι στη μακραίωνη πορεία διαμόρφωσης του νεοελληνικού έθνους η εθνική ταυτότητα του διαμορφώθηκε με τη φυλετική, πολιτιστική και οικονομική αλληλεπίδραση και επιμειξία με μα σειρά άλλα φύλα, τα οποία πέρασαν από την Ελλάδα σαν επιδρομείς και καταχτητές ή με τα οποία είχε στενές σχέσεις, όπως είναι οι Αλβανοί, οι Ρωμαίοι, οι Αραβες, οι Σλάβοι, οι Ενετοί, οι Τούρκοι.
Οι αναδρομές και οι αναφορές στην αρχαία Μακεδονία και το Μ. Αλέξανδρο δεν μπορούν να ερμηνεύσουν ιστορικά φαινόμενα που εμφανίστηκαν 20 τουλάχιστον αιώνες αργότερα, αλλά εξυπηρετούν αποκλειστικά την εθνικιστική προπαγάνδα και των δυο πλευρών. Οσο για τα σύμβολα και το πολιτιστικό παρελθόν, για τα οποία ερίζουν Αθήνα και Σκόπια, δεν αποτελούν κληρονομιά κανενός ξεχωριστού έθνους. Η πολιτιστική κληρονομιά της ελληνικής αρχαιότητας, όχι μόνο ο ήλιος της Βεργίνας, αλλά και ο Παρθενώνας και η αρχαιοελληνική φιλοσοφία και η τραγωδία και η αττική κωμωδία αποτελούν κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας, η οποία άλλωστε και την χρησιμοποιεί ανεμπόδιστα. Εκτός πια κι αν οι αστοί "μας" φτάσουν να ζητήσουν... πνευματικά δικαιώματα για τις μεταφράσεις του Αριστοτέλη και του Αισχύλου, που στο εξωτερικό είναι πολύ περισσότερες και πολύ πιο πλήρεις απ' αυτές που υπάρχουν στην νεοελληνική γλώσσα _________________ Ας είμαστε τεμπέληδες σε όλα εκτός απο τον έρωτα , το πιοτό και την τεμπελιά.
Ιστορία ΔΕΝ ειναι η προιστορία του παρόντος ούτε η ξερή χρονολογική
καταγραφή γεγονότων αλλα το ίδιο το ανοικτό μέλλον μας που οφείλουμε
να προσδιορίζουμε και να κατανοούμε. Το όφελος που θα αποκομίσουμε
ειναι σε πρώτη φάση να δημιουργήσουμε το υπόβαθρο για ορθότερες επιλογές.
Δυο λογια επι του εθνολογικού ζητήματος.
Σαφώς και δεν υποτιμάω τους εθνολόγους, λαογράφους κλπ αλλά...
Αλλο πράγμα Σλάβοι που έζησαν ή ζούν στην σημερινή Μακεδονία,
άλλο πράγμα η (ανύπαρκτη) Σλαβομακεδονική εθνότητα και άλλο
πράγμα οι σλαβόφωνοι,αλλα με ελληνική συνείδηση, πληθυσμοί.
Αν υπήρχε τέτοια εθνότητα (σλαβομακεδόνες) θα έπρεπε να είχε αναφερθεί
κάτι τέτοιο και πριν 200 και πριν 400 και πριν 600 χρόνια .
Ομως αυτός ο όρος είναι νέος, πολύ πρόσφατος,τόσο πρόσφατος όσο και
η ηλικία του ελληνο-σλαβο-βουλγαρικού ανταγωνισμού για τη Μακεδονία.
-Πριν τον Β'ΠΠ το σημερινό fyrom ονομαζόταν vardarska.
-Ο Βασίλειος ο Β' ,Βυζαντινός αυτοκτάτορας (976-1025),
ονομάστηκε Βουλγαροκτόνος και όχι σλαβομακεδονοκτόνος ούτε
μακεδονοκτόνος όταν νίκησε τον Σαμουήλ το 1014.
(Ο Σαμουήλ θεωρείται απο τους Σκοπιανούς δικός τους άνθρωπος)
-Οι Οθωμανική αυτοκρατορία πραγματοποίησε διάφορες
απογραφές στις οποίες ναι μεν έχουμε ανακριβή στοιχεία
αλλα σε όλες έχουν καταγράψει:Μουσουλμάνους,Βούλγαρους,
Εβραίους,Σέρβους,Αλβανούς,Ρωμιούς αλλα ουδέποτε αναφέρθησαν
σλαβομακεδόνες ή κάτι παρόμοιο.
-Οι αναδρομές στον Μ.Αλέξανδρο δεν μπορούν να ερμηνεύσουν
σημερινά ιστορικά φαινόμενα (διαφωνώ εν μέρη) όμως δεν
πρέπει να αποσιωπάς ότι μετα απο 2500 χρόνια μιλάμε την
ίδια γλώσσα και αυτό δεν ειναι προπαγάνδα ούτε ιστορικές
αλχημείες αλλα ιστορική δεοντολογία.
-Κάθε μαθητής Λυκείου γνωρίζει επίσης πως Έλληνες και Ελληνικό έθνος
υπήρχαν και πριν την γέννηση της αστικής τάξης και πολλές χιλιάδες
χρόνια πριν τις καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις.
Μάλιστα ,κάπου στη Σαλαμίνα τραγουδούσαν "ιτε παίδες ελλήνων...."
δε συνεχίζω γιατι το υπόλοιπο θυμίζει φασιστικό εμβατήριο και
μπορεί να ενοχλήσει.
Αντίθετα ιστορική αλχημεία είναι η προσπάθεια ισοπέδωσης
πολιτιστικών κληρονομιών. Ο Παρθενώνας, η αττική τραγωδία,
το θέατρο της Επιδαύρου η Ιλιάδα , η Οδύσσεια ,η ελληνική
φιλοσοφία, το πυθαγόρειο θεώρημα, Ο Ομηρος ,ο Καβάφης , Σεφέρης
είναι κυρίως ελληνικός πολιτισμός και προσφορά των ελλήνων
στον Παγκόσμιο πολιτισμό- παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Όλοι οι υπόλοιποι λαοί τότε ησαν κυρίως θεατές αυτού του
θαύματος πλην μερικών λαών βεβαια που είχαν επιδοθεί στις
δεισιδαιμονίες και μαγείες.
Τον Ομηρο Καβάφη Σεφέρη τους ανέφερα επειδή τα τελευταία
χρόνια υπάρχει μια ενορχηστρομένη προσπάθεια να παρουσιαστουν
ως Τουρκοι. (ο Όμηρος = Omer )
---
Εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν και άλλες βάσεις πάνω στις οποίες ξεκινούν
οι προσεγγίσεις εθνικών ζητημάτων και οχι μονο αυτές που σχετίζονται
με αυστηρά οικονομικούς και οικονομίστικους λόγους. Αυτό που διαμορφώθηκε
και αφυπνίστικε με την ανάπτυξη της αστικής τάξης και του καπιταλισμου
ήταν τα σύγχρονα κράτη (και ο εθνικισμός τους) τα οποία αντικατέστησαν
τις μεγάλες αυτοκρατορείες ....
Προσοχή =εθνη προυπήρχαν= Εδώ χωράει πολύ κουβέντα για το αν τα έθνη
(στην Βαλκανική) την δεδομένη ιστορική περίοδο θα μπορούσαν να επιβιώσουν
άνευ κρατικής οντότητας και συνόρων και αν τα κράτη θα μπορούσαν να
εδραιωθούν ανευ εθνικισμου. Με άλλα λόγια ο εθνικισμός που αναπτύχθηκε
στο δεύτερο μισο του 18ου και 19ο αιώνα δεν ήταν αποτέλεσμα του κακού
καπιταλισμού και της πανούργας ύπουλης αστικής τάξης αλλα ,δυστηχώς, ενα
αναγκαίο κακό και ιστορικό proccess, ενα "τέκνο της ανάγκης".
Σε εκείνη την κατάσταση ο εθνικισμός δεν ήταν μόνο μια επιθετική
διεκδίκηση εδαφών (και υπηκόων) αλλα παραλληλα και μία αμυντική
στάση-μονόδρομος- για τα κράτη αυτά.
Πολύ φοβάμαι πως υιοθέτηση και εφαρμογή διεθνιστικών πρακτικών
και όλα αυτά τα ηχηρά συνθήματα περι αυτοδιάθεσης των λαών κλπ κλπ,
θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία και το συμπέρασμά μου, εξετάζοντας τα
γεγονότα είναι πως τέτοιου είδους προσπάθειες αποσκοπούσαν μονο στο
να "τσιμπίσει" ο πιο αφελής απο τις εμπλεκόμενες πλευρές, να διαπράξει
ιστορικά ατοπήματα και να ακολουθήσει πορεία ξένη προς τη γεοπολιτική του
ταυτότητα. Υπάρχει και ένα ζωντανό παράδειγμα που λέγεται ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΡΩΜΥΛΙΑ
και εδραιώνει τα οσα προανέφερα.
