Δημοσιεύθηκε: 02/02/2010 19:58 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
Κι αν βρέχει...
"Αβέβαιο μέλλον, στεγνός ορίζοντας/ κι ας βρέχει στην πόρτα μας, γύρω φωτιά/ κι ας βρέχει στην ώρα μας, γύρω ερημιά/ στην κουρασμένη σκέψη/ μεθυσμένοι ήρωες, κρύβουν τα λάθη τους/ τα πάθη τους και την παράνοια/ των χρόνων, των χαμένων χρόνων/ που γυρίζουν, αντάμωμα και χώρισμα/ με μόνο φίλο, το αδιέξοδο/ που μοιράζει ρόλους και τάματα/ σε άγιους, περαστικούς και θυμιάματα/ ανέξοδοι έρωτες, ανέξοδοι εραστές/ χωρίς θυσία από την ψυχή τους, το κορμί τους, τη σκέψη τους.../ πλατείες, πολλές πλατείες, περιμένουν/ να διασκεδάσουν, την πλήξη τους/ με ένα γλυκό καφέ και λίγο καπνό, διπλωμένο κοφτά/ σαν τις λέξεις τους..."
Δημοσιεύθηκε: 07/02/2010 16:20 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
The Capitoline Museums, Palazzo Conservatori entrance.
"Τι να φοβάσαι; αλήθεια τι;/ μια μάσκα, μια νύχτα, ένα ξημέρωμα;.../ με μια αγάπη ψεύτικη, μαγική και νέα;/ τίποτα, αλήθεια τίποτα/ από ένα κενό επιπλέον, στην αδράνεια/ χωρίς ενοχή, χωρίς κάθαρση/ χωρίς, έστω λίγη, αλλοτρίωση/ καθαροί δρόμοι, απάτητοι μένουν, αδιάφοροι/ με φτηνά πεζοδρόμια, να λιώνουν δίπλα/ στα πατήματα αγνώστων, βιαστικών, ανέραστων/ αυλικών, ηγεμόνων, σπιούνων/ μιας Ρώμης που χάνεται/ ελπίζοντας να ζήσει στο αύριο, με άλλο όνομα/ με άλλα παιδιά/ τα ίδια λάθη, τα ίδια πάθη, το ίδιο αδιέξοδο.../ και λίγη πραγματική αγάπη/ μεταξύ ισότητας και εξαιρέσεων..."
Δημοσιεύθηκε: 12/02/2010 11:43 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
περιθώριο...
"Μικρό το γύρισμα/ μικρή η μουσική/ ζωή, ταινία, δρόμος/ ιππόδρομος και φτώχεια, μαζί/ φτωχοί, τώρα περισσότερο/ σκλάβοι σε λάθη, περιθώριο/ εγχώριο λάθος/ και πάθος και απαλλαγή/ από την εποχή, ποιο πριν μέχρι και αύριο.../ παγιδευτήκαμε/ συγχρονιστήκαμε σε λάθος δρόμο/ εξοντωθήκαμε.../ έρχονται οι επόμενοι/ Στο περιθώριο, δεν έχει όριο/ και ταυτιστήκαμε, δεν γνωριστήκαμε/ στο περιθώριο, μας πέταξαν/ αφού πρώτα έταξαν/ ένα παράδεισο, μικρό παράδεισο/ δάσκαλοι, καθηγητές/ πολιτικοί και όλοι αυτοί/ μας γέρασαν, μας γέλασαν/ με ψέματα, πολλά ψέματα/ η μόνη αλήθεια/ το περιθώριο, δεν έχει όριο/ και εμείς χαθήκαμε/ η μόνη αλήθεια/ μέσα μας και την κρατήσαμε/ δεν δυστυχήσαμε, δεν γνωριστήκαμε/ μόνο οργιστήκαμε/ για τόσο χρόνο, που περάσαμε/ πνίγοντας ψέματα, πολλά ψέματα/ βαθιά στη σκέψη μας, βαθιά στην τσέπη μας/ που τώρα, τρύπια, θέλει άλλαγμα .../γιατί αλλάξαμε, γιατί .../ αντιδράσαμε, όπως έπρεπε, γιατί έτσι..."
