Δημοσιεύθηκε: 16/12/2009 20:01 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
μέρος τέταρτο
Κι εκεί που ήμουνα έτοιμος να ψοφολογήσω,νάσου και ξημερώνει στην οθόνη της του-βού μου.
Ο φακός του σκηνοθέτη είχε απλώσει μπροστά στα νυσταγμένα μάτια μου ένα ονειρικό τοπίο.Ο ήλιος αναδυότανε μεσα απο μια γαληνεμένη Θάλασσα , ενω ένα σμήνος απο γλαρόνια έκανε ηχηρά το πεταγμά του πάνω απ την αμμούδα.
Το ζουμπουρλούδικο τότες βγήκε στα σβέλτα όξω και έτρεξε προς την βάρκα να την ετοιμάσει για φάστ απόπλου.
Εδώ η βάρκα,εκεί η βάρκα,που ειναι η βάρκα?
Προφανέστατα ο σκηνοθέτης την ειχε εκτός πλάνου ,ώστε να δείξει πως την ειχε πάρει η θάλασσα και την είχε σηκώσει.
Ξοπίσω της ο ξανθόψειρας το ειχε ρίξει στη γιόγκα για να ευθυγραμίσει τις κοκκάλες του.”Ρε μπάσταρδε,ξεμειναμε απο πλεούμενο και συ το παίζεις αγαλματάκια ακούνητα?”του φώναξε σμίγοντας τα φρύδια.”πειναω μπολσεβίκα μου,φτιάξε κατις τις να στεριώσω στα ποδάρια μου”.απάντησε εκείνος ξεψυχισμενα ,παίρνοντας τη θέση του λωτού πάνω στην άμμο.Η σταση του αυτή την παραξένεψε και φοβήθηκε πως ειχε μεινει στήλη άλατος όπως η σχωρεμένη η Σάρα στη Βίβλο.Ομως πουθενα δεν φαινότανε φωτιά στον ορίζοντα και αυτό την καθησύχασε.
Ετρεξε τότες μέσα στην παράγκα και πηρε ένα τουφέκι.Δυο μπαμ ακουστήκανε και ένα απο τα γλαρόνια που τοπαιζε εραστής πολλώ καρατίων σε μια ξεπουπουλιασμενη γλαρίνα ,προσγειώθηκε ανώμαλα στην άμμο.”απόψε θαχουμε γλαρόσουπα καπιτάλα”,φώναξε στον ξανθόψειρα και μπηκε χοροπηδηχτά μεσα στην καλυβα για να ξεπουπουπουλιάσει τον καψουρισμένο γλάρο.
Νύχτωσε και αφού άναψε τη φωτιά και πάλι εκείνη ,άρχισε να ταίζει στο στόμα τον εξαντλημένο ξανθόψειρα.” ντερλίκωνε Τσαρικό κατάπλασμα τη σούπα σου, για να σε παραδώσω ολόκληρο στους δικούς μου”του είπε κάποια στιγμή όταν τον είδε να στραβομουσουνιάζει για την ποιότητα του φαγητού.
Κατόπιν αρπάζοντας τον απ τους ώμους και ταρακουνόντας τον, του φώναξε δυνατά στ αριστερό του αυτί.
“το ξέρεις βρέ μερίδα αντρα πως ξεμείναμε απο βάρκα σε τουτο το ρημαδι το νησί?”
Εκεινος μολις τ ακουσε αυτό ,άρχισε να χοροπηδάει γύρω απ τη φωτιά σαν αποχαυνωμένος ιντιάνος”Γιούπυυυ,αυτό μου θύμισε τον Ρομβισώνα Κρούσο που ναυαγησε σ ενα νησί”
“ποιός ειναι αυτός ο πώς τον είπες βρε ζαρωμένη ελιά καλαμών?”,”Λέγε ποιός καπιτάλας είναι
να τον σιδερώσω με την βαριοπούλα !”
Δημοσιεύθηκε: 17/12/2009 10:50 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
μέρος πέμπτο
Εκείνος τότες της χαμογέλασε με κατανόηση και άρχισε να της αφηγείται την περιπέτεια του Ροβινσώνα Κρούσσου στο νησί. Το ζουμπουρλουδικο κρεμότανε απο τα χείλη του σε τετοιο βαθμό, που κόντεψε να τα ξεκολήσει.