Το 1878 η Ανατολική Ρωμυλία ανακυρήχθηκε αυτόνομη οθωμανική επαρχία.
Το 1885 προσαρτήθηκε πραξικοπηματικά απο την Βουλγαρία και εκτοτε
παρέμεινε επαρχία της χωρίς να ενοχληθούν ποτέ ούτε και αυτοί οι
Βούλγαροι κομμουνιστές. Σημειώσατε οτι στηυν Ανατολική Ρωμυλία
ουδέποτε αναπτύχθηκε "εθνικισμός" και οι πλυθησμοί ΔΕΝ ήταν Βουλγαρικοί.
Το ανέλπιστο για τους ανταγωνιστές της Ελλάδας ήταν ότι στην Ελλάδα
τελικά βρήκαν τελικά τους εν δυνάμει "σύμμαχους" οι οποίοι κράτησαν το
Μακεδονικό ζήτημα επίκαιρο και ανοιχτό όλα αυτά τα χρόνια.
Δέν αναφέρθηκες καθόλου σε αυτο το ερώτημα που πλανάται σαν φάντασμα πάνω
απο την Μακεδονία.
Τί αντάλαγμα έδωσε ο Ζαχαριάδης στον Τίτο και στην ηγεσία του ΝΟΦ
και απέσπασε τόση βοήθεια υλική και ηθική στα χρόνια του εμφύλιου ?
Ως ποιό βαθμό είχε δεσμευθεί το ΚΚΕ εναντι του Βελιγραδίου ??
Όταν το ΚΚΕ σήμερα διακυρήσει "εθνική ανεξαρτησία" πώς την εννοεί αυτή. ??
Εθνική ανεξαρτησία χωρίς εδαφική ακαιρεότητα δεν την θέλει κανείς.
Δεν θεωρώ τον διεθνισμό κακό πράγμα , αντίθετα είμαι πεπεισμένος
πως πρόκειται για το ίδιο το μέλλον του κόσμου αλλα στην παρούσα
κατάσταση ΠΡΕΠΕΙ να διαπερναει μεσα απο τον πατριωτισμό μας και
την εθνική μας ταυτότητα που αναγνωρίζει τις ιδιομορφίες μας την
πολιτιστική μας διαδρομή και προσφορά στο πέρασμα των αιώνων. _________________ -
sorix, parakatw sou kanw copy paste ena arthro pou vrika k pou eksigei ta sxedia tou zahariadikou kke epi emfiliou (1945-1949) gia tin makedonia.
to link einai http://anatolikos.com/dse/dse41.htm
Ένα από τα σπουδαιότερα ντοκουμέντα της περιόδου του εμφυλίου πολέμου είναι και το σχέδιο στρατιωτικής δράσης του ΔΣΕ, που εγκρίθηκε από την 3η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ και πήρε την επωνυμία "Σχέδιο Λίμνες". Η ονομασία "Σχέδιο Λίμνες", σύμφωνα με μαρτυρίες, οφείλεται στον τόπο που πραγματοποίησε τις εργασίες της η ΚΕ του ΚΚΕ. Συγκεκριμένα η 3η Ολομέλεια πραγματοποιήθηκε σε περιοχή της Γιουγκοσλαβίας (σύμφωνα με ορισμένες άλλες μαρτυρίες γίνεται λόγος για την Αλβανία) κοντά στις λίμνες Πρέσπες. Ετσι το στρατιωτικό σχέδιο που εγκρίθηκε εκεί πήρε την κωδική ονομασία "Σχέδιο Λίμνες". Στις γενικές κατευθύνσεις το σχέδιο αυτό δε διαφέρει από τις απόρρητες οδηγίες που είχαν σταλεί, τον Απρίλη του '47, ο Ν. Ζαχαριάδης και ο Γ. Ιωαννίδης προς τον Μ. Βαφειάδη. Ο στόχος παραμένει ο ίδιος και είναι η δημιουργία απελευθερωμένης περιοχής σε Μακεδονία - Θράκη με κέντρο τη Θεσσαλονίκη και η μετατροπή του ΔΣΕ σε τακτικό στρατό για την επίτευξη αυτού του στόχου. Στο σχέδιο, βέβαια, οι στόχοι και τα καθήκοντα του ΔΣΕ, για την εκπλήρωσή τους, μπαίνουν πολύ πιο συγκεκριμένα και πιο αναλυτικά.
Το "Σχέδιο Λίμνες" βρίσκεται στο "Αρχείο ΚΚΕ - ΑΣΚΙ", στα ρώσικα και σε ελληνική μετάφραση, με αριθμό αρχειοθέτησης Κ383/Φ: 20/33/33. Το ελληνικό πρωτότυπο κείμενο δεν έχει ακόμη βρεθεί. Ολόκληρο το ντοκουμέντο δημοσιεύεται παραπλεύρως.
"ΛΙΜΝΕΣ"
Το σχέδιο στρατιωτικής δράσης του ΔΣΕ
"Αυστηρά εμπιστευτικό
ΣΧΕΔΙΟ "ΛΙΜΝΕΣ"
Πολιτική κατάσταση
Κατά την παρούσα στιγμή ωρίμασαν οι συνθήκες για την εκπλήρωση του βασικού στρατηγικού καθήκοντος, που στέκεται μπροστά στο Δημοκρατικό Στρατό μας, δηλαδή τη δημιουργία ελεύθερου εδάφους στην έκταση της Μακεδονίας και την απελευθέρωση ολόκληρης της Μακεδονίας - Θράκης με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Στρατηγικά είναι αναγκαία να δημιουργηθούν γι' αυτό το σκοπό ορισμένες προϋποθέσεις, όπως εκτίθενται παρακάτω.
ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Α. Εμψυχο υλικό
α. Γενικά στη χώρα: Στρατός 100.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 40.000. Χωροφυλακή 30.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 15.000 άνδρες. Ενοπλοι ΜΑΥ 40.000 από τους οποίους παρατακτοί 5.000 άνδρες. Σύνολο 170.000 άνδρες, από τους οποίους παρατακτοί 60.000.
β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: Σύνολο 59.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 23.000. Δεν είναι γνωστές με ακρίβεια οι δυνάμεις στη Θεσσαλονίκη.
γ. Περιοχές Μακεδονίας - Ηπείρου - Θράκης μαζί: Σύνολο 88.000 άνδρες από τους οποίους παρατακτοί 32.000.
Β. Μέσα
α. Οπλισμός πεζικού: Σε κάθε τάγμα 45 οπλοπολυβόλα μπρεντ και 45 αυτόματα τόμσον, 2 - 4 βαρείς όλμοι (οι δύο αμερικάνικοι), 2 πολυβόλα βίκερς, 3 πίατ κατά λόχο. Αφθονία πυρομαχικών.
β. Πυροβολικό: 4 πυροβόλα στην ταξιαρχία
γ. Μηχανοκίνητες δυνάμεις: 1 σύνταγμα θωρακισμένων και ελαφρά τανκς σε κάθε μεραρχία.
δ. Διαβιβάσεις: 1 ασύρματος ισχύος 22 κατά τάγμα και ραδιοτηλέφωνα κατά λόχο και διμοιρία. Επίσης οπτικά είδη.
ε. Μεταφορικά μέσα: Σε αφθονία.
στ. Υλικά μηχανικού: Σε αφθονία.
ζ. Επιμελητεία: Καλά οργανωμένη, διαθέτει όλα τα αναγκαία.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Α. Εμψυχο υλικό
α. Γενική δύναμη στη χώρα: 24.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 18.000.
β. Περιοχή Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας: 10.500 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 8.000.
γ. Περιοχές Μακεδονίας - Ηπείρου - Θράκης μαζί: 15.000 μαχητές από τους οποίους παρατακτοί 11.000.
Συσχετισμός δυνάμεων γενικά 1:3 σε όφελος του εχθρού.
Β. Μέσα
α. Οπλισμός πεζικού: Οπλα - αυτόματα - οπλοπολυβόλα διαφόρων τύπων με πολλές ελλείψεις στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και με σοβαρές ελλείψεις στη Θεσσαλία, Ρούμελη (Κεντρική Ελλάδα) και Πελοπόννησο. Ολμοι από 1 - 2 κατά τάγμα στη Μακεδονία, Ηπειρο και Θράκη και από 1/2 - 1 στη Θεσσαλία, Ρούμελη και Πελοπόννησο.
β. Πυροβολικό: Συνολικά 5 πυροβόλα.
γ. Εκρηκτικό υλικό: Μηδαμινές ποσότητες στη Μακεδονία - Ηπειρο και Θράκη και εντελώς καθόλου στη Θεσσαλία - Ρούμελη - Πελοπόννησο.
