Δημοσιεύθηκε: 21/03/2004 20:34 Θέμα δημοσίευσης: Στιχοι που αγαπησαμε
Στιχοι που αγαπησαμε μουσικη που μας εκανε να χαρουμε και να κλαψουμε ΑΠΟΨΕ θελω να τα πιω ολους και ολα νατα διαγραψω/ μεσα στον καπνονα χαθω,πισω να μην ξανακοιταξω/ να ξεφυγω απο τα ορια μου ,να εξομολογηθω τα χαμενα ονειρα μου. ( ερμηνευει η Χ. Αλεξιου) Οποια και να σαι οτι και να σαι κανε με αποψε συντροφια/Αν ειναι η μοιρα μου σακατεμενη δεν φταιει ο κοσμος ουτε και συ/ οτι αγαπαω εγω πεθαινει και ξαναρχιζω απ την αρχη. Ολες του κοσμου οι κυριακες λαμπουν στο προσωπο σου/ τι χρωματα τι μουσικες μες το χαμογελο σου. (Λ. Παπαδοπουλος) ΠΟΙΟΙ ειναι οι στιχοι που σας συγκινησαν και σας εμειναν σαν συνθημα μεσα σας? _________________ Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
Ηλικία:32 Φύλο:
Ένταξη: Jul 02, 2003 Δημοσιεύσεις: 1331 Κατοικίδιο Τόπος: city of angels Euro: 15474 Items
Δημοσιεύθηκε: 22/03/2004 18:34 Θέμα δημοσίευσης:
θα θέλα ξανά να με θες...θα θελα αέρας να γίνω... _________________ www.nikaria.gr
Τι κι αν με έσπασες κομμάτια πάλι θα ενωθώ,
πάλι μπρος τα δυο σου μάτια ίσια θα σταθώ,
και με την καρδιά στα χέρια θα ρθω να σου πω,
πήγαινε με ως τα αστέρια ή ως τον γκρεμό!
Ηλικία:32 Φύλο:
Ένταξη: Jul 02, 2003 Δημοσιεύσεις: 1331 Κατοικίδιο Τόπος: city of angels Euro: 15474 Items
Δημοσιεύθηκε: 22/03/2004 22:11 Θέμα δημοσίευσης:
..να πετάω τις νύχτες που καις το πουκαμισο σου να ανοίγω...
...να μαι φαντασμα στη σιωπή...να'σαι όλα αυτά που φοβάμαι ...
...κι ύστερα με ένα φιλί μες τα χέρια σου να κοιμάμαιι....
_________________ www.nikaria.gr
Τι κι αν με έσπασες κομμάτια πάλι θα ενωθώ,
πάλι μπρος τα δυο σου μάτια ίσια θα σταθώ,
και με την καρδιά στα χέρια θα ρθω να σου πω,
πήγαινε με ως τα αστέρια ή ως τον γκρεμό!
Δημοσιεύθηκε: 23/03/2004 02:08 Θέμα δημοσίευσης: Νικόλας Άσιμος
Εγώ θα βάλω ολόκληρα κομμάτια που μου αρέσουν πολύ για αυτό που εκφράζουν... Αν δεν τα βάλω ολόκληρα δεν έχουν αξία.
Μπαταρία - Νικόλας Άσιμος
Εκπορνεύεσαι κουρέλι
στην μπορντέλο κοινωνία,
ξεπουλάς και την ψυχή σου,
για την υπεραφθονία.
Στην καρδιά σου βάλαν φρένα,
το μυαλό σου παίρνει βύσμα,
για χιλιάδες σαν εσένα
θα αρκέσει μια μπρίζα.
Κι η Πνευμονοκονίαση, κι η πνευμονοκονίαση
κι αυτή θα έχει πάψει.
Ρομπότανθρωπομήχανση και ξυπνοπνευματύπνωση
και χρυσωμένο χάπι.
Θα είσαι με μπαταρία,
να εκτελείς εργασία
με σούπερ ενημέρωση, τροφή και διασκέδαση,
θα πλέχεις ευφορία.