Δημοσιεύθηκε: 13/02/2010 16:39 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
ερωτο-σκονισμένη...
"Αγάπη που έρχεσαι πάλι/ στο προσκεφάλι, αρρώστου/ στην καρδιά, μιας πέτρας/ στο φως, ενός τυφλού .../ σαν έρωτας, ξεχασμένος, παλιός/ αγάπη που έρχεσαι πάλι/ στη φτωχή γειτονιά/ μη περιμένεις, μη βιάζεσαι/ να ανοίξουν πόρτες/ να ανοίξουν παράθυρα/ για να φανεί, εκείνη/ για να χαρεί, εκείνη/ μεσ' τις λακκούβες της βροχής/ σβήνουν οι ρόδες/ σβήνουν οι καρδιές/ σβήνουν οι φωνές/ και φεύγουν, πάλι φεύγουν/ ανυπόμονα, επιδεικτικά/ για το κέντρο της πόλης/ που φαίνεται παράδεισος, τι κι αν κόλαση καρτέρει/ και μένει πίσω η αγάπη, μόνη/ ερωτο-σκονισμένη..."
Δημοσιεύθηκε: 15/02/2010 21:02 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
αμνησία
" Όταν διώχνεις παιδιά/ χωρίς πατρίδα/ όταν διώχνεις σκιά/ χωρίς ρυτίδα/ τότε θες να λέγεσαι άνθρωπος.../ όταν διώχνεις άνθρωπο, από μέσα/ φεύγει και εκτός, χάνεται.../ τότε χρειάζεσαι διαφήμιση/ πολύ, περισσότερη, διαφήμιση/ να νιώσεις Έλληνας/ περισσότερη πίστη, ίσως, να νιώσεις διαφορές/ από ζώα που διασχίζουν το δρόμο σου/ ή παγιδευμένα γυρίζουν την αυλή σου/ καλή ψευδαίσθηση για την περίσταση/ αρχαίες ρίζες, γυμνά φαντάσματα σε μάρμαρο/ που κόλλησαν στο μυαλό σου και έγιναν λάσπη/ με ψηλά, σκαλωμένο μυαλό να κελαιδάει στο κλουβί σου/ τιτιβίζοντας σκέψεις/ για το γείτονα, που ζει δίπλα , για το χρώμα του/ όσο, νευρικά, γυρίζεις την εφημερίδα σου/ βλέπεις... γλώσσες ξένες να σε πνίγουν/ χάνεσαι και ελπίζεις/ διώχνοντας σκιά/ χωρίς ρυτίδα..."
Δημοσιεύθηκε: 17/02/2010 22:12 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Λάθη μικρά κι ασήμαντα/ μας κυνηγάνε, κλείνουν την πόρτα/ και μας ζητάνε, μεστή νύχτα/ και μας ξεχνάνε, το πρωί/ στο πρώτο κοίταγμα του ήλιου/ στην πρώτη σταγόνα, που υγραίνει, φύλλα της σιωπής/ και της ζωής μας/ αλίμονο κι αν λείπουν τα παιδιά/ που ξέρουν να παλεύουν/ με τα λάθη, με τα άδικα/ με τα καμμένα μυστικά/ αλίμονο, σε ηγέτες και αφεντικά/που θέλουν τη σκέψη μας/ να πέφτει σε πατούσες, στη λησμονιά/ είμαστε έτοιμοι/ για μια φωτιά, για μια βουτιά/ μέσα στην κόλαση/ απέραντη κόλαση, που θα φοβηθεί και θα μας κάψει/ μα η φωτιά θα φτάνει μέχρι ψηλά/ μέχρι τον ήλιο/ μέχρι εκεί κοντά/ πάντα, όμως, θα είμαστε ψηλά..."