δ. Μηχανοκίνητα: Δεν υπάρχουν.
ε. Διαβιβάσεις: Από ένα ασύρματο κατά Αρχηγείο Περιοχής και στην πλειοψηφία των περιφερειακών Αρχηγείων. Δεν υπάρχουν καθόλου στα τάγματα.
στ. Μεταφορικά μέσα: Εντελώς ανεπαρκή για τις υπάρχουσες ανάγκες.
ζ. Επιμελητεία: Οχι καλά οργανωμένη και με πηγές πολύ φτωχές σε σύγκριση με τις ανάγκες.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟ``ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΔΣΕ
Α. Ποσοτική ανάπτυξη
Οι δυνάμεις του ΔΣΕ με γρήγορους ρυθμούς πρέπει να αυξηθούν πολύ, ώστε προς την άνοιξη του 1948 να τριπλασιαστούν. Ιδιαίτερα αυτή η αύξηση πρέπει να επιτευχθεί στο πιο σύντομο διάστημα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία ώστε να γίνει δυνατό να εξοικονομηθούν από εκεί οι αναγκαίες εφεδρικές δυνάμεις για τη δημιουργία του κύριου εκστρατευτικού σώματος, που θα επιχειρήσει την κατάληψη της Θεσσαλονίκης.
Β. Οργανωτική προετοιμασία
α. Ηδη από τώρα πρέπει να καταπιαστούμε με την οργάνωση μονάδων τακτικού στρατού, πράγμα που προοδευτικά πρέπει να επεκταθεί σε ολόκληρο το Δημοκρατικό Στρατό και να ολοκληρωθεί προς την άνοιξη.
β. Να παρθεί, μεταφερθεί και κατατμηθεί το αναγκαίο υλικό για τον πλήρη εξοπλισμό όλων των δυνάμεων του ΔΣΕ, υπολογίζοντας ότι αυτές θα φτάσουν τους 60.000 άνδρες. Λεπτομέρειες για τις αναγκαίες ποσότητες υλικού κατά κατηγορία δίνονται στο συνημμένο πίνακα.
γ. Να αναζητηθεί και εκπαιδευτεί το αναγκαίο τεχνικό προσωπικό για όλα τα όπλα και ιδιαίτερα για το μηχανικό και τις διαβιβάσεις (ασυρματιστές, σαμποταριστές, ναρκοθέτες, ναρκοσυλλέκτες κλπ.).
δ. Να αναζητηθεί το αναγκαίο υλικό για γεφυρώσεις και οχυρώσεις (λαστιχένιες βάρκες, αγκαθωτό σύρμα, εργαλεία, τσιμέντο, ελάσματα κλπ.).
ε. Άμεσα να ανεβρεθούν μεταφορικά μέσα.
στ. Στο πιο σύντομο διάστημα να οργανωθεί η επιμελητεία και να εξασφαλίσει πηγές εφοδιασμού ικανές να καλύπτουν όλες τις ανάγκες του ΔΣΕ. ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΔΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΤΥΠΗΜΑΤΟΣ
Άμεσος βασικός σκοπός: Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Καλαμπάκα - Μέτσοβο - Γιάννενα με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας. Αυτό θα επιτρέψει να μεταφέρουμε στο νότο σοβαρές ενισχύσεις σε υλικά για να πετύχουμε την ανάπτυξη των δυνάμεων του ΔΣΕ στις περιοχές Θεσσαλίας, Ρούμελης και Πελοποννήσου και των σοβαρών επιχειρήσεών τους και έτσι να εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή διασπορά των δυνάμεων του εχθρού και, κατά συνέπεια, να ανακουφίσουμε τις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας.
Δεύτερος βασικός σκοπός: Κυριαρχία στις οδικές αρτηρίες Λάρισα - Ελασσόνα - Κοζάνη και Λάρισα - Τέμπη - Κατερίνη, με βασικό σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ των βουνών Χάσια - Πιέρια - Όλυμπος - Κίσσαβος.
Σταθερή κυριαρχία του ΔΣΕ στο οροπέδιο Κοζάνης μέχρι τον ποταμό Αξιό με κέντρο βάρους προς τις διόδους Εδεσσα - Αρνισα και Καστανιά με σκοπό την αποκοπή της Δυτικής Μακεδονίας από το νότο και την ανατολή. Ταυτόχρονα ενίσχυση της Κεντρικής Μακεδονίας από την πλευρά της Δυτικής και Ανατολικής Μακεδονίας.
Τρίτος βασικός σκοπός: Να αναληφθεί αποφασιστική επιθετική προσπάθεια για τη δημιουργία ελεύθερης περιοχής στο χώρο Κόνιτσα - Μέτσοβο, Γρεβενά - Τσοτύλι - Νεστώριο.
Δευτερεύοντες σκοποί:
Ήπειρος: Μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή Παγωνίου και Λάκα Σούλι και εξασφάλιση ελέγχου στην αρτηρία Αρτα - Πρέβεζα - Γιάννενα.
Θεσσαλία: Απώθηση του εχθρού από την κεντρική οροσειρά της Πίνδου (Κόζιακας - Άγραφα) και των εκεί θέσεων του ΔΣΕ.
Ρούμελη: Κυριαρχία του ΔΣΕ στο δρόμο Λαμία - Καρπενήσι με σκοπό την αποκατάσταση εδαφικής ενότητας μεταξύ Θεσσαλίας και Ρούμελης. Ενίσχυση του ελέγχου στο βασικό οδικό άξονα Αθήνα - Λαμία με σκοπό την αγκίστρωση κατά μήκος αυτής της αρτηρίας του μέγιστου δυνατού των δυνάμεων του εχθρού. Προώθηση προς το όρος Πάρνηθα (κοντά στην Αθήνα), ανάπτυξη των επιχειρήσεων στη νήσον Εύβοια και αποκατάσταση άμεσης επαφής με την Πελοπόννησο ώστε να επιτευχθεί η μεταφορά εκεί υλικού.
Ανατολική Μακεδονία - Θράκη: Αύξηση των δυνάμεων του ΔΣΕ μέχρι 10.000 άνδρες. Οχύρωση των δυνάμεων του ΔΣΕ στην ανατολική Μακεδονία και τέτοια διάταξή τους που να επιτρέπει τη δική μας κυριαρχία στο οροπέδιο του Ζιρνόβου. Αποκοπή της Θράκης με μόνιμη και σταθερή εγκαθίδρυση σοβαρών δυνάμεων του ΔΣΕ στον τομέα του όρους Χαϊντού.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟ``ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΑΣΕΙΣ.
Δημιουργία τμημάτων αντιαεροπορικού πυροβολικού με βαριά αντιαεροπορικά πυροβόλα. Εξασφάλιση καταδιωκτικής αεροπορίας. Εγκαιρη εγκατάσταση στα κυριότερα σημεία ειδικού πυροβολικού (επάκτιου). Ειδικά μέσα για το ρίξιμο θαλάσσιων ναρκών από τον αέρα και τη θάλασσα. Ελαφρά ταχυκίνητα πλωτά μέσα για τον έλεγχο των ακτών.
10 του Σεπτέμβρη 1947
Μάρκος, Διοικητής του ΔΣΕ
Λ. Στρίγκος, βοηθός του διοικητή για την πολιτική δουλιά
Στ. Παπαγιάννης, επιτελάρχης του ΔΣΕ
Γ. Κικίτσας, διοικητής του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας
Π. Ερυθριάδης, βοηθός του διοικητή του ΔΣΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας για την πολιτική δουλιά
Κανακαρίδης, διοικητής του ΔΣΕ Θράκης
Λασσάνης, διοικητής του ΔΣΕ Ανατολικής Μακεδονίας". _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
Αγαπητέ IRA , σε ευχαριστώ για πληροφόριση
και post , θα επισκευθω το σαητ με την πρωτη ευκαιρία .
Ενα πράγμα θα σου πώ μόνο και θέλω να το
διαβάσεις καλά και να το φιλοσοφίσεις.
Η μελέτη της ιστορίας θέλει ψυχραιμία και
αμεροληψία και οχι συναισθηματισμούς.
Την περίοδο 1944 -1950 πρέπει να την μελετήσεις
με τοση ψυχραιμία οπως οταν μελετάς τον Πελοπονησιακό πόλεμο.
Αν αδυνατείς να το δείς τόσο αμερόληπτα τότε
δεν μπορείς να διαπιστώσεις τι πραγματικά
έχει συμβεί και γιατί εμείς τώρα πραγματικά κινδυνεύουμε να τα ξαναζήσουμε. _________________ -
Όταν μελετάμε την Ιστορία δεν χρειάζονται ωραιοπάθειες κ διαλακτικότητες. Η Ιστορία γράφεται με γεγονότα κ για να είμαστε σωστοί απέναντι στην Ιστορική αλήθεια πρέπει να λέμε ακριβώς οτι συνέβη.