Για κοιτάξτε με σακάτη,
ένα έχω μόνο μάτι.
Μου ρουφήξατε το αίμα,
μα αλογόκριτο έχω βλέμα.
Αποφασισμένος πάντα
στην προσωπική μου μπάντα,
την ψυχή μου δεν πουλάω
και το δρόμο μου τραβάω.
Την πνευμονοκονίαση, την πνευμονοκονίαση
εγώ τη συζητάω
ρομπότανθρωπομήχανση και ξυπνοπνευματύπνωση
δε θέλω να τη φάω.
Ξερνάω την μπαταρία,
δεν εχτελώ εργασία.
Δεν θέλω ενημέρωση, κορσέ και διασκέδαση,
γουστάρω ελευθερία.
Ο Μηχανισμός
Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής και να γυρίσω δίσκο
θα 'ρθει όμως καιρός που κι εσύ θε να πειστείς
πως έτσι δεν τη βρίσκω.
Τι να κάνω, ήτανε γραφτό
θέλω δεν το θέλω, ό,τι τραγουδώ
να το πουλώ, να ζήσω,
όταν πάω στον παραγωγό,
πρέπει να βολέψω έτσι το γραφτό,
να του γυαλίσει, για να το πουλήσει,
να'χει σαλέπι, για να σας αρέσει,
να έχει θέμα με έρωτα και αίμα,
να είναι λόγια, λόγια κομπολόγια,
να σας καλοκαρδίσω,
για να σας γαλουχήσω.
Κι από χρέος συναδελφικό,
να χαμογελάω στο κοινό,
να του σαλεύω, για να το μερεύω,
να του σφυρίζω, να το νανουρίζω,
να το φουντώνω, να το ξεφουσκώνω
και στην κομμούνα να είμαι οπορτούνα,
για να σας εκτονώνω
με πλαίσιο το νόμο
Δουλειά σου είναι, μου 'πανε, να κρύβεις τα τρωτά των καθιερωμένων,
για να διατηρήσουμε τα οικονομικά των ευαρεστημένων.
Σιγουριά και δόξα τω θεώ,
τα καλά στον καπιταλισμό
είναι πως έχει βίδα.
Άμα πιάσεις τον μηχανισμό,
από τ' αυτιά τον πιάνεις τον λαγό,
τον Πελοπίδα τρως με μια τσιμπίδα,
στην Παρθενόπη χαρίζεις ένα τόπι
και με τα χρόνια γυρνάς ες στα σαλόνια,
ξεχνάς ποια μάνα σε γένναε στο κλάμα
και του εργάτη καβάλησες την πλάτη.
Μα θε να πει: αμάν πια
και πας ες τα κομμάτια
και άει στα κομμάτια.
Ωραιος που εισαι αυγερινε/ μ αγγελους κατεβαινεις /χτυπας της πορτες την αυγη και ολους τους πονους παιρνεις/ Κρητη μου ομορφο νησι / νησι του παραδεισου οταν σε βλεπω χαιρουμε το μποϊ αντρειωνω. Αν εχει η κρητη μια ψυχη η μια ειναι λυρα _________________ Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
-Δεν εκανα ταξιδια μακρινα, τα χρονια μου ειχαν ριζες ηταν δεντρα / που τα ντυσε με φυλλα η καρδια , και τα αφησε να ανθιζουν μεσ την πετρα / Δεν εκανα ταξιδια μακρινα, οι ανθρωποι που αγαπησα ηταν δαση,/ οι φιλοι μου φεγγαρια ηταν νησια που διψασε η καρδια μου να τα ψαξη /ττο πιο μακρυ ταξιδι μου εσυ, η νυχτα εσυ το ονειρο της μερας /,πικρη πατριδα σωμα μου και αρχη,πηγη μου εσυ ανασα μου και αερας/ Δεν εκανα ταξιδια ταξιδευσε η καρδια και αυτο μου φτανει /σε ονειρα σε αισθηματα μικρα/ τον μυστικο το κοσμο ν ανασανει _________________ Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
O μυλος θελει μυλωνα και το καραβι αερα/
κι η κοπελια θελει καλει οταν ροδιζει η μερα
-------------------------------------------------
τη μαννα μου την αγαπω γιατι πονει για μενα
μα οχι αγαπη μου γλυκια οσο αγαπω εσενα
μ α γω μικρη μου σ αγαπω μα εσυ δεν το κατεχεις
----------------------------------------------
Οπα αγαπη δεν εκατεχα γιατι ημουνε κοπελι
οπα σαν την εδοκιμασα γλυκια ειναι σαν το μελι
μικρη μου αγαπη μ αγαπα δεν μ αγαπα να μαρνηθει δεν θελει
λεω τσι, να χωρισομε και καθεται και κλαιει
-----------------------------------------------
