Δάσκαλοι σε ρόλο ...θεολόγου!

Δάσκαλοι σε ρόλο ...θεολόγου!

Θεολογική κατάρτιση απαιτεί το νέο ‘αναβαθμισμένο’ βιβλίο της ΣΤ Δημοτικού που θα κληθούν να διδάξουν οι δάσκαλοι.
Αυτά τα Θρησκευτικά ποιος θα τα διδάξει;..

Σε ρόλου θεολόγου (!) οι δάσκαλοι από τη νέα σχολική χρονιά καθώς καλούνται να διδάξουν θεματικές ενότητες για τις χριστιανικές ομολογίες της Δύσης και τις θρησκείες του Μουσουλμανισμού και του Ιουδαϊσμού.
Έπεσε στα χέρια μου το νέο βιβλίο του μαθήματος των Θρησκευτικών της ΣΤ’ τάξεως του Δημοτικού (υπάρχει και σε μορφή αρχείου στην ιστοσελίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, www.pi-school.gr) , το οποίο θα διανεμηθεί στους μαθητές από τον προσεχή Σεπτέμβριο και - ειλικρινά - εντυπωσιάσθηκα από το περιεχόμενό του. Αλλά και προβληματίσθηκα. Ο τίτλος του βιβλίου: «Aναζητώντας την αλήθεια» και συγγραφείς του ο καθηγητής (του τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ) κ. Κων/νος Δεληκωνσταντής και οι εκπαιδευτικοί κ.κ Κων. Γούλας και Ιωαν. Κομνηνού.

Πρόκειται για ένα αξιολογότατο, καλογραμμένο βιβλίο με πλούσια διδακτική θρησκευτική ύλη, η οποία, έχει, βεβαίως, στο επίκεντρο την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία και πίστη, αλλά - για πρώτη φορά στα εκπαιδευτικά χρονικά της δημοτικής εκπαίδευσης - επεκτείνεται και στη παράθεση βασικών στοιχείων των άλλων χριστιανικών ομολογιών (δηλ. του Ρωμαιοκαθολικισμού και Προτεσταντισμού) καθώς και των άλλων δύο μονοθεϊστικών θρησκειών, ήτοι του Ιουδαϊσμού και του Μουσουλμανισμού. Εχει, δηλαδή, το νέο βιβλίο της ΣΤ’ δημοτικού – για πρώτη φορά – διαχριστιανικό και, ευρύτερα, θρησκειολογικό περιεχόμενο.
Συγκεκριμένα στο 6ο κεφάλαιο του βιβλίου και υπό τον τίτλο «Ετερόδοξοι και αλλόθρησκοι» περιλαμβάνονται οι εξής ενότητες:

α) «Μια πρώτη γνωριμία με τους Ρωμαιοκαθολικούς Χριστιανούς», β) «Μια πρώτη γνωριμία με τους Ευαγγελικούς Χριστιανούς» (προτεστάντες), γ) «Η λατρεία των Εβραίων στη συναγωγή το Σάββατο» και δ) «Η προσευχή των Μουσουλμάνων στο τζαμί την Παρασκευή».

Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι τα κεφάλαια που αφορούν στην διδασκαλία της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης και παράδοσης είναι πλαισιωμένα τόσο με πλούσιες βιβλικές αναφορές, όσο και με παραθέματα από έργα κορυφαίων διανοητών της ορθόδοξης θεολογίας, όπως των Φλωρόφσκι, Σμέμαν, Αναστασίου (Γιαννουλάτου – αρχιεπισκόπου Τιράνων), Ματσούκα, Γιανναρά, κ.α.

Όλα καλά, ωραία και όμορφα – όμως, είναι ν’ απορεί κανείς και να προβληματίζεται: πως θα διδάξει αυτό το βιβλίο ο άγευστος θεολογικής παιδείας και κατάρτισης εκπαιδευτικός της Α/βάθμιας εκπαίδευσης; Προβλέπεται να πραγματοποιηθούν κάποια σεμινάρια για να αποκτήσουν οι δάσκαλοι την απαραίτητη γνωσιολογική θεολογική κατάρτιση στα θέματα που περιλαμβάνει η ύλη του νέου βιβλίου Θρησκευτικών της ΣΤ’ δημοτικού, ώστε να μπορέσουν με τη σειρά τους να τη διδάξουν αποτελεσματικά στους μαθητές;