Δεν αμφιβάλλω πως με το να κρατάμε κάποια ουδετερότητα διαφυλάσσουμε κάποια πράματα και αποτρέπουμε κάποια άλλα όμως αυτή η τακτική δεν ταιριάζει σε ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να αγωνιστούν για να μεταφέρουν την ιστορική αλήθεια ατόφια στις επόμενες γενιές...
Συνεπώς η μόνη αγωνιστική στάση είναι η παράθεση της ιστορικής αλήθειας όποια κι αν είναι αυτή. Δεν δίστασα ποτέ να κριτικάρω ποτέ τα λάθη μου (κριτική που οδηγεί στην διμιουργία όμως, όχι στον μηδενισμό), δεν θα διστάσω επίσης όμως να υποστηρίξω και τα σωστά μου. Το ίδιο και με τις πράξεις του ΚΚΕ. Στεκόμαστε κριτικά απέναντί τους, τις μελετάμε και βγάζουμε συμπεράσματα. Και απο τα λάθη και απο τα σωστά μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα που θα μας οδηγήσουν ένα βήμα μπροστά και μπορούνε να μας απεγκλωβίσουν απο συγκεκριμένες νοοτροπίες και στάσεις ζωής και να μας οδηγήσουνε σε ένα καλύτερο μέλλον όπου η αγανάκτηση και ο θυμός μας θα γίνουν θέληση για δημιουργία. _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
Κρίνω σκόπιμω να δημοσεύσω το άρθρο του Ζαχαριάδη "το στιλέτο του Τίτο χτυπά πισώπλατα την δημοκρατική Ελλάδα".
ΤΟ ΣΤΙΛΕΤΟ ΤΟΥ ΤΙΤΟ ΧΤΥΠΑ ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ ΤΗ ΛΑΪΚΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
Αρθρο στην εφημερίδα "Για σταθερή ειρήνη, για τη λαϊκή δημοκρατία!", όργανο του Γραφείου Πληροφοριών των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων, 1-8-1949 Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», τεύχος 8, Αύγουστος 1949
Το λαϊκοεπαναστατικό κίνημα στη χώρα μας αντιμετώπιζε και στο παρελθόν, όταν το Δεκέμβρη του 1944 είχαμε την ένοπλη αγγλική επέμβαση, αντιμετωπίζει και σήμερα σοβαρές δυσκολίες στον τραχύ δρόμο προς τη νίκη. Ο κάθε κάτοικος στη χώρα αυτή ξέρει, ότι αν έλειπε η ανοιχτή και ολόπλευρη υποστήριξη, που οι άγγλοι και οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές δίνουν στους έλληνες αντιδραστικός, ο μοναρχοφασισμός στην Ελλάδα δε θα μπορούσε ούτε λίγους μήνες να κρατηθεί. Οι κύριες δυσκολίες μας ξεκινάν απ΄ το γεγονός ότι ο αγγλοαμερικανικός ιμπεριαλισμός επιμένει να κρατήσει στην Ελλάδα, τόσο γιατί του παρέχει μια εξαιρετικής σπουδαιότητας στρατηγική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο, όσο και γιατί τη χώρα μας την οργανώνει κα θέλει να τη διατηρήσει για να τη χρησιμοποιήσει σαν στρατιωτικοπολεμικό προγεφύρωμα ενάντια στις χώρες της λαϊκής δημοκρατίας και τη Σοβιετική Ένωση. Είναι γνωστές από παλιά οι ερωτοτροπίες και οι προθέσεις του Τσόρτσιλ προς αυτή την κατεύθυνση.
Όταν όμως πέρσι ο μοναρχοφασισμός είχε στο Γράμμα-Βίτσι τη στρατιωτική αποτυχία του και είδε να καταρρέουν οι στρατηγικές επιδιώξεις του για το 1948, κλονίστηκε και η θέση του ξένου ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα. Το λαϊκοεπαναστατικό κίνημα και ο ΔΣΕ προωθούσαν και στερέωναν τη θέση τους στην Πελοπόννησο, Ρούμελη και Θεσσαλία και στα νησιά Σάμο, Εύβοια. Μα και σε μια σειρά άλλα νησιά, όπως η Μυτιλήνη, Ικαρία, Κεφαλονιά, Κρήτη ο μοναρχοφασισμός αποδεικνυότανε ανίκανος, παρά την τεράστια υπεροχή του, να πνίξει και να εξοντώσει το κίνημα μας.
Η αντίδραση στη χώρα μας περνούσε δύσκολες στιγμές. Οι εκθέσεις της ανώτατης μοναρχοφασιστικής στρατιωτικής ηγεσίας, στο πρόσωπο τέτοιων στρατηγών όπως οι Παπάγος, Βεντήρης, Τσακαλώτος, ομολογούσαν ανοιχτά ότι το ηθικό του στρατού των παρουσίαζε κάμψη. Τουφεκίστηκαν εκατοντάδες φαντάροι και αξιωματικοί. Ο Παύλος μίλησε για ηθική κρίση στο στρατό. Τα οικονομικά χάλια της κλίκας της Αθήνας δεν ήταν καλύτερα. Και η πολιτική κρίση υποσκάψτε ολοένα και πιο βαθιά τα θεμέλια του μοναρχοφασισμού. Ξένοι και ντόπιοι πολιτικοί παράγοντες, που κάθε άλλο παρά φίλοι μας μπορούσαν να θεωρηθούν, μόνο σε μια ειρηνική λύση και συνεννόηση άρχισαν να βλέπουν μια κάποια διέξοδο για την αντίδραση. Τα πράγματα για τους αμερικάνους δεν πήγαιναν και τόσο καλά και στην Αμερική ακούστηκαν φωνές ότι τζάμπα ξοδεύουν τα δολάρια τους στην Ελλαδα.
Τη στιγμή ακριβώς που η κρίση του μοναρχοφασισμού έτεινε προς την οξύτητα αυτή, παρουσιάστηκε η προδοσία του Τιτο. Και το γεγονός αυτό ήρθε να προσθέσει μια καινούργια σοβαρή δυσκολία στο Λαϊκοδημοκρατικό μας κίνημα, γιατί από τη μια μεριά διασπούσε την ενότητα της λαϊκοδημοκρατικής αλληλεγγύης προς τον αγώνα μας, ενώ από την άλλη δεκαπλασίαζε την απόφαση των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών να διατηρήσουν με κάθε θυσία την Ελλάδα γιατί έτσι μόνο θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν την προδοσία της κλίκας του Τίτο και να ευρύνουν το προγεφύρωμα τους στα Βαλκάνια, ενώ ταυτόχρονα αναπτέρωνε το ξεπεσμένο ηθικό του μοναρχοφασισμού και του 'δινε καινούργιο κουράγιο. Η προδοσία του Τίτο ευκόλυνε τους Αμερικάνους στο να κρατήσουν την Ελλάδα και το κράτημα της Ελλάδας έκανε δυνατή την ολοκληρωτική αξιοποίηση της προδοσίας του Τίτο. Αυτές είναι οι συνέπειες της τιτικής προδοσίας. Το κίνημα μας δεχότανε μια μαχαιριά πισώπλατα.
Οι Τίτο και Τζιας μπορούν να ξεφωνίζουν τώρα όσο θέλουν ότι οι αντάρτες στην Ελλάδα άρχισαν να χάνουν το ηθικό τους και την πίστη τους προς τη νίκη. Γεγονός όμως παραμένει ότι κανένας άλλος δε χάρηκε τόσο από την προδοσία τους όσο οι έλληνες μοναρχοφασίστες και οι ιμπεριαλιστές δεσπότες τους . Και γεγονός ακόμα παραμένει, που επιβεβαιώνεται από την προδοσία αυτή, ότι το Λαϊκοδημοκρατικό κίνημα στη χώρα μας δε γνώρισε, ακόμα απ' τον καιρό της πρώτης κατοχής, τόσο ύπουλο και βδελυρό εχθρό, όσο η συμμορία του Τίτο. Αξίζει να σταθούμε στο ζήτημα αυτό.
