περι-ποίηση

Όλοι μας σε κάποια στιγμή της ζωής μας έχουμε γράψει κάποιο ποίημα, κάποιο τετράστιχο για να νοιώσουμε καλύτερα ή έτσι γιατί τόφερε η στιγμή.
Εδώ καταχωρείστε κάποια από αυτά. Έτσι για να υπάρχουν.

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:23 Θέμα δημοσίευσης:

Θα ξεκινήσω με μια σειρά ποιημάτων μου που έγραψα στο www.allforums.gr μέσα σε ένα ποστ που είχε ξεκινήσει ένας φίλος από Θεσσαλονίκη και είχε σχέση με το κομμάτι των πολεμικών τεχνών.
Δεν τα έχω κρατήσει πουθενά. Υπάρχουν μόνο εκεί. Τώρα και εδώ. Ίσως σας φανούν ειδικού περιεχομένου αλλά ελπίζω να τα αντέξετε. Ξεκινάω λοιπόν...

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:25 Θέμα δημοσίευσης:

Όταν οι σημαίες κυματίζουν απέναντι
και η υγρασία χαράζει μονοπάτια
εμείς, δίκαιοι και άδικοι αντάμα
τα μάτια,τα χέρια, την καρδιά
ενώνουμε και πολεμάμε.
Δεν είναι πόλεμος για νίκη
πόλεμος γίνεται
και είμαστε μέσα
νικητές και νικημένοι.
Στον ίδιο θάνατο, στην ίδια ζωή.

Γιάννης Βέλλης

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:27 Θέμα δημοσίευσης:

Ποιόν περιμένεις;
ήρθε η ώρα
ζεις ή πεθαίνεις
μόνος, τώρα.
Και οι άλλοι;
έφυγαν
διωγμένοι ή ελεύθεροι
έφυγαν.
Ο ονειρευτής μπορεί να περιμένει;
μήπως η φωλιά είναι μικρή
και τα φτερά μεγάλα
διπλή φυλακή.
Πότε τα φτερά θα ανοίξει;
κι αν γίνει ένα από αυτά
να νοιώσει τον άνεμο που τα σκίζει
και τα διαπερνά
να νοιώσει τον ήλιο που τα καίει
και τα προσπερνά
να νοιώσει ελεύθερος
ένα με τον άνεμο, ένα με τον ήλιο.
Δίχως φτερά, δίχως φωλιά...

Γιάννης Βέλλης

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:30 Θέμα δημοσίευσης:

Στο σκοτάδι κρυμμένοι
δίχως σκιά, δίχως φως
δίχως φωνή, δίχως ψυχή,
κουρασμένοι, μικροί θεοί
δίχως θεό και αρχηγό.
Σιωπή και οι στρατιώτες έρχονται
σιωπή και οι στρατιώτες πέθαναν
μικροί θάνατοι που σιωπηρώς κλαίγονται
μαζί κι οι δικοί μας
όλοι νεκροί στο σκοτάδι
σε σώμα ή ψυχή…

Γιάννης Βέλλης

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:34 Θέμα δημοσίευσης:

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ζωή και θάνατος
η συνέχεια.
Και εσύ κόβεις
τη συνέχεια
για χρήματα
για όπλα
για φίλους
φονιάδες.
Και γίνεσαι
"αρωγός" της συνέχειας
που μόλις σκότωσες.
Και γίνεσαι
"αρωγός" της ζωής
που μόλις έδωσες
στον θάνατο.
Κρίμα...
στην ζωή και τον θάνατο.

Γιάννης Βέλλης

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:37 Θέμα δημοσίευσης:

Κοίταξα στο σκοτάδι μου
και έσβησα τις σκιές
της ζωής μου
μέσα στις φωτιές.

Μετά έμαθα να κοιτάω
και εγώ στα μάτια, καθαρά
δίχως να ζητάω
φωνές και παλιά όνειρα.

Μήπως, σκέφτηκα, η φωνή μου
πατάει ...την ευτυχία μου;
Μήπως με τη σιωπή μου
εξασφαλίζω την ησυχία μου;

Γιάννης Βέλλης

Δημοσιεύθηκε: 11/12/2005 16:40 Θέμα δημοσίευσης:

Η συνέχεια δική σας...μέχρι να μου έρθει πάλι...

"Αλυσίδες σπάμε και άλλες κερδίζουμε/ λάθη, λάθη, λάθη και άλλα λάθη/ χαμένοι μένουμε σε αυτά/και ο Σίσυφος περιμένει στην ίδια πορεία...συντρόφους."
Γιάννης Βέλλης

"Θάρρος ή τιμωρία, ίδια αντοχή/ σπασμένος θρόνος ενός εγωισμού.../χρυσή πέτρα, θηλιά σε λαιμό παιδιού/ τέχνη, αιώνων πέρασμα."
Γιάννης Βέλλης

"Κάτω από μάρμαρα, λευκά και σκαλισμένα/ σκαλίζω-αθόρυβα- τις σκέψεις των ονείρων μου/ γιορτάζοντας τη νίκη που ήρθε απρόσμενα και την γιορτάζουν άλλοι..."
Γιάννης Βέλλης

"Μόνη περιμένει, στη χαμένη ώρα/ το δικό της αδιέξοδο/ ταξίδι ή παραμονή στην ίδια συνήθεια/ και εκείνος ψάχνει- εδώ και ώρα- διέξοδο..."
Γιάννης Βέλλης

"Αιώνιος και νικημένος/ φορτωμένος μια νίκη που δεν έγινε ποτέ/ σκοτεινός σαν τη νύχτα που σκεπάζει τα πένθη μας/ και τη γλυκιά μας διασκέδαση..."
Γιάννης Βέλλης

"Ερημική χώρα, άδειο λιμάνι/ ψαρόβαρκες -ξεχασμένες -περιμένουν φτωχοκάικα/ δίχως λεία και πλούσιους επισκέπτες/ μόνο μαύρες σκιές και γκρίζο ορίζοντα."
Γιάννης Βέλλης

"Πάνω από άστρα, κάτω από τα άστρα/ παγιδευμένος στην εικόνα του σύμπαντος/ μικρός θεός σε μεγάλο χάος/ ή μεγάλος άνθρωπος σε μικρόκοσμο;..."
Γιάννης Βέλλης