Κατά την άποψή μας, για τη διδασκαλία του νέου βιβλίου των Θρησκευτικών, απαιτείται ο διδάσκων εκτός από παιδαγωγική να έχει και πλούσια θεολογική κατάρτιση για να αποδώσει καρπούς το μάθημα και να μην περιπέσει σε μαρασμό όπως συμβαίνει εδώ και τόσα χρόνια. Μιας που (ξανα-) γίνεται τώρα μια τόσο σημαντική προσπάθεια αναβάθμισης του θρησκευτικού μαθήματος, θα’ ναι κρίμα να πάει – κι’ αυτή - χαμένη.
Κανονικά – υπό τις παρούσες συνθήκες - τη διδασκαλία των Θρησκευτικών της ΣΤ’ δημοτικού, μ’ αυτό το βιβλίο, θα’ πρεπε, κατά τη γνώμη μας, να την αναλάβει καθηγητής θεολόγος – γιατί μόνο ένας θεολόγος έχει διδαχθεί επαρκώς την ύλη του συγκεκριμένου βιβλίου και συνεπώς μπορεί να ανταποκριθεί στις διδακτικές απαιτήσεις του μαθήματος.
Αλλ’ εφ’ όσον δεν είναι (μέχρι στιγμής, τουλάχιστον) δυνατός ο διορισμός θεολόγων για να διδάξουν το μάθημα – και στα δημοτικά - ως εξειδικευμένοι δάσκαλοι των Θρησκευτικών (μέχρι στιγμής η πολιτεία κρίνει ότι πρέπει να διορίζονται στα δημοτικά σχολεία εξειδικευμένοι δάσκαλοι γυμναστικής, ξένων γλωσσών, καλλιτεχνικών μαθημάτων, μουσικής, αλλά όχι και των Θρησκευτικών – χωρίς ποτέ κανένας να έχει εξηγήσει το «γιατί» αυτής της επιλεκτικής μεταχείρισης), εν πάση περιπτώσει, νομίζουμε ότι το υπ. Παιδείας οφείλει όχι απλά να ενημερώσει τους υπηρετούντες δασκάλους για το περιεχόμενο του νέου βιβλίου στο πλαίσιο «ενημερωτικών συγκεντρώσεων», κλπ, αλλά να προχωρήσει στην ουσιαστική επιμόρφωση – κατάρτισή τους. Ετσι ώστε να είναι οι εκπαιδευτικοί της Α/βάθμιας εκπαίδευσης σε θέση ν’ ανταποκριθούν στα (δυσκολότερα!) καθήκοντά τους – αναφορικά, τουλάχιστον, με το θρησκευτικό μάθημα της ΣΤ’ τάξης - από τον προσεχή Σεπτέμβριο.
Προς αυτήν τη κατεύθυνση θα μπορούσε κάλλιστα να υπάρξει μια συνεργασία μεταξύ των Σχολικών Συμβούλων Α/βάθμιας εκπαίδευσης και των Σχολικών Συμβούλων Θεολόγων Β/βάθμιας (ΠΕ – 1), για την υλοποίηση επιμορφωτικών ημερίδων με εισηγητές έμπειρους θεολόγους – καθηγητές.

Χάρης Ανδρεόπουλος

( Ο Χάρης Ανδρεόπουλος είναι δημοσιογράφος – θεολόγος ΑΠΘ. Εργάζεται και ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ" Καρδίτσας, στις 5 Απριλίου 2006)

Εμένα πάλι κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να θρησκευτικά να μην υπάρχουν καν στα σχολεία...

Οχι , να υπάρχουν mrpc και να
είναι μάθημα επιλογής

είναι πολυ καλύτερο αυτό .

Να μην πέφτουν μετά θύματα γιαχωβάδων ...

Να υπαρχουν βεβαια! Δε θυμασαι οτι ανεβαζανε και το μεσο ορο αφου γενικα εμπαιναν μεγαλοι βαθμοι.

Σίγουρα σε κάθε νέο βιβλίο, είτε θρησκευτικό είτε άλλο, πρέπει ο δάσκαλος να περνάει ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο ώστε να ξέρει τι και πως να διδάξει. Για να μην αυτοσχεδιάζει μετά...

Σαφως θα συμφωνησω

Και να διδάσκονται όλες οι θρησκείες, όπως γίνεται στο λύκειο….αλλιώς να το μετονομάσουν το μάθημα σε χριστιανικά……..