:: Σαν Σήμερα
1939:
Ιδρύεται η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής

1959:
Αναχωρεί από τον Πειραιά για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, προκειμένου να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ, που προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη της Ν. Κορέας από τα βορειοκορεατικά και τα κινεζικά στρατεύματα

1993:
Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου Ελλάδας και Κύπρου.










Pramnos.net: Forums

Pramnos.net :: Επισκόπηση Θ.Ενότητας - ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)
 Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις   ΑναζήτησηΑναζήτηση   Ομάδες ΜελώνΟμάδες Μελών    ΚατοικίδιοΚατοικίδιο     ΗμερολογιοΗμερολογιο    Bank  ΑγαπημεναΑγαπημενα
ΠροφίλΠροφίλ   Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σαςΣυνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας   Shop   ΣύνδεσηΣύνδεση 

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)

 
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα    Printer-friendly version    Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας  
Συγγραφέας Μήνυμα
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 06/05/2011 17:50
    Θέμα δημοσίευσης: ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΕΠΕΙΣ 1

Μια φορά κι ένα καιρό, κατά Βρετανία μεριά ,σύριζα στη Γαλλία που λένε, γεννήθηκε ένα ροδαλό αγοράκι.Ητανε ένα απ τα πολλά «αγνώστου πατρός»,που κατά συρροή σπέρνανε οι κορωνάτοι κοπρίτες εκείνης της εποχής, με κάθε θηλυκό που τους καθότανε ήθελε , δεν ήθελε. Τότε δεν υπήρχανε Νόμοι περι «σεξουαλικής παρενόχλησης» και τα τοιαύτα, όπως σήμερις να πούμε.Ήτανε κάργα Μεσαίωνας και το περιβάλλον αυστηρά αντισεξουαλικό και ψευτοκαλογερίστικο. Αν μάλιστα ήσουνα και γυναίκα ,με το που εξομολογιόσουνα στον οινοπνευματικό σου,ότι σε «μπαλαμούτιασε σε βάθος» κάποιοςς κρυόκωλος με λιλιά και αξιώματα , σε μπουζουριάζανε στο άψε σβήσε ,σε κούρευαν γουλί και ντουγρού για ζουρλομανδύα ή μοναστήρι, για ξεχαρμάνιασμα των καλόγερων της ιεράς εξέτασης. Για τον μπόμπιρα της ιστορίας μας,οι κουτσομπολίστικες γλώσσες της εποχής λέγανε, πως ήτανε γιός του Ούθερ Πεντράγκον, ενός βασιλιά δευτέρας διαλογής και κατάταξης στους Βασιλικούς οίκους της Ουαλίας και των περιχώρων.Η μάνα του, που κανένας δεν έμαθε πως την λέγανε, μόλις τον γέννησε στη ζούλα σε μια από τις αχυροκαλύβες που την βγάζανε οι παρακατιανοί, τον πάσαρε να τον μεγαλώσει σιωπηρά, ένας μουγκός βοσκός συγγενής της.

