:: Σαν Σήμερα
1939:
Ιδρύεται η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής

1959:
Αναχωρεί από τον Πειραιά για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, προκειμένου να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ, που προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη της Ν. Κορέας από τα βορειοκορεατικά και τα κινεζικά στρατεύματα

1993:
Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου.










Pramnos.net: Forums

Pramnos.net :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - τα πεζά του Μαράκου
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών    ΚατοικίδιοΚατοικίδιο     ΗμερολογιοΗμερολογιο    Bank  ΑγαπημεναΑγαπημενα
ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Shop   ΣύνδεσηΣύνδεση 

τα πεζά του Μαράκου
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6
 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Printer-friendly version    Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 22/12/2009 20:46
    Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄

Θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
που ναυαγό με βρήκες,
που μουδωσες να πιώ νερό
και στην καρδιά μου μπήκες

θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
που νοιάζεσαι για μένα,
και που θ ανέχεσαι όσο ζω
την κολλητή * κι εμένα

θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
που σπάνια γκρινιάζεις,
και στα πολλά κουσούρια μου
δεν βαριαναστενάζεις

θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
που ενώ εσύ δουλεύεις,
εγώ απλά ρεμβάζω εδώ
τι ψάχνεις,τι γυρεύεις..

θέλω να πώ ΄΄ευχαριστώ΄΄
που μπήκες στη ζωή μου,
και δεν μου είπες¨¨ως εδώ¨¨
κι ¨¨έβγα απ την ψυχή μου¨¨

θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
στα τόσα μύρια πούχω,
πουχεις τον λόγο τον καλό
έστω κι αν είμαι ούφο

θέλω να πω ΄΄ευχαριστώ΄΄
που μ έχεις συντροφιά σου,
που το λιμάνι μου είναι εδώ
κι άραξα πια κοντά σου

Μαράκος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 15/05/2010 19:41
    Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

το επίπεδο

-είσαι έτοιμος?

-ναι επόπτα ,είμαι!

-και αποφασισμένος ?

-στα σίγουρα !

-γνωρίζεις τα επίπεδα δυσκολίας?

-φυσικά και τα γνωρίζω !

-γιατί όμως επιμένεις στο πιο δύσκολο επίπεδο?

-γιατί θέλω να πάρω το αποφοιτήριο μου,να τελειώνω επι τέλους!

-Λογίσου όμως, πως όταν αρχίσεις, δεν θα μπορείς ν αλλάξεις επίπεδο

-το γνωρίζω !

-ας δούμε λοιπόν το επίπεδο που διάλεξες

-ναί, ας το δούμε !

-βλέπεις αυτό τον γαλάζιο κόκκο?

-ναι ,αλλά είναι τόσο μικρός

-ας κάνουμε λοιπόν ζουμ !

-ωωωω…είναι υπέροχο το μέρος!

-βλέπεις αυτή την ξύλινη παράγκα?

-ναι, είναι σχεδόν διαλυμένη

-εκεί μέσα θα δώσεις τις εξετάσεις σου !

-τις έχω ξαναδώσει ,ακόμα και σε καταγώγια, δεν με τρομάζει !

-όμως δεν είχες διαλέξει τότε το πιο δύσκολο επίπεδο

- ποιά θα είναι η διαφορά μπορείς να μου πείς?

-ότι θα γεννηθείς μέσα σε μια πάμφτωχη οικογένεια

-έχω ξαναγεννηθεί σε πάμφτωχη οικογένεια

-ναι ,αλλά αυτή τη φορά θα γεννηθείς παραμορφωμένος

-θα το αντέξω φαντάζομαι

-ακόμα και όταν θα σε περιφέρουν σαν τερατώδες έκθεμα?

-όχι, είναι πολύ φριχτό, θα μπορούσα ν αλλάξω επίπεδο?

-είναι πλέον αργά !

-και γιατί είναι αργά επόπτα?

-γιατι ήδη αναγεννηθηκες !

-ως τί?

-ως άνθρωπος-ελέφαντας!

Μαράκος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 16/05/2010 12:04
    Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΚΑΘΡΕΦΤΥΣΙΜΑΤΑ (Νέμεσις)

-καλησπέρα καθρεφτάκο μου

-καλησπέρα κουτσοσιτεμένε μου

-άσχημα τα πράγματα φίλε μου !

-θα με παραξένευε αν δεν ήτανε

-μα γιατί το λες αυτό, δεν με βλέπεις που υποφέρω?

-σε βλέπω ανθρωπάκο και το φχαριστιέμαι !

-είσαι σαδιστής μου φαίνεται !

-έστω,εσύ όμως είσαι μαζοχιστής !

-και γιατί παρακαλώ?

-γιατί μια ζωή έδινες την εξουσία ,στους κατ εικόνα και ομοίωση σου !

-εγώώώώ?