Δημοσιεύθηκε: 21/02/2010 11:33 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Ταμένοι σε θάματα/ στον άγνωστο θεό, στη μοίρα μας.../ κάτω από τα μάρμαρα μιας ακρόπολης/ μιας πέτρας, που καίγεται στη μέρα/ ακούμε το νερό, το χώμα που ανοίγει στον ήλιο/ το πέρασμα/ στενό δρομάκι της σκέψης μας, της ζωής μας/ με περιθώρια εκκλήσεων και εκδικήσεων/ της τύχης μας/ σαν χρυσά λουλούδια, που πνίγουν τις σχισμάδες των βράχων/ αλήθεια, πόσο τυχεροί είμαστε, που δεν κερδίσαμε τη δόξα/ ηρωικών πολέμων, ηγετικών συγκινήσεων.../ αφήνοντας τα πάντα/ σε ένα διάλογο, σε ένα χαμόγελο/ σε μια αγάπη, που τρέχει μαζί μας στο χρόνο/ και πάντα βγαίνει πρώτη..."
Δημοσιεύθηκε: 23/02/2010 21:48 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Τίποτα δεν μένει αλώβητο/ ακόμα και οι λίγες στιγμές ηρεμίας/ ακόμα και ένας μικρός παράδεισος, στη συνήθεια μας/ πάντα δεχόμαστε κριτική/ πάντα μας περιμένουν/ να μας κάνουν να νιώσουμε ασήμαντοι/ στην πλάνη μας, στα λάθη μας/ με μια γλυκιά παράνοια.../ με μια φτωχή κόλαση/ διάολε, μας έδωσες πόρτα.../ διάολε, μας έμεινε συνήθεια/ η κόλαση..."
Δημοσιεύθηκε: 27/02/2010 21:31 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Μικρός κόσμος, μικρόκοσμος λες/ κι ο κήπος, δικός μου/ μα τώρα έρχονται/ τώρα παίζουν, τώρα γυρνάνε/ παιδιά, πολλά παιδιά/ με τις πατούσες, στον ασβέστη/ μικρής γειτονιάς/ με τις πατούσες, στη σκέψη/ μικρής καρδιάς/ καταπατημένης και ελεύθερης/ από ήθη ή λάθη/ σε ένα τοίχο, ψηλό/ με ρόδια, καρύδια και δαμάσκηνα/ παρατημένα/ με ένα πιάνο, κλειστό, χωρίς ελπίδα/ να τραγουδάς, να κλαις, να δίνεις/ με τη φωνή, ρίγος/ στις σκέψεις σου/ στον άνεμο, που ανέμελα διασχίζει/ βουνά, θάλασσες/ και περιβόλια, πεδινά/ ανοίγοντας ένα παράθυρο/ κλείνοντας μια πόρτα/ και περιμένοντας στο ακρογιάλι ..."