Ταξειδι ονειρου μακρινο ονειρο
ταξειδι ονειρου μακρινο στα ταξειδευματα σου
---------------------------------------------------------
Τρωτε και πινετε αρχοντες και γω θα σας διηγουμε
μανδαρες μου χανιωτικες κορφη του ψυλορειτη
οπα οπα και Λασιθιωτικα βουνα
γεια σου παντερμη Κρητη _________________ Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
RAINBOW-TEMPLE OF THE KING
One day in the year of the fox came a time remembered well,when the strong young man of the rising sun won the tolling of the great black bell.
One day in the year of the fox when the bell begun to ring it meant the time had come for one to go to the temple of the king.
There in the midle of the circle he stands searching-seeking with just one touch of his trembling hand the answer will be found...
ΤΡΥΠΕΣ-ΓΙΟΡΤΗ
Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή κουρνιάζουν έξω απ'το κλεισμένο μου παράθυρο κι αν τ' άφηνες θ' ανοίγαν μια ρωγμή απ' το μικρό κελλί σου ως το άπειρο...
ΠΥΞ-ΛΑΞ -ΟΛΟ Μ'ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ Σ'ΑΦΗΣΩ
Αγάπης φως της γης ταξίδια,μαύρα παράξενα παιχνίδια,στο φως του ήλιου θ'ακουμπίσω,το καλοκαίρι θα μυρίσω...
CREAM-SUNSHINE OF YOUR LOVE
It's getting here dark when light close those tiered eyes,I'll soon be with you my love give you my dawn suprise,I'll be with you darling soon,I'll be with you when the stars start falling...
DEEP PURPLE-WHEN A BLIND MAN CRIES
If you're leaving close the door.Im not expecting people anymore.Hear me greaving,I'm lying on the floor.Whether I'm drunk or dead I really ain't too sure.I'm a blind man and my world is pale.When a blind man cries,Lord,you know there ain't a sadder tale... _________________ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ
http://groups.yahoo.com/group/Porto_Kanetos/
Ηλικία:32 Φύλο:
Ένταξη: Jul 02, 2003 Δημοσιεύσεις: 1331 Κατοικίδιο Τόπος: city of angels Euro: 15474 Items
Δημοσιεύθηκε: 30/03/2004 15:06 Θέμα δημοσίευσης:
ΕΚΔΡΟΜΗ
Μου έχεις τάξει μια εκδρομή
Μα είναι για μας η κάθε μέρα βροχή
Με έχει κουράσει αυτή η διαδρομή
Ένα τοπίο όλο όχι και μη
Κι είναι η πόρτα κλειστή
Όμως για μένα ήσουν πάντα μια πληγή ανοιχτή
Μα που ξέρεις μπορείνα ταξιδέψουμε μια μέρα ή μιανύχτα μαζί
Θα θελα ξανά να με θες,
θα θελα αέρας να γίνεις
Να περνάω τις νύχτες που καις
το πουκάμισό μου ν' ανοίγεις
το πουκάμισό μου ν' ανοίγεις
Δεν είναι η αγάπη σαν εκδρομή
Είναι μια μάχη που 'χει και νικητή
Μα τι από τα δυο πονάει πιο πολύ
Η μοναξιά πονάει ή η επαφή
Μα που ξέρεις μπορεί να ταξιδέψουμε μια μέρα ή μιανύχτα μαζί
Κι είναι η πόρτα κλειστή
Όμως για μένα ήσουν πάντα μια πληγή ανοιχτή
Θα θελα ξανά να με θες
Θα θελα αέρας να γίνεις
Να περνάω τις νύχτες που καις
Το πουκάμισό μου ν' ανοίγεις
Να 'μαι φάντασμα στη σιωπή
να 'σαι όλα αυτά που φοβάμαι
Κι ύστερα με ένα φιλί
μες στα χέρια σου να κοιμάμαι
μες στα χέρια σου να κοιμάμαι. _________________ www.nikaria.gr
Τι κι αν με έσπασες κομμάτια πάλι θα ενωθώ,
πάλι μπρος τα δυο σου μάτια ίσια θα σταθώ,
και με την καρδιά στα χέρια θα ρθω να σου πω,
πήγαινε με ως τα αστέρια ή ως τον γκρεμό!