Ο μεγαλοσερβικός σωβινισμός της κλίκας του Τίτο εκδηλώθηκε απέναντι στο κίνημα αντίστασης στην Ελλάδα απ' τα 1943 κιόλας και παρουσιαζότανε με την παρακάτω θέση: Το ΚΚΕ ακολουθεί εσφαλμένη πολιτική, προδίνει τον αγώνα. Προδότης είναι και ο Ζαχαριάδης. Ο Λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου μπορεί να βρει την απελευθέρωση του μόνο στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Πρωταρχικό καθήκον για όλους του μακεδόνες πατριώτες μπαίνει η πάλη ενάντια στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ και η συνεργασία με το ΚΚ Γιουγκοσλαβίας. Αυτή ήταν η θέση της κλίκας του Τίτο απ' τα 1943 και δω. Αυτή τη γραμμή εφάρμοζε από τότε κιόλας, στη Μακεδονία του Αιγαίου, το πρωτοπαλίκαρο του Τιτο, ο Τέμπο (Μπουκμανοβιτς), αυτή τη γραμμή εφάρμοζε από τότε ο κύριος πράκτορας τους Γκότσε. Την ίδια γραμμή ακολουθά τώρα και η συμμορία των Γκότσε-Κεραμιτζιέφ. Χιλιάδες πράκτορες έστειλε στα χρόνια αυτά η κλίκα του Τίτο μέσα στο ΚΚΕ καιι στο ΕΑΜ. Υπονόμευση του ΚΚΕ, διάσπαση του λαϊκοαπελευθερωτικού αγωνα μας - αυτή τη δουλειά κάνουν οι πράκτορες αυτοί. Και πρέπει να το πούμε ανοιχτά, ότι η ελληνική αντίδραση και ο αγγλοαμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν μπορούσαν να βρουν καλύτερο σύμμαχο στον αγώνα τους που έκαναν και κάνουν ενάντια στο λαϊκοδημοκρατικό κίνημα στην Ελλάδα.
Η κλίκα του Τίτο εξαπατούσε το λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου όταν του έλεγε ότι τη λευτεριά του θα την έβρισκε μόνο στην ένωση του με την Γιουγκοσλαβία, ξεκόβοντας και πολεμώντας το ΚΚΕ, που χε προδώσει, όπως έλεγε η κλίκα αυτή. Ο μαρξισμός-λενινισμός λέει ότι το εθνικό ζήτημα στην κάθε χώρα και γενικά. είναι στην εποχή του ιμπεριαλισμού μια εφεδρεία του προλεταριακού-επαναστατικού κινήματος και ότι μόνο σε συμμαχία μ' αυτό μπορεί να λυθεί έτσι όπως συμφέρει στο λαό. Η κεφαλαιοκρατική αντίδραση καταβάλλει παντού κάθε προσπάθεια να ματαιώσει τη συμμαχία αυτή.
Ο λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου είχε γνωρίσει πάντα στο ΚΚΕ τον πιο πιστό σύμμαχο και υπερασπιστή. Μόνο η νίκη της Λαϊκής Δημοκρατίας στην Ελλάδα θα έλυνε και το εθνικό ζήτημα για το λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Η κλίκα του Τίτο, επιδιώκοντας το σοβινιστικό μεγαλοσέρβικο σκοπό της, να προσαρτήσει τη Μακεδονία του Αιγαίου μαζί με τη Θεσσαλονίκη, οργάνωσε την υπόσκαψη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ , και τη διάσπαση του Λαϊκοδημοκρατικού κινήματος στην Ελλάδα, στρέφοντας τους μακεδόνες ενάντια στους έλληνες εργαζόμενους. Έτσι η κλίκα του Τίτο χτυπούσε το μόνο κίνημα, που η επικράτηση του και μόνο θα εξασφάλιζε την εθνική αποκατάσταση των μακεδόνων του Αιγαίου. Σαν αντιστάθμισμα, τους πρότεινε την ένωση τους με την τιτική Γιουγκοσλαβία, ένωση που μπορούσε να γίνει μια και ο Τίτο χτυπούσε και υπονόμευε το λαϊκοαπελευθερωτικό κίνημα στην Ελλάδα, ή με τη συγκατάθεση των ιμπεριαλιστικών αφεντικών στην Ελλάδα, και τέτοιες διαπραγματεύσεις γίνονται και τώρα, ή με τυχοδιωκτικό πόλεμο ενάντια στο μοναρχοφασισμό και τους πατρόνες του, πράγμα που ο Τίτο δε μπορούσε ούτε να το σκεφθεί, γιατί τα πυρά του τα έστρεφε πάντοτε στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ.
Αξίζει τον κόπο να αναφέρουμε εδώ μια σχετική, πολύ χαρακτηριστική "λεπτομέρεια". Όταν τον Οκτώβρη του 1944 οι άγγλοι αποβιβάσθηκαν στην Ελλάδα ο μπαζιμπουζούκος του Τιτο, Τέμπο (Μπουκμάνοβιτς), που πρωτοστατούσε στις συκοφαντίες κατά του ΚΚΕ δήλωσε σε κομμουνιστές της Μακεδονίας του Αιγαίου ότι από τον Τίτο ζήτησε δυο μεραρχίες για να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη. Τότε δεν είχε γίνει ακόμα ο Δεκέμβρης και οι εγγλέζοι δεν ήταν ακόμα διόλου σίγουροι ότι θα κρατήσουν την Ελλάδα. Και τώρα είναι ολοφάνερο ότι οι άγγλοι ιμπεριαλιστές θα προτιμούσαν τότε τη Θεσσαλονίκη να την πάρει ο Τίτο, παρά να μείνει στο ΚΚΕ και τον ΕΛΑΣ.
Τότε, τον Οχτώβρη του 1944, οι άγγλοι έκαναν ρίψεις όπλων στο αεροδρόμιο της Χρουπίστας από όπου τα μετέφεραν στο Βαψώρι και τα παράδιναν στους πράχτορες του Τίτο και του Τέμπο, Γκότσε και Πέιο, για να τα χρησιμοποιήσουν κατά του ΕΛΑΣ. Οι Γκότσε και Πέιος είχαν σχηματίσει στο διάστημα της χιτλεροφασιστικής κατοχής ομάδες μακεδόνων που συνεργαζόταν με τον Τέμπο. Σήμερα για μας είναι αποδεδειγμένο ότι ο άγγλος Εβανς, που ήταν αντιπρόσωπος της αγγλικής στρατιωτικής αποστολής στην Μακεδονία, επέμεινε ξεχωριστά στο να δημιουργηθούν οι ομάδες αυτές, που οι ηγέτες τους Γκότσε- Πέιος- Κερμαιτζιέφ παίξανε διασπαστικό, ενάντια στο λαϊκοεπαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα, ρόλο, όχι μόνο στα 1943-44 μα και στα 1945-46, κάτω από την καθοδήγηση του άγγλου προξένου στην Φλώρινα (!) Χιλς.
Ο Χιλς είναι που στα 1945-46 οργάνωσε στη Μακεδονία του Αιγαίου αυτονομιστικό κίνημα για να τους στρέψει ενάντια στο ΕΑΜ. Εδώ οι επιδιώξεις του συνέπιπταν με τις επιδιώξεις του Τίτο-Τέμπο.
Το Δεκέμβρη του 1944, ο Τίτο που ονειρευότανε να αρπάξει τη Θεσσαλονίκη από μια Λαϊκοδημοκρατική Ελλάδα, δεν έκανε απολύτως τίποτα, παρά τα παχιά του λόγια, για να μας βοηθήσει ενάντια στους άγγλους. Το μόνο που έκανε ήταν να μεγαλώσει ακόμα πιο πολύ τη συκοφαντία του για προδοσία του ΚΚΕ κατά πρώτο λόγω μέσα στο λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Το αποτέλεσμα ήταν να εξασθενεί και να διασπά ο Τίτο το κίνημα μας και να δημιουργεί ένα ρεύμα προσφυγιάς μακεδόνων στη Γιουγκοσλαβία. Έτσι από τη μια μεριά άδειαζε σιγά-σιγά η Μακεδονία του Αιγαίου από τους μακεδόνες, πράγμα που τόσα χρόνια επεδίωκε ο μοναρχοφασισμός για να αλλοιώσει την εθνολογική σύνθεση στη Μακεδονία του Αιγαίου, ενώ απ΄ την άλλη, οι Τίτο και Κολισέφκσι στρατολογούσαν και εκπαίδευαν, μέσα από τους πρόσφυγες αυτούς, πράχτορες, που κατοπινά τους έστελναν στην Ελλάδα ενάντια στο ΚΚΕ, το ΕΑΜ και το λαϊκοεπαναστατικό μας κίνημα.
Έτσι τα χειροπιαστά και αναμφισβήτητα γεγονότα δείχνουν ότι τουλάχιστο από το 1943 και δω το ΚΚΕ και το επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα βρισκότανε και βρίσκεται ανάμεσα σε δυο πυρά. Από τη μια μεριά οι ξένοι ιμπεριαλιστές με τους μοναρχοφασίστες και από την άλλη μεριά η κλίκα του Τίτο με εκτελεστικά όργανα της τη συμμορία Γκότσε- Κεραμιτζίέφ, που διέθετε και διαθέτει και σήμερα ακόμα εκατοντάδες πράκτορες της ΟΖΝΑ και του ΙΙ Γραφείου του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου στη Μακεδονία του Αιγαίου.
