ANTREAS None

Φύλο:
Ένταξη: Feb 24, 2006 Δημοσιεύσεις: 376 Κατοικίδιο
Euro: 1353 Items
|
Δημοσιεύθηκε: 09/05/2006 16:20 Θέμα δημοσίευσης: Ο ΚΑΤΗΧΗΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ |
|
|
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ Ή ΝΑ ΜΗ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ»
http://www.pramnos.net/postx997-0-15.html
| Salonika έγραψε: |
| ANTREAS έγραψε: |
Ονομα:
Παναγιώτης Μιχαλόπουλος [είναι γνωστό ήδη και το δικό μου]
|
Το άλλο , τον άλλο τίτλο που έχεις ?? Γιατί δε τον λές ρε συ ?
Να ζαλιστούμε όλοι μας ?
Αυτό το : Πτυχιούχος διπλωματούχος κατηχητης της
αποστολικής διακονείας ? ?
Η μήπως στο πήραν πίσω , δε μπιστέβγω νά καμες καμιά ξικάδα
και τοχασες το δίπλωμα !! |
Σε ευχαριστώ αγαπητέ μου φίλε Σαλόνικα για το ενδιαφέρον σου σχετικά με τον τίτλο μου… του Κατηχητή!
Είμαι λοιπόν στην ευχάριστη θέση να σε βεβαιώσω ότι κανένας δεν έχει τολμήσει να μου αμφισβητήσει το συγκεκριμένο τίτλο, ούτε και να μου πάρει το σχετικό πάπυρο της Αποστολικής Διακονίας που δια χειρός Αρχιεπίσκοπου, παρακαλώ, έλαβα σε ειδική προς τούτο τελετή απονομής όταν τελείωσα επιτυχώς και ματΆ επαίνων τα σχετικά μαθήματα.
…Και όχι μόνο ο πάπυρος αυτός δεν μου αφαιρέθηκε, αλλά ούτε και τα σχετικά τιμητικά – αναμνηστικά ενθύμια που έχω λάβει από την Εκκλησία ως κατηχητόπουλο κατά τα παιδικά μου χρόνια, ενθύμια που επιμελώς φυλάσσω ως ιερά κειμήλια, το ίδιο και τις αναμνηστικές φωτογραφίες - μαθητούδι στα σκαλιά της εκκλησιάς της γειτονιάς μου - με όλα τα παιδιά και τον Κατηχητή μου…
Και όχι μόνο στα χαρτιά και στους τύπους, αλλά και στην καρδιά μου έχουν πάντα απήχηση και αντίκρισμα οι τίτλοι αυτοί. Το εκφράζουν και τα σχετικά τραγούδια μας που μου έχουν μείνει αλησμόνητα όπως το:
«Τούτη η φλόγα που έχει ανάψει,
στην καινούργια μας γενιά,
κάθε σάπιο θε να κάψει
και κακιά κληρονομιά!»
…και το άλλο που λέει:
Χρόνια μου μοσχομύριστα,
παιδιάστικά μου χρόνια,
βραγιές με τα τριαντάφυλλα,
κλωνάρια με τΆ αηδόνια.
Στη ζήση μου σας έβαλα,
άσειστα θέμελά της,
από τα πρώτα χρόνια της
ως τα γεράματά της.
Ήμουν δεκάχρονο παιδί,
της άνοιξης λουλούδι,
πιστό του κατηχητικού,
κι εγώ ένα μαθητούδι.
Για μέτρησέ τα, αν μπορείς,
ποσά διαμάντια πήρα,
ρουφώντας κάθε Κυριακή,
τα λόγια του Σωτήρα!.. |
|