Δημοσιεύθηκε: 28/02/2010 17:39 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
Photo: William Klein
"Κλείνοντας, στα μάτια σου/ το φως, την ώρα, τη στιγμή/ γυρίζεις, πάλι/ πίσω το ταξίδι, στο όνειρο/ πλατεία, χώματα, ένταση/ σκόνη, χαλίκια και κλάματα/ ποδιές, χρώματα, αρώματα/ παιδιών που θέλουν να κερδίσουν/ το χρόνο, τον αγώνα, τον αιώνα/ μέσα από τόξα, σφεντόνες, φωνές/ χαμόγελα για τον νικητή, για τον νικημένο/ και εγώ σε περιμένω/ κάπου ανάμεσα στη σκόνη και τη σκιά/ να φύγουμε, να αφήσουμε πίσω τη νίκη/ για μια μικρή ανάπαυλα/ γλυκιά ανάπαυλα…"
Δημοσιεύθηκε: 04/03/2010 08:37 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Τόσο κοντά και μακριά.../ σε περιμένω/ ανυπόμονα, διστακτικά/ αν παγιδευτώ;/ αν επιμείνω;/ κι αν χάσω το δρόμο;/ του ταξιδιώτη/ ταξιδευτή της σκέψης/ στα μέρη τα μακρινά, τα απόκρημνα/ που θέλουν ψηλά, αετούς, γεράκια, ξωτικά/ κι αν περιμένω;/ μια κίνηση, ένα μήνυμα του ανέμου/ δεν ξέρω, να περιμένω/ ανυπόμονος θα γυρίσω κάτω, σαν τον άνεμο/ που σφυρίζει στην καταχνιά/ πάνω στο δρόμο, της καρδιάς σου/ κλέβοντας λίγο από το χρόνο σου/ παγιδευμένος και ελεύθερος μαζί/ μετά πάλι, θα ανέβω ψηλά/ τινάζοντας τη σκέψη, τη ζωή μου, την αγάπη μου, σαν πλατιά φτερά/ μέχρι τον ήλιο/ με μόνο χρώμα/ στον ουρανό, γαλάζιο/ και κάτω μακριά τη θάλασσα..."
Δημοσιεύθηκε: 06/03/2010 13:26 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
Επιστροφή
"Κι αν βρεις το δρόμο για την Ιθάκη/ κι αν φτάσεις καλά/ κρίμα, θα πεις.../ σαν βγάλεις την αρμύρα/ άργησα, γύρισα, θαύμασα/ μα δεν είμαι Οδυσσέας/ δεν γνώρισα την Τροία/ τη νίκη, τη φωτιά/ την Πηνελόπη/ μόνο εδώ, με ξέρασε η θάλασσα..."
Δημοσιεύθηκε: 06/03/2010 14:11 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Γοργόνες υπάρχουν; γοργόνες μιλάνε;/ ρώτησε, ο Αλέξανδρος/ ναύτης, που γέρνει στον ήλιο/ ποιος ξέρει, τι γεννάει η θάλασσα και τι παίρνει.../ φώναξε ο άνεμος/ γοργόνες γελάνε ή κλαίνε;/ συνέχισε, ο Αλέξανδρος/ ποιος ξέρει, τι φέρνει ο άνεμος στη σκέψη μας/ φώναξε ο άνεμος/ Αλέξανδρος υπάρχει;/ ρώτησε, ο άνεμος/ ποιος ξέρει, τι γεννάει η θάλασσα και τι παίρνει.../ φώναξε ο ήλιος."
"Αντίλογος, φτηνών εξελίξεων/ με πάθος και ζωντάνια/ αδιάφορος δεν μένει/ αγάπη φέρνει/ πάλι, με ανοικτά παράθυρα/ στην άνοιξη, στον ήλιο/ στα καταπράσινα σοκάκια/ από ζωή, από αγάπη/ τυφλή και αλόγιστη/ αφημένη μέσα μας/ κι ένα χαμόγελο/ μικρό χαμόγελο, που σβήνει στα μάτια/ θάλασσα και ουρανό..."
Δημοσιεύθηκε: 12/03/2010 23:50 Θέμα δημοσίευσης: Re: περι-ποίηση
"Και ένα αστέρι παίζει αλλού/ πέρα από τα άστρα, τη νυχτιά/ αόρατο στο φως/ μέρα δεν έχει και μέρα παίρνει/ κάτω από λίγες ακτίνες ήλιου/ που μαθαίνει δειλά/ κι ας γεννήθηκε νύχτα/ και ας έφευγε, κάθε πρωί/ αδιάφορο για την αυγή..."
Προσθηκη στα αγαπημενα Αποστολη θεματος. Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης You cannot attach files in this forum You can download files in this forum