Κάποια στιγμή ο ξανθόψειρας πνίγηκε μ ενα σάλιο του και αρχισε να βήχει ασυντόνιστα.”μη σταματάς ρε ξόμπλιο,μ αρέσει όπως τα λές”του ειπε ,ρίχνωντας του συγχρόνως μια κατραπακιά στο σβέρκο.
Ητανε τοσο δυνατό το χτύπημα,που τον έκανε να πηδήξει κεφάλαιο.”έτσι ο Παρασκευάς,έγινε κολητός στον Ρομβισώνα Κρούσσο..”συνέχισε μισοζαλισμένος.
Εκεινη ξανα σμιχτοφρύδιασε, γιατί δεν καταλάβαινε απο πού ξεφύτρωσε κάποιος “Παρασκευάς” και τον ρώτησε εξαγριωμένη και με διάθεση να τον τουλουμιάσει για τα καλά στο ξύλο,αν δεν της τον κατέδιδε.
“ωστε κιαυτός Τσαρικός σαν του λόγου σου βρε ακτινογραφία?”
Με τα πολλά ο δαρμένος αφηγητής ,γύρισε πίσω σελίδα και αρχισε να περιγράφει τη συνεχεια απ το σημείο που ειδε τον ουρανό σφοντύλι.
Καποια στιγμή διέκοψε την αφήγηση του και την ρώτησε κοιταζοντας την στα μάτια.”θα ήθελες να σε φωνάζω Παρασκευούλα?”
Αυτό ητανε το κουμπί της όλης ιστορίας!
Δεν της άρεσε με τίποτις τ ονομα της που ήτανε Μάσα και που την πάχαινε και το αποδέχθηκε μετα χαράς ,ενω εκεινος προληπτικά ειχε κουλουριαστεί σε μια γωνιά και ειχε σκεπάσει το κεφάλι του με χέρια και πόδια ,περιμενοντας την επομενη κατραπακιά.
Ομως οχι μονο της άρεσε να την φωναζει “παρασκευούλα” αλλά του είπε πως έχει και όμορφα γαλανά μάτια.
Της θύμιζαν μάλιστα ένα σκύλο χάσκι κάποιου μπουρζουαζία,που ειχε αναλάβει να τον βγάζει βόλτα για τα ψιλα και τα χοντρά του.
Ο ξανθόψειρας τοτες την κοίταξε ανάμεσα στα μάτια (έτσι ρίχνεις μια πορωμένη γυναίκα)λεγοντας της πως θα άλλαζε κι εκεινος το δικό του όνομα,δηλαδής απο Νικολάι που θύμιζε Τσάρο , σε Ροβινσώνα.
Αυτό την έκανε ακόμα πιο χαρούμενη ,αφήνοντας την φαντασια της να ταξιδέψει μέσα απο το μυθιστόρημα.”Ρομβινσώνας-Παρασκευούλα ,τί πιο όμορφο !” ψέλλισε αφήνοντας ενα βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης.
Στη συνεχεια ,ο σκηνοθέτης με πολύ μαεστρία,εστιάστηκε στα μούτρα της Παρασκευούλας ,που απρόσμενα ειχε αρχίσει να γλυκαίνει και να κοιτάζει μάλιστα με λατρεία τον ξανθόψειρα.
Ενα γουργουρητό ηχούσε μέσα της ,που δεν ητανε όμως εντερικό άκουσμα λόγω γλαρόσουπας,αλλά ερωτικό κάλεσμα.
Εκείνος έπιασε το υπονοούμενο και μη χάνοντας τον καιρό του,μπλόνζαρε ασούρμπαλα πάνω της.
Θα περιμενε κανείς να φάει ξεγυρισμένες σφαλιάρες και καμιά μπαλωθιά στον υποτυπώδη πωπό του,αλλα εκείνη υπέκυψε,ζαλωμένη με ολα της τα φυσεκλίκια.Εκκρηκτική γυναίκα πως να το κάνουμε!
Δημοσιεύθηκε: 17/12/2009 21:38 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
η αγρυπνία (μέρος έκτο)
Ξημέρωσε επι τέλους και οι δυο εραστές βγήκανε για να λιαστούνε και να ξεμουδιάσουν τα μπούτια τους απ τη βραδυνή γαιδουροκαβάλα.