Ο Γκότσε στα 1944 ύστερα από διαταγή από τα Σκόπια, πήρε το σύνταγμα του και έφυγε στη Γιουγκοσλαβία προδίνοντας τον ΕΛΑΣ. Τώρα στα Σκόπια και οι Γκότσε- Κεραμιτζιέφ έχουν την έδρα τους και από κει οργανώνουν τις λιποταξίες από το ΔΣΕ. Στο ραδιοφωνικό σταθμό στα Σκόπια ομιλητής είναι λιποτάχτης του ΔΣΕ. Η ΚΕ του ΚΚΕ αποφάνθηκε επανειλημμένα προς την ΚΕ του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας, της κατήγγειλε με συγκεκριμένα και αδιάψευστα στοιχεία και γεγονότα τις αντεπαναστατικές αυτές πράξεις των πρακτόρων της και ζήτησε να σταματήσουν.
Η ΚΕ του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας ποτέ δεν πήρε κανένα μέτρο για να σταματήσει η κατάσταση αυτή.
Σήμερα πια έχει αποδειχθεί ότι ο Χρήστος Βλάχος που δολοφόνησε το 1947 στη Θεσσαλονίκη το Γιάννη Ζέβγο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ήταν πράκτορας της ΟΖΝΑ, που εκπαιδεύτηκε στα Σκόπια. Η ΟΖΝΑ τον έστειλε στη Θεσσαλονίκη όπου εγινε όργανο του πράκτορα της Ιντελλιτζενς Σέρβις στρατηγού Ζέρβα και δολοφόνησε το Ζέβγο. Πέντε μοναρχοφασίστες αιχμάλωτοι αξιωματικοί και ανάμεσα τους και δήμιοι του λαού, με τη βοήθεια πρακτόρων της ΟΖΝΑ έφυγαν από το στρατόπεδο αιχμαλώτων και κατέφυγαν στη Γιουγκοσλαβία.
Η ΚΕ του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας δήλωσε άγνοια για το ζήτημα αυτό, ενώ εμείς της καταγγείλαμε πότε έγινε και από ποιο σημείο πέρασαν τα σύνορα και ενώ γιουγκοσλάβοι αξιωματικοί και στρατιώτες φρουροί στα σύνορα μας ομολόγησαν ότι οι μοναρχοφασίστες πέρασαν στη Γιουγκοσλαβία, παρ' ότι είχαν διαταγή από το Βελιγράδι να δηλώσουν άγνοια.
Δεκάδες πράκτορες της ΟΖΝΑ και του ΙΙ Γραφείου του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου πιάσαμε μέχρι σήμερα. Το Δεκέμβρη του 1948 πιάσαμε στην Πρέσπας δυο πράκτορες της ΟΖΝΑ, τους Γούναρη Μένο και Μάλιο Μήτσο.
Οι πράχτορες αυτοί έδωσαν πλήρη στοιχεία, τα ονόματα των αξιωματικών της ΟΖΝΑ που τους έστειλαν και τη συγκεκριμένη αποστολή που τους έδωσαν. Το στρατοδικείο του ΔΣΕ τους καταδίκασε σε θάνατο.
Εμείς ρωτήσαμε το Βελιγράδι αν θέλει να τους επιστρέψουμε τους δυο κατάσκοπους του γιατί αλλιώς θα τους τουφεκίζαμε. Το Βελιγράδι αρνήθηκε όμως τους κατασκόπους του, παραδίνοντας τους έτσι στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και οι δυο ήταν μακεδόνες, γι αυτό και η ζωή τους δεν ενδιέφερε και τόσο τους μεγαλοσέρβους σωβινιστές.
Το ΚΚΕ διαθέτει σωρεία από παρόμοιες αδιάψευστες αποδείξεις για τον προδοτικό και διασπαστικό ρόλο της κλίκας του Τίτο ενάντια στο επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα. Όλα αυτά αποδείχνουν πάντα το ίδιο πράγμα. Η εθνικιστική συμμορία της προδοτικής γιουγκοσλαβικής ηγεσίας στάθηκε πάντα ο πιο θανατερός εχθρός για το ΚΚΕ και ο πιο πιστός σύμμαχος του μοναρχοφασισμού και του αγγλοαμερικανικού ιμπεριαλισμού, ενάντια στο λαϊκό επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα.
Τα τελευταία γεγονότα αποδείχνουν για μια ακόμα φορά περίτρανα ότι η κλίκα του Τίτο βοηθούσε και βοηθά πάντα, τώρα όλο και πιο ανοιχτά τη ντόπια και διεθνή αντίδραση ενάντια στο λαό της Ελλάδας. Το ανακοινωθέν του ΓΑ του ΔΣΕ της 6ης Ιούλη του 1949 αποκάλυψε ότι τα μοναρχοφασιστικά στρατεύματα στις 5 Ιούλη 1949 χρησιμοποίησαν το γιουγκοσλαβικό έδαφος για να υπερφαλαγγίσουν τους αντάρτες στο Καϊμακτσαλάν. Την ίδια μέρα το πρακτορείο "Ελεύθερη Ελλάδα" στηριζόμενο σε επίσημα μοναρχοφασιστικά στοιχεία, δηλαδή στην αναφορά του διοικητή του 516 μοναρχοφασιστικού τάγματος, αντισυνταγματάρχη Πετρόπουλου, προς το διοικητή του Γ' Σώματος Στράτου, αντιστράτηγο Γρηγορόπουλο, αποκάλυπτε ότι στις 4 του Ιούλη 1949, δηλαδή μια μέρα πριν χρησιμοποιηθεί το γιουγκοσλαβικό έδαφος από τους μοναρχοφασίστες, στην περιοχή Ποποβόλοσι, στο Καϊμακτσαλάν, έγινε συνάντηση γιουγκοσλάβων και μοναρχοφασιστών αξιωματικών που είχαν επικεφαλής τους τον αντισυνταγματάρχη Πετρόπουλο, αυτόν που έκανε την αναφορά. Στη συνάντηση παραβρέθηκαν και αμερικάνοι και άγγλοι αξιωματικοί.
Το πρακτορείο " Τανγιουγκ" δεν διέψευσε το γεγονός ότι έγινε τέτοια συνάντηση. Εκπρόσωπος του Υπουργείου των µΕξωτερικών της Αγγλίας που ρωτήθηκε για τη συνάντηση αυτή δεν την αρνήθηκε. Ούτε ο Τίτο στο λόγο του, στην πόλη της Ιστρίας στις 11-7-49 αρνήθηκε τη συνάντηση αυτή. Θέλησε μόνο να διαψεύσει, όπως και το "Τανγιουγκ", ότι έγινε συμφωνία για χρησιμοποίηση του γιουγκοσλάβικου εδάφους από τους μοναρχοφασίστες. Κατηγόρησε το ραδιοσταθμό της "Ελεύθερης Ελλάδας", ότι είπε τέτοιο πράγμα, ενώ γεγονός είναι ότι το πρακτορείο "Ελεύθερη Ελλάδα" ανάφερε ξεχωριστά πρώτα το γεγονός της συνάντησης στις 4-7-49 και το γεγονός της χρησιμοποίησης του γιουγκοσλαβικού εδάφους από τους μοναρχοφασίστες στις 5-7-49.
Έτσι είχαν τα πράγματα όταν στις 21 Ιούλη 1949 στην Αθήνα η Βαλκανική Επιτροπή του ΟΕΕ, εξέδωσε ένα ανακοινωθέν που αποκλειστικό σκοπό έχει να καλύψει τη συνεργασία της κλίκας του Τίτο με το μοναρχοφασισμό που αποκάλυψαν το ΓΑ του ΔΣΕ και το πρακτορείο "Ελεύθερη Ελλάδα" στις 6 του Ιούλη 1949.
Το ανακοινωθέν αυτό της ΒΕ του ΟΕΕ είναι πραγματικά πολύ εύγλωττο, γιατί : πρώτο, για πρώτη φορά στην ιστορία της ομολογεί ότι οι μοναρχοφασίστες στο Καϊμακτσαλάν παραβίασαν πολλές φορές το γιουγκοσλαβικό έδαφος. Όχι όμως με στρατό, μα μόνο με πυροβολικό και αεροπορία.
Αυτό γίνεται για να καλυφθεί το γεγονός ότι στις 5-7-1949 ο μοναρχοφασιστικός στρατός χρησιμοποίησε το γιουγκοσλαβικό έδαφος για να υπερφαλαγγίσει τα τμήματα μας στο Καϊμακτσαλάν.