-σόρρρυ, όχι μόνο εσύ, αλλά και μερικά εκατομμύρια σαν τη μούρη σου

-με προσβάλεις πολύ !

-ας πρόσεχες να μην επαναλάμβανες τα ίδια λάθη, εγώ σου φταίω?

-μα δεν φανταζόμουνα ότι…

-έλα. όχι σε μένα αυτά, μη μου το παίζεις μωρή παρθένα !

-μα τι το κακό έκανα εγώ ,μπορείς να μου πείς?

-ήθελες τα ρουσφετάκια σου, σε βάρος των άλλων

-μα εγώ δεν….

-σιωπή αναίσχυντε,λάδωνες και λαδωνόσουνα ..

-μά…

-τι μά και ξεμά βρέ, αφού φοροδιάφευγες κι από πάνω

-εγώώώώώ?

-ναι εσύ και μάλιστα ανεχόσουνα τις παραγραφές των ποινικών αδικημάτων των

πολιτικάντηδων !

-ναι αλλά εμένα δεν παραγράφονται τα δικά μου

-είδες λοιπόν που είχα δίκιο όταν σου είπα…

-δηλαδή τί μου είπες καθρεφτάκο μου?

-ότι το φχαριστιέμαι !

Μαράκος
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 19/05/2010 16:23
    Θέμα δημοσίευσης: Re: τα πεζά του Μαράκου
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

το ασανσέρ

Μου έλαχε στα δεκαοχτώ μου ,ως νεοπροσληφθείς στο κεντρικό της Ιονικής και λαϊκής Τράπεζας, να αποκτήσω μια πολύ κολλητή σχέση μαζί του, που λίγο έλλειψε να μου στοιχίσει το δεξί μου χέρι. Εννοώ με το ασανσέρ κι μη πάει ο νους σας αλλού.
Εργαζόμουνα στο γκισέ του τμήματος καταθέσεων, έχοντας μπροστά μου εντάλματα πληρωμών και καταθέσεων, αλλά κάνοντας παράλληλα και χρέη κλητήρα, προκειμένου να ενημερωθούν τα περιούσια τμήματα των άνω ορόφων, για κάποιες συναλλαγές ή συμβάσεις λογαριασμών.
Τότε δεν υπήρχαν on line, atm,κάρτες και τα πάντα τα συμπληρώναμε στο χέρι ακόμα και στις προβλέψεις μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας με άλλα καταστήματα.
Το ίδιο κάναμε και με τις καρτέλες των δικών μας πελατών ,που αναδύαμε μέσα από μεταλλικά κιβώτια, ώστε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε τα ποσά που επρόκειτο να κάνουνε κατάθεση ή ανάληψη.
Εκείνη την εποχή δουλεύαμε και το Σάββατο ,καθώς και τρεις φορές την εβδομάδα για δυό ώρες το απόγιομα, όταν ήταν η βάρδια μας.
Εκείνο το μεσημέρι, δεν ήταν σαν τα άλλα όπως θυμάμαι .
Είχαμε πάρα πολύ δουλειά στο γκισέ, καθώς τις προηγούμενες δυό μέρες απεργούσαμε.
Όχι φυσικά εγώ, που για να μονιμοποιηθώ θα έπρεπε να συμπληρώσω χρόνο.
Ήμουν βλέπετε δόκιμος για ένα ολόκληρο χρόνο και δεν θα με κάλυπτε καμία σύμβαση εργασίας, αν το αποτολμούσα.