Εκεινος γυμνός απο τη μεση και πάνω με δυό βαθιές χαρακιές χιαστί στο στήθος ,έδειχνε άκρως μπαιλντισμένος και ετοιμόροπος.
.”βρε Παρασκευούλα μου,πότε θα σε μουντάρω κι απ τη μέση και πάνω?”ψέλλισε παραπονιάρικα ,δειχνοντας της τις πληγές απ τα φυσεκλικια της ..
“μόλις γίνεις πραγματικός συντροφος Ρομβισώνα μου,θα βγάλω τα φυσεκλίκια και τότες θα με μπαλαμουτιάζεις και απ τη μεση και πάνω” του είπε τραβώντας του μέχρι ξεκολήματος το ατροφικό του μουσάκι.
Ολο το σωμα του ητανε γεμάτος δαγκωματιές ,λες και το ροκάνησαν πεινασμένοι αρουραίοι,αδυνατίζοντας το ακόμα περισσότερο,αλλά δεν τον έμελε κάτι τις τέτοιο,αρκεί να ξανάκανε φίκι-φίκι με την καλή του.Ξαφνικά φάνηκε ένα πανί στον ορίζοντα.
”οι ψαράδες,οι ψαράδες “φώναξαν κι οι δυό τους χοροπηδώντας σα λωλοί απ τη χαρά τους!
Εκείνος τότες,προσπάθησε να τους τραβήξει την προσοχή φωνάζοντας δυνατά,αλλά εκεινοι δεν τον ακροάσθηκαν και βάλανε πλώρη για αλλη γή και άλλα μέρη.
“φερε στα σβέλτα ένα τουφέκι αγαπόυλα,για να μας ακούσουνε”του είπε εκείνη επιτακτικά.
Ο ξανθόψειρας τότες γκάζωσε και έφερε απ την ψαροκαλύβα ενα τουφέκι,
Στη συνέχεια άρχισε τις μπαλωθιές και ως εκ θαύματος η βάρκα άλλαξε ρότα και κατευθύνθηκε προς το μέρος τους.
Φαινότανε λοιπον πως είχανε σωθεί και πως κι εγω δεν θα εχανα τον ύπνο μου.
Ομως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι.Η βάρκα ητανε καργαρισμενη με λευκούς,δηλαδής Τσαρικούς ,που έκαναν χαρούλες που βρήκανε τον ξανθόψειρα.
Εκείνος τότες πετώντας το όπλο καταγής ,αρχισε να τρέχει προς το μέρος τους σα να του βάλανε νέφτι στον πωπό.
Και τότες τα πάντα σκοτείνιασαν.Η ζουμπουρλού μάζεψε απο χάμω το όπλο και τον σημαδεψε.Ενα μπάμ ακουστηκε κι ο λεγάμενος αφού έκανε μια διπλή περιστροφή περι εαυτόν σαν μπαλαρίνος,έπεσε με παφλασμό στη θάλασσα.
Τοτες οι συναδελφοί του κάνανε κρις-κράφτ τη βαρκουλα και με την όπισθεν και ολοταχώς χάθηκαν στον ορίζοντα.( Η Μάσα ήτανε ξακουστή τοις πάσι γιατην σκοποβολή της και ότι δεν μάσαγε με τίποτις).
Εκείνη τότες όταν κατάλαβε τί έκανε ,άρχιζε να σπριντάρει προς το μέρος του ημιναυαγισμένου αγαπημενου της,ξεκολώντας απο οδύνη την περούκα της.
Στο άψε σβήσε τον ξενέρωσε και του αρχισε την τεχνητή αναπνοή,τρομπάρωντας του στόμα με στόμα το φιλί της ζωής.Ομως τίποτις δεν έγινε,παρα μόνο ένα “πρίτς” ακούστηκε,αλλα όχι απ το στόμα του.
Τότες του τράβηξε τ αυτιά,του δάγκωσε τη μύτη,τούριξε αβέρτα κουτουλιές αλλά τίποτις απο αναστάσιμα ο δικός της.Νεκρή φύση ο φουκαράς,να τον κλαίνε οι ρέγκες της Αζοφικής δηλαδής.