Δεύτερο, το ανακοινωθέν της ΒΕ του ΟΕΕ αναγνωρίζει ότι έγινε συνάντηση στο Καϊματσαλάν με γιουγκοσλάβους αξιωματικούς. Μα κάνει πάλι τις εξής πλαστογραφίες. Μετατοπίζει τη συνάντηση στις 7-7-49 και ισχυρίζεται ότι έγινε με παρατηρητές του κλιμακίου Θεσσαλονίκης της ΒΕ του ΟΕΕ.
Χαρακτηριστικό είναι ότι η ΒΕ χρειάστηκε πάνω από δυο βδομάδες για να μιλήσει, ενώ, όταν πρόκειται για τις συκοφαντίες της, τις ξαπολά αμέσως, την ίδια μέρα, όπως έγινε με το ανακοινωθέν της 22-7-49, που ισχυρίζεται ότι την ίδια μέρα αεροπλάνο της βλήθηκε από τους αντάρτες της με αντιαεροπορικό από αλβανικό έδαφος.
Οι γιουγκοσλάβοι αξιωματικοί έκαναν προκαταβολικά τη δήλωση που επανάλαβε ο Τίτο στην Πλα στις 11-7-49 ότι θα κλείσει τα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα. Αυτό ξεσκεπάζει την υποκρισία του προβοκάτορα. Τα αποκαλυπτήρια τα κάνει η ίδια η ΒΕ που βγάνει στα φορά ότι οι γιουγκοσλάβοι αξιωματικοί στις 7-7 είχαν κιόλας δηλώσει ότι τα σύνορα κλείστηκαν, ενώ ο Τίτο στις 11-7 δήλωνε στην Πόλα ότι αποφάσισε να αρχίσει να κλείνει προοδευτικά τα σύνορα πουταν κιόλας κλεισμένα! Για τη δήλωση αυτή του Τίτο οι "Ταϊμς" του Λονδίνου σε κύριο άρθρο τους της 14-7-49 έγραψαν : "Τίποτε δεν θα προσέφερε μεγαλύτερη βοήθεια στον ελληνικό στρατό από το κλείσιμο των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων από τον Τίτο".
Και σε αυτό οι "Ταϊμς" έχουν απόλυτα δίκιο. Γιατί σήμερα ενόψει της Γενικής Συνέλευσης του ΟΕΕ και μπροστά στην αδυναμία τους να πετύχουν ένα στρατιωτικό αποφασιστικό αποτέλεσμα, ο μοναρχοφασισμός και οι αμερικανοάγγλοι ιμπεριαλιστές συγκεντρώνουν την προσοχή τους και στο διπλωματικό πεδίο, όπου στρέφουν τα πυρά τους ενάντια στη Βουλγαρία και την Αλβανία, με το ίδιο πάντα παραμύθι, ότι ο ΔΣΕ υπάρχει μόνο γιατί ενισχύεται από τις χώρες αυτές και ότι μπορεί να σταματήσει μόνο όταν κλείσουν τα σύνορα από ξένες στρατιωτικές δυνάμεις.
Έτσι οι ιμπεριαλιστές επιδιώκουν να καταφέρουν με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Να φέρουν στρατό για να πετύχουν ενάντια στο ΔΣΕ αυτό όπου απότυχε ο μοναρχοφασισμός και να συγκεντρώσουν στρατιωτικές δυνάμεις στην Ελλάδα για τις ευρύτερες τυχοδιωκτικές επιδιώξεις τους. Προς την κατεύθυνση αυτή η παγκόσμια αντίδραση ξεσηκώνει μια πρωτοφανή σε ένταση και φωνασκίες καμπάνια γύρω από το ελληνικό.
Κινητοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα και όλες οι δυνάμεις σε όλες τις μικρές και μεγάλες κεφαλαιοκρατικές χώρες. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή έρχεται η δήλωση του Τίτο για το κλείσιμο των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων να δώσει υπόσταση στον κύριο ιμπεριαλιστικό ισχυρισμό ότι το κύριο πρόβλημα στο ελληνικό ζήτημα είναι η βοήθεια απέξω προς το ΔΣΕ και κατά συνέπεια το κλείσιμο των συνόρων.
Η δήλωση του Τίτο δίνει έτσι ένα αναπάντεχο επιχείρημα στους ιμπεριαλιστές, τους επιτρέπει να δυναμώσουν τη συκοφαντική εκστρατεία και την πίεση τους ενάντια στην Αλβανία και τη Βουλγαρία και να παρασύρουν πιο εύκολα τις καθυστερημένες μάζες στις χώρες τους προς την κατεύθυνση μιας ένοπλης ανάμιξης στην Ελλάδα.
Να γιατί έχουν δίκιο οι "Ταϊμς" όταν διαπιστώνουν ότι η δήλωση του Τίτο για το κλείσιμο των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων "προσφέρει τη μεγαλύτερη βοήθεια στον ελληνικό στρατό".
Και να μια απόδειξη γι αυτό. Στις 15-7-49, δηλαδή την άλλη μέρα από τη δημοσίευση του άρθρου των Τάιμς, η 42η μοναρχοφασιστική ταξιαρχία εξέδωσε την 141.600 εμπιστευτική διαταγή της όπου ανάμεσα στ' άλλα έλεγε: "ανηγγέλθη ότι ο Τίτο Γιουγκοσλαβίας διέταξε κλείσιμο συνόρων προς Ελλάδα. Δήλωσης αυτή αποτελεί ανεπανόρθωτο πλήγμα δια κομμουνιστικό μέτωπο. Τίτο αντελήφθη ότι εις κομμουνιστικό συγκρότημα κινδυνεύει αυτή η ύπαρξης εθνικού σέρβικου κομμουνιστικού κράτους. Ετάχθη ως εκ τούτου αντιμέτωπος προς την κλίκα αυτήν. Πρώτη και σημαντική εκδήλωσις τούτου είναι αναγγελθέν κλείσιμο συνόρων. Γεγονός να εξαρθεί εις άπαντας αξιωματικούς και οπλίτες".
Τα σχόλια περιττεύουν.
Και πριν κλείσουμε το κεφάλαιο αυτό πρέπει να πούμε δυο λόγια και για την τελευταία εκδήλωση της παρέας του Τιτο.
Ύστερα από τις αποκαλύψεις που γίνονται μπροστά στην προοδευτική ανθρωπότητα και το γιουγκοσλαβικό λαό για την προδοσία της κλίκας του Τίτο απέναντι στο Λαϊκοαπελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού, η προδοτική γιουγκοσλαβική ηγεσία βρέθηκε υποχρεωμένη να κινητοποιήσει και άλλο μεγάφωνο της για να προσπαθήσει να θολώσει τα νερα.
Έτσι, ύστερα από τον Τίτο και τον Τζίλας στο προσκήνιο εμφανίστηκε και ο Καρντελ με τις δηλώσεις του στο "Τανγιουγκ" στις 23 του Ιουλη 1949, γύρω από το ελληνικό. Το τροπάρι αρχίζει με τον ίδιο χαβά: συμπαθούμε τον αγώνα του λαού της Ελλάδας και τον βοηθήσαμε.
Όμως, λέει ο Καρντελ, οι έλληνες αντάρτες είναι αγνώμονες και προσχωρήσαν και αυτοί στις ραδιουργίες κατά της νέας Γιουγκοσλαβίας. Ο Καρντελ τα διαψεύδει όλα και τις συνεννοήσεις με τον Τσαλδάρη και τις συνομιλίες στο Καϊμακτσαλάν και τη χρησιμοποίηση του γιουγκοσλαβικού εδάφους από τους μοναρχοφασίστες.
Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται, λέει μια ελληνική παροιμία. Αυτό έπαθε και ο Καρντελ ,που δεν είχε την υπομονή να διαβάσει πρώτα το ανακοινωθέν της Βαλκανικής Επιτροπής που αναφέρουμε πιο πάνω και που αφήνει τώρα τον Καρντελ και την παρέα του στα κρύα του λουτρού. Ο Καρντελ, ενώ πήγαινε να τον καλύψει, την έπαθε σαν τον ίδιο τον Τίτο που δεν φρόντισε και αυτός να ρωτήσει τα αφεντικά του και έτσι έκανε τη δήλωση του για το ότι θα κλείσει προοδευτικά τα σύνορα, μέρες ολόκληρες ύστερα από την επίσημη βεβαίωση των αξιωματικών του προς τους μοναρχοφασίστες αξιωματικούς και τη ΒΕ του ΟΕΕ ότι τα σύνορα είναι κιόλας κλειστά. Έτσι η ΒΕ που πήγαινε να ξελασπώσει τον Τίτο τον βοήθησε όπως το σκοινί τον κρεμασμένο.