Τα χρόνια περνούσανε γοργά και ο μπόμπιρας έγινε πια κοτζάμ παιδαρέλι και πολύ πηδηχτούλικο ,καθως δεν άφηνε προβατίνα για προβατίνα,αλλά και γιομάτο όνειρα για κάτι τις το καλύτερο, πέραν του αρμέγματος στο μαντρί του θετού του πατέρα.Μια μέρα λοιπόν, περνώντας έξω από μια καλύβα αλλιώτικη απ τι ς άλλες, με την επιγραφή «βοτάνια-ματζούνια-κλισματα-υπόθετα-ξεματιαστικά-μαγιοδεσίματα-τραπουλα-ταρρώ-καφές-γυάλα»,η οποία ανήκε σε κάποιο Γαλλικής καταγωγής αλχημιστή και Μάγο ονόματι Μέρλιν, που δεν είχε βέβαια σχέση με τα ομώνυμα του εσπεριδοειδή, σκέφτηκε να ρωτήσει, για τα μελλούμενα ,ώστε να ξέρει τι τον περίμενε εκτός μαντριού.Μόλις λοιπόν ήπιε το καφεδάκι του και τούμπαρε το φλιτζανάκι στο μικρό πιατάκι, περίμενε από τον Μάγο,να του ορμηνεύσει το κατακάθι. Εκείνος εξετάζοντας προσεχτικά το φλιτζάνι του,το βρήκε φίσκα στις κορώνες ,κάτι που τον παραξένεψε σφόδρα και για να το διασταυρώσει έριξε και τα χαρτιά. Όμως τα ίδια αποτελέσματα ! Παντού κορώνες, μικρές και μεγάλες !«Γε μπουγτζόβλαχε,για άνοιξε το στόμα σου!» ,του είπε κάποια στιγμή με πολύ τάκτ ,τσιμπώντας του ταυτόχρονα τα μάγουλα.Ο Αρθούρος,τότε υπακούοντας σαν υπνωτισμένος, άνοιξε διάπλατα το στόμα του, για να το εξετάσει ο Μάγος.«Δεν βλέπω πουθενά κογώνες,μόνο σάπια δόντια»,ψέλλισε εκείνος, ξύνοντας την ευμεγέθη καράφλα του.«Επομένως είσαι μούλικο, από βασιλική σπογά», συμπλήρωσε ,τραβώντας αμήχανα τα γένια του..«Ωστε είμαι Κορωνάτο μούλικο και δεν τόχα τόσο καιρό καταταλάβει?»,τον ρώτησε γιομάτος ψείρες αλλά και υπερηφάνεια ο Αρθούρος.«Ναι βγέ είσαι !»,του απάντησε εκστασιασμένος ο Μέρλιν,κάνοντας στη συνέχεια,μια βαθιά υπόκλιση μπροστά του.


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
Salonika
Big Bang Co-ordinator
Big Bang Co-ordinator




Ένταξη: Jan 08, 2005
Δημοσιεύσεις: 2934
Κατοικίδιο
Τόπος: Θεσσαλονίκη/Ακαμάτρα/Ράχες
Euro: 6351
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/05/2011 00:26
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

Άντε ρε Μαράκο!!! πουναι η συνέχεια ?

Έτσι μουρχεται να κάνω μερικές βελτιώσεις στο κείμενο...

_________________
-





Έστησε ο έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη.


Η αναρχική καρδιά μου ...
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 13/05/2011 09:06
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΕΠΕΙΣ 2

Όπως συνηθιζότανε από τις παραδόσεις των Κελτών εκείνα τα χρόνια, όταν κάποιος Βασιλιάς τους, μεγάλος ,η πόκετ-σάιζ ήτανε στα τελευταία του και δεν είχε αφήσει διάδοχο, θα έπρεπε να πετάξει το σπαθί του στη λίμνη του Άβαλον, για να το αρπάξει το χέρι της κυράς της λίμνης και να το πάρει μαζί της στο βυθό. Έτσι έγινε και με τον Ούθερ Πεντράγκον, πατέρα του Αρθούρου ,παρά τα δεκάδες μούλικα που είχε σπείρει στο Βασίλειο του .Όταν λοιπόν έφτασε η ώρα ν αποχαιρετήσει τούτο τον μάταιο κόσμο, οι ευγενείς του, μαζί με όλη τη φάρα των αυλοκολάκων και παρακοιμώμενων, τον φορτώσανε άρον ,άρον ,πάνω στην ασπίδα του και τον κουβαλήσανε στις όχθες της λίμνης, περιμένοντας να τηρήσει την παράδοση και να πετάξει το σπαθί στο χέρι της κυράς της , που είχε ήδη αναδυθεί, για να το αρπάξει στον αέρα. ‘Όμως το μόνο σημείο, που μπορούσε να γίνει αυτό το τελετουργικό, ήτανε μια «ιερή» γωνιά της λίμνης, που ανάμεσα στην όχθη και σ αυτήν παρεμβάλετο ένας πλατύς και βαθύς βούρκος. Αφού λοιπόν ακούμπησαν με ανυπομονησία την ασπίδα στο έδαφος και μαζί μ αυτήν και τον ετοιμόρροπο μπερμπάντη Βασιλιά, περιμένανε τη στιγμή που θα εκσφενδόνιζε το σπαθί του με δύναμη προς τη λίμνη, ώστε στη συνέχεια να τεζάρει με την ησυχία του.Όμως ο καψερός,ήτανε τόσο αποκαμωμένος, που αφού κατόρθωσε με το ζόρι να το πετάξει ,στη συνέχεια έπεσε ξερός,δίχως να κλωτσήσει αγέρα.Το σπαθί, αφού διέγραψε μια μικρή καμπύλη τροχιά, έπεσε και καρφώθηκε στο μέσον του βούρκου. Τότε το χέρι της κυράς της λίμνης, αφού άνοιξε την παλάμη και τον καταφασκέλωσε έστω και αποθαμένο ,καταδύθηκε και πάλι μέσα σε αφρούς τσαντίλας.