Δεν επρόκειτο άλλωστε για Δημόσια Τράπεζα, αλλά για ιδιωτική που ανήκε στον όμιλο Ανδρεάδη. Μια τράπεζα που στην κυριολεξία ξεζούμιζε τον μισθωτό και δεν είχε ευαισθησίες, όπως θα διαπιστώσετε στην συνέχεια .
Εκείνη την ημέρα, στην κυριολεξία «γονατίσαμε» απ τη δουλειά, καθώς πλήθη βιαστικών πελατών μετά το διήμερο της απεργίας ,έσπευσαν κατά κύματα να καταθέσουν τις εισπράξεις τους ,αλλά και να διακινήσουν τις επιταγές τους .
΅Όταν επιτέλους τέλειωσε το μαρτύριο των συναλλαγών, ο προϊστάμενος μου ,μου παρέδωσε δυο φάκελους για το δικαστικό που έπρεπε στα σβέλτα να τους παραδώσω.
Μπήκα κατάκοπος μέσα στο θάλαμο μαζί και με άλλους και πάτησα το κουμπί ανόδου.
Το σταμάτησα στον δεύτερο όροφο και αφού παρέδωσα τους φακέλους, μπήκα και πάλι στο ασανσέρ για τον δρόμο της επιστροφής.
Από εκεί και πέρα η αφήγηση μου, ίσως κάποιους απο σας να σοκάρει.
Ητανε ένα επώδυνο βίωμα μου, όχι τόσο για τον σωματικό, όσο για τον ψυχικό μου πόνο, όπως θα διαπιστώστε ,που ωστόσο ακόμα στοιχειώνει τα ονειρά μου .
Αυτή τη φορά για κακή μου τύχη ήμουνα μόνος στον θάλαμο, Πάτησα και πάλι το κουμπί, αλλά αυτή τη φορά για κατάληξη στο ισόγειο.
Κάποια στιγμή, ένοιωσα τόσος καταβλημένος, που ακούμπησα τη δεξιά μου παλάμη κατά λάθος ψηλά στον τοίχο,(δεν υπήρχε εσωτερική πόρτα )ενώ ο θάλαμος βρισκότανε σε κίνηση προς τα κάτω.
Ένοιωσα τότε ένα φοβερό πόνο, καθώς είχε μαγκώσει ανάμεσα στον τοίχο και στον θάλαμο του ασανσέρ, που την «μάσαγε» σιγά, σιγά.
Μια σκέψη φριχτή πέρασε απ το μυαλό μου τότε. Αν έφθανα στον απο κάτω όροφο που είχε πόρτα με κρυστάλλινο παραθυράκι,(όπως όλοι οι όροφοι) σίγουρα θα μου έκοβε το χέρι σύριζα .
Πάτησα το stop με το αριστερό, καθώς δεν είχα άλλη λύση, αλλά και δεν μπορούσα να το απεγκλωβίσω.

Και τότε έκανα κάτι που το θυμάμαι και ακόμα ανατριχιάζω!.
Πάτησα και πάλι το κουμπί ,αλλά για άνοδο αυτή τη φορά.
Το χέρι μου απελευθερώθηκε τελικά από τον θάλαμο ,αλλά στην παλάμη μου από κάτω και από πάνω δεν υπήρχε δέρμα.
Απελευθερωμένος πιά, πάτησα και πάλι το κουμπί για κάθοδο στον πρώτο όροφο, όπου υπήρχε ιατρείο. Ήδη ένοιωθα τις δυνάμεις μου να μ εγκαταλείπουν.
Αίμα είχε πλημμυρίσει το θάλαμο, αλλά και τρόμος την ψυχή μου, καθώς οι πέτσες κρεμόντουσαν, προσφέροντας ένα αποκρουστικό θέαμα σε όσους με αντίκρισαν όταν βγήκα από το ασανσέρ.
Κατευθύνθηκα με βήματα ασταθή προς το ιατρείο, ενώ ξοπίσω μου ένα τσούρμο από σοκαρισμένους συναδέλφους με ακολουθούσε, προσέχοντας να μη γλιστρήσει στο αίμα μου..
Το μόνο που θυμάμαι πριν λιγοθυμήσω ,ήταν η έκπληξη αλλά και η απορία στα μάτια του γιατρού.

Όταν συνήλθα, είδα ένα πλήθος μεγαλοδιευθυντών πάνω απ το προσκέφαλο μου.
«Μήπως ζητάς κάποια αποζημίωση?» με ρώτησε κάποιος από δαύτους.
«όχι ,το λάθος ήταν δικό μου « ψέλλισα ,ρίχνοντας μια φευγαλέα ματιά στο χέρι μου.
Ήταν τυλιγμένο στους επιδέσμους και αυτό με καθησύχασε.
«Μπράβο λεβέντη, βροντοφώναξε ανακουφισμένος, χτυπώντας με φιλικά στον ώμο και συνέχισε , «πέντε μέρες αναρρωτική άδεια αρκούν ,έτσι γιατρέ μου?». Εκείνος κούνησε καταφατικά το κεφάλι του αναγκαστικά συναινώντας.
«Και με το δεξί μου χέρι πως θα τα καταφέρω σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα?»ρώτησα με αφέλεια.
«Γιαυτό έχουμε δυο χέρια νεαρέ μου, θα δουλεύεις με το αριστερό !»
Συμπέρασμα,..αποφύγετε να κάνετε κολλητές φίλιες με ασανσέρ, για να μην αντικρύσετε το φριχτό πρόσωπο του εργοδότη σας

Μαράκος 1966
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα   Printer-friendly version
Σελίδα 6 από 6
Μετάβαση στη σελίδα Προηγούμενη  1, 2, 3, 4, 5, 6
Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Μετάβαση στη:  

Προσθηκη στα αγαπημενα

Αποστολη θεματος.
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
You cannot attach files in this forum
You can download files in this forum

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Forums ©
© 2002 - 2026, Pramnos Hosting LTD.
Dedicated to Pocahontas...
Top . W3C Valid CSS
Όροι χρήσης . Σχετικά με εμάς . Συντάκτες . RSS Feeds . Sitemap . XML Sitemap