Δημοσιεύθηκε: 09/06/2004 05:45 Θέμα δημοσίευσης: Διάφανα Κρίνα
Επανέρχομαι με μερικούς στίχους από Διάφανα Κρίνα... και επίσης κάποια ποιήματα που έχουν μελοποιήσει.
Απ' τ' άπειρο σε σένα
Μέσα από τόσα τραύματα υπάρχω
σαν πέτρα σκοτεινή μες στο νερό
στους δρόμους που περπάτησες θέ' να 'ρθω
το δροσερό χαλάζι των ματιών σου για να πιω
Με ένα ζευγάρι μάτια φοβισμένα
και με μια αστροφώτιστη αγκαλιά
πες μου τι θα 'μαι αλήθεια εγώ χωρίς εσένα
και σε ποια κόλαση θα ξοδευτώ ξανά
Μικρό κορίτσι με τα βήματα χαμένα
τυχαία γόνατα ξεκούρασαν τα οστά μου
μα πάντα θα 'ρχομαι απ' τ' άπειρο σε σένα
με το χαμόγελό σου στη ματιά μου.
Βάλτε να πιούμε
(ποίημα του Καρθαίου)
Τα όνειρα που βυζάξαμε με της καρδιάς μας το αίμα
πέταξαν και χαθήκανε μες της ζωής το ρέμα.
Μα τάχα εμείς παντοτινά τ 'άφταστα θα ζητούμε;
Βάλτε να πιούμε
Τα περασμένα σβήσανε, το τώρα δε θα μείνει
τροφή των χοίρων έγιναν και οι πιο λευκοί μας κρίνοι
μα τάχα πρέπει τους νεκρούς αιώνια να θρηνούμε;
Βάλτε να πιούμε
Αδέλφια κάτω η βάρκα μας στο μόλο μας προσμένει
Ελάτε οι ταξιδιάρηδες να πιούμε συναγμένοι
στο περιγιάλι το φαιδρό κι ας γλεντοτραγουδούμε
Βάλτε να πιούμε
Τάχατε κι όποιος δε μεθά κι όποιος δεν τραγουδήσει
κι όποιος στ 'αγκάθια περπατά μια μέρα δεν θ 'αφήσει
τ 'αγαπημένο μας νησί που έτσι γερά πατούμε
Βάλτε να πιούμε
Πες μας που πάει ο άνθρωπος τον κόσμο σαν αφήνει
πες μας που πάει ο άνεμος, που πάει η φωτιά σαν σβήνει
σκιές ονείρων είμαστε, σύννεφα που περνούμε
Βάλτε να πιούμε
Στο ξέχειλο ποτήρι μας είναι όλα εκεί γραμμένα
Καπνοί 'ναι τα μελλούμενα κι αφρός τα περασμένα
καπνός κι αφρός το γέλιο μας κι εμείς που τραγουδούμε
Βάλτε να πιούμε
Ακουσε, δε βιαζόμαστε να φύγουμε βαρκάρη
μα σαν είναι ώρα γνέψε μας, δε σου ζητούμε χάρη
μα όσο να φύγεις πρόσμενε κι αν θέλεις σε κερνούμε
Βάλτε να πιούμε
Έγινε η απώλεια συνήθειά μας
(τις τελευταίες μέρες το ακούω συνεχώς...)