Οι πάντες λοιπόν ,παρατώντας σύξυλο το πτώμα του Βασιλιά στα όρνεα που έσπευσαν για το κολατσιό τους, αρχίσανε να αλληλοσφάζονται μοβόρικα και χωρίς τάκτ ,για το ποιός θα πρωτομπεί στο βούρκο για να το ξεβουρκώσει και να γίνει Βασιλιάς.Αφού καθάρισε κάπως το τοπίο και η πτωμαΐνη είχε πια την τιμητική της, δυό που απόμειναν, πέσανε εκει μέσα περιχαρείς και αλαλάζοντες. Όμως η λάσπη ήτανε τόσο πυκνή και ρευστή ,που πήγανε σούμπιτο, σιτίζοντας για καιρό τις αιμοδιψείς βδέλλες .Από την επομένη κιόλας ,κάποιοι περαστικοί, στήσανε μια ταμπέλα,(από τότε άρχισαν οι ταμπέλες),ανορθόγραφα, ώστε να την διαβάζουνε όλοι.«ΟΠΙΟΣ ΤΡΑΒΥΞΕΙ ΤΟ ΣΠΑΘΗ,ΜΕΓΑΛΩΣ ΒΑΣΗΛΕΙΑΣ ΘΕ ΝΑ ΓΕΝΝΕΙ». Μαζεύτηκε λοιπόν κόσμος και ντουνιάς ,αλλά και κάθε καρυδιάς καρύδι σ εκείνη την όχθη και άρχισαν να πέφτουνε αβέρτα τα στοιχήματα ,για το ποιός θα έβγαινε αβδέλλωτος και ζωντανός απ το βούρκο, μαζί με το περιβόητο σπαθί. Στήσανε μάλιστα καντίνες καθώς και μπαρμπέρικα ,για την περιποίηση της κόμης μετα λουσίματος αλλά και ξεψειρίσματος, λόγω της απλυσιάς, που βασίλευε ιδιαίτερα στα λαϊκά στρώματα. Εν τω μεταξύ ο Αρθούρος, είχε γίνει πολύ κολλητός του Μέρλιν που άρχισε να τον μαθαίνει με ένα μαγικό και ταχύρυθμο σύστημα γράμματα, την ώρα που ο προστατευόμενος του κοιμότανε του καλού καιρού. Υπνοπαιδεία ,με λίγα λόγια,χωρίς φροντιστήρια,διαβάσματα και τα τοιαύτα.