Τότες τον σηκωσε ψηλά πάνω απ το κεφάλι της και τούκανε κάμποσεςπεριστροφές,όπως κανουνε οι πιτσαδόροι-ζογκλέρ στο ζυμάρι,αλλά και πάλι τίποτις.
Στο κατόπιν ανεβηκε πανω στο στέρνο του και άρχισε να χοροπηδά μαζί με τα παραγερμισμένα φυσεκλίκια της.
Και τότες έγινε το θαύμα !Εκεινος κάποια στιγμή άνοιξε το δεξί του μάτι.
Αμεσως εκεινη έβγαλε τα φυσεκλίκια και τουδειξε τα μεμέδια της.”Έλα συντροφε και τα δυό για πάρτυ σου,αρκεί να μη ματατεζάρεις”του ψιθύρισε γεμάτη αισθησιασμό.Και τότες άνοιξε και το αριστερό του μάτι.
Την κοιταξε για μια στιγμή με γουρλωμένα και τα δυό του μάτια και ψέλλισε ξεψυχισμένα... “γάλαααααα”.Μετά έγειρε το κεφάλι δεξιά και ματαξεράθηκε .
Εκεινη τοτες με την περούκα αναμαλιασμένη ,τον άρπαξε απ τα ποδάρια και τον έσουρε οπως ο Αχιλλέας τον Εκτορα προς την ψαροκαλύβα.
Ειχε νυχτώσει για τα καλά και το μόνο που έσπαζε τη νεκρική σιωπή ,ητανε ο ήχος της βαριοπούλας..
Ο σκηνοθέτης ήθελε ν αποδείξει περίτρανα ότι “ο έρωτας περνάει απ το στομάχι”και τα κατάφερε.
Εκείνη τη βραδιά το μενού δεν ειχε γλαρόσουπα.....
Τέλος
Μαράκος
Έχει επεξεργασθεί από τον/την marakos στις 18/12/2009 11:40, 1 φορά
Δημοσιεύθηκε: 18/12/2009 09:47 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
Κύριε Μαράκο καλά που δεν την είδα την ταινία...φρίκιασα και μόνο που τη διάβασα.
Είμαστε τελικά πολύ σκληρές εμείς οι γυναίκες. Κι αυτός όμως ο άμοιρος τι το πέταξε το όπλο; Είχε μια ευκαιρία να της μιλήσει επι ίσοις όροις και την πέταξε. Δεν εκτίμησε σωστά την κατάσταση και γι αυτό έγινε ... σουπα.
Αν ήμουν εγώ σκηνοθέτης (σε αυτή τη μικρή ζωή μπορεί κανείς να φανταστεί ότι θέλει) θα τον έβαζα να τη σημαδεύει με το όπλο, να γράφει τους δικούς του και να την βάζει να κάθεται στον κορμό ενός δέντρου. Αφού την έδενε πρώτα με τη ζώνη του (θα φρόντιζα να φορούσε ζώνη) ή κάποιο σχοινί (θα φρόντιζα να υπάρχει πεσμένο κάποιο σχοινί) θα της έλεγε οτι είχε αναγνωρίσει οτι η βάρκα ήταν τσαρικιά από κάποιο σήμα, σημαία ή κάτι τέτοιο (θα έβαζα κάποιο σήμα, σημαία ή κάτι τέτοιο) και πως αν την έπιαναν οι σύντροφοι του θα της έκαναν χειρότερα (από αυτά που είχε σκοπό να της κάνει αυτός). Οπότε και την έδεσε μέχρι και καλά να φύγουν από την περιοχή. Οι δικοί του φεύγουν και αυτός αρχίζει το πανούργο σχέδιό του, την "εκπαίδευση" δηλαδή της Παρασκευούλας.