Γλύφω το οξύ απ 'τις ρωγμές των χειλιών σου και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο
τα χρόνια που περάσανε μ 'αφήσανε μόνο να ψάχνω την πνοή μου στο νεκρό εαυτό σου.
Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια που ριγούν στην αγάπη και στον τρόμο
πήρες λάθος τον δικό μου δρόμο και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια.
Η απουσία σου μ 'εξουθενώνει και δεν μπορώ να συνηθίσω
νιώθω να προχωράω μπροστά μα πάντα φτάνω πίσω κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει.
Σβήνω τα ίχνη απ 'τα ψέμματά μας, παραπατάω στην σιωπή
έγινε η απώλεια συνήθειά μας κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή.
Μέρες αργίας
(καρθαίος)
Ξέρω πως θα 'ρθει και δεν θα 'μαι όπως είμαι
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι.
Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει
δεν θα ρωτήσω αναιδώς που το κεντρί σου
γονιός δεν θα 'ναι να μου πει '' σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε παιδί μου ξημερώνει '' !
Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσεται το φως μου
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου.
Δεν θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει
δεν θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου
Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσεται το φως μου _________________ [ Ικαρία | mrpc's blog | Παραπληροφόρηση ]
Δημοσιεύθηκε: 09/06/2004 05:48 Θέμα δημοσίευσης: Ουλαλούμ
Ουλαλούμ (Οι στίχοι είναι του ποιητή Γιάννη Σκαρίμπα)
Ήταν σαν να σε πρόσμενα Κερά
Απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα
Κι έλεγα: Θα ‘ρθει απόψε απ’ τα νερά
Κι από τα δάσα.
Θα ‘ρθει, αφού φλετράει μου η ψυχή
Αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
Και θα μυρίζει φώτα και βροχή
Και νιο φεγγάρι…
Και να, το κάθισμά σου σιγυρνώ
Στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα
Και να, μαζί σου κιόλας αρχινώ
Χρυσή κουβέντα:
…Πως - να, θα μείνει ο κόσμος με το "μπα"
Που μ’ έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
Καπνός και - τάχας - σύγνεφα θαμπά
Προς τη Σελήνη…
Νύχτωσε και δε φάνηκες εσύ
Κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωϊμένα -
Μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα) χρυσή
Κι εσύ με μένα.
Τόσο πολύ μ’ αγάπησες Κερά
Που άκουγα διπλά τα βήματά μου!
