:: Σαν Σήμερα
1939:
Ιδρύεται η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής

1959:
Αναχωρεί από τον Πειραιά για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, προκειμένου να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ, που προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη της Ν. Κορέας από τα βορειοκορεατικά και τα κινεζικά στρατεύματα

1993:
Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου.










Pramnos.net: Forums

Pramnos.net :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - Νοσταλγία
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών    ΚατοικίδιοΚατοικίδιο     ΗμερολογιοΗμερολογιο    Bank  ΑγαπημεναΑγαπημενα
ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Shop   ΣύνδεσηΣύνδεση 

Νοσταλγία

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Printer-friendly version    Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Ικαρία
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
Tina
Πριν τους δεινόσαυρους
Πριν τους δεινόσαυρους


Ηλικία:47
Φύλο:Φύλο:Γυναίκα
Ένταξη: Jan 08, 2005
Δημοσιεύσεις: 995
Κατοικίδιο
Τόπος: Athens- Xristos Agiou Kirikou
Euro: 232
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/06/2006 01:13
    Θέμα δημοσίευσης: Νοσταλγία
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Με έπιασε η νοσταλγία για το νησί, πολύ πιο έντονα αυτή τη φορά μιας και στις 21 Μαίου πέθανε η Ικαριωτίνα γιαγιά μου και έβγαλα να κοιτάξω παλιές φωτογραφίες.

Με πιάνει θλίψη βλέποντας το τότε και το τώρα. Έχω την αίσθηση ότι το νησί έχει χάσει πάρα πολύ τη γραφικότητα του.

Ευθυνόμεθα κι εμείς που πάμε και χτίζουμε ο καθένας ότι του έρθει....

Νομίζω πως είμαι οπισθοδρομική, αλλά πολύ θα ήθελα να είχε εφαρμοστεί προ πολλού στο Ποποτικό σλόγκαν "εμπρός πίσω"...

Επίσης θλίψη με πιάνει που οι νέοι Ικαριώτες δε φτάνουν πια στην ηλικία των παλιών, είτε από τροχαία είτε από σύγχρονες ασθένειες.

Η γιαγιά μου ανήκε σε εκείνη τη φουρνιά που τους είχε ξεχάσει ο χάρος, πέθανε σε ηλικία 90 ετών και η ασθένεια της ήταν μόνο ένα μήνα.

Υπάρχουν ακόμα φίλοι της , της κλάσης της...οι μαθουσάλες που λέω εγώ...Πολύ θα μου λείψουν εαν φύγουν κι αυτοί.

Θα μου λείψουν τα καριώτικά τους, οι βεγγέρες τους και όλα όσα είχα να διηγηθούν από εποχές που έφυγαν χωρίς επιστροφή.
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα Yahoo Messenger
giota
Moderator
Moderator



Φύλο:Φύλο:Γυναίκα
Ένταξη: Feb 02, 2004
Δημοσιεύσεις: 2418
Κατοικίδιο
Τόπος: thesaloniki
Euro: 2295
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/06/2006 07:17
    Θέμα δημοσίευσης: Re: Νοσταλγία
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ετσι ειναι Τινα εχεις δικιο και μενα με πιανει νοσταλγια για πολλα οπως για τα παιδικα μας χρονια που ηταν τοσο αλλιωτικα απο τα παιδικα χρονια των τωρινων παιδιων
_________________
Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
giota
Moderator
Moderator



Φύλο:Φύλο:Γυναίκα
Ένταξη: Feb 02, 2004
Δημοσιεύσεις: 2418
Κατοικίδιο
Τόπος: thesaloniki
Euro: 2295
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/06/2006 07:36
    Θέμα δημοσίευσης: Re: Νοσταλγία
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Moy ηρθε με email αυτο το κειμενο και με αγγιξε πολυ . Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος
για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας SMS

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

_________________
Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
giota
Moderator
Moderator



Φύλο:Φύλο:Γυναίκα
Ένταξη: Feb 02, 2004
Δημοσιεύσεις: 2418
Κατοικίδιο
Τόπος: thesaloniki
Euro: 2295
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 07/06/2006 07:42
    Θέμα δημοσίευσης: Re: Νοσταλγία
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ουτε να μας παραξενευουν πια περιστατικα σαν αυτο του Αλεξ χανωντας τους παλιους και τις παλιες αξιες τα παιδια καταληγουν να σκοτωνουν και να σκοτωνονται
_________________
Να σαλταρω ή να σαλπαρω?
www.spiti.pblogs.gr
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα   Printer-friendly version
Σελίδα 1 από 1

Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Ικαρία
Μετάβαση στη:  

Προσθηκη στα αγαπημενα

Αποστολη θεματος.
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
You can attach files in this forum
You can download files in this forum

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Forums ©
© 2002 - 2026, Pramnos Hosting LTD.
Dedicated to Pocahontas...
Top . W3C Valid CSS
Όροι χρήσης . Σχετικά με εμάς . Συντάκτες . RSS Feeds . Sitemap . XML Sitemap