Ύστερα από όλες τις ντοκουμενταρισμένες αποκαλύψεις που παραθέσαμε πιο πάνω και που δεν αποτελούν παρά το πολλοστημόριο από αυτά που μπορεί κανείς να πει για τα εγκλήματα της κλίκας του Τίτο ενάντια στο λαό της Ελλάδας, καταλαβαίνει κανείς τι αξία μπορεί να χουν τα γαυγίσματα του Καρντελ ότι η ηγεσία του ΚΚΕ θυσιάζει, πάλι τώρα, τον ελληνικό δημοκρατικό αγώνα.
Συνεχίζεται όπως βλέπουμε η παλιά τιτική ταχτική, ότι το ΚΚΕ είναι προδοτικό, ταχτική που χρόνια κάλυπτε τη συνεργασία του Τίτο και Σια με τους μοναρχοφασίστες και τους αμερικανοάγγλους ιμπεριαλιστές, μα που τώρα ξεσκεπάστηκε οριστικά.
Καταλήγει ο Καρντελ με τις ιησουΐτικες βεβαιώσεις ότι η νέα Γιουγκοσλαβία συμπαθεί πάντα το κίνημα του λαού της Ελλάδας, ότι όπως δε μπορεί με το στανιό να του επιβάλλει τη βοήθεια της και ότι σ' όλα τα φταίνε οι συκοφαντίες του Τίτο από το Ινφορμπιρο.
Εμείς για τις συμπάθειες του γιουγκοσλαβικού λαού δεν αμφιβάλαμε ποτέ. Όσο για το ποιος φταίει μας το ΄παν οι "Ταϊμς" του Λονδίνου, όταν βεβαιώνουν ότι με τις δηλώσεις του στην Πόλα ο στρατάρχης Τίτο έδωσε προκαταβολικά τις προφορικές εγγυήσεις που χρειάζονταν οι αμερικανοί για να του δώσουν τα δολάρια που χρειάζεται. Ξέχασαν μόνο να προσθέσουν οι "Ταϊμς" ότι, πριν από την Πόλα, στο Καϊμακτσαλάν όπως αποκάλυψε η ΒΕ του ΟΕΕ, ο Τίτο είχε κιόλας δώσει τις υλικές αποδείξεις της προδοσίας. Έτσι η παρέμβαση του Καρντελ, χωρίς να προσθέσει τίποτα το ουσιαστικό, κατέρριψε μόνον το ρεκόρ στην τιτική υπουλότητα και υποκρισία.
Οι κατάπτυστοι προδότες Τίτο-Τζίλας και Σια, για να καλύψουν την προδοσία τους, ξεφωνίζουν τώρα ότι οι έλληνες αντάρτες χάνουν πια το ηθικό τους και την πίστη τους προς τη νίκη. Γεγονός είναι ότι οι προδότες από την πλευρά τους και με τους πράκτορες της ΟΖΝΑ και του ΙΙ Γραφείου κάνουν όλα όσα περνούν για να υποσκάψουν το ηθικό μας και τη νίκη μας. Μα γεγονός επίσης είναι ότι με αυτά που λένε και κάνουν επαναλαμβάνουν μόνο τα λόγια και τα έργα των ιμπεριαλιστών αφεντικών τους που είναι αφεντικά και για τους μοναρχοφασίστες. Χαρακτηριστικά το ΒΒC στην εκπομπή του στα ελληνικά της 22-7-49 ώρα 20.30. επαναλαμβάνει το τροπάρι που αναμασά η αντίδραση σ' όλον τον κόσμο: το ηθικό των ανταρτών καταπίπτει.
Ο Τιτο ξεσκεπάστηκε οριστικά σαν προβοκάτορας και πράκτορας του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Μέσα στη Γιουγκοσλαβία εξοντώνει τους κομμουνιστές, γδέρνει τους εργάτες και τους αγρότες και στηρίζεται στους κουλάκους, τους τσέσνικι, στους ουστασι. Γι αυτό ο Βασιλιάς Πέτρος δήλωσε στις 22-7, όπως μετάδωσε η Ρώμη: Οι μοναρχικοί στη Γιουγκοσλαβία θα απόσχουν από κάθε επαναστατικοί ενέργεια κατά του καθεστώτος.
Ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός τον χρησιμοποιεί σήμερα σαν κύριο όργανο του στην πάλη ενάντια στον ΔΣΕ και στα λαϊκοδημοκρατικά καθεστώτα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Και τον έχει σύμμαχο στην τερατώδικη συκοφαντική εκστρατεία ενάντια στο λαϊκοδημοκρατικό κίνημα στη χώρα μας.
Σκοπός της καμπάνιας αυτής είναι να παραπλανήσουν όσους ευκολόπιστους βρουν, να πετύχουν ένοπλη ανάμιξη στην Ελλάδα, και να ματαιώσουν έτσι την ειρήνευση στη χώρα μας που το πραγματοποιήσιμο της, τόσο χειροπιαστά και τόσο πειστικά το ΄δειξαν οι προτάσεις της Σοβιετικής κυβέρνησης για την ειρήνευση στην Ελλάδα, προτάσεις που τόσο συγκίνησαν την παγκόσμια κοινή γνώμη,
Η προδοσία του Τίτο και η μακρόχρονη υπονομευτική δουλειά του ενάντια στο λαϊκοδημοκρατικό κίνημα στην Ελλάδα μας δημιούργησαν σοβαρές δυσκολίες. Μας μπήχουν το μαχαίρι στην πλάτη.
Ο Τίτο μισεί θανάσιμα το λαϊκοαπελευθερωτικό μας κίνημα και το πολεμά λυσσασμένα. Γιατί ξέρει ότι αν νικήσουμε εμείς η προδοσία του θα κινδυνεύσει σοβαρά. Όμως τόσο αυτός και οι μοναρχοφασιστές σύμμαχοι του, όσο και τα κοινά αφεντικά τους γελιούνται αν νομίζουν ότι θα μπορέσουν να μας γονατίσουν. Σ' όλη την Ελλάδα, στη Ρούμελη, Θεσσαλία και Πελοπόννησο, στην Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη και στα νησιά ο ΔΣΕ παλεύει ενάντια σε τεράστια υπεροχή του εχθρού και με μεγάλες δυσκολίες, μα εξακολουθεί αδάμαστος στον αγώνα του. Στις πόλεις φουντώνει και ξεσπά ένα πλατύ μαζικό απεργιακό κίνημα που αγκαλιάζει πολλές δεκάδες χιλιάδες εργάτες και υπάλληλους. Εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες αφανίζονται στις πόλεις όπου τους εξόρισε ο μοναρχοφασισμός. Η αντίδραση στην Ελλάδα περνά μια αγιάτρευτη οικονομική, πολιτική και ηθική κρίση. Και στις μεγάλες μάχες που πλησιάζουν στο Γράμμο και στο Βίτσι, ο ΔΣΕ θα αντιμετωπίσει αποφασιστικά και το μοναρχοφασισμό.
Εμείς πολεμάμε γιατί θέλουμε την ησυχία, την ειρήνη, την ενότητα του λαού, τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία για την Ελλάδα.
Η αντίδραση θέλει τον πόλεμο. Θέλει να μας συντρίψει μ όλα τα μέσα. Και η κλίκα του Τίτο της είναι ,στην προσπάθεια της αυτή, ένα ύπουλο και σκοτεινό όργανο.
Με τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη όλης της προοδευτικής ανθρωπότητας και του γιουγκοσλαβικού λαού, ο λαός της Ελλάδας θα νικήσει και στον πόλεμο και στην ειρήνη και θα καταχτήσει τη λαϊκή δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία.
23-7-49 _________________ Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή,
η αντίφαση είναι ο σύμμαχος σας.
Απο το Τίποτα πρέπει κάτι να κάνετε,
μα οι δυνατοί πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε αυτό που σας αρνιούνται.
Νομίζω ότι πρέπει να κοιτάζουμε προς το μέλλον και τις σχέσεις καλής γειτονίας με αυτό το κράτος. Για αυτό θα έβαζα μερικές προτάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα αν υπάρχει καλή διάθεση και από τις 2 πλευρές.
- Να μην υπάρχει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ή Macedonia ως βασικό και μόνο του στο νέο κράτος. Και αυτό γιατί το μεγαλύτερο μέρος της γεωγραφικής περιοχής Μακεδονία βρίσκεται στην Ελλάδα.
- Το όνομα να είναι το ίδιο τόσο στην χώρα όσο και στο εξωτερικό. Είτε σε αγγλική είτε σε σλαβική εκδοχή.
- Να καταγραφεί με τρόπο ξεκάθαρο στο σύνταγμα του νέου κράτους ότι δεν αποτελεί συνέχεια της αρχαίας Μακεδονίας που ανήκει στους Έλληνες αλλά μέρος της γεωγραφικής περιοχής όπως αυτής οριοθετήθηκε από τους Ρωμαίους και Τούρκους.
- Να υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός των συνόρων από τις 2 χώρες.
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You can attach files in this forum You can download files in this forum