Πάταγα ‘γω - στραβός - μες στα νερά;
Κι εσύ κοντά μου… _________________ [ Ικαρία | mrpc's blog | Παραπληροφόρηση ]
Δημοσιεύθηκε: 09/06/2004 05:54 Θέμα δημοσίευσης: Τρύπες
Και λίγες Τρύπες - όλοι οι στίχοι είναι του Γιάννη Αγγελάκα:
Ξένος
Με σιχαίνονται οι μέρες με σιχαίνονται
Με κοιτάνε σαν να βλέπουν κάποιο τέρας
Κι όλες τρέχουνε Θεέ μου όλες τρέχουνε
Ολες τρέχουν να κρυφτούν μακριά από μένα
Με σιχαίνονται κι οι νύχτες με σιχαίνονται
Με κλωτσάνε έξω απ' τα ωραία τους λημέρια
Κι όλα καίγονται Θεέ μου όλα καίγονται
Ολα καίγονται μαζί με 'μένα
Καινούρια Ζάλη
Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη
Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι
Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
Ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι
Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι
Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει
Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι
Ποια νήματα σ' ενώνουν με μια άλλη θηλιά
Ποια κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι
Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι
Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι
Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει ποιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι
Κι όταν δε με θέλεις,
κι όταν με πουλάς,
κι όταν με στριμώχνεις,
με βιάζεις, με χτυπάς
Νιώθω τυχερός, νιώθω τυχερός,
σ' ευχαριστώ
Υπάρχει η αγάπη
Υπάρχει η αγάπη
Υπήρχε από πάντα
Σκάβει από μέσα τον πλανήτη
Σιγά σιγά ρουφάει τα σωθικά του
Κι όλο μας ονειρεύεται
Την ώρα που βουλιάζουμε στο τίποτα
Μια για πάντα
Κι ύστερα η σιωπή
Ως που να ξεπεταχτούν
Καινούργιες ράτσες
Για να μιλούν
Πως κάποια πλάσματα
Προϊστορικά ζήσαν και βασίλεψαν
Στην πλάτη του θάνατου
Γεμάτη σπυριά
Γεμάτη αγάπη
Κι ούτε οι θεοί τους ξέραν
Τι εννοούσαν
Μ' αυτή τη λέξη
Ολα τελικά ξαναγυρνάν σε μας
Δεν υπάρχει χαμένος καιρός δεν υπάρχει
οι ώρες που σκοτώνουμε επιζούν
ένας θεός εκβιαστής τις συγκεντρώνει
κι όμηρους τις κρατάει
ώσπου τα λύτρα που ζητάει από μας να πληρωθούν
Κι εμείς πληρώνουμε
Ολα τελικά, όλα
όλα τελικά ξαναγυρνάν σ' εμάς
Τα δάκρυα σαν στεγνώνουν
δεν πεθαίνουν, δεν πεθαίνουν
η θλίψη που σκορπάμε επιζεί
σε δίχτυα αόρατα νεράιδες τη μαζεύουν
και περιμένουν την επόμενη αφορμή
Που έτσι κι' αλλιώς θα 'ρθει
Ολα τελικά, όλα
όλα τελικά ξαναγυρνάν σ' εμάς
Οι χαμένοι φίλοι
κι οι χαμένοι εχθροί
τα παλιά παιχνίδια
κι η καινούρια σιωπή
Τα ταξίδια που ακυρώθηκαν
Τα γλέντια που αναβλήθηκαν
Οι ελπίδες που διαλύθηκαν
Τα λόγια που αγνοήθηκαν
Ολα τελικά, όλα
όλα τελικά ξαναγυρνάν σ' εμάς
Δωσ' μου λίγη ακόμα αγάπη
Δώσ' μου λίγη ακόμα αγάπη
οδήγησέ με στο φριχτό της τοπίο
Δώσ' μου λίγη ακόμα αγάπη
θέλω να γίνω ο βασιλιάς των γελοίων
Δώσ' μου λίγη ακόμα αγάπη
μη μ' αφήνεις σα σκυλί πεινασμένο
Δώσ' μου λίγη ακόμα αγάπη
θέλω να μπω στην τροχιά των χαμένων
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You can attach files in this forum You can download files in this forum
Περιοχές:
Αρχική Σελίδα
Ενημέρωση
Φωτογραφίες
Συζητήσεις
Παιχνίδια
Netcast
Tutorials
Κοινότητα:
Προσωπικά Μηνύματα
ChatΨηφοφορίες
Calendar
Διάφορες Υπηρεσίες:
Toolbar
Κατάλογος
Μαγειρική
Σαν Σήμερα
Αγγελίες
Δωρεάν Email
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Ομάδες Μελών
Ημερολογιο
Αγαπημενα
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Shop
Σύνδεση
ΑΠΟΨΕ θελω να τα πιω ολους και ολα νατα διαγραψω/ μεσα στον καπνονα χαθω,πισω να μην ξανακοιταξω/ να ξεφυγω απο τα ορια μου ,να εξομολογηθω τα χαμενα ονειρα μου. ( ερμηνευει η Χ. Αλεξιου) 