συνεχίζεται
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
marakos
None


Ηλικία:88
Φύλο:Φύλο:Ανδρας
Ένταξη: Mar 17, 2007
Δημοσιεύσεις: 686
Κατοικίδιο
Τόπος: αθηνα
Euro: 4112
Items

ΔημοσίευσηΔημοσιεύθηκε: 08/07/2011 15:59
    Θέμα δημοσίευσης: Re: ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΡΘΟΥΡΟΣ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ)
Απάντηση με παράθεση αυτού του μηνύματος

ΕΠΕΙΣ 3

Οι ημέρες κυλούσανε ήρεμα στην καλύβα του Μέρλιν και ο Αρθούρος άρχισε κιόλας να παραμορφώνεται. Έμαθε μάλιστα να συντάσσει και επιστολή σε δόσεις.Όμως την ηρεμία χάλασε μια απρόσμενη επίσκεψη, που πάγωσε στην κυριολεξία το νεαρό μαθητευόμενο , καθώς την πόρτα χτύπησε ο θετός του πατέρας, μουντζώνοντας και γρυλίζοντας σαν αγρίμι. Ο Μέρλιν τότε, προσπάθησε να τον καθησυχάσει, δίνοντας του να πιεί ένα μαγικό και κατευναστικό βοτάνι. Και το θαύμα εγένετο !Ο μουγγός ξεμουγκάθηκε στα σβέλτα και άρχισε μάλιστα να «κελαηδάει» με Ισπανική διάλεκτο, κάτι που όμως αιφνιδίασε δυσάρεστα δάσκαλο και μαθητή.«Βρέ θκατόπαιδο,έτθι αφήνουνε τα πρόβατα,χωρίθ να τα αρμεκθουνε?», φώναξε γιομάτος νεύρα, σπρώχνοντας μάλιστα τον Αρθούρο να βγεί έξω απ την καλύβα του Μάγου και να τον ακολουθήσει στο μαντρί.«θα θε δέθω βρέ και θα θε πάρω ακόμα και θηκωτό ,θέθ ,δε θέθ!», του φώναξε οργισμένα ,κουνώντας απειλητικά την γκλίτσα του πάνω απ το κεφάλι του. Εκείνη τη στιγμή μπήκε στη μέση ο Μέρλιν και με Γαλατική ευγένεια, προσπάθησε να τον ηρεμήσει, λέγοντας του ,«παγακαλώ κύγιε,δεν πγέπει να μαλώνετε τον αυγιανό Βασιλιά μας,είναι ντγοπή !».Τότε τα μάτια του τσέλιγκα και θετού πατέρα του Αρθούρου,πετάχθηκαν στην κυριολεξία έξω από τίς κόγχες τους.«Θκατόπαιδο,ώθτε μ αυτή τη γεροθυκιά νταραβερίδεθαι και παράτηθεθ τιθ προβατίνεθ χωρίθ να τιθ αρμέγειθ?»

Τότε ο Αρθούρος,γυρίζωντας προς τον Μέρλιν, τον ικέτεψε να επαναφέρει τη μουγκαμάρα στο θετό του πάτερα ,ώστε τουλάχιστον να μη τον ακούει.. Ομως ο Μάγος,δεν μπορούσε να το κατορθώσει, παρά τα ματζούνια που έριξε στη μαγική του χύτρα. Μπορούσε όμως να του αλλάξει τη γλώσσα, ώστε να μη τον καταλαβαίνει κανένας.«Αμπγα κατάμπγα,τσελιγκάμπγα Ταγαμάγμπγα!», φώναξε σηκώνοντας ψηλά τα χέρια του ένω συγχρόνως πετούσε στα μούτρα του Τσέλιγκα ,σκόνη από πρωτόγεννη τυφλόμυγα ,μαζί με περιττώματα χωλού γαιδάρου.Ξαφνικά, ο τσέλιγκας άρχισε να μιλάει μια ακατάληπτη γλώσσα ,που δεν θα μπορούσε να την καταλάβει κανένας στην Ουαλία και στα πέριξ.«Αραχουαχουαλαχμπίμ μπαχαλοχαριέτ αρλουμπαρίμ»,φώναξε απηυδισμένος στο τέλος κλείνοντας ξοπίσω του τη πόρτα.«Ουφ ησυχάσαμε δάσκαλε μου, όμως φοβάμαι για τη ζωή του» ψέλλισε ο Αρθούρος.«Μα γιατί φοβάσαι νεαγέ μου, ποιός μπογεί να καταλάβει μια νεκγή γλώσσα?»,είπε ο μάγος απορώντας για τους φόβους του Αρθούρου.«Φοβάμαι δάσκαλε ,γιατί μέχρι να φτάσει στο μαντρί,θα περάσει έξω από ένα μοναστήρι της Ιεράς εξέτασης. και…».

Όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την πρόταση του κι ακούστηκαν δυνατά χτυπήματα στην εξώπορτα. Δυό μεγαλόσωμοι μασκοφόροι τύποι με κωνικά καπέλα και με κόκκινους σταυρούς ραμμένους στα ράσα τους μπήκανε απρόσκλητοι και με φούρια , σούρνωντας ξοπίσω τους δεμένο χειροπόδαρα τον τσέλιγκα.«Αξιοσέβαστε Μέρλιν, γνωρίζεις τούτο τον καταραμένο πλάσμα?».Ο Μέρλιν τότε κατάλαβε, πως ο τσέλιγκας θα την είχε άσχημα μ αυτούς τους φανατισμένους «χριστιανούς», αν δεν έκανε κάτι στα γρήγορα.«Μα τι το φοβιστικό έχει αυτός ο αθώος άνθγωπος?’, τους ρώτησε με περισσή ψυχραιμία. «Μιλάει ο Σατανάς από μέσα του και μάλιστα σε άγνωστη γλώσσα , τον έχεις ακούσει καθόλου?»,είπε ο πιό καρδαμωμένος απ τους δύο.

"Καλά μη κάνετε έτσι, πιείτε πγώτα τούτο το τονωτικό από τη χύτγα να ζεσταθείτε και το πγόβλημα θα λυθεί άμεσα» ,είπε ο Μέρλιν ,κλείνοντας το μάτι στον Αρθούρο. Εκείνοι τότε αφήνοντας στην άκρη τον δυστυχή τσέλιγκα και θετό πατέρα του Αρθούρου, κατέβασαν σχεδόν μονορούφι το περιεχόμενο της χύτρας.«Αχαλαλαούι ουαραχιμουρίμ ?»,ρωτησε ο ένας από αυτούς τον συνοδό του.» Λεγιχιαμίου βανατάν μπαχαλοχαριέτ»,απάντησε εκείνος περιχαρής.Εκείνη την στιγμή τους φώναξε ο τσέλιγκας κατενθουσιασμένος, «μπαχαλοχαριέτ,μπαχαλοχαριέτ !»Αυτό ήτανε, εκείνοι αφού τον έλυσαν και του ζήτησαν ταπεινά συγνώμη, τον αγκάλιασαν και αναχώρησαν και οι τρείς τους προς το μοναστήρι.«Είδες Αγθούγε,τγείς μιλάνε τώγα μια νεκγή γλώσσα !»

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επιστροφή στην κορυφή
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών Αποστολή προσωπικού μηνύματος Αποστολή email Επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Συγγραφέα MSN Messenger
Επισκόπηση όλων των Δημοσιεύσεων που έγιναν πριν από:   
Δημοσίευση νέας  Θ.Ενότητας   Απάντηση στη Θ.Ενότητα   Printer-friendly version
Σελίδα 1 από 1

Pramnos.net Αρχική σελίδα -> Λογοτεχνία
Μετάβαση στη:  

Προσθηκη στα αγαπημενα

Αποστολη θεματος.
Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
You cannot attach files in this forum
You can download files in this forum

Όλες οι Ώρες είναι GMT + 2 Ώρες
Forums ©
© 2002 - 2026, Pramnos Hosting LTD.
Dedicated to Pocahontas...
Top . W3C Valid CSS
Όροι χρήσης . Σχετικά με εμάς . Συντάκτες . RSS Feeds . Sitemap . XML Sitemap