Της μιλάει για όλα τα όμορφα πράγματα αυτού του κόσμου θα την άφηνε να τον βλέπει να ψαρεύει και θα την τάιζε με τα ψάρια που θα έπιανε (γιατί εκείνος ήξερε να ψαρεύει απλά εκείνη δεν τον άφηνε και επέμενε με την γλαρόσουπα για να έχει αυτή το πάνω χέρι). Θα είχε υπομονή μαζί της και θα της μιλούσε γλυκά και ας τον έβριζε αυτή. Θα της έφερνε λουλούδια, φρούτα ή τελοςπάντον αν δεν είχαμε πολλούς σπόνσορες για την ταινία...κάτι πολύχρωμο...κάποιο κοχύλι...κάτι τελοσπάντον κι ας του το πέταγε στα μούτρα (θα την έβαζα να του το πετάξει στα μούτρα). Ε και μετα θα της έκανε έρωτα όπως ήθελε αυτός μια φορά και με την ησυχία του. Την επόμενη μέρα θα ξυπνούσε πρωί και θα έθαβε όλα τα φυσεκλίκια σε ένα κρυφό μέρος για ώρα άνάγκης. Θα της έδινε το όπλο (άδειο) και θα την έλυνε. Αν εκείνη τον σημάδευε με το όπλο μετά από όλη την εκπαίδευση θα ήξερε οτι ποτέ δεν θα μπορούσε να τον αγαπήσει και με την πρώτη ευκαιρία απλά... θα έφευγε.
Σε μια εξόρμησή του είχε δει οτι τελικά δεν βρίσκονταν επάνω σε νησί ... αλλά σε κάποια έρημη ακτή κοντά σε κάποιο ρώσικο χωριό. _________________ carpe diem
Δημοσιεύθηκε: 18/12/2009 11:12 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ.
ΕΓΩ ΕΒΑΛΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΣΑΤΥΡΙΣΩ ΚΟΜΜΑΤΑΚΙ.
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΛΕΛΟΥΔΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΙΑΥΤΑ,ΜΟΝΟ ΚΑΒΟΥΡΟΜΑΝΕΣ ΚΑΙ ΓΛΑΡΟΝΙΑ ΕΙΧΕ ΤΟ ΝΗΣΑΚΙ.
ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΧΕ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΜΑΛΑΓΡΩΜΑΤΟΣ Ο ΚΑΛΟΦΑΓΩΜΕΝΟΣ,ΚΑΘΩΣ ΜΕ ΤΑ ΒΡΩΜΙΚΑ ΠΟΔΑΡΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΜΠΟΥΣΕ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ.
ΑΛΛΑ ΗΤΑΝΕ ΤΕΜΠΕΛΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΑΚΙΑΣ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΥΝΟΥΣΕ ΟΥΤΕ ΔΑΧΤΥΛΟ.
ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΧΟΡΤΑΣΤΙΚΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΟΠΩς ΥΠΟΠΤΕΥΟΜΑΙ,ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΒΑΡΑΓΕ ΕΠΙ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΡΙΟΠΟΥΛΑ..
ΠΑΝΤΩΣ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
Δημοσιεύθηκε: 18/12/2009 11:21 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
Το κατάλαβα κύριε Μαράκο οτι βάλατε τις απαραίτητες σάλτσες σας για να νοστιμήσει το ψητό γιατί υποπτέυομαι πως κατα τα άλλα δεν τρωγόταν με τιποτα ούτε η ταινία ούτε και οι συντελεστές της. Και συμφωνώ, ο έρωτας περνάει απ το στομάχι. Όχι βέβαια του ενός ή του άλλου μόνο...δεν είμαστε λιβελούλες , αράχνες η αλογάκια της παναγίας. Γι αυτό και έδωσα κι εγω το δικό μου τέλος. Στη ζωή πιστεύω είναι όλα θέμα σκηνοθέτη. _________________ carpe diem
Δημοσιεύθηκε: 18/12/2009 11:47 Θέμα δημοσίευσης: Re: η αγρυπνία
ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΤΟΥΣ ΠΟΡΩΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΤΙΠΟΤΙΣ.ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΞΑΝΕ ΘΥΤΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΩ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ Η ΔΕΞΙΟ,ΟΤΑΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥ.ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΑΧΡΩΜΑΤΟΨΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ.
ΟΙ ΤΣΑΡΟΙ ΥΠΗΡΞΑΝΕ ΑΚΡΩΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑ ΚΙ ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΥΣ ΜΙΜΗΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΘΕΩΡΙΕΣ.
ΟΤΙ ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΑΘΕ ΡΥΤΙΔΑ ΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΣΚΕΨΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΜΟΥ ΣΑΝ ΟΝΤΟΤΗΤΑ.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ,ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ
Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΣ
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You cannot attach files in this forum You can download files in this forum